V SA/Wa 1171/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), Sędzia WSA - Dariusz Zalewski, Protokolant specjalista - Anna Szaruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2016 r. sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym: oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w W. (dalej: "Dyrektor IC") utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w S. (dalej: "Naczelnik UC") z dnia [...] października 2014 r. Nr [...] określającą A.Z. (dalej: "Skarżący"), zobowiązanie podatkowe w kwocie 2.129,00 zł w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki M., rok produkcji 2004, pojemność silnika: 2616 cm3, Nr nadwozia [...]. Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] września 2010 r. Skarżący nabył w S. samochód osobowy marki M. Nr nadwozia [...], rok produkcji 2004. Ze [...] dowodu rejestracyjnego wynika, że pojemność skokowa silnika tego pojazdu wynosiła 2616 cm3. Następnie w dniu [...] września 2010 r. Skarżący dokonał zgłoszenia celnego pojazdu. Z dokumentu zgłoszenia celnego Nr [...] sporządzonego tego samego dnia wynika, że przedmiotem zgłoszenia był używany pojazd marki M. Nr nadwozia [...]. Skarżący zgłosił pojazd do kodu Taric 8703 23 90 00. W dniu [...] października 2010 r. Skarżący złożył w Urzędzie Celnym w S. deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu, zarejestrowaną w systemie finansowo-księgowym ZEFIR pod Nr [...], z której wynika, że w dniu [...] września 2010 r. Skarżący dokonał przemieszczania samochodu osobowego marki M. Nr nadwozia [...] o pojemności skokowej silnika 1308 cm3, rok produkcji 2004. W dniu [...] maja 2011 r. ww. samochód osobowy przeszedł na terytorium kraju badania techniczne okresowe zakończone wydaniem zaświadczenia Nr [...] opatrzonego tą samą datą. Z zaświadczenia wynika, że pojemność skokowa silnika pojazdu wynosi 2616 cm3. Następnie w dniu [...] czerwca 2011 r. Skarżący dokonał pierwszej rejestracji na terytorium kraju przedmiotowego pojazdu jako samochodu osobowego o pojemności skokowej silnika 2616 cm3, co wynika z karty informacyjnej pojazdu, a prawdziwość danych w niej zawartych Skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem. W związku z powyższym postanowieniem Nr [...] z dnia [...] września 2014 r., Naczelnik UC wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym samochodu marki M. o ww. numerze nadwozia. Po przeprowadzeniu postępowania organ ten decyzją z dnia [...] października 2014 r. określił Skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w wysokości 2.129,00 zł. Po rozpatrzeniu odwołania Skarżącego Dyrektor IC, decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Uzasadniając swoją decyzję organ odwoławczy stwierdził, iż istotą sporu jest ustalenie, czy nabyty wewnątrzwspólnotowo pojazd marki M. winien być objęty stawką podatku akcyzowego w wysokości 18,6%, czy 3,1%. Zgodnie bowiem z art. 105 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Z 2011 r. Nr 108 poz. 626, ze zm.), dalej "u. p. a." stawka akcyzy na samochody osobowe wynosi: 1) 18,6% podstawy opodatkowania - dla samochodów osobowych o pojemności silnika powyżej 2.000 centymetrów sześciennych; 2) 3,1% podstawy opodatkowania - dla pozostałych samochodów osobowych. Zdaniem Dyrektora IC niewątpliwe jest, że w dniu zakończenia procesu produkcji ww. pojazd posiadał silnik o pojemności 1308 cm3, co potwierdza zaświadczenie M. Sp. z o.o. z dnia [...] lipca 2014 r. wydane na prośbę Naczelnika UC oraz załączony przez Skarżącego wydruk ze strony internetowej autocentrum.pl. Jednakże ze zgromadzonych w sprawie innych dowodów w postaci dokumentów urzędowych wynika, że od daty wydania dowodu rejestracyjnego w S. ([...] listopada 2007 r.) do dnia wydania dowodu rejestracyjnego w Polsce ([...] lipca 2013 r.) przedmiotowy pojazd posiadał silnik o pojemności skokowej 2616 cm3. Obowiązek podatkowy powstał w dniu [...] września 2010 r., tj. w dniu przemieszczenia samochodu na terytorium kraju. Organ II instancji podkreślił, że w zgłoszeniu celnym z dnia [...] września 2010 r. Nr [...] Skarżący zadeklarował pojazd używany marki M. o nr nadwozia [...]. Pojazd został zgłoszony do kodu Taric 8703 23 90 00 obejmującego "samochody i pozostałe pojazdy silnikowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi", "o pojemności skokowej przekraczającej 1 500 cm3, ale nieprzekraczającej 3 000 cm3", "używane". Ponadto potwierdził pojemność skokową silnika 2616 cm3 podpisując własnoręcznie, znajdującą się w aktach sprawy, kartę informacyjną pojazdu. Kolejnym dowodem potwierdzającym, że pojazd posiadał taki silnik jest rachunek zakupu pojazdu z dnia [...] września 2010 r., w którym wskazano, że pojemność silnika pojazdu objętego zaskarżoną decyzją wynosi 2616 cm3. Przedmiotowe dokumenty, zdaniem Dyrektora IC świadczą, iż Skarżący wiedział jakiej pojemności skokowej był silnik w pojeździe będącym przedmiotem importu. Odnosząc się do oceny technicznej rzeczoznawcy samochodowego Nr [...] z dnia [...] września 2010 r. wystawionej przez L.K., gdzie wskazano, że przedmiotowy samochód posiadał pojemność skokową silnika 1308 cm3, organ odwoławczy zaznaczył, iż jest to dokument prywatny, któremu nie przysługuje szczególna moc dowodowa. Dokument prywatny nie korzysta z domniemania prawdziwości, ani też z domniemania zgodności z prawdą. Stanowi dowód, który potwierdza fakt złożenia przez określoną osobę oświadczenia woli o określonej treści. Dyrektor IC nie dał wiary opinii rzeczoznawcy z uwagi na sprzeczność jej treści ze zgormadzonymi w toku postępowania dokumentami urzędowymi. W ocenie organu II instancji montażu silnika o pojemności 2616 cm3 dokonano przed datą nabycia wewnątrzwspólnotowego i silnik ten był zamontowany w pojeździe w dacie nabycia wewnątrzwspólnotowego, co uzasadnia zastosowanie stawki podatkowej w wysokości 18,6%. W skardze na powyższą decyzję Dyrektora IC Skarżący podniósł, że samochód marki M. został sprowadzony do Polski z silnikiem 1308 cm3, co potwierdza ocena techniczna Nr [...] wydana przez rzeczoznawcę L.K. Twierdzenie organu o wymianie silnika uznał za oparte wyłącznie na podstawie własnych poglądów oraz przypuszczeń nie popartych żadną dodatkową dokumentacją. Zdaniem Skarżącego celem podważenia opinii ww. biegłego Dyrektor IC winien powołać własnego biegłego, który wyda merytoryczną opinię. W ocenie Skarżącego fotografia silnika pojazdu wykonana po wprowadzeniu na terytorium kraju dowodzi, że przedmiotowy samochód wyposażony jest w fabryczny silnik o poj. 1308 cm3. Podczas pierwszej rejestracji urzędnik z Wydziału Komunikacji powinien porównać dokumentację pojazdu z dnia [...] listopada 2010 r. potwierdzającą zapłatę akcyzy, gdzie widnieje pojemność silnika 1308 cm3 z zaświadczeniem Nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. gdzie w polu 34 - pojemność skokowa silnika widnieje wpis 2616 cm3 i wychwycić różnicę. Następnie po ustaleniu rozbieżności zlecić dodatkowe badanie techniczne, w celu ustalenia właściwych parametrów silnika które, jego zdaniem, wynoszą 1308 cm3. Ponadto diagnosta wykonując pierwszy przegląd techniczny powinien zweryfikować numer nadwozia do stanu faktycznego, czego nie uczynił. Wydając zaświadczenie Nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. oparł się tylko na informacji zawartej w [...] dowodzie rejestracyjnym. Skarżący stwierdził także, iż w [...] dokumentacji pojazdu objętego zaskarżoną decyzją jest pomyłka, która w jego opinii powstała w wyniku błędnego wyliczenia pojemności silnika składającego się w rzeczywistości z dwóch komór po 654 cm3, co daje wartość 1308 cm3. Błąd polega na nieprawidłowym obliczeniu komory silnika zamiast 2 x 654 cm3 oblicza się cały silnik 2 x 1308 cm3. Świadczyć mają o tym zapisy forum internetowego. Do skargi załączono fotografie samochodu oraz opinię techniczną Nr [...]. Skarżący wniósł również o przesłuchanie osoby, która przewoziła pojazd na terytorium kraju, biegłego L.K., osoby która dokonywała naprawy blacharsko-lakierniczej, osoby dokonującej pierwszego przeglądu technicznego w kraju przedmiotowego pojazdu oraz osoby dokonującej pierwszej rejestracji pojazdu w kraju. W piśmie procesowym z dnia [...] marca 2015 r. Skarżący podkreślił, iż postępowanie podatkowe oparte zostało wyłącznie na zawartych w dokumentacji zapisach, które nie pokrywają się ze stanem rzeczywistym i mogły powstać na skutek ludzkiego błędu, ponieważ w pojeździe marki M. silnika nie można zastąpić innym niż fabrycznie montowany. Rozbieżności w zapisie wychwycił biegły L.K. Ponownie podniósł, że rejestracja pojazdu nastąpiła na podstawie dokumentów niespójnych, a samochód powinien przejść na wniosek Wydziału Komunikacji dodatkowe badanie techniczne na terytorium kraju. Dodatkowo zarzucił organowi pominiecie faktu sprzedaży pojazdu bez polskiego przeglądu i rejestracji przez nowego właściciela na terytorium kraju. Co więcej zgłoszenia celnego przedmiotowego samochodu dokonał nie Skarżący, ale działająca z jego upoważnienia G.K. Powtórnie wniósł o przesłuchanie ww. osób powiększając grono o G.K., a także o uznanie za uczestnika postępowania M.K., który na jego zlecenie zakupił samochód w S. i posiada o nim pełną wiedzę od chwili sprowadzenia na terytorium kraju aż do sprzedaży dalszej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IC wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych – t. j. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.). Po rozpoznaniu niniejszej sprawy Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa uzasadniającego uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarga jest niezasadna. Przedmiotem sporu jest ustalenie, czy nabycie wewnątrzwspólnotowe przez Skarżącego niezarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego marki M. Nr nadwozia [...], winno być objęty stawką podatku akcyzowego w wysokości 18,6%, czy 3,1%. Zgodnie z art. 1 u. p. a. ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy. W myśl art. 100 ust. 1 pkt 2 u. p. a. opodatkowaniu akcyzą podlega wewnątrzwspólnotowe nabycie samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Zgodnie natomiast z art. 100 ust. 4 u. p. a. samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Na podstawie art. 106 ust. 2 u. p. a., podatnik z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest obowiązany po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez wezwania organu podatkowego złożyć deklarację uproszczoną, według ustalonego wzoru, właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie 14 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Natomiast stosownie do ust. 3 powołanego przepisu, podatnik z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest obowiązany po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez wezwania organu podatkowego dokonać obliczenia i zapłaty na rachunek właściwej izby celnej, akcyzy w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Zgodnie z art. 105 ust. 2 u. p. a. stawka akcyzy na samochody osobowe wynosi: 18, 6 % podstawy opodatkowania dla samochodów osobowych o pojemności silnika powyżej 2,000 centymetrów sześciennych, 3,1% podstawy opodatkowania - dla pozostałych samochodów osobowych. Stosownie do art. 3 ust. 1 u. p. a. do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.). W powołanym rozporządzeniu Rady (EWG), które jest corocznie nowelizowane, w załączniku I, w sekcji XVII, w dziale 87 przy kodzie CN 8703 zawarty jest następujący opis: "pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi", "o pojemności skokowej przekraczającej 1500 cm3 ale nieprzekraczającej 3 000 cm3", "używane". Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej (CN) podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację. Należy zauważyć, że zgodnie z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej tytuły sekcji, działów i poddziałów mają jedynie charakter orientacyjny; dla celów prawnych klasyfikację przeprowadza się w oparciu o nazwy pozycji i wszelkie postanowienia zawarte w uwagach do sekcji lub działów oraz - o ile nie są one sprzeczne z treścią odpowiednich pozycji i uwag - zgodnie z dalszymi regułami. Kolejne reguły mogą być zatem brane pod uwagę tylko wtedy, gdy taryfikacja nie jest możliwa w oparciu o brzmienie pozycji i uwag do sekcji i działów. Przedmiotowy samochód został zaklasyfikowany do kodu Taric 8703 23 90 00. Organy celne ustaliły, że Skarżący w deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnotowego złożonej w dniu [...] października 2010 r. zadeklarował dokonanie przemieszczenia samochodu osobowego marki M. o Nr nadwozia [...] i pojemności silnika: 1308 cm3, podstawę opodatkowania w wysokości 11 448,00 zł, stawkę akcyzy w wysokości 3, 1 % oraz podatek akcyzowy w kwocie 355, 00 zł. W dniu [...] października 2010 r. Skarżący dokonał zapłaty akcyzy w ww. kwocie. Natomiast ze zgromadzonych w sprawie materiałów dowodowych wynika, że pojemność skokowa silnika przedmiotowego pojazdu wynosi 2616 cm3, czego dowodzi treść: - dowodu rejestracyjnego z dnia [...] listopada 2007 r. wydanego w S., - rachunku zakupu pojazdu z dnia [...] września 2010 r., na którym widnieje podpis Skarżącego, - karty informacyjnej pojazdu ([...]) z dnia [...] czerwca 2011 r., potwierdzonej co do zgodności ze stanem faktycznym własnoręcznym podpisem właściciela pojazdu, - pozwolenia czasowego wydanego przez Starostę [...] seria [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., - zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu Nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. , - dowodu rejestracyjnego wydanego przez Starostę [...] seria [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r. Dyrektor IC nie kwestionuje, że w dniu zakończenia procesu produkcji ww. pojazd posiadał silnik o pojemności 1308 cm3, co potwierdza zaświadczenie wydane na prośbę Naczelnika UC przez M. Sp. z o.o. z dnia [...] lipca 2014 r. Jednakże ze zgromadzonych w sprawie ww. dowodów w postaci dokumentów urzędowych wynika, a Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela stanowisko organów podatkowych w tym zakresie, że od daty wydania dowodu rejestracyjnego w S. do dnia wydania dowodu rejestracyjnego w Polsce, przedmiotowy pojazd posiadał silnik o pojemności skokowej 2616 cm3. Sąd stwierdza, że brak podstaw do kwestionowania treści powołanych wyżej dokumentów. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 194 § 1 O. p. dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Organ podatkowy jest związany normatywną oceną dokumentu urzędowego, co oznacza, że nie może swobodnie oceniać jego treści. Zasada swobodnej oceny dowodów określona w art. 191 O. p. jest więc w tej sytuacji wyłączona. Przedstawiona przez Skarżącego opinia L.K. z dnia [...] października 2010 r., Nr [...], z której wynika, że w przedmiotowym pojeździe w dniu wyceny zamontowany był silnik o pojemności 1308 cm3, nie wpływa na ocenę ustalonego w sprawie stanu faktycznego wobec treści powołanych wyżej dokumentów urzędowych (m.in. pozwolenie czasowe seria [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. wydane przez Starostę [...], O., ul. [...], zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu Nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. wydane przez [...] Stację Kontroli Pojazdów [...] w O., dowód rejestracyjny seria [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r. wydany przez Starostę [...], ul. [...],[...]). W związku z powyższym, wobec faktu, że obowiązek podatkowy powstał w dniu [...] września 2010 r., tj. w dniu przemieszczenia ww. samochodu na terytorium kraju, uzasadnione jest stanowisko organów podatkowych, iż do obliczenia należnej kwoty podatku akcyzowego w rozpatrywanej sprawie powinna być zastosowana stawka podatku akcyzowego w wysokości 18, 6 %. Określona zatem decyzją Naczelnika UC z dnia [...] października 2014 r. kwota zobowiązania podatkowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki M., rok produkcji 2004, pojemność silnika: 2616 cm3, Nr nadwozia [...], utrzymana w mocy zaskarżoną decyzją Dyrektora IC, jest uzasadniona. W ocenie Sądu, organy podatkowe podjęły niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy, a w uzasadnieniu decyzji szczegółowo oceniły wiarygodność poszczególnych dowodów i przyczyny podjętego rozstrzygnięcia (art. 210 § 4 O. p.). Oceny materiału dowodowego nie można uznać za dowolną. Niezasadny jest również sformułowany w skardze zarzut braku powołania biegłego dla ustalenia, czy silnik został wymieniony, a także wskazanie na konieczność dodatkowego poddawania weryfikacji zapisów zawartych w zaświadczeniu o badaniu technicznym samochodu. Badanie techniczne samochodu ma na celu stwierdzenie, czy pojazd spełnia warunki techniczne przewidziane w przepisach ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym ( t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 18 września 2009 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz. U. Nr 155 z 2009 r. poz. 1232), zakres badania technicznego pojazdu obejmuje m.in. identyfikację pojazdu, w tym sprawdzenie cech identyfikacyjnych oraz ustalenie i porównanie zgodności faktycznych danych pojazdu z danymi zapisanymi w dowodzie rejestracyjnym lub odpowiadającym mu dokumencie. Jednocześnie prawidłowość danych zawartych w zaświadczeniu dokumentującym badanie techniczne Nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. nie była kwestionowana w trybie przepisów powołanego wyżej rozporządzenia (§ 9), co powoduje że nie ma podstaw do podważania treści ww. zaświadczenia. Przepis ten zachował brzmienie w aktualnie obowiązującym rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (t. j. Dz.U. z 2015 r. poz. 776). Wobec powyższego Sąd stwierdził, że organ odwoławczy – wbrew twierdzeniom Skarżącego - uwzględnił całokształt okoliczności sprawy, w tym dokumenty złożone przez Skarżącego w toku postępowania, przy czym jednak wyprowadził z nich wnioski odmienne aniżeli domagał się Skarżący, co przy prawidłowości tych wniosków, nie świadczy o błędach w ustaleniach i pominięciu czy nieuwzględnieniu dowodów złożonych przez stronę, a tym samym nie stanowiło naruszenia zasady prawdy obiektywnej ani zasady swobodnej oceny dowodów (art. 120, art. 121, art. 122, art. 180, art. 181 i art. 187 O. p.). W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 151 p. p. s. a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.