V SA/Wa 1173/19

WyrokWSA w Warszawie2020-02-18

Skład orzekający: Jarosław Stopczyński, Bożena Zwolenik, Piotr Piszczek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odmowa przyznania pomocy z tytułu wyrównania ceny sprzedaży świń z przeznaczeniem do uboju była zasadna w sytuacji, gdy cena uzyskana przez producenta była wyższa od średniej ceny rynkowej, a postępowanie w sprawie innej partii świń stało się bezprzedmiotowe z powodu wyczerpania środków finansowych przed upływem terminu płatności?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że odmowa przyznania pomocy dla 215 sztuk świń była zasadna, ponieważ cena uzyskana przez producenta była wyższa od średniej ceny rynkowej, co nie spełniało przesłanki określonej w rozporządzeniu. W odniesieniu do 180 sztuk świń, mimo spełnienia przesłanek do przyznania pomocy, odmowa była uzasadniona wyczerpaniem środków finansowych przed upływem terminu płatności określonego w przepisach unijnych i krajowych.
Stan faktyczny
Spółdzielnia złożyła wniosek o pomoc z tytułu wyrównania ceny sprzedaży świń. Organ I instancji odmówił przyznania pomocy do 180 sztuk świń z powodu braku potwierdzenia uboju oraz do 215 sztuk świń, ponieważ cena sprzedaży była wyższa od średniej rynkowej. Organ II instancji uchylił częściowo decyzję organu I instancji, umarzając postępowanie w zakresie 180 sztuk świń z powodu braku możliwości sfinansowania pomocy po upływie terminu, a w pozostałym zakresie utrzymał odmowę przyznania pomocy do 215 sztuk świń. Spółdzielnia wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych i merytorycznych.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Protokolant - spec. Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2020 r. sprawy ze skargi ...Spółdzielni ...z siedzibą w K. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ...kwietnia 2019 r., nr ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy z tytułu wyrównania ceny sprzedaży świń z przeznaczeniem do uboju w ramach nadzwyczajnej pomocy dostosowawczej oddala skargę. Przedmiotem skargi [...] (dalej: "Skarżąca", "Strona" lub "Spółdzielnia") jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "Prezes ARiMR", "organ odwoławczy" lub "organ I instancji") z [...] kwietnia 2019 r. nr [...], uchylająca w części decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w Białymstoku (dalej: "Dyrektor OT" lub "organ I instancji") z [...] sier.pnia 2017 r. nr [...], tj. w zakresie pkt 2 rozstrzygnięcia w części dotyczącej odmowy wypłaty pomocy do sprzedanych w dniu 16 stycznia 2017 r. 180 sztuk świń o kodzie CN 0103 92 19 w ramach nadzwyczajnej pomocy dostosowawczej i umarzająca postępowanie przed organem I instancji w tym zakresie oraz utrzymująca w mocy w pozostałym zakresie rozstrzygnięcia pkt 2 decyzję organu I instancji dotyczącą odmowy przyznania pomocy do 215 sztuk świń o kodzie CN 01039219. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. 10 lipca 2017 r. do Oddziału Terenowego ARR w [...] wpłynął wniosek Skarżącej o udzielenie pomocy z tytułu wyrównania ceny sprzedaży świń z przeznaczeniem do uboju. Spółdzielnia ubiegała się o udzielenie pomocy z tytułu wyrównania cen do 4 773 sztuk świń (CN 0103 92 19) sprzedanych ze stada nr [...], w dniach 19 września 2016 r. (2 razy po 40 szt. świń), 27 września 2016 r. (360 szt. świń), 21 października 2016 r. (150 szt. świń), 25 października 2016 r. (180 szt. świń), 29 października 2016 r. (170 szt. świń), 31 października 2016 r. (440 szt., 50 szt., 40 szt., oraz 70 szt. świń) , 2 listopada 2016 r. (50 szt., 121 szt., oraz 14 szt. świń), 16 stycznia 2017 r. (180 szt. świń), 19 stycznia 2017 r. (180 szt. świń), 23 stycznia 2017 r. (180 szt. świń), 30 stycznia 2017 r. (100 szt. świń), 11 lutego 2017 r. (180 szt. świń), 16 lutego 2017 r. (138 szt. świń), 20 lutego 2017 r. (140 szt. świń), 22 lutego 2017 r. (180 szt., świń), 27 lutego 2017 r. (142 szt. świń), 2 marca 2017 r. (180 szt. świń), 7 marca 2017 r. (180 szt. świń), 13 marca 2017 r. (180 szt. świń), 15 marca 2017 r. (130 szt. świń), 20 marca 2017 r. (160 szt. świń), 28 marca 2017 r. (118 szt. świń), 24 kwietnia 2017 r. (180 szt., świń), 11 maja 2017 r. (100 szt. świń), 15 maja 2017 r. (100 szt. świń), 19 maja 2017 r. (100 szt. świń), 29 maja 2017 r. (100 szt. świń), oraz 05 czerwca 2017 r. (100 szt. świń). Organ I instancji, w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy oraz dane zawarte w Rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad tych zwierząt (dalej: "IRZ"), prowadzonym przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zgodnie z ustawą z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz. U. z 2017 r., poz. 546 ze zm.), ustalił że w okresie od dnia 19 września 2016 r. do dnia 2 czerwca 2017 r. producent sprzedał z przeznaczeniem do uboju 4 773 sztuk świń. W odniesieniu do 180 sztuk świń sprzedanych 16 stycznia 2017 r. zgodnie z fakturą Nr [...] z 18 stycznia 2017 r., według danych zawartych w IRZ Dyrektor OT stwierdził wystąpienie nieprawidłowości, polegającej na braku potwierdzenia uboju dla ww. 180 sztuk świń. Ponadto organ I instancji ustalił, iż cena uzyskana przez Stronę dla 215 sztuk świń (CN 0103 92 19), sprzedanych 27 września 2016 r. (faktura Nr [...] z 28 września 2016 r.), była wyższa od średniej ceny zakupu netto masy poubojowej ciepłej tuszy świni dla wszystkich klas według klasyfikacji poubojowej, notowanej w regionie gdzie znajduje się siedziba stada producenta świń, z której świnie zostały sprzedane oraz w tygodniu w którym świnie zostały sprzedane, opublikowanej w biuletynie informacyjnym urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rynków rolnych. W związku z powyższym [...] sierpnia 2017 r. Dyrektor wydał decyzję Nr [...], o przyznaniu pomocy z tytułu wyrównania ceny sprzedaży świń z przeznaczeniem do uboju, w której przyznał pomoc do 4 378 sztuk świń oraz odmówił przyznania pomocy do 395 sztuk w ramach nadzwyczajnej pomocy dostosowawczej dla producentów mleka i rolników w innych sektorach hodowlanych. Skarżąca odwołała się od ww. decyzji kwestionując prawidłowość rozstrzygnięcia w części odmawiającej przyznania pomocy. Strona przyznała, że w wyniku niedopatrzenia, 180 sztuk świń zostało błędnie zgłoszone do IRZ z niewłaściwym numerem identyfikacyjnym zwierząt przez [...] sp. z o.o., który zobowiązał się do korekty ww. zgłoszenia. Odnosząc się do 215 sztuk świń Strona zauważyła, że wszystkie 4 773 sztuki świń zostały sprzedane poniżej średnich cen opublikowanych w biuletynie informacyjnym urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rynków rolnych, wydawanym na podstawie przepisów o rolniczych badaniach rynkowych informacyjnym. Ponadto Strona podniosła, że w ww. decyzji Dyrektora OT ARR brak było jakiejkolwiek informacji, które to były sztuki, jakich sprzedaży dotyczy i w jaki sposób to obliczono. Decyzją z [...] grudnia 2017 r. nr [...], Prezes ARiMR utrzymał w mocy ww. decyzję Dyrektor OT. Wyrokiem z dnia 17 października 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję organu II instancji z [...] grudnia 2017 r. Sąd stwierdził, że zaskarżona przez Stronę decyzja została wydana z naruszeniem przepisów art. 138 § 1 i art. 107 § 1 K.p.a. Sąd jednocześnie wskazał, że rozstrzygnięcie decyzji i jej uzasadnienie faktyczne pozostają ze sobą w sprzeczności, co uzasadnia stanowisko o jej wadliwości. Ponadto Sąd przyznał rację Skarżącej argumentując, że organ nie odniósł się do jej twierdzeń o uzyskaniu cen poniżej progu umożliwiającego przyznanie pomocy. Wskazał również, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ po jednoznacznym ustaleniu stanu faktycznego i po rzeczywistym odniesieniu się do zarzutów strony, wyda i uzasadni rozstrzygnięcie zgodne z wymogami prawa. 8 kwietnia 2019 r., Strona, mając na uwadze wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniosła do Prezesa ARiMR o ponowne rozpatrzenie przedmiotowej sprawy i przyznanie pomocy z tytułu wyrównania cen sprzedaży świń do przysługującej pomocy. Decyzją z [...] kwietnia 2019 r. organ odwoławczy uchylił w części decyzję Dyrektora OT z [...] sierpnia 2017 r. o przyznaniu pomocy z tytułu wyrównania ceny sprzedaży świń z przeznaczeniem do uboju w zakresie pkt 2 rozstrzygnięcia w części dotyczącej odmowy wypłaty pomocy do sprzedanych 16 stycznia 2017 r. 180 sztuk świń o kodzie CN 0103 92 19 w ramach nadzwyczajnej pomocy dostosowawczej i umorzył postępowanie przed organem I instancji, a w pozostałym zakresie rozstrzygnięcia pkt 2 utrzymał w mocy decyzję organu I instancji dotyczącą odmowy przyznania pomocy do 215 sztuk świń o kodzie CN 01039219. Organ II instancji wskazał, że w oparciu o dane zawarte w IRZ ustalono, iż w odniesieniu do wszystkich 4 773 szt. świń objętych wnioskiem, warunki określone w § 18 ust. 1 pkt 1 oraz § 19 ust. 2 rozporządzenia RM zostały spełnione, tj. sprzedaż i ubój przedmiotowych świń została odnotowana w IRZ, i zdarzenia te miały miejsce w okresie od 1 września 2016 r. do 30 czerwca 2017 r. Dodał, że powyższe potwierdza zawarte w odwołaniu wyjaśnienia strony, w zakresie występującej wcześniej niezgodności w numerach identyfikacyjnych zwierząt, spowodowanej błędnym zgłoszeniem zdarzenia uboju przez rzeźnie, jak również dowodzi, że niezgodność ta została usunięta. Organ odwoławczy stwierdził następnie, iż cena uzyskana przez producenta świń dla 215 sztuk świń (o kodzie CN 0103 92 19), sprzedanych 27 września 2016 r. była wyższa od średniej ceny zakupu netto masy poubojowej ciepłej tuszy świni dla wszystkich klas według klasyfikacji poubojowej, notowanej w regionie gdzie znajduje się siedziba stada producenta świń, z której świnie zostały sprzedane oraz w tygodniu w którym świnie zostały sprzedane, opublikowanej w biuletynie informacyjnym urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rynków rolnych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie danych zawartych w IRZ oraz faktury Nr [...] z 28 września 2016 r., przy uwzględnieniu faktury-korekta nr [...] z 28 listopada 2016 r. i faktury-korekta [...] z 12 grudnia 2016 r., organ odwoławczy ustalił, iż 27 września 2016 r., Strona sprzedała z przeznaczeniem do uboju 360 sztuk świń o kodzie CN 0103 92 19, za które uzyskała za kg masy poubojowej ciepłej, następujące ceny netto: - Tuczniki kl. S 18 szt. - 7,14 zł, - Tuczniki kl. E 197 szt. - 7,05 zł, - Tuczniki kl. U 99 szt. - 6,56 zł, - Tuczniki kl. R 7 szt. - 6,17 zł, - Tuczniki kl. B 1 szt. - 6,97 zł, - Tuczniki kl. C 38 szt. - 6,97 zł. Jednocześnie, na podstawie biuletynu "Rynek Mięsa Wieprzowego" Nr 39/2016, opublikowanego przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, organ odwoławczy ustalił, że w okresie od 26 września 2016 r. do 2 października 2016 r. w regionie, w którym położone jest gospodarstwo strony, z którego świnie zostały sprzedane (tj. w regionie środkowo-wschodnim), średnia cena zakupu netto masy poubojowej ciepłej tuszy świni, dla wszystkich klas według klasyfikacji poubojowej wynosiła 7, 01 zł/kg. Prezes ARiMR stwierdził, że powyższe oznacza, iż za 215 sztuk tuczników klasy S oraz klasy E, sprzedanych 27 września 2016 r., uzyskano cenę wyższą niż średnia rynkowa cena zakupu opublikowana w ww. biuletynie, co świadczy, że w odniesieniu do tych 215 sztuk świń nie została spełniona przesłanka, o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia RM. Odnosząc się do 180 sztuk świń, sprzedanych 16 stycznia 2017 r., do których z uwagi na brak potwierdzenia uboju w IRZ Dyrektor OT odmówił przyznania pomocy, stwierdził, że dokonana analiza danych zawartych w IRZ wykazała, iż zarówno zdarzenie sprzedaży z przeznaczeniem do uboju, jak i zdarzenie uboju przedmiotowych świń zostało odnotowane w IRZ. Wyjaśnił, że 23 sierpnia 2017 r., tj. po wydaniu decyzji przez organ I instancji, rzeźnia dokonała zgłoszenia do IRZ zdarzenia uboju 180 sztuk świń o numerze identyfikacyjnym PL [...] (data uboju: 16 stycznia 2017 r.), zakupionych od Strony. Jednocześnie organ wyjaśnił, że pomimo ustalenia w postępowaniu odwoławczym spełniania przez Wnioskodawcę przesłanek kwalifikujących do przyznania pomocy określonej w rozporządzeniu RM dla ilości 180 szt. świń sprzedanych 16 stycznia 2017 r., brak jest możliwości sfinansowania pomocy z uwagi na upływ terminu, który został określony w art. 1 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1613. Dodał, że postępowanie administracyjne wszczęte przez Spółdzielnię wnioskiem z 10 lipca 2017 r. w zakresie dotyczącym wniosku o udzielenie wsparcia do 180 sztuk świń o kodzie CN 0103 92 19, stało się więc bezprzedmiotowe, gdyż zaistniały w jego trakcie przeszkody, które nie pozwalają już na ukształtowanie stosunku materialnego. Pismem z 24 maja 2019 r. Strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Prezesa ARiMR z [...] kwietnia 2019 r. wnosząc o jej uchylenie. Organowi odwoławczemu Skarżąca zarzuciła naruszenie: 1) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego stanowiącego podstawę wydania zaskarżonej decyzji, polegające na niewłaściwym określeniu cen stanowiących podstawę do określenia różnicy cen stanowiącej podstawę udzielenia pomocy dla 215 sztuk świń sprzedanych 27 września 2016 roku do [...]"; 2) art. 105 K.p.a. w zw. z § 30 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 lutego 2017 roku w sprawie realizacji przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zadań związanych z ustanowieniem nadzwyczajnej pomocy dostosowawcze] dla producentów mleka i rolników w innych sektorach hodowlanych (Dz. U. 2017, poz. 499 ze zm.) w zw. z przepisami rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1613 z dnia 8 września 2016 r. poprzez niezasadne uznanie, że postępowanie w zakresie wypłaty pomocy do sprzedanych 16 stycznia 2017 r. 180 sztuk świń o kodzie CN 01039219 stało się bezprzedmiotowe wobec wyczerpania środków przeznaczonych na ten cel w sytuacji, gdy w przypadku przekroczenia łącznej wysokości pomocy finansowej wynikającej z rozpatrzonych wniosków o udzielenie pomocy, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 4, brakujące środki na sfinansowanie tej pomocy pokrywa się z budżetu państwa w kwocie nie wyższej niż kwota środków, o której mowa w art. 2 rozporządzenia 2016/1613; 3) naruszenie § 31 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 lutego 2017 roku w sprawie realizacji przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zadań związanych z ustanowieniem nadzwyczajnej pomocy dostosowawczej dla producentów mleka i rolników winnych sektorach hodowlanych (Dz. U. 2017, poz. 499 ze zm.) w zw. z przepisami rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1613 z dnia 8 września 2016 poprzez niezasadne uznanie, że rozporządzenie ogranicza czasowo Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w wypłacie środków finansowych z tytułu pomocy, o której mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia. W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej jako: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu pod względem jego zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. W przypadku stwierdzenia, iż w sprawie naruszono przepisy – czy to prawa materialnego, czy też postępowania – sąd uchyla zaskarżone postanowienie i zwraca sprawę do postępowania przed organem administracyjnym, właściwym do jej rozstrzygnięcia. Jednocześnie, stosownie do treści przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Jednocześnie zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. W ocenie Sądu przedmiotowa skarga okazała się niezasadna. Zgodnie z art. 1 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1613 z dnia 8 września 2016 r. przewidującego nadzwyczajną pomoc dostosowawczą dla producentów mleka i rolników w innych sektorach hodowlanych (Dz. Urz. UE z 9 września 2016 r. L 242 s. 10), dalej: "rozporządzenie 2016/1613", państwom członkowskim udostępnia się pomoc Unii w całkowitej kwocie 350 000 000 EUR w celu zapewnienia nadzwyczajnej pomocy dostosowawczej dla producentów mleka i rolników w sektorach wołowiny i cielęciny, wieprzowiny, mięsa baraniego i koziego ("rolnicy w innych sektorach hodowlanych"). Państwa członkowskie wykorzystują udostępnione kwoty określone w załączniku w celu wprowadzenia środków na podstawie obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriów, pod warunkiem, że płatności te nie prowadzą do zakłócenia konkurencji. (...) Wydatki państw członkowskich w odniesieniu do płatności w ramach niniejszego rozporządzenia kwalifikują się do pomocy finansowej Unii jedynie w przypadku, gdy płatności te zostały dokonane najpóźniej do dnia 30 września 2017 r. W myśl art. 2 rozporządzenia 2016/1613 państwa członkowskie mogą przyznawać dodatkowe wsparcie na rzecz środków wprowadzanych na podstawie art. 1 do maksymalnej wartości równiej 100% kwoty określonej w załączniku, przy spełnieniu tych samych warunków dotyczących obiektywności, niedyskryminacji i niezakłócania konkurencji, określonych w art. 1. Państwa członkowskie wypłacają dodatkowe wsparcie najpóźniej do dnia 30 września 2017 r. Szczegółowe zadania związane z ustanowieniem nadzwyczajnej pomocy dostosowawczej dla producentów mleka i rolników w innych sektorach hodowlanych określało, (w okresie przyznawania pomocy Skarżącej) Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 lutego 2017 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem nadzwyczajnej pomocy dostosowawczej dla producentów mleka i rolników w innych sektorach hodowlanych (Dz. U. z 2017 r., poz. 499 ze zm.), dalej: "rozporządzenie RM". Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia RM, Agencja udzielała pomocy, o której mowa w art. 1 rozporządzenia 2016/1613 m.in. producentowi świń, który utrzymywał świnie w siedzibie stada, której nadano numer na podstawie ustawy o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, położonej na obszarze znajdującym się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wymienionym w części II lub [II załącznika do decyzji 2014/709/UE, decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2016/1367 z dnia 10 sierpnia 2016 r. dotyczącej niektórych środków ochronnych w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w Polsce (Dz. Urz. UE L 216 z 11.08.2016, str. 26) lub decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2016/1406 z dnia 22 sierpnia 2016 r. dotyczącej niektórych środków ochronnych w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w Polsce i uchylającej decyzję wykonawczą (UE) 2016/ 1367 (Dz. Urz. UE L 228 z 23.08.2016, str. 46) na pokrycie różnicy między średnią ceny zakupu netto masy poubojowej ciepłej tuszy świni dla wszystkich klas według klasyfikacji poubojowej, notowaną w regionie, w którym znajduje się ta siedziba stada producenta świń, z której świnie zostały sprzedane, oraz w tygodniu, w którym świnie zostały sprzedane, opublikowaną w biuletynie informacyjnym urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rynków rolnych, wydawanym na podstawie przepisów o rolniczych badaniach naukowych, a cena sprzedaży świń wyrażoną w cenie netto masy poubojowej ciepłej tuszy świni, jaką uzyskał producent świń. Jednocześnie, § 18 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia RM stanowił, iż: pomoc, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 4 jest udzielana jeżeli producent świń od dnia 1 września 2016 r. do dnia 30 czerwca 2017 r. uzyskał cenę ze sprzedaży świń, o których mowa w pkt 1, wyrażoną w cenie netto masy poubojowej ciepłej tuszy świni, niższą od średniej ceny zakupu netto masy poubojowej ciepłej tuszy świni dla wszystkich klas według klasyfikacji poubojowej, notowanej w regionie, w którym znajduje się siedziba stada producenta świń, z której świnie zostały sprzedane, oraz w tygodniu, w którym świnie zostały sprzedane, opublikowanej w biuletynie informacyjnym urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rynków rolnych, wydawanym na podstawie przepisów o rolniczych badaniach rynkowych. Należy zauważyć, że w przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił pierwotną decyzję organu odwoławczego, utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora OT o przyznaniu pomocy z tytułu wyrównania ceny sprzedaży świń z przeznaczeniem do uboju co do 4 378 sztuk świń i odmawiającą przyznania takiej pomocy co do 395 świń. Wbrew zarzutom skargi, ponownie rozpoznając sprawę, Prezes ARiMR zastosował się do wytycznych Sądu zawartych w uzasadnieniu wyroku o sygn. akt V SA/Wa 400/18 i wydając zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję usunął pierwotnie istniejące sprzeczności swego rozstrzygnięcia, jak również odniósł się do twierdzeń strony o uzyskaniu cen poniżej progu umożliwiającego przyznanie pomocy w zakresie zakwestionowanych 215 szt. świń. Przypomnieć trzeba, iż organ II instancji uchylił decyzję Dyrektora OT w części dotyczącej odmowy wypłaty pomocy do sprzedanych 16 stycznia 2017 r. 180 sztuk świń o kodzie CN 0103 92 19 w ramach nadzwyczajnej pomocy dostosowawczej i umarzył postępowanie przed organem I instancji w tym zakresie oraz jednocześnie utrzymał w mocy w pozostałym zakresie rozstrzygnięcie pkt 2 decyzji organu I instancji dotyczące odmowy przyznania pomocy do 215 sztuk świń o kodzie CN 01039219. W treści skargi Strona podniosła, iż jej zdaniem organ II instancji błędnie ocenił zasadność przyznania pomocy w odniesieniu do ww. 215 sztuk świń, uznając, że cena opublikowana w biuletynie "Rynek mięsa wieprzowego" dla regionu, w którym znajduje się gospodarstwo spółdzielni była niższa od uzyskanej przez Stronę. W ocenie Sądu powyższy zarzut uznać należało za chybiony. W treści zaskarżonej decyzji organ prawidłowo bowiem, interpretując treść § 19 ust. 1 rozporządzenia RM wyjaśnił, że kwota pomocy, o której mowa stanowi różnicę między średnią ceną zakupu netto masy poubojowej ciepłej tuszy świni, dla wszystkich klas według klasyfikacji poubojowej, notowaną w regionie, gdzie znajduje się siedziba stada producenta świń, z której świnie zostały sprzedane oraz w tygodniu, w którym świnie zostały sprzedane, opublikowaną w biuletynie informacyjnym urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rynków rolnych, wydawanym na podstawie przepisów o rolniczych badaniach rynkowych, a ceną uzyskaną przez producenta świń za zwierzęta sprzedane wskazaną na fakturze lub fakturze VAT RR, wyrażoną w cenie netto masy poubojowej ciepłej tuszy świni. Biorąc pod uwagę powyższe oraz dane zawarte w IRZ oraz fakturach sprzedaży, Prezes ARiMR ustalił ceny netto za kg masy poubojowej ciepłej uzyskane przez stronę 27 września 2016 r. wskazując klasę, ilość sztuk oraz cenę za sztukę uzyskaną przez stronę oraz powyższe porównał z ceną zakupu netto masy poubojowej ciepłej tuszy świni, dla wszystkich klas według klasyfikacji poubojowej w okresie od 26 września 2016 r. do 2 października 2016 r. w regionie, w którym położone jest gospodarstwo strony, z którego świnie zostały sprzedane, opublikowaną w biuletynie "Rynek Mięsa Wieprzowego" Nr 39/2016. W ocenie Sądu organ odwoławczy prawidłowo stwierdził, iż za 215 sztuk tuczników sprzedanych 27 września 2019 r., tj. 18 szt. tuczników klasy S sprzedanych po cenie 7,14 zł/kg oraz 197 sztuk tuczników klasy E sprzedanych po cenie 7,05 zł/kg uzyskano cenę wyższą niż średnia rynkowa cena zakupu opublikowana w ww. biuletynie, co świadczy, że w odniesieniu do tych 215 sztuk świń nie została spełniona przesłanka, o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia RM. Należy przy tym wyjaśnić, iż treść ww. regulacji nie budzi wątpliwości, że do ustalenia średniej rynkowej ceny zakupu netto masy poubojowej ciepłej tuszy świni bierze się pod uwagę cenę wszystkich klas tuczników, nie zaś konkretnie tych sprzedawanych i wyszczególnionych na fakturze sprzedaży przez producenta. Dane, które należało brać pod uwagę do wyliczenia kwoty należnej pomocy to zatem średnia cena zakupu netto dla wszystkich klas według klasyfikacji poubojowej, a nie średnia cena dla danej klasy tucznika np. klasy S czy klasy E. Przypomnieć raz jeszcze należy, że w przedmiotowej sprawie Prezes ARiMR brał pod uwagę dane z biuletynu "Rynek Mięsa Wieprzowego" nr 39/2016, w którym wskazano notowania z okresu 26 września 2016 r. – 2 października 2016 r., w odniesieniu do sprzedaży dokonanej przez stronę 27 września 2016 r. (wydruk ze strony internetowej MRiRW - biuletyn informacyjny "Rynek Mięsa Wieprzowego" nr 39/2016 - str. 251 a akt administracyjnych). W przedmiotowym biuletynie wskazano dla regionu środkowo-wschodniego (obejmującego m.in. województwo podlaskie), iż średnia cena dla wszystkich klas, w tygodniu, w którym dokonano sprzedaży wynosiła 7.013 zł. za tonę, (co daje 7,01 zł./kg). Tym samym organ II instancji prawidłowo dokonał ustalenia średniej ceny, o której mowa w §18 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia MR. W konsekwencji brak było podstaw do uznania za zasadne zarzutów strony wskazanych w pkt 1 petitum skargi. Odnosząc się do kwestii uchylenia decyzji organu I instancji i umorzenia postępowania przed tym organem w części dotyczącej 180 sztuk świń (Nr identyfikacyjny [...]), sprzedanych 16 stycznia 2017 r., do których z uwagi na brak potwierdzenia uboju w IRZ Dyrektor OT odmówił przyznania pomocy, należy stwierdzić, iż wbrew ocenie skarżącej, powołane przez nią przepisy rozporządzenia RM, tj. § 30 i § 31 w związku z regulacją unijną, tj. art. 1 i art. 2 rozporządzenia 2016/1613 nie stanowią podstawy do wypłaty jej pomocy do sprzedanych 16 stycznia 2017 r. 180 sztuk świń o kodzie CN 01039219. Zgodnie bowiem z § 30 rozporządzenia RM, w przypadku gdy łączna wysokość pomocy finansowej wynikająca z rozpatrzonych wniosków o udzielenie pomocy, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 4 jest większa niż suma kwot środków, o których mowa w § 2 ust. 2 pkt 3 i § 23 ust. 2a brakujące środki na sfinansowanie tej pomocy pokrywa się z budżetu państwa w kwocie nie wyższej niż kwota środków, o której mowa w art. 2 rozporządzenia 2016/1613. § 31 rozporządzenia RM stanowi natomiast, że środki finansowe wypłaca się w terminie 21 dni dnia od dnia wydania decyzji administracyjnej, ale nie później niż do dnia 30 września 2017 r. Wskazana w § 31 ww. rozporządzenia data 30 września 2017 r. odzwierciedla treść regulacji unijnej dotyczącej wnioskowanej pomocy. Zgodnie z cytowanymi już wyżej przepisami rozporządzenia 2016/1613 wydatki państw członkowskich w odniesieniu do płatności w ramach niniejszego rozporządzenia kwalifikują się do pomocy finansowej Unii jedynie w przypadku, gdy płatności te zostały dokonane najpóźniej do dnia 30 września 2017 r. (art.1). Państwa członkowskie mogą przyznawać dodatkowe wsparcie na rzecz środków wprowadzanych na podstawie art. 1 do maksymalnej wartości równiej 100% kwoty określonej w załączniku, przy spełnieniu tych samych warunków dotyczących obiektywności, niedyskryminacji i niezakłócania konkurencji, określonych w art. 1. Państwa członkowskie wypłacają dodatkowe wsparcie najpóźniej do dnia 30 września 2017 r. (art. 2). W ocenie Sądu treść ww. przepisów, zarówno polskiego jak i unijnego rozporządzenia ,wprost wskazuje na fakt, iż choć Polska miała możliwość finansowania przedmiotowego mechanizmu dodatkowo środkami krajowymi, to takie wypłaty mogły być dokonywane tylko do dnia 30 września 2017 r. Jak słusznie zatem wskazano w treści zaskarżonej decyzji limit dostępnych środków finansowych w ramach mechanizmu pomocy wsparcia finansowego z tytułu wyrównania ceny sprzedaży świń z przeznaczeniem do uboju, określonego w rozporządzeniu RM, na który Komisja Europejska przeznaczyła określoną kwotę, został wyczerpany i z dniem 30 września 2017 r. nastąpiło zakończenie mechanizmu. W konsekwencji pomimo ustalenia w postępowaniu odwoławczym spełniania przez Spółdzielnię przesłanek kwalifikujących do przyznania pomocy określonej w rozporządzeniu RM dla ww. 180 szt. świń, brak było możliwości sfinansowania pomocy z uwagi na upływ terminu, który został określony w art. 1 ust 1 rozporządzenia 2016/1613. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a zarzuty przedstawione w skardze nie zasługują na uwzględnienie. Organ II instancji w treści zaskarżonej decyzji w sposób wyczerpujący wyjaśnił podstawy i przesłanki podjętego rozstrzygnięcia odwołując się prawidłowo do mających zastosowanie w niniejszej sprawie przepisów, a także prawidłowo wykonując wytyczne zawarte w wyroku z dnia 17 października 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 400/18. Sąd nie stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności. Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło