V SA/Wa 1159/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Protokolant - st. spec. Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2018r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia o charakterze gier; oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez J. M. (dalej: Skarżący/Wnioskodawca) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Ministra Rozwoju i Finansów z (...) kwietnia 2017 r., nr (...) rozstrzygającą, że planowane przez Skarżącego przedsięwzięcie jest zakładem wzajemnym - totalizatorem w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. Skarżący – prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "U." J. M. – zwrócił się do Ministerstwa Finansów z wnioskiem o rozstrzygnięcia, czy opisane we wniosku z 2 listopada 2016 r. planowane przedsięwzięcie polegające na organizacji konkursów podlega rygorom ustawy o grach hazardowych. We wniosku Skarżący wskazał, że chce rozszerzyć działalność gospodarczą poprzez uruchomienie portalu internetowego. Portal przeznaczony ma być do organizacji konkursów polegających na nagradzaniu uczestników, którzy najtrafniej przewidzieli wynik rywalizacji sportowej w meczach piłki nożnej sześciu wybranych przez Wnioskodawcę lig piłkarskich. Rejestracja użytkowników w systemie ma być dobrowolna i bezpłatna; będzie obejmować stworzenie profilu użytkownika i zaakceptowanie regulaminu portalu. Za opłatą Wnioskodawca jako administrator systemu przyzna użytkownikom określoną liczbę punktów (tzw. "kredyty"). Każdy konkurs organizowany przez Wnioskodawcę będzie polegał na wytypowaniu dokładnych wyników meczów piłki nożnej w danej lidze piłkarskiej lub w trakcie danego piłkarskiego wydarzenia sportowego. Uczestnik będzie typował wyniki meczów w danej kolejce piłkarskiej do 5 minut przed rozpoczęciem meczu. Po zakończeniu meczu uczestnik otrzymuje punkty rankingowe na podstawie porównania prawdziwego wyniku z typowanym przez uczestnika. Pierwszych trzech użytkowników, którzy uczestniczyli w konkursie i zebrali największą liczbę punktów po zakończeniu konkursu otrzyma nagrody pieniężne (w przedziale od 50 do 200 zł) i/lub rzeczowe (drobny sprzęt elektroniczny) bądź punkty na korzystanie z funkcjonalności serwisu (tzw. "kredyty"). W sytuacji, gdyby dwóch lub więcej użytkowników uzyskało w konkursie tę samą liczbę punktów rankingowych, o pierwszeństwie rozstrzyga większa liczba idealnie wytypowanych wyników lub w przypadku gdy i ta liczba jest równa, to decyduje większa liczba trafionych remisów, ale w innym stosunku bramek oraz większa liczba trafionych zwycięzców z taką samą różnicą bramek. W przypadku, gdy wszystkie powyższe liczby są równe, decyduje wcześniejszy moment dołączenia do danego konkursu. W ramach opłaconego abonamentu Wnioskodawca będzie umożliwiał użytkownikom stworzenie własnego konkursu (określenie czasu trwania i meczów, które będą typowane) z wybranymi użytkownikami portalu, którzy mogą dobrowolnie i bezpłatnie do takiego konkursu w grupie prywatnej dołączyć. Minister Rozwoju i Finansów decyzją z (...) stycznia 2017 r., nr (...) rozstrzygnął, że opisane we wniosku przedsięwzięcie jest grą losową - loterią promocyjną w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych. Od powyższej decyzji Skarżący wniósł odwołanie. Następnie, zaskarżoną decyzją z (...) kwietnia 2017 r., (...) Minister Rozwoju i Finansów uchylił w całości decyzję własną i orzekł, że planowane przez Wnioskodawcę przedsięwzięcie, opisane we wniosku z dnia 2 listopada 2016 r. jest zakładem wzajemnym - totalizatorem w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie Organ wskazał, że planowane przez Skarżącego przedsięwzięcie – wbrew stanowisku wyrażonemu w decyzji z (...) stycznia 2017 r. – nie jest grą losową - loterią promocyjną, ponieważ nie spełnia jednej z przesłanek zawartych w ustawowej definicji loterii promocyjnej, dotyczącej nieodpłatnego charakteru uczestnictwa w loterii. W niniejszej sprawie rejestracja w portalu prowadzonym przez Wnioskodawcę jest bezpłatna jednak w celu przystąpienia do planowanego przedsięwzięcia konieczne jest odpłatne nabycie abonamentu, a zatem jedynym uzasadnieniem nabywania abonamentu jest możliwość uczestniczenia w grze. Dalej zauważono, że planowane przedsięwzięcie spełnia natomiast przesłanki określone w art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy o grach hazardowych warunkujące uznanie gry za zakład wzajemny – totalizator. Jak bowiem wynika z informacji zawartych we wniosku organizator zamierza oferować wygrane zarówno pieniężne jak i rzeczowe, a uczestnictwo w przedsięwzięciu ma polegać na odgadywaniu wyników sportowego współzawodnictwa ludzi. Ponadto aby uczestniczyć w przedsięwzięciu koniecznym będzie wpłacenie określonej stawki aktywującej abonament umożliwiający uczestnictwo. Organ uznał również, że spełniona została przesłanka dotycząca wysokości wygranych od łącznej kwoty wpłaconych stawek. Skarżący nie zgodził się z powyższą decyzją i wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze na powyższą decyzję zarzucił: 1. naruszenie prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj.: - art. 120 o.p., art. 121 § 1 o.p., art. 187 § 1 o.p. w zw. z art. 191 o.p. - poprzez: a) dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego - wniosku Skarżącego, z którego organ wywiódł tezy sprzeczne z jasno przedstawionym opisem przedsięwzięcia, stwierdzając iż wysokość wygranych lub liczba zakładów będzie zależeć od liczby wpłacanych stawek, pomimo iż z wniosku jednoznacznie wynika, iż wysokość wygranych ma być z góry określona i niezmienna w trakcie trwania konkursu, b) interpretację przesłanek prawa materialnego sprzeczną z ich literalnym brzmieniem, w sposób najbardziej niekorzystny dla strony, 2. naruszenie prawa materialnego, tj.: - art. 2 ust. 2 pkt. 1) ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (t.j. Dz.U. 2016, poz. 471 ze zm. dalej jako u.g.h.) poprzez niewłaściwe zastosowanie tego przepisu i bezpodstawne uznanie, iż opisane przez wnioskodawcę przedsięwzięcie stanowi zakłady wzajemne - totalizatory, podczas gdy konkursy organizowane przez wnioskodawcę nie spełniają przesłanek uznania za totalizatory opisane w tym przepisie ze względu na fakt, iż wysokość wygranej nie zależy od łącznej kwoty wpłaconych stawek, a uczestnicy nie mają możliwości decydowania o wysokości swojego wkładu finansowego. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art.156 Kodeksu postępowania administracyjnego czy w art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi. Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że sąd ma prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Sąd, kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, nie dopatrzył się naruszenia prawa przez organ orzekający i stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd podziela ustalenia faktycznego dokonane przez organ odwoławczy oraz zastosowaną podstawę prawną wydanego rozstrzygnięcia. Zgodnie z treścią art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2016 r. poz. 471, z późn. zm.), dalej: u.g.h. zakładami wzajemnymi są zakłady o wygrane pieniężne lub rzeczowe, polegające na odgadywaniu wyników sportowego współzawodnictwa ludzi lub zwierząt, w których uczestnicy wpłacają stawki, a wysokość wygranej zależy od łącznej kwoty wpłaconych stawek - totalizatory. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że z wniosku Skarżącego z 2 listopada 2016 r., zawierającego opis planowanego przedsięwzięcia wynika, że Skarżący zamierza oferować wygrane pieniężne o wartości od 50-200 zł i/lub nagrody rzeczowe. Nie ulega zatem wątpliwości, iż spełniona została pierwsza z przesłanek warunkująca uznanie przedsięwzięcia za zakład wzajemny – totalizator. Ponadto bezspornym jest również spełnienie drugiej z przesłanek, tj. uczestnictwo w przedsięwzięciu polega na odgadywaniu wyników sportowego współzawodnictwa ludzi. Jak bowiem wynika z treści ww. wniosku uczestnictwo w przedsięwzięciu polegać ma na typowaniu dokładnych wyników meczów piłki nożnej w określonej lidze piłkarskiej lub w trakcie piłkarskiego wydarzenia zaś za wytypowanie jak najdokładniejszego wyniku przyznawane są uczestnikom punkty, które decydują o przyznaniu nagrody. Następnie, zauważyć należy, iż udział w przedsięwzięciu możliwy będzie dzięki wykorzystaniu przyznawanych użytkownikom odpłatnie punktów ("kredytów"). Za ich pomocą możliwe będzie aktywowanie abonamentu, uprawniającego użytkownika do udziału, przez ustalony okres, w typowaniach wyników meczów piłkarskich. Zatem udział w przedsięwzięciu uzależniony będzie od wpłacenia określonej stawki aktywującej abonament umożliwiający uczestnictwo i potencjalne wygranie nagród pieniężnych lub rzeczowych. Wobec powyższego nie ma zatem znaczenia, że uczestnik przedsięwzięcia nie będzie miał wpływu na wysokość stawki wobec z góry określonej wartości abonamentu. Kluczowym jest natomiast, konieczność jej wpłacenia. Spełniona została zatem także trzecia z wyżej wymienionych przesłanek polegająca na wpłacaniu przez uczestników stawek. Sąd zgodził się również ze stanowiskiem Organu odnośnie kwestii dotyczącej zależności wysokości wygranych od łącznej kwoty wpłaconych stawek. Zależność ta – jak słusznie zauważył Minister – polegać będzie na odpowiednim dostosowaniu uruchamianych przez Skarżącego zakładów do liczby wykupowanych "kredytów". Tym samym spełniona zostanie przesłanka dotycząca zależności pomiędzy wysokością wygranych, a kwotą wpłaconych stawek. Należy bowiem zauważyć, że liczba zakładów uzależniona będzie od liczby osób rejestrujących się na portalu i wpłacających stawki. Większa liczba zarejestrowanych, wpłacających stawki użytkowników będzie się wiązała z koniecznością zwiększania liczby zakładów lub wysokości nagród, w celu zachowania atrakcyjnego stosunku statystycznej możliwości wygranej i wysokości stawki do wysokości możliwej do uzyskania wygranej. Wobec powyższego nie ma racji Skarżący twierdząc, iż nie została spełniona przesłanka dotycząca zależności wysokości wygranych od łącznej kwoty wpłaconych stawek. Skoro zatem – jak wskazano powyżej – przedsięwzięcie planowane przez Skarżącego spełnia przesłanki wynikające z art. 2 ust. 2 pkt 1 u.g.h., to zasadnym było uchylenie w zaskarżonej decyzji rozstrzygnięcia z 3 stycznia 2017 r. i zakwalifikowanie przedsięwzięcia opisanego we wniosku jako zakładu wzajemnego – totalizatora. Sąd nie podziela również zasadności zarzutów skargi w odniesieniu do naruszenia przepisów postępowania. Organ przeprowadził bowiem postępowanie dowodowe w zakresie niezbędnym do dokładanego wyjaśnienia stanu faktycznego, w sposób wyczerpujący zbadał wszystkie okoliczności faktyczne i należycie przeanalizował zgromadzony materiał dowodowy. Z tych wszystkich względów uznając, że w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa Sąd oddalił skargę jako niezasadną na podstawie art. 151 p.p.s.a.