V SA/Wa 1176/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Protokolant spec. - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2012 r. sprawy ze skargi K. w T. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie rozliczenie dokonanej wpłaty oddala skargę Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez K. w T. zwaną dalej “skarżącą" jest postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie rozliczenia wpłaty dokonanej w dniu [...] lutego 2012 r. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym: Prezes Agencji Rynku Rolnego "Informacją o wysokości opłaty za nadwyżkę cukru" [...] z dnia [...]-10-2011 r. zawiadomił K. S.A. o ustaleniu należności z tytułu opłaty za nadwyżkę cukru w roku gospodarczym 2009/2010 w wysokości 2 166 472,56 PLN. W informacji wskazano, że wyliczoną należność należy wpłacić, zgodnie z art. 3 ust, 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 967/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do pozakwotowej produkcji cukru, do dnia 30 listopada 2011 r. na rachunek bankowy Agencji Rynku Rolnego. W związku z brakiem wpłaty w wymaganym terminie Prezes ARR na podstawie art. 13 ust. 1 pkt. 1 lit a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. z 2007 r. Nr 231, poz. 1702 z późn. zm.), ustalił w drodze decyzji administracyjnej nr [...] z dnia [...]-01-2012 r. kwotę nieuiszczonej opłaty za nadwyżkę cukru w roku gospodarczym 2009/2010 w wysokości 2 166 473 PLN, jednocześnie wskazując w rozstrzygnięciu decyzji, że "wraz z powyższą kwotą należy uiścić odsetki, liczone jak od zaległości podatkowych ". Powyższe powtórzono w ostatnim akapicie uzasadnienia decyzji. Ponadto w uzasadnieniu decyzji wskazano, że "kwotą należności K. S.A zobowiązana była wpłacić na właściwy rachunek. ARR w terminie do dnia 30 listopada 2011 r. Producent cukru nie dokonał wpłaty opłaty za nadwyżką w wyznaczonym terminie". W dniu [...] lutego 2012 r. strona dokonała wpłaty kwoty w wys. 2 166 472,56 zł. Postanowieniem z [...] marca 2012 r. Prezes Agencji Rynku Rolnego postanowił wpłatę tę rozliczyć proporcjonalnie tj. 2 099 528,56 zł na poczet należności głównej wynikającej z w/w decyzji Prezesa ARR , a kwotę 66 944,00 zł na poczet odsetek. Na powyższe postanowienie K. złożyła zażalenie, w którym wskazała , że cała wpłacona kwota powinna zostać zaliczona na poczet należności głównej, gdyż Agencja nie miała prawa naliczania odsetek od dnia [...] grudnia 2011 r. Postanowieniem z [...] kwietnia 2012 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazał, że stanowisko Prezesa Agencji wynikało z okoliczności, że termin płatności opłaty cukrowej określony jest w przepisach materialnego prawa wspólnotowego. Decyzja wskazuje zatem wysokość zobowiązania, które powstało wcześniej z mocy prawa, tj. art. 3 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 967/2006.To właśnie w artykule 3 ust. 2 akapit 2 tegoż aktu prawnego wskazany został 30 listopada, jako termin płatności opłaty za nadwyżkę cukru. W tej sytuacji uzależnianie - na mocy przepisów krajowych - zaistnienia stanu zwłoki w zapłacie opłaty od faktu wydania i doręczenia decyzji, w sytuacji, gdy ustawodawca wspólnotowy przewiduje w art. 3 ust. 2 rozporządzenia Komisji nr 967/2006 jedynie obowiązek przekazania informacji (wykonany przez ARR), jest bezzasadne. Zdaniem Ministra przywołany przez Stronę art. 13 ust. 1 pkt 1 lit, a ustawy o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych stanowi podstawę do wydania przez Prezesa ARR decyzji w sprawie ustalenia kwoty nieuiszczonych należności z tytułu m.in. opłat za nadwyżkę cukru. Art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy, o której mowa, stanowi zatem podstawę do wydania przez Prezesa ARR stosownej decyzji dopiero w przypadku, jeżeli do dnia 30 listopada 2011 r. podmiot nie uiści należnej opłaty cukrowej. Na powyższe rozstrzygnięcie K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Domagała się w niej uchylenia zaskarżonego postanowienia i zasądzenia na rzecz Spółki zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi Spółka podtrzymała swoje stanowisko, że samo wezwanie do uiszczenia opłaty z tytułu niewykorzystania cukru pozakwotowego nie może stanowić podstawy do uznania, że Spółka miała obowiązek uiścić opłatę w terminie do 30 listopada 2011 r. Taką podstawę może stanowić jedynie decyzja z uzasadnieniem faktycznym i prawnym, po zapoznaniu się z którym skarżąca może ustosunkować się do stanowiska organu i ewentualnie podjąć obronę swoich praw. Zdaniem skarżącej w sferze stosunków publicznoprawnych sprawy są załatwiane w drodze decyzji – taki wniosek należy wywieść z art. 104 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 ustawy o Agencji Rynku Rolnego. Konkretyzuje to art. 13 ust. 1 pkt 2 lit.a w zw. z art. 33 ust. 1 pkt. 2 lit. b-e ustawy o ARR nakazujący w sprawie opłat wydanie decyzji. Zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy o ARR do postępowań stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy ordynacja podatkowa. Z mającym odpowiednie zastosowanie art. 21 § 1 pkt. 2 ordynacji podatkowej wynika, że zobowiązania z tytułu opłat powstają z dniem doręczenia decyzji. W świetle art. 47 § 1 ordynacji podatkowej, termin płatności wynosi 14 dni od daty doręczenia decyzji. Przepisy te określają termin powstania zobowiązania i jego wymagalności. Powstanie zobowiązania następuje z dniem doręczenia decyzji, zaś wymagalności po upływie czternastu dni od doręczenia decyzji. Zatem za okres do dnia doręczenia decyzji nie można mówić o istnieniu zobowiązania, zaś do czasu upływu czternastu dni od dnia doręczenia decyzji, o zaległości w zapłacie zobowiązania. Nie można zatem naliczać odsetek za okres do czternastu dni od doręczenia decyzji. Nie można bowiem wtedy mówić o zaległości (art. 51 § 1 ordynacji podatkowej), zaś odsetki naliczane są od zaległości (art. 53 § 1 ordynacji podatkowej). Zdaniem skarżącej w niniejszej sprawie odsetki powinny być naliczane dopiero od 15 dnia od doręczenia decyzji o ustaleniu wysokości opłaty. Strona zwróciła uwagę, że art. 15 ust. 3 Rozporządzenia Rady (WE) 318/2006 stanowi jedynie, że opłatę pobierają państwa członkowskie. Zatem do konkretnych postępowań w przedmiocie nałożenia opłaty mają zastosowanie przepisy ustawy o ARR, ordynacji podatkowej i k.p.a. Żaden z tych aktów nie umożliwia naliczania odsetek od daty upływu terminu wynikającego z noty księgowej doręczonej stronie przez ARR. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie organu odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. Dokonując kontroli zgodności zaskarżonego postanowienia z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego WSA w Warszawie rozważając zarzuty zawarte w skardze uznał, że nie jest ona zasadna. Rozpoznawana sprawa dotyczy rozstrzygnięcia wydanego wobec K. S.A. w T., zawartego w postanowieniu Prezesa Agencji Rynku Rolnego wydanego [...] marca 2012r. na podstawie art. 13 ust. 2 i 3 ustawy z 11 marca 2004r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych ( Dz. U. 2007 Nr 231, poz. 1702 ze zm.). Spór między stronami sprowadza się do ustalenia czy K. miała obowiązek sama , bez konieczności wydawania decyzji przez Prezesa ARR , wpłacić do dnia 30 listopada 2011 r. należną opłatę z tytułu nadwyżki cukru czy też termin do wpłaty wynosi 14 dni od dnia wydania decyzji w przedmiocie ustalenia tej opłaty przez organ. Strona powołuje się na przepisy krajowe wskazując, że w rozporządzeniu Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru wskazano jedynie, że "opłatę pobierają państwa członkowskie". Jednak powołanie się na powyższe rozporządzenie jest w sposób oczywisty bezzasadne, gdyż w roku 2011 nie obowiązywało – zostało uchylone z dniem 1 października 2008 r. Obowiązują z kolei akty wspólnotowe wydane na podstawie tego rozporządzenia . I właśnie z jednego z tych aktów - rozporządzenia Komisji (WE) nr 967/2006 z dnia 29 czerwca 2006r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do pozakwotowej produkcji cukru, wynika prawidłowo wywiedziony przez organy obu instancji tryb postępowania w przypadku, gdy producent ma obowiązek uiścić taką opłatę . Zgodnie z art. 3 ust. 1. opłata przewidziana w art. 15 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 zostaje ustalona na kwotę 500 EUR za tonę. Zgodnie z ust. 2 tegoż artykułu przed dniem 1 maja następującym po roku gospodarczym, w którym wyprodukowano nadwyżkę, państwo członkowskie informuje producentów o całkowitej kwocie opłaty do uiszczenia. Opłata ta jest płacona przez tychże producentów przed dniem 1 czerwca tego samego roku. Jeżeli państwa członkowskie skorzystają z możliwości przewidzianej w art. 19 ust. 3, terminy określone w akapicie pierwszym będą przypadały odpowiednio na dzień 1 listopada i 1 grudnia. ARR postąpiła zgodnie z w/w zapisami – pismem z [...].10.2011 r. , doręczonym stronie 4 listopada 2011 r. poinformowała Spółkę o wysokości opłaty za nadwyżkę cukru, a także o terminie wpłaty. Dopiero bezskuteczny upływ powyższego terminu dał podstawę Prezesowi Agencji do wydania decyzji w przedmiocie ustalenia należnej opłaty, co uczynił decyzją z [...] stycznia 2012 r. Prawidłowość przyjętej przez organy interpretacji przepisów prawa potwierdza także brzmienie art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych, który stanowi podstawę do wydania przez Prezesa ARR decyzji w sprawie ustalenia kwoty nieuiszczonych należności z tytułu m.in. opłat za nadwyżkę cukru. Art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o ARR, stanowi zatem podstawę do wydania przez Prezesa ARR stosownej decyzji dopiero w przypadku, jeżeli do dnia 30 listopada 2011 r. podmiot nie uiści należnej opłaty cukrowej. W dniu [...] października 2011 r., w którym została sporządzona i wysłana do K. S.A. informacja o wysokości opłaty za nadwyżkę cukru, nie mogło być w ogóle jeszcze mowy nieuiszczonej opłacie cukrowej, skoro termin płatności tej opłaty upływał z dniem 30 listopada 2011 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi trafnie także zwraca uwagę na fakt, iż przepis art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych koresponduje z art. 21 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), zgodnie z którym, jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości łub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Wobec powyższego należy stwierdzić, że termin zapłaty w niniejszej sprawie wynika wprost z przepisów prawa materialnego, a wobec tego nie ma podstaw do uznawania, że termin popadnięcia producenta w zwłokę w zapłacie uzależniony jest od daty doręczenia mu decyzji. Zgodnie z art. 47 § 3 Ordynacji podatkowej , jeżeli podatnik jest obowiązany sam obliczyć i wpłacić podatek, za termin płatności uważa się ostatni dzień, w którym, zgodnie z przepisami prawa podatkowego, wpłata powinna nastąpić. W świetle natomiast art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej, zaległością podatkową jest podatek niezapłacony w terminie płatności, zaś odsetki naliczane są od zaległości (art. 53 § 1 Ordynacji podatkowej). W oparciu o powyższe, w niespornych okolicznościach stanu faktycznego sprawy i przy przeprowadzeniu przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi prawidłowej wykładni mających w niej zastosowanie przepisów obowiązującego prawa, w ocenie Sądu brak było podstaw do uwzględnienia skargi. Z wyłożonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.