V SA/Wa 1165/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Protokolant - Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2010r. sprawy ze skargi N. H. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony oraz zobowiązania do opuszczenia terytorium RP oddala skargę W dniu [...].09.2007r. N. H. wystąpiła za pośrednictwem pełnomocnika J. S. do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w trybie art. 18 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...].02.2009r. Nr [...] odmówił udzielenia Stronie wnioskowanego zezwolenia stwierdzając, że nie udokumentowała Ona, iż przebywa w Polsce nieprzerwanie co najmniej od dnia 01.01.1997r. Od powyższego rozstrzygnięcia strona złożyła odwołanie do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców stwierdzając, że spełnia wszystkie wymogi, od których uzależnione jest udzielenie Jej wnioskowanego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Decyzją z [...] maja 2009 r. Nr [...] Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2009r. W uzasadnieniu wskazał, iż N. H. w dniu wejścia w życie ustawy o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw tj. w dniu 20.07.2007r. przebywała w Polsce nielegalnie. Przedmiotowy wniosek został złożony przez pełnomocnika Strony w dniu [...].09.2007r., a więc w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. Brak jest podstaw do stwierdzenia, iż Cudzoziemka występowała już z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w trybie art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach (Dz. U, Nr 128, pozycja 1175). Wprawdzie przed Wojewodą [...] toczyło się postępowanie o udzielenie N. H. zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, w toku którego Strona powoływała się na wieloletni pobyt w Polsce, jednak organ zauważył, iż wniosek został złożony przez Zainteresowaną po terminie przewidzianym w ww. art. 154 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, a decyzja organu I instancji z dnia [...].09.2004r. Nr [...] została wydana w zwykłym trybie ustawy o cudzoziemcach. W ocenie organu odwoławczego na podstawie materiału dowodowego sprawy nie można natomiast uznać, iż N. H. udowodniła, że spełnia przesłankę dotyczącą wymogu nieprzerwanego pobytu w Polsce co najmniej od dnia 01.01.1997r. Zgodnie z art. 60 ust. 5 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach cudzoziemiec jest obowiązany uzasadnić wniosek, przedstawić ważny dokument podróży oraz dołączyć do wniosku dokumenty niezbędne do potwierdzenia danych zawartych we wniosku i okoliczności uzasadniających ubieganie się o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Tak więc ciężar dowodu w przedmiotowej sprawie, w kwestii nieprzerwanego pobytu Cudzoziemca na terytorium Polski co najmniej od dnia 01.01.1997r. spoczywa przede wszystkim na Wnioskodawczyni. W ocenie organu odwoławczego zeznania Strony w kwestii nieprzerwanego pobytu w Polsce od 1996r. nie mogą zostać uznane za wiarygodne, z uwagi na istotne rozbieżności z zeznaniami złożonymi przez Zainteresowaną w dniu [...].07.2004r. w toku poprzedniego postępowania o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Rozbieżności te dotyczą tak istotnych okoliczności jak: data wjazdu do Polski, podstawa przekroczenia granicy i okoliczności utraty dokumentu podróży. W cenie organu odwoławczego charakter ww. rozbieżności uzasadnia stwierdzenie, iż N. H. faktycznie nie przebywa w Polsce od 1996r, a swoimi zeznaniami usiłowała wprowadzić w błąd organy rozpatrujące sprawę, w celu uzyskania zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Organ zauważył, iż w postępowaniu przed organem I instancji w zeznaniach Strony złożonych w dniu [...].12.2007r. wystąpiły istotne rozbieżności ze stanem faktycznym w kwestii ubiegania się przez Cudzoziemkę w przeszłości o legalizację pobytu na terytorium Polski. W ocenie organu odwoławczego wyjaśnienia N. H. dot. powyższych rozbieżności, złożone do protokołu w dniu [...].12.2008r. są niewiarygodne. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców zauważył, że w pozostałej części zeznania Strony z dnia [...].12.2007r. są zgodne z zeznaniami z dnia [...].12.2008r, co wskazuje na to, iż nie było rozbieżności pomiędzy zeznaniami Zainteresowanej, a tłumaczeniem zeznań. Organ odwoławczy odmówił ponadto wiarygodności zeznaniom świadków, w części dot. okoliczności poznania N. H.. Zeznania N. L. w ww. części nie są zgodne z zeznaniami samej Zainteresowanej (rozbieżności dot. miesiąca, w którym świadek poznał Stronę oraz danych pracodawcy Strony). Zeznania H. A. są wprawdzie zgodne z zeznaniami N. H. w kwestii okoliczności poznania Strony, natomiast w ocenie organu, z uwagi na powyższe ustalenia nie są one wiarygodne. Dalej organ podkreślił, że w toku postępowania o udzielenie N. H. przedmiotowego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony nie zostały dołączone żadne inne dowody, które mogłyby przemawiać za wiarygodnością zeznań Strony w części daty Jej przyjazdu do Polski. W ocenie organu odwoławczego Zainteresowana nie udowodniła, iż przebywa nieprzerwanie w Polsce co najmniej od dnia 01.01.1997r. Stwierdzenie powyższej okoliczności, zdaniem organu odwoławczego, obliguje go do utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji. Organ II instancji odstąpił od stwierdzenia, czy N. H. spełnia pozostałe wymogi z art. 18 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw, gdyż ustalenia te nie miałyby wpływu na sposób rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, bowiem tylko łączne spełnienie wymogów wymienionych w art. 18 ust. 1 ww. ustawy może skutkować udzieleniem Stronie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w tym trybie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie N. H. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając jej naruszenie: 1. przepisów prawa materialnego tj. art. 18 ustawy z dnia 24 maja 2007r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw poprzez niewłaściwe jego zastosowanie, 2. przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 6, 7, 8, 10, 77, 86, 107 k.p.a., które miały wpływ na wynik sprawy. W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji II instancji. Rozpoznając natomiast skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd dokonując kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 2007 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 120 poz. 818) cudzoziemcowi przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie co najmniej od dnia 1 stycznia 1997 r., którego pobyt na tym terytorium w dniu wejścia w życie ustawy jest nielegalny, wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca udzieli zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na okres 1 roku, o ile nie spowoduje to zagrożenia dla obronności lub bezpieczeństwa państwa albo bezpieczeństwa i porządku publicznego, albo obciążenia dla budżetu państwa lub nie naruszy interesu Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli cudzoziemiec spełnia łącznie następujące warunki: 1) złoży wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy; 2) wskaże lokal mieszkalny, w którym zamierza przebywać i przedstawi tytuł prawny do jego zajmowania; 3) posiada przyrzeczenie wydania zezwolenia na pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo pisemne oświadczenie pracodawcy o zamiarze zatrudnienia go lub powierzenia mu wykonywania innej pracy zarobkowej, lub pełnienia funkcji w zarządach osób prawnych prowadzących działalność gospodarczą, jeżeli zezwolenie na pracę nie jest wymagane, lub posiada dochody lub mienie wystarczające na pokrycie kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu w tym kosztów leczenia, bez potrzeby korzystania ze wsparcia materialnego ze środków pomocy społecznej przez okres 1 roku; 4) nie złożył wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie art. 154 ustawy, o której mowa w art. 1 (tj. ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach). Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, cudzoziemka w dniu wejścia w życie ww. ustawy, czyli w dniu 20 lipca 2007 r. przebywała w Polsce nielegalnie spełniając tym samym jedną z dwóch, głównych przesłanek do udzielenia przedmiotowego zezwolenia. Okoliczność ta jest w niniejszej sprawie bezsporna. Kwestią sporną w przedmiotowej sprawie jest natomiast spełnienie przez skarżącą drugiej z dwóch głównych przesłanek udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w trybie art. 18 ust. 1 ww. ustawy, tj. wykazanie nieprzerwanego pobytu na terytorium RP co najmniej od dnia 1 stycznia 1997 r. We wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony N. H. podała, że przebywa w Polsce od 1996r. i przekroczyła granice Polski nielegalnie. Cudzoziemka przesłuchana do protokołu w dniu [...].12.2007r. zeznała, że: • do Polski przyjechała w kwietniu 1996r., najpierw samolotem do [...] (na podstawie ważnego dokumentu podróży, wystawionego na Jej dane oraz wizy), tam przebywała około tygodnia, a następnie pociągiem do Polski (W.); • po przyjeździe do [...] dokument podróży został Jej zabrany przez mężczyznę uczestniczącego w przeprowadzeniu przemytu (Strona oświadczyła, że całą operację przemytu: "załatwiła Jej" mama); • po przyjeździe do Polski udała się z mężczyzną (obywatelem [...]), który odebrał Ją ze stacji na [...] w W., gdzie spotkała Swoją znajoma - Panią L., u której zamieszkała i pracowała; • przez miesiąc mieszkała w W., niedaleko [...] u ww. znajomej. Po miesiącu zamieszkała u innej znajomej - Pani B., cały czas pracując u Pani L.; • miejsce zamieszkania w Polsce zmieniała bardzo często (co miesiąc); • od 2005r. mieszkała w W. przy [...] razem z innymi osobami (nie zna danych właściciela lokalu), następnie przy ul. [...] m. [...] w W., a następnie przy ul. [...]. Zainteresowana zeznała ponadto, że nigdy wcześniej nie ubiegała się o legalizację pobytu na terytorium Polski. Z ustaleń organu I instancji wynika, że N. H. dwukrotnie wcześniej występowała do Wojewody [...] z wnioskami o udzielenie zezwoleń na zamieszkanie na czas oznaczony (wniosek z dnia [...].04.2004r. i wniosek z dnia [...].07.2004 r.). Występując do Wojewody [...] z wnioskiem z dnia [...].07.2004r. o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony N. H. podała w uzasadnieniu ww. wniosku, iż do Polski wjechała legalnie na podstawie wizy pobytowej w dniu [...].07.1996r. Cudzoziemka legitymowała się wówczas dokumentem podróży wydanym Jej w dniu [...].03.2004r. przez ambasadę [...] w W.. Zainteresowana przesłuchana w toku ww. postępowania przed Wojewodą [...] w dniu [...].07.2004r. zeznała, że do Polski przyjechała w dniu [...].07.1996r. legalnie, na podstawie wizy i dokumentu podróży, który zagubiła. Po przyjeździe do Polski utrzymywała się z pracy na [...] w W.. We wniosku z dnia [...].04.2004r. o udzielenie zezwolenia na zamieszkane na czas oznaczony Strona również podała, że do Polski przyjechała w dniu [...].07.1996r. W celu m.in. zweryfikowania zeznań N. H. złożonych w dniu [...].12.2007r. w toku przedmiotowego postępowania o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, a powyższymi ustaleniami faktycznymi Strona została ponownie przesłuchania w dniu [...].12.2008r, przez organ l instancji. N. H. podtrzymała Swoje zeznania z dnia [...].12.2007r. w kwestii daty i okoliczności przyjazdu na terytorium Polski. Ponadto Strona oświadczyła, iż podczas przesłuchania w dniu [...].12.2007r. nie zeznała, iż wcześniej nie ubiegała się o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, nie rozumiała wszystkiego, co tłumacz Jej przetłumaczył, a protokół przesłuchania podpisała, bo tłumacz kazał Jej podpisać. W dniu [...].12.2008r, Strona zeznała ponadto, że świadków, którzy mogą potwierdzić Jej pobyt w Polsce od 1996r. (N. L. i H. A.) poznała w 1996r. na [...] w W. (N. L. w maju lub czerwcu, a H. A. w maju). Strona zeznała, że kiedy poznała N. L., On przyjechał na [...] po zakup odzieży, a Ona pracowała u Pani L. i Pani B. (pakowała i układała towary). Odnośnie okoliczności poznania H. A., N. H. zeznała, że poznała Go, kiedy kupował odzież u Pani L. i Pani B.. Widywała Go potem na [...] 2 razy w miesiącu, a ostatni raz widziała Go tam w dniu wczorajszym. N. L. przesłuchany w charakterze świadka w dniu [...].12.2008r. zeznał natomiast, że N. H. poznał na [...] w sierpniu 1996r. oraz, iż kiedy Ją poznał pracowała u znajomego obywatela [...] o imieniu M., u którego On kupował odzież. Zeznania H. A. są zasadniczo zgodne z zeznaniami N. H., co do okoliczności poznania. Na uwagę zasługuje natomiast fakt, iż zarówno ww. Świadek, jak i Strona zeznali, że znają się jedynie z przypadkowych spotkań na [...] w W.. Tymczasem jak wynika z zeznań Świadka poprzednio (przed obecnym miejscem zamieszkania) zamieszkiwał On w lokalu przy ul. [...] m. [...] w W.. Jak wynika z zeznań Strony z dnia [...].12.2007r. w ww. lokalu zamieszkiwała Ona od 10 dni. Wskazać należy, że z pisma z dnia [...].03.2009r. Nr [...] Komendy Głównej Straży Granicznej wynika, iż w zbiorach ewidencyjnych Straży Granicznej nie odnotowano faktów odprawy granicznej N. H. w latach 1996-2007 (w dniu [...].01.2008r. odnotowano wyjazd Strony z terytorium Polski). Ponadto pismem z dnia [...].03.2009r, Nr [...] Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w H. poinformowała tut. organ, że osobie o danych: N. H. została wydania w dniu [...].05.1999r. wiza przez konsula w H. (istnieje jednak prawdopodobieństwo zbieżności danych z inną osobą). Z ww. informacji wynika, iż nie odnotowano innych wiz wydanych na ww. dane. W świetle zebranego materiału dowodowego Sąd stwierdza, że uzasadnione jest stanowisko organów, iż nie można uznać, iż N. H. udowodniła, że spełnia przesłankę dotyczącą wymogu nieprzerwanego pobytu w Polsce co najmniej od dnia 01.01.1997r. Zgodnie z art. 60 ust. 5 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach cudzoziemiec jest obowiązany uzasadnić wniosek, przedstawić ważny dokument podróży oraz dołączyć do wniosku dokumenty niezbędne do potwierdzenia danych zawartych we wniosku i okoliczności uzasadniających ubieganie się o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Tak więc ciężar dowodu w przedmiotowej sprawie, w kwestii nieprzerwanego pobytu Cudzoziemca na terytorium Polski co najmniej od dnia 01.01.1997r. spoczywa przede wszystkim na Wnioskodawczyni. Zdaniem Sądu organ odwoławczy słusznie uznał, że zeznania Strony w kwestii nieprzerwanego pobytu w Polsce od 1996r, nie mogą zostać uznane za wiarygodne, z uwagi na istotne rozbieżności z zeznaniami złożonymi przez Zainteresowaną w dniu [...].07.2004r. w toku poprzedniego postępowania o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Rozbieżności te dotyczą tak istotnych okoliczności jak: data wjazdu do Polski, podstawa przekroczenia granicy i okoliczności utraty dokumentu podróży. Charakter ww. rozbieżności uzasadnia stwierdzenie, iż N. H. faktycznie nie przebywa w Polsce od 1996r, a Swoimi zeznaniami usiłowała wprowadzić w błąd organy rozpatrujące sprawę, w celu uzyskania zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Należy zauważyć, iż w postępowaniu przed organem I instancji w zeznaniach Strony złożonych w dniu [...].12.2007r. wystąpiły istotne rozbieżności ze stanem faktycznym w kwestii ubiegania się przez Cudzoziemkę w przeszłości o legalizację pobytu na terytorium Polski. Uzasadnione jest ponadto stanowisko organów, iż należy odmówić wiarygodności zeznaniom Świadków, w części dot. okoliczności poznania N. H.. Zeznania N. L. w ww. części nie są zgodne z zeznaniami samej Zainteresowanej (rozbieżności dot. miesiąca, w którym świadek poznał Stronę oraz danych pracodawcy Strony). Zeznania H. A. są wprawdzie zgodne z zeznaniami N. H. w kwestii okoliczności poznania Strony, natomiast z uwagi na powyższe ustalenia nie są one wiarygodne, Podkreślić należy, że w toku postępowania o udzielenie N. H. przedmiotowego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony nie zostały dołączone żadne inne dowody, które mogłyby przemawiać za wiarygodnością zeznań Strony w części daty Jej przyjazdu do Polski. W ocenie Sądu Zainteresowana nie udowodniła, iż przebywa nieprzerwanie w Polsce co najmniej od dnia 01.01.1997r. Za bezzasadny Sąd uznał również zarzut naruszenia art.6, art. 7, art. 8, art. 10, art. 77 , art. 86 oraz 107 k.p.a. Tym samym nie nastąpiło w sprawie naruszenie prawa materialnego oraz prawa procesowego, na co powołuje się strona skarżąca. Mając na uwadze powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a oddalił skargę