V SA/Wa 117/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na decyzję Kierownika Biura Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: odrzucić skargę W dniu 15 grudnia 2011 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) za pośrednictwem organu wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga E. K. na decyzję Kierownika Biura Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] dotyczącą ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Na podstawie art. 52 § 1 w/w ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć taką sytuacje, iż stronie nie przysługuje, żaden środek zaskarżenia, który służył skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z powyższego wynika, ze skargę do sądu administracyjnego można wnieść od decyzji wydanej przez organ II instancji po rozpatrzeniu środka odwoławczego od decyzji wydanej przez organ I instancji. W przedmiotowej sprawie Kierownik Biura Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] ustalił kwotę nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Skarżący odwołał się od powyższej decyzji. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia [...] października 2011 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...]. Organ pouczył skarżącego, iż od ww. decyzji może wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pomimo takiego pouczenia skarżący wniósł skargę na decyzję z [...] grudnia 2010 r. nr [...], która jest decyzją I instancyjną, a od takiej decyzji skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż wniesienie skargi na decyzję I instancji jest niedopuszczalne. Na marginesie należy zauważyć, iż gdyby skarżący wniósł skargę na decyzję z dnia [...] października 2011 r. nr [...], to ta skarga podlegałaby odrzuceniu ze względu na przekroczenie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art.53 § 1 w/w ustawy skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Art. 58 § 1 pkt 2 ww. ustawy stanowi, że Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jak wynika za akt administracyjnych decyzja z dnia [...] października 2011 r. została doręczona skarżącemu w dniu 14 listopada 2011 r., a więc termin do wniesienia skargi mijał z dniem 14 grudnia 2011 r. Natomiast skarga wpłynęła do Sądu w dniu 15 grudnia 2011 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym). Biorąc powyższe pod uwagę należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z Nr 153, poz. 1270 ze zm.).