V SA/Wa 1162/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku z dnia 20 października 2009 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] sprawy ze skargi R.A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: oddalić wniosek. Skarżący R.A. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego złożył w dniu 19 czerwca 2009 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r., którą doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 19 maja 2009 r. Postanowieniem tut. Sądu z dnia 2 października 2009 r. odrzucono ww. skargę z uwagi na jej złożenie po upływie ustawowego terminu 30 dni liczonego od dnia doręczenia zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 20 października 2009 r. pełnomocnik Skarżącego zwrócił się za pośrednictwem organu administracyjnego o przywrócenie terminu do wniesienia ww. skargi. Do wniosku załączono odpis skargi. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu podniesiono, iż odpis zaskarżonej decyzji doręczonej stronie Skarżącej opatrzony został datą 20 maja 2009 r., dlatego też w przekonaniu strony Skarżącej termin do wniesienia skargi upływał 19 czerwca 2009 r. i tak też skarga została wniesiona. Wyjaśniono przy tym, iż umieszczona w nagłówku odrzuconej skargi data 19 maja 2009 r. (określona jako data odebrania zaskarżonej decyzji) stanowi omyłkę pisarską, bowiem data ta określa dzień wniesienia skargi a nie doręczenia decyzji. Złożony do organu administracyjnego wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą przekazany został do tut. Sądu w dniu 17 listopada 2009 r. Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 cyt. ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Dokonując oceny złożonego wniosku o przywrócenie terminu w pierwszej kolejności wskazać należy, iż w ocenie Sądu termin do złożenia przedmiotowego wniosku został zachowany. Podkreślić tutaj należy, iż podnoszoną przez Stronę przyczyną uchybienia terminu w tej sprawie jest błędne przeświadczenie pełnomocnika Skarżącego (na etapie składania skargi) o odebraniu zaskarżonej decyzji w dniu 20 maja 2009 r. Kwestia oceny zasadności podniesionych we wniosku okoliczności przyczyn uchybienia terminu do wniesienia skargi, zdaniem Sądu stanowić zatem musi przedmiot rozważań merytorycznych w zakresie złożonego wniosku. Nie sposób bowiem dokonać oceny formalnej przedmiotowego wniosku (tj. określenia daty ustania przyczyny uchybienia terminu) bez oceny merytorycznej podnoszonych we wniosku okoliczności. Zauważyć bowiem należy, iż celem przywrócenia uchybionego terminu strona winna wykazać brak swojej winy w zakresie dokonanego uchybienia, dlatego też na gruncie przedmiotowej sprawy za datę ustania przyczyny uchybienia terminu uznać należało dzień doręczenia stronie Skarżącej postanowienia o odrzuceniu skargi w sprawie. Przechodząc zatem do oceny okoliczności uchybienia terminu do wniesienia skargi, wskazać należy, iż w ocenie Sądu strona Skarżąca nie wykazała, że uchybiła terminowi do wniesienia przedmiotowej skargi bez swojej winy. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. [v. wyrok NSA z 13 sierpnia 1998 r., sygn. akt III SA 7432/98]. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo swej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej [v. wyrok NSA z 13 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1656/97]. Zdaniem Sądu powołana okoliczność ostemplowania zaskarżonego rozstrzygnięcia błędną datą nie może stanowić o braku winy uchybienia terminu do wniesienia skargi. Wskazać należy, iż ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji przez pełnomocnika strony Skarżącej wynika, iż decyzję doręczono w dniu 19 maja 2009 r. Skarżący nie kwestionuje tej okoliczności powołując jedynie, iż przyczyną uchybienia przedmiotowego terminu była błędna data na odpisie decyzji. Nie ulega wątpliwości, iż błędna data na zaskarżonym rozstrzygnięciu nie została naniesiona przez organ administracyjny. Przeczy temu chronologiczność wydarzeń (data wydania decyzji to [...] kwietnia 2009 r.) jak również samodzielne opatrzenie przez stronę skarżącą zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji datą 19 maja 2009 r. Zdaniem Sądu datę "20 maja 2009 r." na odpisie zaskarżonej decyzji naniosła strona Skarżąca, a wobec braku jakichkolwiek informacji odnoszących się do tej okoliczności, uznać należy, iż strona uchybiła terminowi do wniesienia skargi ze swojej winy. Nie uprawdopodobniono bowiem, iż nieprawidłowe ostemplowanie odebranej decyzji przez profesjonalną kancelarię obsługującą stronę Skarżącą było niezawinione. Wobec powyższego i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.