V SA/Wa 1178/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Protokolant starszy specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2012 r. sprawy ze skargi M.S. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych; oddala skargę We wniosku z 4 września 2006 r., skierowanym do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (dalej – “BP ARiMR"), M. S. (dalej – “skarżąca") zwróciła się o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt. Producentka zadeklarował, m.in. pakiet rolnictwo ekologiczne (SO2), wariant (S02d01) uprawy sadownicze, w tym jagodowe bez certyfikatu zgodności ( plantacja orzecha włoskiego ) na powierzchni 7,03ha. W dniu [...] października 2006 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w W. wydał decyzję nr [...] o przyznaniu skarżącej płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. Przyznając płatność stwierdzono, że terminem rozpoczęcia 5 letniego okresu zobowiazania jest dzień 1 marca 2007r. Pismem z 19 listopada 2007r. producentka poinformowała Kierownika BP ARMR by organ wstrzymał się z płatnością za rok 2007 z uwagi na prowadzone przez Jednostkę Certyfikującą B. sp. z o.o. postępowanie mające na celu wskazanie rzeczywiście realizowanych przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w gospodarstwie beneficjentki. W dniu 22 stycznia 2008r. zawiadomiono M. S. o wszczęciu postępowania z urzędu w sprawie uchylenia decyzji przyznającej płatności rolnośrodowiskowe, gdyż jak wskazano z wykazu producentów, którzy spełnili wymagania produkcji w rolnictwie ekologicznym w roku 2007 podlegających kontroli przez Jednostkę Certyfikującą B. sp. z o.o. wynika, że w zakresie rolnictwa ekologicznego - wariantu upraw sadowniczych bez certyfikatu zgodności (S02d01) producentka wymagań tych nie spełnia. W oparciu o zgromadzone dokumenty, w dniu [...] maja 2008r. została wydana przez Kierownika BP ARiMR w W. decyzja o uchyleniu decyzji dotychczasowej i o odmowie przyznania płatności z tytułu przedsięwzięć rolnośrodowiskowych, która na skutek odwołania strony, decyzją Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego z [...] maja 2008r. została uchylona, a postępowanie przed organem I instancji umorzone. Następnie pismem skierowanym do producentki 17 października 2008r. zostało wszczęte kolejne postępowanie z urzędu na tym razem na podstawie art. 163 Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawie uchylenia decyzji z dnia [...] października 2006r. o przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych, umorzone ostatecznie decyzja z dnia [...] stycznia 2009r. ze względu na błędną podstawę prawną wszczęcia postępowania. Kolejne postępowanie wszczęte z urzędu na podstawie art. 154 Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawie uchylenia decyzji o przyznaniu pierwszej płatności rolnośrodowiskowej zakończone zostało ponowną decyzją Kierownika BP ARiMR z dnia [...] kwietnia 2009r. o uchyleniu decyzji dotychczasowej i odmowie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. Po rozpoznaniu odwołania Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego decyzją z [...] lipca 2009r. ponownie uchylił w całości decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie przed organem I instancji. Po raz kolejny 11 grudnia 2009r. do M. S. skierowane zostało zawiadomienie o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie przyznania płatności z tytułu przedsięwzięć rolno środowiskowych za rok 2007, zakończone decyzją ostateczną z [...] października 2006r przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. . W odpowiedzi na powyższe wnioskodawczyni zwróciła się z żądaniem uznania pakietu S02d01 pierwszego roku przestawiania tj. 2007 i wypłatę zaległych płatności za 7,03 ha sadu orzecha włoskiego oraz odrzucenia jako dowodu "protokołu za rok 2007 sporządzonego przez B. Sp. z o.o. w czerwcu 2008r. Na podstawie zgromadzonej dokumentacji w sprawie, w dniu [...] stycznia 2010r Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydał decyzję o uchyleniu decyzji dotychczasowej i odmowie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych ze względu na nie potwierdzenie przez Jednostkę Certyfikującą w roku 2007 wymagań dotyczących produkcji w rolnictwie ekologicznym. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego w W. decyzją z dnia [...] lipca 2010 Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Na skutek skargi M. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 M. 2011, w sprawie sygn. akt V SA/Wa 2312/10, uchylił decyzje organów Agencji obu instancji uznając, że skarga zasługuje na uwzględnienie aczkolwiek z innych przyczyn niż wskazane w skardze. W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, iż organy administracji publicznej naruszyły przepisy prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy oraz przepisy postępowania w stopniu, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. WSA wskazał, że uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego lub w ustawach szczególnych. Decyzja z dnia [...] października 2006r. Nr [...] o przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych, wydana przez Kierownika Biura Powiatowego W. z siedzibą w W. , była decyzją ostateczną w rozumieniu prawa. Tym samym jej uchylenie, zmiana, stwierdzenie nieważności lub wznowienie postępowania mogło nastąpić tylko na podstawie obowiązujących przepisów kodeksu postępowania administracyjnego lub w przypadkach przewidzianych Analizując akta sprawy oraz treść decyzji będących przedmiotem kontroli Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że żaden ze wskazanych przepisów nie ma zastosowania w rozpatrywanej sprawie, w sprawie nie zachodzą bowiem przestanki wskazane przepisem art. 145 § 1, art. 154 § 1, art. 155 czy art. 161 § 1 lub art. 156 § 1 k.p.a. Wzruszenie decyzji nie nastąpiło też w ramach przewidzianych przepisem art. 54 § 3 p.p.s.a. oraz art. 162 k.p.a. Sąd rozpatrując sprawę stwierdził, że w powszechnie obowiązujących przepisach prawa nie istnieje norma, na podstawie której organ, jakim jest Kierownik Powiatowego Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, byłby uprawniony do uchylenia własnej decyzji ostatecznej, na podstawie której zostało stronie przyznane uprawnienie do otrzymania dopłat (płatności) i orzeczenia ponownie o przyznaniu lub odmowie przyznania tego uprawnienia. WSA wyjaśnił, że przepisy wskazane przez organy I i II instancji w swoich decyzjach, wynikające z regulacji ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 229, póz. 2273 z p. zm.), ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. Nr 93, póz. 898 z p. zm.) oraz aktualnie obowiązującej ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. Nr 116, póz. 975 z p. zm.) czy też rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 174, póz. 1809 z p. zm.), nie dają podstaw do uchylenia decyzji ostatecznej i ponownego orzeczenia w sprawie przyznawania dopłat. Wymieniany jako podstawa działania organów § 17 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. stwierdza, że płatność rolnośrodowiskowa podlega wstrzymaniu i zwrotowi, jeżeli producent rolny nie realizuje pakietu objętego wnioskiem. Organ może zatem na jego podstawie - bez wzruszania ostatecznej decyzji o przyznaniu płatności - orzec o wstrzymaniu jej wykonania i zwrocie wypłaconych świadczeń. Po ponownym rozpoznaniu sprawy w wydanej decyzji z [...] listopada 2011 r. nr [...], Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wstrzymał przyznaną skarżącej decyzją z [...] października 2006r. wydana przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. płatność z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, iż zgodnie z § 2 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. nr 174 póz.1809) płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu, który prowadzi działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym o powierzchni wynoszącej co najmniej 1 ha użytków rolnych i zobowiąże się do przestrzegania wymagań, o których mowa w art. 23 rozporządzenia 1257/1999/WE z dnia 17 M. 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju wsi przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOIGR), nowelizującego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dz.Urz.WEL 160 z 26.06.1999, z późn. zm.) oraz art. 13 i 20 rozporządzenia 817/2004/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r., ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia 1257/1999/WE (Dz.Urz.UEL 153 z 30.04.2004). Zgodnie zaś z powołanym art. 23 ust. 1 rozporządzenia 1257/1999/WE wsparcie jest przyznawane rolnikom, którzy zobowiążą się do stosowania praktyk agrośrodowiskowych lub związanych z warunkami utrzymania zwierząt przez okres co najmniej pięciu lat. Jednocześnie organ zauważył, iż ustalenie, że rolnik nie realizuje programu rolnośrodowiskowego w ciągu okresu zobowiązania, stanowi podstawę do wszczęcia postępowania w przedmiocie wstrzymania i ustalenia nienależnie pobranych płatności i jest to podstawa samodzielna nie wymagająca uprzedniego uchylenia decyzji w przedmiocie przyznania płatności. Następnie Kierownik BP ARiMR wyjaśnił, iż przyznanie płatności rolnośrodowiskowej w ramach wariantów pakietu rolnictwo ekologiczne możliwe jest po wcześniejszym zweryfikowaniu wykazu producentów rolnych, którzy w danym roku realizowali produkcję metodami ekologicznymi. Organ podkreślił, iż wykaz ten, jednostki certyfikujące uprawnione do certyfikacji producentów rolnych corocznie przesyłają do Prezesa ARiMR. Tymczasem w wykazie przekazanym ARiMR za 2007 rok, przy nazwisku beneficjentki nie widniały żadne dane o powierzchni realizacji produkcji ekologicznej, a poszczególne pola wykazu dotyczące możliwych wariantów rolnictwa ekologicznego wskazują wartość zero. Dalej podkreślono, że w protokole z czynności kontrolnych wykonany przez jednostkę certyfikującą B. sp. z o.o. w dniu 10 czerwca 2008 r. inspektorzy przeprowadzający kontrolę produkcji ekologicznej wskazali brak uprawy oraz pielęgnacji zgłoszonych działek rolnych. Ponadto w zamieszczonych uwagach inspektorzy wskazali brak sadzonek lub występujące suche sadzonki orzecha włoskiego. Jednocześnie wskazano, że jednostka certyfikująca nadzorująca realizację działalności ekologicznej w piśmie skierowanym do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia 12.06.2008 r. podała, że na gruntach beneficjentki brak jest uprawy oraz pielęgnacji działek rolnych. grunty beneficjentki nie zostały potwierdzone jako prowadzone zgodnie z zasadami rolnictwa ekologicznego, ze względu na brak sadzonek lub występujące suche sadzonki orzecha włoskiego. Ilość żywych sadzonek oszacowano na poziomie 5%, większość z nich o wysokości od 2 do 6 cm. W związku z powyższym, zdaniem organu, wobec braku potwierdzenia przez jednostkę certyfikującą realizowania produkcji metodami ekologicznymi zasadnym było wstrzymanie przyznanej skarżącej płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt. Zgodnie bowiem z § 17 pkt. 1 lit. a Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r., płatność rolnośrodowiskowa podlega wstrzymaniu i zwrotowi, jeżeli producent rolny nie realizuje pakietu objętego wnioskiem. Jednocześnie Kierownik Biura Powiatowego ARIMR wyjaśnił, że nie jest organem właściwym, do rozstrzygania sporu pomiędzy jednostką certyfikującą, a producentami ekologicznymi co do poprawności przeprowadzonej kontroli. Dokument natomiast przedstawiony przez Jednostkę Certyfikującą jest podstawą do dokonania płatności za realizację pakietu rolnictwo ekologiczne przez ARiMR. Skarżąca odwołała się od powyższej decyzji. W odwołaniu wskazała, iż prawidłowo realizowała program rolnośrodowiskowy, o czym świadczą protokoły kontroli za rok 2007, przeprowadzonej przez jednostkę certyfikująca B. sp. z o.o., protokoły kontroli z 2008 r., przeprowadzonej przez nową jednostkę certyfikującą A. oraz kontrole pracowników ARiMR jak też fakt, że otrzymywała płatności rolnośrodowiskowe za lata następne. Zarzuciła, że organ oparł wydane rozstrzygnięcie o wynik kontroli, nie badając uprzednio, czy kontrola ta została prawidłowo przeprowadzona. Zdaniem skarżącej organ orzekał na podstawie niepełnego materiału dowodowego. W wyniku rozpoznania odwołania, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR, decyzją z [...] lutego 2012 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia organ odwoławczy w pierwszej kolejności wyjaśnił, iż zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r., o rolnictwie ekologicznym (Dz.U. 2009 nr 116 poz. 975 z późn. zm.) upoważniona jednostka certyfikująca przekazuje do dnia 31 października każdego roku ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa oraz Prezesowi Agencji Restrukturyzacji I Modernizacji Rolnictwa - wykaz producentów w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, którzy spełnili wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym. Następnie Dyrektor Oddziału podkreślił, iż w wykazie przekazanym ARiMR za 2007 rok przy nazwisku beneficjentki nie widniały, żadne dane o powierzchni realizacji produkcji ekologicznej, a poszczególne pola wykazu dotyczące możliwych wariantów rolnictwa ekologicznego wskazują wartość zero. Wskazano jednocześnie, iż jednostka certyfikująca nadzorująca realizację działalności ekologicznej w gospodarstwie skarżącej, w piśmie z 12 czerwca 2008 r. wskazała, że grunty beneficjentki nie zostały potwierdzone jako prowadzone zgodnie z zasadami rolnictwa ekologicznego, ze względu na brak ich zagospodarowania. Jednostka certyfikująca wskazała ponadto brak zabiegów agrotechnicznych, liczne samosiejki drzew o wysokości od 40 cm. do 2 m., a także pokrycie terenu roślinami dziko rosnącymi wskazującymi na brak jakiejkolwiek działalności rolniczej. W załączeniu jednostka certyfikująca przesłała materiał fotograficzny, dotyczący gospodarstwa skarżącej, z którego to materiału wynika, że zastrzeżenia inspektorów terenowych są zasadne. Przekazany materiał fotograficzny wskazuje znaczne zachwaszczenie kontrolowanych działek, brak realizacji zasad zwykłej dobrej praktyki rolniczej. Jednocześnie organ odniósł się do zarzutu strony odnośnie nieuwzględnienia wyników z kontroli z 13.10.2008 r., przeprowadzonej metodą inspekcji terenowej. Dalej organ wskazał, że przekazany przez jednostkę certyfikującą raport z kontroli oraz wykaz potwierdzający spełnienie przez skarżącą wymagań dotyczących produkcji w rolnictwie ekologicznym, dotyczył roku 2008, nie zaś 2007. Wobec powyższego, w związku z treścią art. 17 pkt 1 lit. a Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, zgodnie z którą płatność rolnośrodowiskowa podlega wstrzymaniu i zwrotowi, jeżeli producent rolny, m.in. nie realizuje pakietu objętego wnioskiem – zdaniem organu – zasadnym było wstrzymanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt, przyznanej skarżącej decyzją z 12 października 2006 r. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na powyższą decyzję M. S. zwróciła się o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: - § 17 pkt 1 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20.07.2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. 2004 nr 174, poz. 1809 z późn. zm.) poprzez przyjęcie – w oparciu o wynik, jak wskazał, bezprawnej kontroli – iż płatność rolnośrodowiskowa podlega wstrzymaniu; - art. 30 a ustawy z dnia 26.01.2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. 2008 nr 170, poz. 1051 z późn. zm.) oraz art. 7 ustawy z dnia 28.11.2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz.U. 2003 nr 229 poz. 2273 z późn. zm.) poprzez przeprowadzenie przez inspektorów Jednostki Certyfikującej B. sp. z o.o. kontroli z rażącym naruszeniem prawa, tj. bez zawiadomienia i obecności skarżącej, bez okazania imiennego upoważnienia, bez doręczenia raportu i bez możliwości zgłoszenia umotywowanych zastrzeżeń na piśmie, co do ustaleń w nim zawartych; - art. 7 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej w toku postępowania, pominięcie przedstawionego materiału dowodowego i fałszywe wyjaśnienie stanu faktycznego; - art. 16 § 1 k.p.a. poprzez naruszenie zasady trwałości decyzji administracyjnych, - art. 75 § 1 zd. 1 k.p.a. poprzez dopuszczenie dowodu sprzecznego z prawem - protokołu kontroli przeprowadzonej z rażącym naruszeniem przepisów; - art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący zebranego materiału dowodowego, pominięcie dowodów mających istotne znaczenie dla rozpoznania sprawy i oparcie zaskarżonej decyzji jedynie o protokół z pozbawionej podstawy prawnej kontroli przeprowadzonej z naruszeniem przepisów; -art. 79 § 2 k.p.a. poprzez naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu; -art. 80 k.p.a. poprzez przekroczenie zasad swobodnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego; -art. 163 k.p.a. poprzez przyjęcie, iż Kierownik Biura Powiatowego ARiMR jest uprawniony do wzruszenia własnej decyzji ostatecznej, na podstawie której zostało stronie przyznane uprawnienie do otrzymania płatności, a tym samym ponownego orzekania w przedmiocie tego uprawnienia. W uzasadnieniu skargi w pierwszej kolejności podniosła, że wydane w sprawie decyzje zostały oparte wyłącznie na protokole kontroli z 10 czerwca 2008 r. Kontrola ta, przeprowadzona przez jednostkę certyfikującą B. sp. z o.o. była, jej zdaniem stronnicza, subiektywna, a ponadto bezprawna, ponieważ przeprowadzono ją z rażącym naruszeniem przepisów oraz pomimo wygaśnięcia w dniu 31grudnia 2007 r. umowy o współpracy z ww. jednostką. Dalej skarżąca zarzuciła, iż organy nie wzięły pod uwagę tych wyników kontroli, które potwierdzały, iż grunty w jej gospodarstwie utrzymywane były w dobrej kulturze rolnej (kontrole inspektorów Jednostki Certyfikującej B. sp. z o.o. z 12 sierpnia 2007 r. i 19 października 2007 r., kontrola Jednostki Certyfikującej A. Sp. z o.o. z 7 sierpnia 2008 r., kontrola Wojewódzkiego Insopektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w O. z 16 października 2008 r., a także kontrola przeprowadzona przez inspektorów ARiMR w dniach od 13 do 17 października 2008 r.). Uzasadniając zarzuty naruszenia art. 16 § 1 oraz art. 163 k.p.a. skarżąca zwróciła uwagę na treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt V SA/Wa 2312/10, zgodnie z którym w powszechnie obowiązujących przepisach prawa nie istnieje norma, na podstawie której organ, jakim jest Kierownik Powiatowego Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, byłby uprawniony do uchylenia własnej decyzji ostatecznej na podstawie, której zostało stronie przyznane uprawnienie do otrzymania dopłat i orzeczenia ponownie o przyznaniu lub odmowie przyznania tego uprawnienia. Następnie skarżąca uzasadniając zarzut naruszenia art. 30 a ustawy z dnia 26 stycznia2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz art. 7 ustawy z dnia 28.11.2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, wskazała, iż kontrola przeprowadzona w jej gospodarstwie przez jednostkę certyfikującą B. sp. z o.o. w dniu 10 czerwca 2008 r. została przeprowadzona z naruszeniem wszelkich możliwych zasad , bez doręczenia protokołu i możliwości zgłoszenia zastrzeżeń. Odnośnie naruszenia art. 75 § 1 zd. 1 k.p.a. i art. 79 § 2 k.p.a. wyjaśniła, że dowód z kontroli przeprowadzonej bez udziału strony nie przedstawia żadnej wartości dowodowej, bowiem na podstawie art. 79 § 2 k.p.a., strona ma prawo brać udział w przeprowadzeniu dowodu, może zadawać pytania świadkom, biegłym i stronom oraz składać wyjaśnienia. Dalej wskazała, że organ odwoławczy nie dołożył staranności przy badaniu stanu faktycznego sprawy i analizując przedstawiony materiał dowodowy oparł swoją decyzję na jednym dowodzie z dokumentu, tj. protokole z subiektywnej i stronniczej kontroli- Jednostki Certyfikującej B. sp. z o.o., czym naruszył art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. W świetle powyższych okoliczności – zdaniem skarżącej – w niniejszej sprawie nie było podstaw aby w myśl § 17 pkt 1 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. wstrzymać przyznaną jej płatność. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczas prezentowaną argumentację i wniósł o oddalenie skargi. Do akt sprawy na żądanie Sądu skarżąca przedłożyła umowę zawartą z JC B. Sp. z o.o. protokół z kontroli gospodarstwa rolnego z dnia 10 października 2008r. dokonanej przez Jednostkę Certyfikującą A. Sp z o.o. w N. i zaświadczenie Nr [...] z 15 października 2008r. iż gospodarstwo skarżącej o pow. 7. 03 ha jest w pierwszym roku przestawiania produkcji roślinnej na metody ekologiczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269). W oparciu o art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012, poz. 170) sądy stosują środki określone w ustawie. Regulacje te określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania, którą jest sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Rozważając argumenty przedstawione w skardze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że nie są one trafne, a w konsekwencji skarga nie jest zasadna, co skutkowało jej oddaleniem. W pierwszej kolejności wskazać należy, że niezasadny jest zarzut skargi naruszenia zasady trwałości decyzji zawartej w art. 16 §1 kpa. W sprawie nie doszło bowiem do uchylenia ani zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] października 2006r. Nr [...] o przyznaniu M. S. płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych, wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego w W. , bądź też wznowienia postępowania. Nie doszło również, wbrew zarzutom skargi do wzruszenia własnej decyzji ostatecznej przez Kierownika Biura ARiMR w trybie art.163 kpa i ponownego orzekania w przedmiocie przyznanego stronie uprawnienia. Decyzja z 12 października 2006r. o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej jest decyzją ostateczną i pozostaje w obrocie. Rozstrzygnięcie natomiast wydane w sprawie przez organ ARiMR oparto min o przepis §17 ust 1 pkt 1 lit a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004r r., który stwierdza, że płatność rolnośrodowiskowa podlega wstrzymaniu i zwrotowi, jeżeli producent rolny nie realizuje pakietu objętego wnioskiem. W takiej sytuacji bez wzruszania decyzji o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej możliwe jest jej wstrzymanie i zwrot, o ile został dokonany, wypłaconych środków. Tym samym zasadniczą kwestią w sprawie niniejszej jest uznanie czy w okolicznościach ustalonego przez organ stanu faktycznego prawidłowo organy ARiMR uznały, że wnioskodawczyni , mimo zobowiązania rolnośrodowiskowego, które winna podjąć od 1 marca 2007r. i jednocześnie przyznanej decyzją z dnia [...] października 2006r. pierwszej płatności rolnośrodowiskowej, nie realizowała w 2007r. pakietu objętego wnioskiem (SO2 d011 – uprawy sadownicze w tym jagodowe – bez certyfikatu zgodności)- uprawy plantacji orzecha włoskiego. W tym miejscu wskazać należy, że warunki i tryb udzielania, wstrzymywania, zawieszania, zwracania i zmniejszania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych zwanych "programem rolnośrodowiskowym" uregulowane zostały w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. Nr 174, poz. 1809 ze zm.). W § 1 ust 2 tego aktu wskazano, że objęta nim pomoc zwana "płatnością rolnośrodowiskową" udzielana jest między innymi na rolnictwo ekologiczne. Omawiany akt stanowi również, że płatność rolnośrodowiskowa udzielana jest producentowi, który prowadzi działalność w gospodarstwie rolnym o powierzchni co najmniej 1 ha użytków rolnych i zobowiąże się do przestrzegania wymagań stosowania zasad zwykłej dobrej praktyki rolniczej, o której mowa w art. 23 rozporządzenia 1257/1999/WE oraz do realizacji pakietów, o których mowa w §1 ust 2, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej. Problematykę rolnictwa ekologicznego normują zarówno przepisy prawa wspólnotowego jak i przepisy prawa krajowego. W szczególności są to rozporządzenie Rady (EWG) z dnia 24 czerwca 1991 r. w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. UE. L 91.198.1 ze zm.) oraz ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz.U. Nr 93, poz. 898 ze zm.). Pierwszy z wymienionych aktów prawnych reguluje kwestie związane z produkcją, przygotowaniem, wprowadzaniem do obrotu, etykietowaniem i kontrolą, produktów określanych mianem "ekologicznych". Chodzi tu bowiem o produkty rolne i środki spożywcze wprowadzane do obrotu z oznaczeniami deklarującymi lub sugerującymi, że produkty pochodzą z produkcji ekologicznej lub produkowane są bez użycia syntetycznych chemikaliów. Przywołane rozporządzenie określa zatem zasady, jakie powinny być spełnione dla uznania, że produkt powstał przy wykorzystaniu produkcji ekologicznej. W myśl art. 8 ust. 1 i art. 9 rozporządzenia, każdy podmiot gospodarczy produkujący, przygotowujący, przechowujący lub przywożący z państw trzecich produkty uzyskane w wyniku stosowania metod produkcji ekologicznej do celów dalszego obrotu nimi lub wprowadzający te produkty na rynek zgłasza tą działalność właściwym organom Państwa Członkowskiego, w którym prowadzi się tą działalność i przedkłada swoją działalność procedurze kontroli. Państwa Członkowskie tworzą bowiem system kontroli wykonywany przez jeden lub więcej wyznaczonych organów kontroli i/lub zatwierdzonych podmiotów prywatnych, którym podlegają określone wyżej podmioty gospodarcze. Na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, która jest członkiem Unii Europejskiej takimi organami i jednostkami organizacyjnymi właściwymi w sprawach kontroli i certyfikacji w rolnictwie ekologicznym w rozumieniu art. 3 ustawy o rolnictwie ekologicznym są: 1) minister właściwy do spraw rolnictwa - upoważniający jednostki certyfikujące, akredytowane w zakresie rolnictwa ekologicznego, zgodnie z Polską Normą PN-EN 45011 "Wymagania ogólne dotyczące działania jednostek prowadzących systemy certyfikacji wyrobów", zwane dalej "jednostkami certyfikującymi", do przeprowadzania kontroli oraz wydawania i cofania certyfikatów potwierdzających, że płody rolne nie przetworzone oraz produkty z nich powstałe w tym także zwierzęta oraz produkty i przetwory pochodzenia zwierzęcego, zostały wyprodukowane lub przetworzone zgodnie z powołanym na wstępie rozważań rozporządzeniem , 2) Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, 3) upoważnione jednostki certyfikujące przeprowadzające kontrole oraz wydające i cofające certyfikaty zgodności. Jednostka certyfikująca, w celu upoważnienia jej do przeprowadzania kontroli oraz wydawania i cofania certyfikatów zgodności występuje z wnioskiem do ministra właściwego do spraw rolnictwa, który następnie w drodze decyzji, upoważnia jednostkę certyfikującą do przeprowadzania kontroli oraz wydawania i cofania certyfikatów zgodności, jeżeli spełnia ona wymagania określone w rozporządzeniu Rady nr 2092/91/EWG w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych (art. 4 ust. 1 i ust. 3 ustawy). Upoważniona jednostka certyfikująca przekazuje do dnia 31 października każdego roku ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa oraz Prezesowi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, wykaz producentów w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, którzy spełnili wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym określone w rozporządzeniu Rady nr 2092/91/EWG (art. 9 ust. 1 ustawy). Zgodnie z art. 6 ustawy o rolnictwie ekologicznym, producent zamierzający podjąć działalność w zakresie rolnictwa ekologicznego zgłasza zamiar prowadzenia takiej działalności wybranej jednostce certyfikującej i wojewódzkiemu inspektorowi jakości handlowej artykułów rolno- spożywczych. Powyższa reguła odpowiada art. 8 i 9 rozporządzenia Rady EWG 2092/91. Według zaś pkt 1.1. załącznika I rozporządzenia określającego zasady produkcji ekologicznej na poziomie gospodarstwa najwcześniej z datą zgłoszenia i poddania się kontroli rozpoczyna się okres konwersji ( przestawiania), w którym na działkach rolnych muszą być zwyczajowo stosowane zasady określone w art. 6ust 1 lit a , b, d. oraz w przywołanym załączniku. Okres przestawiania wynosi co najmniej 2 lata i zaczyna się najwcześniej z datą, w której producent zgłosił swoją działalność zgodnie z art. 8 i przedstawił gospodarstwo systemowi kontroli określonemu w art. 9. W okresie tym producent zobowiązany jest stosować metody produkcji ekologicznej ale płodów uzyskiwanych w tym okresie sygnować i sprzedawać jako ekologiczne nie może. Prowadząc produkcję w zakresie rolnictwa ekologicznego rolnik może ubiegać się o przyznanie pomocy w formie płatności rolnośrodowiskowej. Z powyższego wynika, że warunkiem przyznania płatności rolnośrodowiskowej w zakresie pakietu rolnictwo ekologiczne jest realizacja tego pakietu zgodnie wymogami określonymi w przepisach krajowych i wspólnotowych w zakresie produkcji ekologicznej przy stosowaniu zasad zwykłej dobrej praktyki rolniczej, o której mowa w art. 23 rozporządzenia 1257/1999/WE. W dacie podjęcia zobowiązania rolnośrodowiskowego przez wnioskodawczynię załącznik nr II do rozporządzenia Rady Ministrów z 20 lipca 2004r. przewidywał, że zadania realizowane w ramach pakietu – rolnictwo ekologiczne to prowadzenie produkcji zgodnie z zasadami określonymi w przepisach o rolnictwie ekologicznym. Płatność rolnośrodowiskową przyznaje, zmniejsza i wstrzymuje, w drodze decyzji administracyjnej, kierownik biura powiatowego Agencji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta rolnego( §11 ust 1 rozporządzenia) Jest ona udzielana na wniosek producenta rolnego, który winien być złożony na formularzu udostępnionym przez Agencję. W myśl zapisu §11 ust 4 i 5 wniosek o przyznanie pierwszej płatności rolnośrodowiskowej składa się w terminie od dnia 1 sierpnia do dnia 31 grudnia. Wnioski o przyznanie kolejnych płatności rolnośrodowiskowych składa się w terminie określonym do składania wniosków o przyznanie płatności w przepisach o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej, począwszy od roku następującego po roku, w którym została wydana decyzja administracyjna o przyznaniu pierwszej płatności rolnośrodowiskowej. Kwestie terminów przewidzianych dla kierownika biura powiatowego Agencji do wydania decyzji administracyjnych w sprawie przyznania pierwszej i kolejnych płatności oraz rozpoczęcia realizacji programu i wypłaty pierwszej oraz kolejnych płatności rolnośrodowiskowych zawiera §13 tego aktu. Z uwagi na to, że jak w sprawie niniejszej wniosek skarżącej o przyznanie pierwszej płatności rolnośrodowiskowej wpłynął 4 września 2006r. - zgodnie z §2 rozporządzenia Rady Ministrów z 25 kwietnia 2006r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych ...( Dz. U 2006 nr 75 poz., 521 ) decyzja w sprawie przyznania pierwszej płatności rolnośrodowiskowej wydana została w terminie określonym §2 pkt 2 tego aktu ( od 1 września do 15 grudnia ) to jest w dniu [...] października 2006r. ze wskazaniem co przewidywał § 2 ust 2 powyższych zmian, iż w takim przypadku producent rolny realizuje program rolnośrodowiskowy od dnia 1 marca 2007r. ( co wskazano w decyzji ). Prawidłowość przestrzegania zasad dobrej praktyki rolniczej podlega procedurze kontroli na miejscu, unormowanej w § 15 i 16 rozporządzenia. Prawidłowość natomiast stosowania zasad prowadzenia produkcji w zgodzie z przepisami o rolnictwie ekologicznym realizują jednostki certyfikujące. Tym samym zakres kontroli przez poszczególne podmioty jest zasadniczo jest inny. Co nie oznacza, że jednostki certyfikujące w ramach prowadzonej inspekcji nie mają uprawnień do sprawdzenia, czy w kontrolowanym gospodarstwie zasady dobrej praktyki rolniczej są przestrzegane. Podkreślić przy tym trzeba, że wstępne wnioski o udział w systemie jak i kolejne wnioski o płatności w świetle art. 67, 69 i 70 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 817/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) Nr 1257/1999 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) (Dz.U. UE. L.04.153.30) podlegają sprawdzaniu w sposób zapewniający rzeczywistą weryfikację i zgodność z warunkami przyznawania pomocy. W sprawie niniejszej bezspornym pozostaje, że zweryfikowanie wykazu producentów rolnych, którzy w roku 2007 realizowali produkcję metodami ekologicznymi wskazuje, że przy nazwisku beneficjenki nie widniały żadne dane o realizacji produkcji ekologicznej w zakresie przyjętego do realizacji pakietu S02d01 ( uprawy sadownicze w tym jagodowe - bez certyfikatu zgodności). Jednocześnie Jednostka Certyfikująca "B. " Sp. z o.o., nadzorująca, z racji zawartej umowy realizację działalności ekologicznej w gospodarstwie wnioskodawczyni, w piśmie skierowanym do [...] Oddziału ARiMR z dnia 12 czerwca 2008r. wyjaśniła i wskazała, że grunty skarżącej nie zostały potwierdzone jako prowadzone zgodnie z zasadami określonymi w przepisach o rolnictwie ekologicznym ze względu na brak ich rolniczego zagospodarowania. Jednostka kontrolująca podniosła, iż inspektorzy wskazali brak sadzonek lub występujące suche sadzonki orzecha włoskiego. Ilość żywych sadzonek wskazano na ok 5% o wysokości od 2 do 5 cm mające po dwa liście, pozostałe siewki są zaschnięte. Na polach zatem nie jest prowadzona uprawa roślin zgodnie z jakimikolwiek podstawowymi zasadami agrotechniki, chwasty nie są koszone ani usuwane i następuje sukcesja drzew. Powyższe wskazuje, zdaniem kontrolujących na brak jakiejkolwiek produkcji rolniczej. W toku oględzin stwierdzono, że uprawiane sadzonki orzecha włoskiego nie posiadają oznakowania poszczególnych rzędów oraz samych sadzonek ( kontrolerzy mieli duże trudności z odnalezieniem rzędów). Stwierdzono nieznane pochodzenie sadzonek. Skarżąca zarzuciła w skardze, iż organy obu instancji nie uwzględniły w prowadzonym postępowaniu raportów z kontroli przeprowadzonej w dniu 12 sierpnia 2007r. i 19 października 2007r. przez inspektorów JC B. , którzy, jak podniosła nie stwierdzili naruszeń ani nieprawidłowości jak też nie uwzględnił wyników kontroli przeprowadzonych w sierpniu i październiku 2008r. przez nową jednostkę certyfikującą : JC A. Sp. z o.o., WIJHARS z O., oraz wyników kontroli inspektorów terenowych Oddział ARiMR z O., które to kontrole nie zakwestionowały prowadzenia działalności w zgodzie z wymaganiami Rozporządzenia Rady 2091/91 EWG, przy stosowaniu zasad zwykłej dobrej praktyki rolniczej, Sąd odnosząc się po powyższych zarzutów stwierdził, iż istotnie w gospodarstwie beneficjentki dwukrotnie nadzorująca gospodarstwo na podstawie zawartej umowy Jednostka Certyfikująca przeprowadzała w roku 2007r. czynności kontrolne. Kontrola 12 sierpnia 2007r. przez inspektora nadzorującej gospodarstwo JC B. sp. z o.o. mimo że zakończyła się jak wynika z zapisu w protokole stwierdzeniem, iż gospodarstwo wnioskodawczyni prowadzone jest nie w pełni w zgodzie z rozporządzeniem Rady EWG 2092/91, wnioskowaniem o zaliczenie I roku przestawiania. Nie mniej jednak decyzja Szefa do Spraw Certyfikacji o zaliczeniu okresu przestawiania nie została podjęta wobec zgłaszanych wątpliwości dotyczących definicji sadu i wielkości obsady orzecha włoskiego ( z przeprowadzonej 1 próby wynik 34 punkty bez sadzonek ). Podobne wątpliwości powstały po następnej kontroli, przeprowadzonej w dniu 19 października 2007r., w rezultacie której kontrolujący stwierdził, że decyzja o zaliczeniu I roku przestawiania pozostawiona zostaje do dyspozycji kierownictwa Jednostki Certyfikującej. Niemniej jednak w sprawie zgłoszonej plantacji orzecha włoskiego w ramach pakietu rolnictwo ekologiczne takowa (o zaliczeniu I roku przestawiania ) w 2007r. nie została wydana, nie umieszczono wnioskodawczyni również w wykazie producentów prowadzących działalność metodami ekologicznymi, w zakresie zgłoszonego do realizacji pakietu S02d01, co wyjaśnia pismo Jednostki Certyfikujacej B. sp. z o.o. z 12 czerwca 2008r. Tym samym skarżąca nie legitymuje się dokumentem poświadczającym, że w gospodarstwie rolnym w 2007r. prowadzi produkcję certyfikowaną bądź gospodarstwo to znajduje się w okresie przestawiania na produkcję rolniczą metodami ekologicznymi, co w oparciu o §8 ust 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych uzasadnia zmniejszenie płatności o 100%. Takowy dokument beneficjentka otrzymała ale dopiero w 2008r. kiedy to kolejna Jednostka Certyfikująca A.Sp. z o.o. z którą zawarła umowę po rozwiązaniu jej z ze spółką B. w lipcu 2008r., potwierdziła po dokonaniu kontroli w dniu 10 października 2008r. zaświadczeniem Nr [...] wydanym w dniu 15 października 2008r., że gospodarstwo rolne skarżącej jest w pierwszym roku przestawiania produkcji roślinnej na metody ekologiczne. Zatem wobec braku potwierdzenia przez uprawnioną jednostkę certyfikującą prowadzenia przez wnioskodawcę produkcji rolnej w 2007r. w ramach realizowanego pakietu rolnictwo ekologiczne - plantacji orzecha włoskiego zgodnie z przepisami o rolnictwie ekologicznymi i nie zgłoszenia wnioskodawczyni do wykazu producentów rolnych, którzy w danym roku realizowali produkcję metodami ekologicznymi oraz nie legitymowaniem się dokumentem potwierdzającym, iż w 2007r. gospodarstwo wnioskodawczyni znajdowało się w okresie konwersji ( przestawiania ) na produkcję rolniczą metodami ekologicznymi, zasadnie organy Agencji uznały, że producentka w 2007r nie realizowała pakietu objętego zobowiązaniem rolnośrodowiskowym, co uzasadniało wstrzymanie płatności na podstawie §17 ust 1 pkt 1 lit.a rozporządzenia Rady Ministrów z 20 lipca 2004r. W tym miejscu wskazać należy, że do zadań Agencji nie należy weryfikacja i ustalanie zasadności przyjęcia lub odmowy uznania, że w gospodarstwie produkcja rolna prowadzona jest w zgodzie z przepisami o rolnictwie ekologicznym bowiem kwestie te podlegają kontroli i potwierdzeniu stosownymi dokumentami: certyfikatami zgodności czy zaświadczeniami potwierdzającymi, że gospodarstwo znajduje się w okresie przestawiania na produkcję metodami ekologicznymi przez wyspecjalizowane jednostki certyfikujące i ewentualne spory powstałe na tle, czy prawidłowo i zasadnie jednostka certyfikująca odmówiła uznania prowadzenia produkcji rolnej w zgodzie z przepisami o rolnictwie ekologicznym nie podlegają badaniu i rozstrzyganiu przez organy Agencji, które jako jednostki płatnicze uprawnione są jedynie do dokonywania kontroli gospodarstwa zgłoszonego do programu rolnośrodowiskowego pod kątem przestrzegania w nim zasad zwykłej praktyki rolniczej, a te dokonywane są w ramach kontroli na miejscu w myśl zapisów § 15 i §16 rozporządzenia rolnośrodowiskowego. Kontrola natomiast przeprowadzona w gospodarstwie skarżącej w dniu 10 czerwca 2008r. przez Jednostkę Certyfikującą B. Sp. z o.o. na podstawie podówczas ważnej jeszcze z producentką umowy wynika z przepisów ustawy o rolnictwie ekologicznym. Z tego względu skarżąca nie może zasadnie kierować do organów Agencji zarzutów o jej nieprawidłowości, a organy Agencji nie mogą rozstrzygać sporu między producentem, a jednostką certyfikującą, co do poprawności jej dokonania i wyników. Umowa bowiem jaką wnioskodawczyni zawarła z B. Sp. z o.o. Jednostką Certyfikującą w rolnictwie ekologicznym [...] w W. w dniu 1 marca 2007r. jest umową cywilnoprawną, która zgodnie z zapisami zawartymi w pkt 9-11 odrębnie reguluje warunki, sposób przeprowadzania kontroli i prawo producenta do odwołania się od zapisów protokołu wraz z prawem do reklamacji po rozpoznaniu odwołania od jej wyników, a w myśl pkt 18 odsyła na drogę cywilnoprawną w celu rozstrzygnięcia sporu wynikłego na jej tle. Z tego względu za niezasadny należało, zdaniem Sądu uznać zarzut naruszenia art. 30 oraz 7 ustawy z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich ( Dz. U. Nr 64 poz. 427 ze zm. ), poprzez przeprowadzenie jej, jak zarzuca skarżąca z rażącym naruszeniem prawa, tj. bez zawiadomienia i obecności skarżącej, bez okazania imiennego upoważnienia, bez doręczenia raportu i bez możliwości zgłoszenia umotywowanych zastrzeżeń na piśmie, co do ustaleń w nim zawartych; skoro w. w. przepisy odnoszą się jedynie do kontroli zlecanych przez agencję płatniczą, a taką nie była kontrola przeprowadzona w dniu 10 czerwca 2008r. przez inspektorów jednostki certyfikującej B. Sp. z o.o. Odnosząc się natomiast do podnoszonego w toku postępowania administracyjnego zarzutu nieuwzględnienia wyników z kontroli metodą inspekcji terenowej z 13 października 2008r. wskazać należy, że raport z kontroli, jak zasadnie organ II instancji wyjaśnił, dotyczył wniosku złożonego przez beneficjentkę o przyznanie płatności na rok 2008, zgodnie z ustawą o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego z 26 stycznia 2007r. Kontrola przeprowadzona wówczas w gospodarstwie skarżącej stwierdziła obszar kwalifikujący się do płatności na rok 2008 zgodnie z normami utrzymania gruntów w dobrej kulturze rolnej. Wynik jej zatem nie stanowi dowodu na potwierdzenie prowadzenia przez skarżącą gospodarstwa zgodnie z wymogami rolnictwa ekologicznego w 2007r. Na marginesie wskazać przy tym należy, że miała ona miejsce po dwukrotnej kontroli w gospodarstwie skarżącej przeprowadzonej przez nową jednostkę certyfikującą w zakresie spełnienia wymogów prowadzenia gospodarstwa metodami ekologicznymi – przeprowadzonej w dniu 7 sierpnia 2008r. która stwierdzając wówczas liczne nieprawidłowości w zakresie realizowania działalności ekologicznej, w tym znaczące ubytki nasadzeń do 60 % nakazała zlikwidowanie stwierdzonych nieprawidłowości, a zaświadczenie o zaliczeniu gospodarstwa do okresu przestawiania wydała dopiero po kolejnej kontroli przeprowadzonej w dniu 10 października 2008r., w celu realizacji wcześniejszych zaleceń. Wówczas dopiero stwierdzono uzupełnienie na wszystkich działkach sadzonek orzecha do min 100 sztuk /ha. Zdaniem Sądu nie można mówić w niniejszej sprawie o naruszeniu art. 80 K.p.a. Organy rozpoznające sprawę orzekały na podstawie całości zgromadzonych akt sprawy, w tym dokumentach dostarczonych przez skarżącą. Na podstawie tych materiałów organy orzekły, zasadnie iż w 2007r. skarżąca nie realizowała pakietu w rolnictwo ekologiczne (SO2), wariantu (S02d01) uprawy sadownicze, w tym jagodowe bez certyfikatu zgodności ( plantacja orzecha włoskiego ). Nie można również zgodzić się zarzutem skargi , iż naruszono art. 77 §1, art. 79 § 1 K.p.a. W toku postępowania skarżąca była informowany o jego przebiegu składała wyjaśnienia do których organ odniósł się w zaskarżonej decyzji. W toku postępowania natomiast organy nie przeprowadzały dowodów, o których mowa w art. 79 §1 kpa, zatem zarzut naruszenia tego przepisu okazał się bezzasadny. Nie można także zarzucić organowi odwoławczemu braku bezstronności. Reasumując należy stwierdzić, iż organy ARiMR rozpatrujący sprawę, wbrew zarzutom skargi, podjęły wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sprawy, zebrały materiał dowodowy, należycie go oceniły, a wydane na jego podstawie zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Z tych względów, w oparciu o art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.