V SA/Wa 1171/10
PostanowienieWSA w Warszawie2010-06-17
Skład orzekający: Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wykonanie decyzji o wydaleniu cudzoziemca z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może spowodować dla niego znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, uzasadniające wstrzymanie jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA?Ratio decidendi
Wykonanie decyzji o wydaleniu cudzoziemca z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed rozpoznaniem skargi przez sąd administracyjny może pozbawić go możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu i uczynić udzieloną ochronę sądową iluzoryczną. Okoliczności te przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, zgodnie z art. 61 § 3 PPSA.Stan faktyczny
Cudzoziemiec G. O., reprezentowany przez pełnomocnika, złożył skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców o wydaleniu go z terytorium RP. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że jej wykonanie spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, uniemożliwiając zamknięcie spraw życiowych i zawodowych w Polsce, gdzie mieszka od 2006 r.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi G. O. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2010r. nr [...] w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
Cudzoziemiec G. O., obywatel R. reprezentowany przez pełnomocnika adwokata J. W. wniósł, za pośrednictwem organu skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] marca 2010r. w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Pełnomocnik cudzoziemca, w treści skargi zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji w całości. Wniosek swój oparł na treści art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) motywując go ustawową przesłanką, iż wykonanie decyzji spowoduje dla skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca zaznaczył, iż w przypadku konieczności natychmiastowego opuszczenia kraju, skarżący nie będzie w stanie dokonać zamknięcia swoich spraw, jakie łączą się z pobytem w Polsce. Skarżący, jak podał jego pełnomocnik zamieszkuje w Polsce od 2006r. i tutaj koncentrują się jego wszystkie czynności życiowe, zarówno zawodowe jak i osobiste.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Rozpoznając wniosek w przedmiotowej sprawie Sąd uznał, iż okoliczności w nim przedstawione przemawiają za jego uwzględnieniem.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej ppsa., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest zatem każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające m.in. na działaniu, zaniechaniu określonego działania.
Zaskarżona decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] marca 2010r. utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji w zakresie wydalenia cudzoziemca z terytorium RP, jest tego typu decyzją, która nadaje się do wykonania.
Jak trafnie podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 14 grudnia 2005 r. sygn. akt II OZ 1330/05, wyjazd cudzoziemca z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd pozbawia go nie tylko możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, ale także sprawia, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona cudzoziemcowi ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji nakazującej cudzoziemcowi opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie decyzji w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest związane ze standardami rzetelnej procedury i realizacją prawa do sądu.
Sąd stwierdza, iż wyjazd cudzoziemca z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, pozbawi go nie tylko możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, a tym samym skorzystania w pełnym zakresie z prawa do sądu, ale także sprawi, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona cudzoziemcowi ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna.
Dlatego też w ocenie Sądu zasadne jest pozostanie skarżącego w Polsce do czasu zakończenia niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego.
Biorąc zatem powyższe pod rozwagę oraz mając na uwadze skutki wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło