V SA/Wa 1155/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Protokolant ref. staż. - Katarzyna Smaga, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2014 r. sprawy ze skargi P. M. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz P. M. kwotę 340 zł (słownie: trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi, wniesionej do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie, jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] stycznia 2014r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku Strony zawartego w odwołaniu z dnia [...].11.2013r. o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. nr [...] z dnia [...].10.2013r. Przedmiotowe postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym. W dniu [...].01.2008r. P. M. zgłosił na dokumencie SAD do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towar w postaci samochodu osobowego marki P., deklarując kod CN 9705 00 00 00. Zgłoszenie to zostało przyjęte jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 62 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, a towar, po uprzednim zaksięgowaniu należności przywozowych na podstawie danych zawartych w zgłoszeniu celnym został zwolniony. Postanowieniem z dnia [...].03.2012r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia elementów kalkulacyjnych według zasad określonych przepisami prawa celnego na potrzeby prawidłowego określenia kwoty akcyzy i podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru. Decyzją z dnia [...].10.2012r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. dokonał zmiany klasyfikacji taryfowej przedmiotowego samochodu. Od powyższej decyzji Strona odwołała się pismem z dnia 13.11. 2013r i zawarła w nim także wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...].10.2013r. Odwołanie, a tym samym zawarty w nim wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika, nie zostały podpisane przez wnoszącego. W związku z tym, Dyrektor IC w W. na podstawie art. 169 § 1 Ordynacji Podatkowej (dalej: Op) , pismem z dnia 29 listopada 2013r. wezwał Stronę do uzupełnienia braku formalnego , w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia. Organ stwierdził, że pismo to zostało doręczone Stronie w trybie art. 150 Op w dniu 17.12.2013r. Jest to tzw. doręczenie zastępcze stosowane w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi w trybie art. 148 lub 149 Op. Organ podkreślił, ze uznanie doręczenia zastępczego za skuteczne uzależnione jest od dwukrotnego awizowania przesyłki w odstępie 7 dni, a nie tylko jej przechowywanie w placówce pocztowej przez okres 14 dni. W przedmiotowej sprawie pierwsza próba doręczenia miała miejsce w dniu 0.3.12. 2013r., a druga w dniu 11.12. 2013 r. Ponieważ Strona nie uzupełniła w terminie braków formalnych tkwiących w podaniu z dnia 13 listopada 2013r, stosownie do przepisu art. 169 § 4 Op organ wydał postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia. W skardze na powyższe postanowienie, P.M. zarzucił naruszenie następujących przepisów postepowania, które miało wpływ na treść zaskarżonej decyzji: 1) Art.64 § 2 w zw. z art. 63 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez nieskuteczne wezwanie Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego odwołania z dnia 13 listopada 2013r od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. poprzez jego podpisanie, wskutek czego Organ uniemożliwił Skarżącemu wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań w II instancji; 2) Art. 121 § 1 w zw. z art.123 § 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej polskiej z dnia 2 kwietnia 1997r poprzez uniemożliwienie Skarżącemu czynnego uczestnictwa w postepowaniu i uniemożliwienie wypowiedzenia się Skarżącemu co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; 3) Art. 122 w zw. z art. 187 § 1 w zw. z art. 188 oraz art. 191 Op w związku z komentarzem do pozycji 9705 zawartym w Notach Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich poprzez niezebranie kompletnego materiału dowodowego, oddalenie wniosków dowodowych Skarżącego na okoliczności mające wpływ na treść Zaskarżonej Decyzji oraz dokonanie dowolnej, tendencyjnej oceny dowodów, a w szczególności poprzez: a) Przystąpienie do fazy oceny dowodów pomimo niezgromadzenia kompletnego materiału dowodowego; b) Przystąpienie do fazy oceny dowodów pomimo złożenia przez Skarżącego wniosków dowodowych i przekazania przez Skarżącego informacji o istnieniu dowodów na okoliczność dotad niestwierdzoną, która miałaby wpływ na treść Zaskarżonych Postanowień, tju. Na udział samochodu marki P., nr nadwozia [...] w znaczeniu historycznym; c) Przeniesienie ciężaru prowadzenia postępowania dowodowego na Skarżącego i odmowę przeprowadzenia dowodów wnioskowanych przez Skarżącego; 4) Art. 180 § 1 w zw. z art. 188 w zw. z art.229 Op, poprzez bezpodstawną odmowę przeprowadzenia dowodów zgłoszonych przez Skarżącego w piśmie wyjaśniającym z dnia 22 sierpnia 2013r oraz w piśmie wyjaśniającym z dnia 30 września 2013r na okoliczności mogące mieć wpływ na treść Zaskarżonych Postanowień- tj. udział Pojazdu w wydarzeniu historycznym- a nieustalone w postepowaniu. W związku z powyższym Skarżący wniósł o,, uchylenie Zaskarżonych Postanowień". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego (ewentualnie stwierdzenia jego wydania z naruszeniem prawa,v:art.145§1 p.p.s.a.). Zgodnie z art.134 §1 p.p.s.a. Sąd nie jest związany zarzutami skargi. Sąd rozpoznając skargę korzysta ze wszystkich dowodów zebranych w toku postępowania administracyjnego, gdyż rozpoznaje sprawę na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.). Dokonując oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, w granicach kompetencji przysługujących na podstawie ww. ustaw sądowi administracyjnemu, Sąd stwierdził, że skarga jest uzasadniona. Przedmiotem kontroli dokonanej przez Sąd jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2014r utrzymujące w mocy postanowienie z dnia [...] stycznia 2014r. W niniejszej sprawie WSA nie ma uprawnień do zajmowania się kwestią klasyfikacji do określonej pozycji samochodu marki P. Tak więc kwestią kluczową w niniejszej sprawie jest odpowiedź na pytanie, czy doszło do prawidłowego doręczenia Stronie w dniu 17.12. 2013r w trybie art. 150 Op wezwania do uzupełnienia (na podstawie art. 168 § 3 Op) podpisu na odwołaniu z dnia 13.11. 2013r. Zdaniem Sadu, nie doszło do skutecznego doręczenia wezwania. Należy przypomnieć, iż postępowanie administracyjne odnośnie klasyfikacji przedmiotowego samochodu, toczyło się z udziałem Strony przy uwzględnieniu jej adresu: [...]. Na ten adres doręczono decyzje z dnia [...].10. 2013r. P. M. wniósł od niej odwołanie (pismo datowane na 13.11.2013r.), wskazując w nim adres wymieniony powyżej. Odwołania nie podpisał. Był tam jednocześnie zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Pismem z dnia 11 grudnia 2013r (data wpływu do Urzędu Celnego [...] w W. – 16.12. 2013r) Skarżący poinformował o zmianie adresu na następujący: [...]. Tym samym, zdaniem Sadu, Skarżący wykonał ciążący na nim – z mocy przepisu art. 146 Op- obowiązek zawiadamiania o zmianie adresu. W tej sytuacji organ powinien wysłać wezwanie do usunięcia braku w postaci podpisania odwołania na nowy, wskazany adres. W sposób nieuprawniony organ uznał, ze nastąpiło doręczenie wezwania w dniu 17.12. 2013r w trybie art. 150 Op. Pierwsza, nieskuteczna próba doręczenia pisma miała miejsce w dniu 3 grudnia 2013r (na kopercie: ,,Awizowano adresat nieobecny"), druga nieskuteczna – w dniu 11 grudnia 2013r (na kopercie: ,,Awizowano adresat nieobecny"). Przesyłka została zwrócona do nadawcy w dniu 19 grudnia 2013r. Tym samym, nieprawidłowe jest wydanie postanowienia z dnia [...] stycznia 2014r o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku Strony. Nie można zgodzić się z argumentacją organu, że co prawda pismo Skarżącego o zmianie adresu wpłynęło do Urzędu Celnego w dniu 16 grudnia 2013r, jednakże w formie zeskanowanej zostało ono wysłane pocztą elektroniczną do organu odwoławczego w dniu 19 grudnia 2013r., więc Dyrektor IC powziął wiedzę w dniu 19 grudnia. Aby skorzystać z art. 150 Op (fikcja prawna doręczenia pisma) trzeba mieć na względzie, iż skuteczność doręczenia w tym trybie warunkuje stwierdzenie, ze adresat w sposób nie budzący wątpliwości został zawiadomiony o nadejściu przeznaczonego dla niego pisma oraz miejscu, w którym można je odebrać. Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a.orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach rozstrzygnięto na podstawie przepisu art. 200 .p.p.s.a..