V SA/Wa 115/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: przewodniczący – sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy [...] na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu p o s t a n a w i a: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku wskazała, że w budżecie na 2015 r. nie ma możliwości dokonania korekty wydatków w wysokości odpowiadającej kwocie określonej w zaskarżonej decyzji, tj. 538.566,08 zł. Uzupełniając wniosek na wezwanie Sądu skarżąca podniosła, że organ rozpoczął egzekucję ww. kwoty wraz z odsetkami wynoszącymi 158.566,08 zł kierując do niej upomnienie. W ocenie skarżącej egzekucja tej sumy spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) dalej p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być jedynie szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, nie wystarczy więc samo powtórzenie przez stronę treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wręcz uniemożliwia sądowi jego merytoryczną ocenę (zob. szerzej na ten temat B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168 i nast.). Skarżąca gmina wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji, ponieważ zwrot dofinansowania wraz z odsetkami doprowadzi do trudnych do odwrócenia skutków. Podniosła, że w budżecie na 2015 r. nie został uwzględniony zwrot dofinansowania w wysokości określonej zaskarżoną decyzją. Kwota ta zostanie natomiast zabezpieczona w budżecie na rok 2016. W ocenie Sądu przedstawiona we wniosku, jak i w jego uzupełnieniu argumentacja nie uprawdopodobnia, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować po stronie skarżącej znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Sama okoliczność jakoby w budżecie na 2015 r. nie uwzględniono kwoty określonej w tej decyzji nie jest w tym zakresie wystarczająca. Gmina na poparcie swoich twierdzeń powinna bowiem przedstawić stosowną dokumentację pozwalającą Sądowi ocenić, jakim obciążeniem dla budżetu skarżącej i realizowanych przez nią zadań ustawowych będzie egzekucja kwoty określonej zaskarżona decyzją. Pomimo wezwania nie nadesłała jednak żadnego dokumentu, który by tę sytuację obrazował. W związku z tym nie można dokonać oceny merytorycznej wniosku w celu ustalenia, czy rzeczywiście – zgodnie z twierdzeniem skarżącej – wykonanie zaskarżonej decyzji może w konsekwencji doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków. Z tej sytuacji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.