V SA/Wa 1162/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska – Jóźków, Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), Protokolant st. specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2017 r. sprawy ze skargi W. S.na R. R.O. W.w S. na rozstrzygnięcie W. Urzędu Pracy w W. z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia, 2. zasądza od W Urzędu Pracy w W. na rzecz W. Stowarzyszenia na Rzecz Rozwoju O. W. w S. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi [...] (dalej: "Strona" lub "Skarżąca") jest informacja zawarta w piśmie Wicedyrektora ds. Funduszy Europejskich Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W. [...] z [...] czerwca 2017 r. dotycząca nieuwzględnienia protestu wniesionego w związku z oceną wniosku o dofinansowanie projektu. Kontrolowane rozstrzygnięcie wydano w następujących okolicznościach faktycznych: Skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pt. "Postaw na rozwój!" w odpowiedzi na ogłoszony przez Instytucję Organizującą Konkurs (dalej: "IOK") - Wojewódzki Urząd Pracy w W. konkurs nr [...] w ramach Działania 1.2 "Wsparcie osób młodych pozostających bez pracy na regionalnym rynku pracy – projekty konkursowe", Poddziałanie 1.2.1. "Wsparcie udzielane z Europejskiego Funduszu Społecznego Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014 - 2020". W toku procedury konkursowej, pismem [...] z [...] grudnia 2016 r. Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W. poinformował Skarżącą, że jej wniosek spełnił kryteria wyboru określone w regulaminie konkursu i został skierowany do negocjacji. Wskazał, że w wyniku przeprowadzonej oceny merytorycznej wnioskowi przyznano 84,5 punktów bezwarunkowych i "85,5 punktu warunkowego" oraz, że punktacja może ulec zmianie w wyniku przeprowadzonych negocjacji. Wskazał też proponowaną kwotę dofinansowania, t.j. 1.899.365,66 PLN. Pismo podpisał Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W.. Do pisma zostały dołączone karty oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie. Skarżąca przystąpiła do negocjacji. Złożyła 11 stycznia 2017 r. wniosek zawierający poprawki i korekty oczekiwane przez IOK. Pismem [...] z [...] stycznia 2017 r. Skarżąca została poinformowana, że negocjacje zostały uznane za zakończone. Wskazano, że: "W związku z powyższym przyznaje się 85,5 punktu, zaś kwota dofinansowania wynosi 1.789.685,44 PLN" oraz, że poprawiony wniosek o dofinansowanie projektu w wersji papierowej oraz w wersji elektronicznej został zaakceptowany. Pismo podpisał Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W.. Kolejnym pismem [...] z [...] kwietnia 2017 r. podpisanym przez Wicedyrektor ds. Funduszy Europejskich [...] poinformowano Skarżącą, że w związku z rozstrzygnięciem w dniu [...] kwietnia 2017 r. prowadzonego konkursu, wniosek: "pn. "Postaw na rozwój!" oceniono pozytywnie. Jednakże ze względu na wyczerpanie puli środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów w ramach ww. konkursu projekt nie został zakwalifikowany do otrzymania dofinansowania". Pismo zawierało pouczenie o możliwości wniesienia na podstawie art. 46 ust. 5 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020 protestu, o którym mowa w art. 53 ust. 1 tej ustawy do Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W.. Skarżąca skorzystała z tego uprawnienia. Od przedstawionej oceny wniosku o dofinansowanie projektu złożyła protest, w którym wniosła o zmianę rozstrzygnięcia poprzez umieszczenie projektu na liście projektów wybranych do dofinansowania. Powołując się na art. 54 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy przeprowadzonej ocenie wniosku o dofinansowanie projektu zarzuciła: 1. niezgodność z prawem regulaminu konkursu nr [...] polegającą na naruszeniu art. 37 ust. 1 i 2 ustawy poprzez wprowadzenie do regulaminu procedur, które nie były przejrzyste i bezstronne, a także nie gwarantowały wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania, w szczególności poprzez: 1) wprowadzenie do regulaminu możliwości przyznawania punktów bezwarunkowo i warunkowo, bez przejrzystego wskazania precyzyjnych, jasnych i niedyskryminujących przesłanek stosowania punktacji warunkowej, 2) wprowadzenie do regulaminu trybu negocjacji z nieprecyzyjnymi i niejasnymi zasadami zapraszania wnioskodawców do udziału w tych negocjacjach, 3) brak w regulaminie precyzyjnych i przejrzystych procedur zgodnych z ustawą dotyczących przesyłania wnioskodawcy informacji o dokonanej ocenie i informacji o rozstrzygnięciu konkursu, co skutkowało przesłaniem informacji wprowadzającej wnioskodawcę w błąd, sugerującej otrzymanie dofinansowania, 2. niezgodność z prawem regulaminu konkursu nr [...] polegającą na naruszeniu art. 37 ust. 2 oraz art. 43 ust. 2 ustawy poprzez wprowadzenie do regulaminu nieprzewidzianego ustawą trybu oceny w ramach prowadzonych "negocjacji" z wnioskodawcą, co umożliwiało wprowadzanie istotnej modyfikacji do wniosku o dofinansowanie (w innym zakresie niż oczywiste omyłki) i przyznawania punktów w oparciu o tę istotną modyfikację wniosku, 3. niezgodność z prawem regulaminu konkursu nr [...] polegającą na naruszeniu art. 37 ust. 1 ustawy poprzez wprowadzenie do regulaminu kryterium premiującego nr 5, które ma charakter dyskryminujący wnioskodawców w zakresie, w jakim premiuje wnioskodawców działających w województwie mazowieckim, a ponadto jest kryterium wadliwie uzasadnionym i nieprzejrzystym, posiadającym luzy interpretacyjne (co oznacza "działanie na obszarze", "zatrudnienie personelu", itp.) oraz nieprawidłową ocenę w zakresie spełnienia przez wnioskodawcę kryterium premiującego numer 5 poprzez nieprzyznanie w tym zakresie punktów przez oceniających, 4. naruszenie procedur związanych z oceną i rozstrzygnięciem konkursu (zarzut łączy się z zarzutem opisanym w punkcie 1.3), 5. nieprawidłową ocenę dokonaną przez oceniającego numer 2 w zakresie spełnienia kryterium merytorycznego nr 5 (zaangażowanie potencjału - pkt 4.3 wniosku o dofinansowanie) poprzez nieuzasadnioną konkluzję, że jedynie zatrudnienie w ramach stosunku pracy wskazanych osób świadczy o potencjale kadrowym wnioskodawcy. W uzasadnieniu protestu Skarżąca wskazała m. in., że w toku postępowania doszło do rażącego naruszenia procedur wynikających z ustawy, dotyczących informowania wnioskodawcy o wynikach oceny i rozstrzygnięciu konkursu (zarzut z pkt 4). W niniejszej sprawie poinformowanie o wynikach oceny skutkowało zaproszeniem Skarżącej przez IOK do negocjacji, na co odpowiedziała pozytywnie. W świetle zapisów regulaminu konkursu, że "Negocjacje są prowadzone do wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w konkursie..." (14.4.1 regulaminu) wedle kolejności od projektów ocenionych (warunkowo) najwyżej - wnioskodawca wyciągnął logiczny wniosek, że pozytywne zakończenie negocjacji (zaliczenie punktów przyznanych pierwotnie warunkowo) - musi skutkować przyznaniem dofinansowania. Po zakończonych negocjacjach przekonanie to zostało wzmocnione przez IOK pismem z [...] stycznia 2017 r. (sygn. [...]), w którym poinformowano o 1) zakończeniu negocjacji ("negocjacje zostają uznane za zakończone"), 2) przyznaniu 85,5 pkt ("przyznaje się 85,5 punktu), oraz 3) wysokości dofinansowania ("kwota dofinansowania wynosi..."), a także o zaakceptowaniu zmodyfikowanego wniosku. Dopiero pismem z 20 kwietnia 2017 r. Skarżąca została poinformowany o nieprzyznaniu dofinansowania z powodu wyczerpania alokacji. Ponadto zgodnie z regulaminem konkursu (14.5.6.) po zakończeniu oceny merytorycznej projektów, IOK winien niezwłocznie przekazać wnioskodawcy pisemną informację o zakończeniu oceny jego projektu oraz: a) pozytywnej ocenie projektu oraz wybraniu go do dofinansowania albo b) negatywnej ocenie i niewybraniu go do dofinansowania wraz ze zgodnym z art. 46 ust. 5 ustawy pouczeniem o możliwości wniesienia protestu, o którym mowa w art. 53 ust. 1 ustawy. Podkreślono, że przekonanie Skarżącej o uzyskaniu dofinansowania było w pełni uzasadnione, gdyż: 1) zgodnie z regulaminem zapraszano do negocjacji projekty do wyczerpania alokacji, 2) negocjacje zakończyły się pozytywnie, 3) niezwłocznie po zakończonej ocenie wnioskodawca mógł otrzymać (zgodnie z regulaminem) wyłącznie informację o pozytywnej ocenie i uzyskaniu dofinansowania albo o negatywnej ocenie i nieotrzymaniu dofinansowania - pismo z [...] stycznia 2017 r. zostało więc zinterpretowane jako informację o pozytywnej ocenie i uzyskaniu dofinansowania. Po rozpatrzeniu protestu, pismem z [...] czerwca 2017 r. [...] podpisanym również przez Wicedyrektor ds. Funduszy Europejskich [...] poinformowano Skarżącą o negatywnym rozpatrzeniu protestu. W uzasadnieniu odnosząc się m.in. do zarzutu wprowadzenia Skarżącej w błąd co do oceny wniosku o dofinansowanie poprzez zaproszenie do negocjacji wyjaśniono, że żaden akt prawny ani dokument programowy nie wskazuje, że negocjacje prowadzone są jedynie z wnioskodawcami, których łączna wartość projektów wynosi dokładnie tyle, ile alokacja przewidziana na dany konkurs. Wskazano, że prawie w każdym projekcie negocjowana jest wartość wniosku o dofinansowanie, może się więc okazać, że po ich zakończeniu, któryś z negocjowanych projektów nie zmieści się w grupie wniosków wykorzystujących alokację przeznaczoną na konkurs. W skierowanej do sądu skardze na tak przeprowadzoną ocenę wniosku o dofinansowanie projektu Skarżącą sformułowała zarzuty: 1. art. 37 ust. 1 u.z.r.p.s, art. 39 ust. 2 u.z.r.p.s, art. 43 ust. 2 u.z.r.p.s oraz art. 125 ust. 1 lit a tiret (II) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320), zwanego dalej rozporządzeniem ogólnym, poprzez wprowadzenie do regulaminu procedur, które nie były przejrzyste i bezstronne, a także nie gwarantowały wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania, w szczególności poprzez wprowadzenie do regulaminu możliwości przyznawania punktów bezwarunkowo i warunkowo, bez przejrzystego wskazania precyzyjnych, jasnych i niedyskryminujących przesłanek stosowania punktacji warunkowej, a także poprzez dopuszczenie wprowadzania istotnych zmian do treści wniosku na etapie oceny merytorycznej. 2. art. 37 ust. 1 u.z.r.p.s, art. 39 ust. 2 u.z.r.p.s oraz art. 125 ust. 1 lit. a tiret (II) rozporządzenia ogólnego poprzez wprowadzenie do regulaminu trybu negocjacji z nieprecyzyjnymi i niejasnymi zasadami zapraszania wnioskodawców do udziału w negocjacjach; 3. art. 37 ust 1 u.z.r.p.s, art. 39 ust. 2 u.z.r.p.s. oraz art. 125 ust. 1 lit. a tiret (ii) rozporządzenia ogólnego poprzez brak w regulaminie precyzyjnych i przejrzystych procedur zgodnych z ustawą dotyczących przesłania wnioskodawcy informacji o dokonanej ocenie i informacji o rozstrzygnięciu konkursu, co skutkowało przesłaniem informacji wprowadzającej wnioskodawcę w błąd, sugerującej otrzymanie dofinansowania; 4. art. 37 ust. 1 u.z.r.p.s oraz art. 125 ust. 1 lit. a tiret (ii) rozporządzenia ogólnego poprzez wprowadzenie do regulaminu kryterium premiującego nr 5, które zdaniem Skarżącego ma charakter dyskryminujący wnioskodawców w zakresie, w jakim premiuje wnioskodawców działających w województwie mazowieckim, a ponadto jest kryterium wadliwie uzasadnionym i nieprzejrzystym, posiadającym luzy interpretacyjne oraz nieprawidłową ocenę w zakresie spełnienia przez wnioskodawcę kryterium premiującego nr 5 poprzez nieprzyznanie w tym zakresie punktów przez oceniających; 5. nieprawidłową ocenę dokonaną przez oceniającego numer 2 w zakresie spełnienia kryterium merytorycznego nr 5 poprzez nieuzasadnioną konkluzję, że jedynie zatrudnienie w ramach stosunku pracy wskazanych osób świadczy o potencjale kadrowym wnioskodawcy. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Urząd Pracy w W. wniósł o jej oddalenie w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zważył, co następuje: Skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz. U. z 2014 r., poz. 1146 ze zm. – dalej: "ustawa wdrożeniowa") w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 1146 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Co istotne, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to (poza wskazanymi wyjątkami) weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Uznać zatem należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy prawa wspólnotowego i ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Kontrolując w takim zakresie legalność oceny projektu dokonanej przez IOK, jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji [...] kwietnia 2017 r., stwierdzić należy, że nie odpowiadają one prawu. Ocena sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania IOK z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z: - ustawą o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020; - przepisami k.p.a. dotyczącymi wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów; Istotne znaczenie ma także Regulaminem konkursu Program Operacyjny Wiedza Edukacja Rozwój 2014 – 2020, Oś priorytetowa I Osoby młode na rynku pracy, Działanie 1.2 Wsparcie osób młodych pozostających bez pracy na regionalnym rynku pracy – projekty konkursowe, Poddziałanie 1.2.1 Wsparcie udzielane z Europejskiego Funduszu Społecznego, Konkursu nr [...]. W pierwszej kolejności z urzędu należy wskazać, że mająca zastosowanie przy rozstrzyganiu protestu procedura odwoławcza uregulowana została w rozdziale 15 ustawy wdrożeniowej. Co oczywiste każda Instytucja Pośrednicząca ma obowiązek przestrzegania tych unormowań. Zgodnie z art. 67 ustawy wdrożeniowej do procedury odwoławczej nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Zgodnie z art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w sprawie, w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. W realiach rozpoznawanej sprawy pracownicy IOK działają przy tym w ramach powierzonemu temu podmiotowi władztwa administracyjnego jak pracownicy organu administracji publicznej, zaś ich rozstrzygnięcia podlegają z punktu widzenia art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. kontroli analogicznej do kontroli decyzji administracyjnej. Stosowanie w postępowaniu odwoławczym art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. ma zapewnić bezstronność i obiektywizm rozpoznania środka zaskarżenia (tutaj: protestu). Podpisanie rozstrzygnięcia kontrolowanego i rozstrzygnięcia kontrolującego to pierwsze jest przy tym oczywiście tożsame z braniem udziału w wydaniu obu tych aktów. W rozpoznawanej sprawie zarówno pismo z [...] kwietnia 2017 r. informujące o rozstrzygnięciu konkursu równoznacznym z negatywną oceną wniosku o dofinansowanie, jak i rozstrzygnięcie IOK zawarte w piśmie z [...] czerwca 2017 r. nr o nieuwzględnieniu protestu od oceny wniosku o dofinansowanie zostało podpisane przez Wicedyrektora ds. Funduszy Europejskich [...]. W istocie pracownik ten rozpoznał w imieniu IOK środek odwoławczy od wcześniej wydanego przez siebie rozstrzygnięcia. Opisane wadliwe działanie jest po pierwsze sprzeczne z wynikającym z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej wymogiem przeprowadzenia konkursu w sposób rzetelny i bezstronny. Wskazane uchybienie nie może więc nie mieć wpływu na wynik oceny wniosku o dofinansowanie. Po wtóre w postępowaniu administracyjnym stanowi podstawę wznowienia postępowania wskazaną w art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a. Ustawa wdrożeniowa nie odsyła wprawdzie do tego ostatniego przepisu wprost, ale nie sposób przyjąć, by zignorowanie normy art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. nie wiązało się z koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego aktu obarczonego taką wadą. Art. 67 ustawy wdrożeniowej odsyła przecież do przepisów dotyczących wyłączenia pracownika, a więc i do następstw będących konsekwencją ich zignorowania, zarówno do normy sankcjonowanej, jak i normy sankcjonującej. Pogląd przeciwny sprowadzałby odesłanie zawarte w ustawie wdrożeniowej do normy o charakterze lex imperfecta, co byłoby sprzeczne z domniemaniem racjonalnego działania ustawodawcy. Rację ma przy tym Skarżąca podkreślając, że treścią przesyłanych jej pism w istocie została wprowadzona w błąd co do treści oceny jej wniosku o dofinansowanie projektu. Skarżąca otrzymywała kolejno pisma z informacją o spełnieniu kryteriów konkursu, punktacji uzyskanej po zakończeniu negocjacji, kwocie dofinansowania. W zaskarżonym obecnie piśmie stwierdzono przy tym, że wniosek oceniono pozytywnie, jednakże ze względu na wyczerpanie puli środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów w ramach konkursu projekt nie został zakwalifikowany do otrzymania dofinansowania. Tymczasem zgodnie z art. 53.ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej negatywną (a nie pozytywną) oceną jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów lub spełnił kryteria wyboru projektów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarczy na wybranie go do dofinansowania. Zgodnie z regulaminem konkursu pkt 14.5 Zakończenie oceny i rozstrzygnięcie konkursu: 1. Po przeprowadzeniu analizy kart oceny i obliczeniu liczby przyznanych projektom punktów zgodnie z podrozdziałem 14.3 Regulaminu KOP przygotowuje listę wszystkich projektów, które podlegają ocenie w ramach konkursu, uszeregowanych w kolejności malejącej liczby uzyskanych punktów. 2. O kolejności projektów na liście, o której mowa w pkt 1 decyduje liczba punktów przyznanych danemu projektowi bezwarunkowo albo liczba punktów przyznana danemu projektowi w wyniku negocjacji. 3. Zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy, projekt może zostać wybrany do dofinansowania, jeżeli uzyska wymaganą liczbę punktów (...) oraz liczba uzyskanych punktów pozwala na jego dofinansowanie w ramach alokacji dostępnej na konkurs. 4. Lista projektów, o której mowa w pkt 1 wskazuje, które projekty: – zostały ocenione pozytywnie oraz zostały wybrane do dofinansowania, – zostały ocenione negatywnie w rozumieniu art. 53 ust. 2 ustawy i nie zostały wybrane do dofinansowania. 5. Zatwierdzenie listy, o której mowa w pkt 1 przez IOK kończy ocenę merytoryczną poszczególnych projektów, których ocena nie została zakończona wcześniej z powodu niespełnienia co najmniej jednego z kryteriów horyzontalnych (patrz punkt 5 i 6 podrozdziału 14.2 Regulaminu). 6. Po zakończeniu oceny merytorycznej projektów, o których mowa w pkt 5, IOK przekazuje niezwłocznie Wnioskodawcy pisemną informację o zakończeniu oceny jego projektu oraz a) pozytywnej ocenie projektu oraz wybraniu go do dofinansowania albo b) negatywnej ocenie projektu i niewybraniu go do dofinansowania wraz ze zgodnym z art. 46 ust. 5 ustawy pouczeniem o możliwości wniesienia protestu, o którym mowa w art. 53 ust. 1 ustawy. Podsumowując tak opisaną procedurę konkursu wypada stwierdzić, że ocena wniosku o dofinansowanie projektu Skarżącej nie została dokonana w sposób przewidziany w ustawie oraz regulaminie. W tej sytuacji wcześniejsze przekonanie Skarżącej wnioskodawcy o uzyskaniu dofinansowania nie było nieuzasadnione, gdyż: 1) zgodnie z regulaminem zapraszano do negocjacji projekty do wyczerpania alokacji, 2) negocjacje zakończyły się pozytywnie, 3) niezwłocznie po zakończonej ocenie wnioskodawca mógł otrzymać (zgodnie z regulaminem) wyłącznie informację o pozytywnej ocenie i uzyskaniu dofinansowania albo o negatywnej ocenie i nieotrzymaniu dofinansowania. Przy ocenie projektu doszło zatem do kolejnego naruszenie art. 37 ustawy wdrożeniowej poprzez brak zapewnienia rzetelności stosowanych reguł. Ustawa wdrożeniowa nie definiuje tego pojęcia. Zasady rzetelności zostały natomiast zdefiniowane w czasie przeprowadzania oceny wniosku o dofinansowanie w Rozdziale 4 - Ogólne warunki wyboru projektów, pkt 1 lit. b Wytycznych w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014 - 2020 (zwane dalej Wytycznymi), za pomocą których na podstawie art. 5 ustawy wdrożeniowej minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określa ujednolicone warunki i procedury wdrażania funduszy strukturalnych. Zgodnie z Wytycznymi, rzetelność rozumiana jest jako obowiązek zgodnej z ustanowionymi regułami oceny każdego projektu. Wobec stwierdzenie opisanych uchybień proceduralnych, obecnie przedwczesne byłoby wypowiadanie się przez Sąd do merytorycznych zarzutów stawianych przeprowadzonej ocenie. Oznaczałoby to bowiem wkraczanie w kompetencje Instytucji Pośredniczącej, która ponownie będzie rozpoznawać protest Skarżącej. W ponownym postępowaniu IOK rozpatrzy wniesiony protest z uwzględnieniem ocen prawnych wyrażonych w niniejszym wyroku. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej o zasadach realizacji programów orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł zgodnie z art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej.