V SA/Wa 1177/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Protokolant ref. staż. - Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2011 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji w części przyznającej pomoc poprzez przyznanie świadczenia pieniężnego. oddala skargę Szef Urzędu ds. Cudzoziemców decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. utrzymał w mocy decyzję własną z [...] lutego 2011 r., mocą której stwierdził wygaśnięcie decyzji z [...] lipca 2010 r. w części przyznającej A. K. pomoc poprzez przyznanie świadczenia pieniężnego na pokrycie we własnym zakresie kosztów pobytu na terytorium RP. Zaskarżona decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych. W związku z wnioskiem A. K. Szef Urzędu ds. Cudzoziemców decyzją z [...] lipca 2010 r. przyznał cudzoziemcowi i jego rodzinie świadczenie pieniężne na pokrycie we własnym zakresie kosztów pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz udzielił pomocy medycznej na okres od [...] sierpnia 2010 r. do dwóch miesięcy od daty doręczenia ostatecznej decyzji w sprawie nadania statusu uchodźcy, z tym, że gdy postępowanie w tej sprawie umarza się –do 14 dni od dnia doręczenia decyzji ostatecznej. Decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. W.M. udzielił A. K. zezwolenia na osiedlenie się w związku z czym wydana mu została karta pobytu na okres od [...] lutego 2011 r. do [...] lutego 2021 r. Szef Urzędu ds. Cudzoziemców powołując się na treść art. 70 ust. 1 ustawy z 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP, wskazał na możliwość zapewnienia cudzoziemcom pomocy socjalnej i opieki medycznej zwracając jednocześnie uwagę na obowiązek wydania decyzji o wygaśnięciu decyzji w zakresie udzielonej pomocy socjalnej stanowiącej pomoc pieniężną na pokrycie przez cudzoziemca kosztów pobytu na terytorium RP we własnym zakresie na podstawie art. 72 ust. 3 pkt 2 ustawy o ochronie praw cudzoziemców w sytuacji określonej w art. 70 ust. 2 pkt 3 ustawy tej ustawy, czyli w przypadku gdy cudzoziemiec posiada zezwolenie na osiedlenie się. Szef Urzędu wskazał, że taka sytuacja ma miejsce w odniesieniu do cudzoziemca będącego obywatelem b. Cudzoziemiec nie zgodził się z powyższą decyzją i złożył wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. We wniosku zarzucił naruszenie treści art. 5 ustawy o cudzoziemcach w zw. z art. 70 ust. 2 pkt 3 ustawy o ochronie praw cudzoziemców, który polega na uznaniu, że otrzymał zezwolenie na osiedlenie się jako obywatel B. a tak nie jest , art. 72 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 37 ust. 3 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP poprzez uznanie, że przebywa na terytorium RP na podstawie zezwolenia na osiedlenie się jako obywatel b. Zwrócił uwagę na to, że zezwolenie na osiedlenie się uzyskał w toku trwania procedury uchodźczej wobec czego okoliczność uzyskania tego zezwolenia nie pozbawia go prawa do dalszego otrzymywania świadczenia pieniężnego na co wyraźnie wskazuje treść art. 73 ust. 2 pkt 3 ustawy o ochronie praw cudzoziemców i użycie sformułowania "istnieją", w związku z czym zarzucił błędną interpretację tego artykułu. Wskazał, że zarówno w czasie złożenia wniosku o przyznanie mu statusu uchodźcy jak i obecnie przebywa legalnie w związku z posiadaniem TZTC wydanym przez Szefa Urzędu. Decyzją z [...] kwietnia 2011 r. sprostowaną postanowieniem z [...] kwietnia 2011 r. Szef Urzędu ds. Cudzoziemców utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy na podstawie art. 138 kpa .Szef Urzędu ponownie przedstawił stan faktyczny sprawy i uznał, że pomoc socjalna w zakresie świadczenia pieniężnego przyznana cudzoziemcowi, który posiada zezwolenie na osiedlenie się nie przysługuje. Od decyzji tej cudzoziemiec złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jej uchylenie. W skardze zarzucił naruszenie treści art.5 ustawy o cudzoziemcach w zw. z art. 7 i 77 kpa poprzez bezpodstawne stwierdzenie, że skarżący jest obywatelem B., co skutkowało wadliwością decyzji w zakresie oznaczenia strony, naruszenie treści art. 72 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 37 ust. 3 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP w zw. z art. 7 i 77 kpa poprzez uznanie, że udzielenie zezwolenia na osiedlenie się wydane w toku wszczętego wcześniej postępowania uchodźczego może prowadzić do wydania decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji przyznającej stronie świadczenie pieniężne na pokrycie we własnym zakresie kosztów utrzymania na terytorium RP. Cudzoziemiec wskazał, że zaskarżona decyzja narusza treść art. 5 ustawy o cudzoziemcach ponieważ podstawą jego wjazdu na terytorium RP był dokument wydany mu przez F. R. zatem brak jest podstaw ażeby w przedmiotowym postępowaniu traktować go jako obywatela B., który uzyskał zezwolenie na osiedlenie się co jest nieprawdą. Wskazał, że stroną zaskarżonej decyzji powinien być nie A. K. a X.Y., co powoduje, że decyzja, która zawiera nieprawidłowe oznaczenie strony jest wadliwa. Ponownie podniósł, że treść art. 72 ust. 2 pkt 3 ustawy o ochronie praw cudzoziemców pozwala na wydanie decyzji o wygaśnięciu uprawnień cudzoziemca o przyznaniu mu pomocy socjalnej w formie świadczenia pieniężnego jeśli okoliczności, które stoją temu na przeszkodzie istnieją w dacie wydania takiej decyzji, ale nie były organowi z różnych względów znane. Podniósł, że organ nie odniósł się do jego argumentów zawartych we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Szef Urzędu ds. Cudzoziemców w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. WSA jest zdania, że brak jest podstaw do uznania, że doszło do naruszenia wskazywanych w skardze przepisów prawa. Jeśli chodzi o naruszenie treści art. 5 ustawy o cudzoziemcach w zw. z art. 7 i 77 kpa to zarzut ten, który ma dowodzić błędnego oznaczenia strony nie jest trafny. Przedmiotem sprawy jest wygaśnięcie decyzji dotyczącej przyznania skarżącemu pomocy socjalnej w formie świadczenia pieniężnego w związku z tym, że wystąpił on o nadanie mu statusu uchodźcy, czego dotyczy treść art. 70 ust. 1 ustawy o ochronie praw cudzoziemców. Jest bezsporne, że pomocy socjalnej, w tym w postaci świadczenia pieniężnego udzielono na wniosek cudzoziemca, czego dowodzi jego wniosek z dnia [...] lipca 2010 r. We wniosku tym cudzoziemiec podał swoje dane jako A. K. obywatel B. takie też dane występują w decyzji organu z dnia [...] lipca 2010 r. przyznającej wspomnianą pomoc. Dane takie cudzoziemiec podał również w późniejszych pismach w tym w piśmie z [...] lutego 2011 r., w którym wskazał nowy adres do korespondencji. W tym stanie rzeczy jeśli cudzoziemiec jest obywatelem dwóch państw i w różnych sprawach posługuje się posiadanymi przez siebie dokumentami tych państw trudno uznać, że w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia treści art. 5 ustawy o cudzoziemcach, skoro to on podał określone dane osobowe. Zaznaczenia wymaga przy tym, że cudzoziemiec nie przeczy, że jest również obywatelem B., przy czym kwestia jego imienia i nazwiska jest to zdaniem Sądu wyłącznie sprawa pisowni. Stwierdzając wygaśnięcie decyzji organ odnosił się do konkretnej decyzji i konkretnej osoby w niej określonej, którą bez wątpienia jest skarżący cudzoziemiec. Brak jest wobec tego podstaw ażeby uznać, że doszło do błędnego oznaczenia strony. Cudzoziemiec mógł od początku powoływać w sprawie wspomniane okoliczności, co pozwoliłoby organowi na umieszczenie w decyzji pełnych danych go dotyczących zgodnie z jego żądaniem. Wracając do treści art. 70 ustawy o ochronie praw cudzoziemców należy wskazać, że przepis ten w ust. 2 wskazuje sytuacje, w których nie stosuje się ust. 1, a więc nie przyznaje wspomnianej pomocy, a ma to miejsce m.in. wówczas kiedy cudzoziemiec przebywa na terytorium RP na podstawie zezwolenia na osiedlenie się. Jest więc oczywiste, że jeśli o pomoc tę ubiega się osoba, która posiada zezwolenie na osiedlenie się i w toku tego zezwolenia wystąpiła o nadanie statusu uchodźcy to udzielenia pomocy odmawia się. Zgodnie z treścią art. 72 ust. 3 pkt 2 ustawy o ochronie praw cudzoziemców, Szef Urzędu stwierdza wygaśnięcie decyzji o udzieleniu pomocy socjalnej w postaci świadczenia pieniężnego gdy istnieją okoliczności, o których mowa w art. 70 ust. 2 pkt 3-6 tej ustawy, a więc gdy strona ma m.in. zezwolenie na osiedlenie się. Treść art. 72 ust. 3 pkt 2 ustawy o ochronie praw cudzoziemców należy rozpatrywać w powiązaniu z treścią art. 70 ust. 1 i 2 tej ustawy, z tym, że treść art. 72 ust. 3 pkt 2 ustawy o ochronie należy stosować w każdej sytuacji, w której Szef Urzędu poweźmie wiadomość o istnieniu sytuacji określonych w treści art. 70 ust. 2 pkt 3-6 ustawy, w tym wówczas, gdy cudzoziemiec uzyska zezwolenie na osiedlenie się w związku z wnioskiem złożonym w toku postępowania o nadanie statusu uchodźcy. Brak jest uzasadnienia dla przyjęcia tezy, że cudzoziemcy posiadający zezwolenie na osiedlenie się, mieliby być traktowani odmiennie w zależności od tego kiedy złożyli wniosek o udzielenie takiego zezwolenia, lub w zależności od tego, kiedy takie zezwolenie uzyskali jeśli uprawnienia osób posiadających zezwolenie na osiedlenie się, są takie same i w ocenie Sądu sytuacji tej nie zmienia treść art. 37 ust. 3 ustawy o ochronie praw cudzoziemców. W tym stanie rzeczy uznając, że nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i postępowania administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a oddalił skargę.