V SA/Wa 1187/07
PostanowienieWSA w Warszawie2008-05-30
Skład orzekający: Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy koszty nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w postaci opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powinny być ustalone według stawki z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., a nie według stawki z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a?Ratio decidendi
Koszty nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w postaci sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku sądu administracyjnego w sprawie dotyczącej odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne powinny być ustalone według stawki z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., a nie według stawki z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a. Wynika to z faktu, że decyzja w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu zaległych składek nie rozstrzyga kwestii związanych z wysokością tych składek, lecz przesądza o braku podstaw do umorzenia kwoty wynikającej z zaległości, co jest odmienne od sytuacji, gdy przedmiotem żądania jest bezpośrednio określona należność pieniężna.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu na rzecz adwokata, który sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA uchylającego decyzję Prezesa ZUS w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. Adwokat wniósł o zasądzenie kosztów pełnomocnictwa według norm przepisanych oraz opłaty skarbowej. Sąd rozpatrywał kwestię właściwej podstawy prawnej do ustalenia wysokości wynagrodzenia adwokata oraz zasadności żądania zwrotu opłaty skarbowej.Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata R. R. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 219,60 złotych, w tym opłatę w wysokości 180 złotych oraz 22% podatku od towarów i usług w kwocie 39,60 złotych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w sprawie ze skargi H. C. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy; p o s t a n a w i a: - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. R. R. prowadzącego Kancelarię Adwokacką, ul. [...], [...] W.: tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 219,60 złotych (dwieście dziewiętnaście złotych sześćdziesiąt groszy), w tym: tytułem opłaty kwotę 180 złotych (sto osiemdziesiąt złotych), tytułem 22% podatku od towarów i usług 39,60 złotych (trzydzieści dziewięć złotych sześćdziesiąt groszy).
Wyrokiem z dnia 11 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2007r.
Postanowieniem z dnia 28 marca 2008r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał H. C. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Pismem z dnia 21 maja 2008r., uzupełnionym pismami z dnia 23 maja 2008r., z dnia 27 maja 2008r. i z dnia 29 maja 2008r. wniósł o zasądzenie kosztów pełnomocnictwa z urzędu według norm przepisanych (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w związku z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.) oraz opłaty skarbowej z tytułu pełnomocnictwa i upoważnienia w łącznej wysokości 34 złotych, a także złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2007 r. sygn. akt V SA/Wa 1187/07. Oświadczył jednocześnie, iż koszty te nie zostały pokryte w całości.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami) zwanego dalej: rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
Przepis §19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z §20 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części.
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach, nie mniej niż 120 zł. W przedmiotowej sprawie adwokat został ustanowiony po wydaniu wyroku z dnia 11 października 2007r., czyli nie brał udziału w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji. Zatem przyjąć należy, iż należne wynagrodzenie w sprawie wynosi 75% stawki minimalnej, tj. 180 złotych.
Zgodnie natomiast z §2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Odnosząc się natomiast do wniosku pełnomocnika skarżącej o zasądzenie wynagrodzenia na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w związku z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., a więc przy założeniu, że przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, należy stwierdzić, iż takie stanowisko jest niezasadne.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przesądzono, że podstawą ustalenia wysokości stawki za czynności adwokackie, podjęte przed sądami administracyjnymi w sprawie skargi na decyzję odmawiającą umorzenia zaległości z tytułu składek, wydaną na podstawie art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 ze zm.), jest przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. (porównaj postanowienia NSA wydane w przedmiocie zasądzenia wynagrodzenia za czynności radców prawnych z dnia 30 marca 2006 r., sygn. II GZ 33/06, ONSAiWSA 2007/1/10 oraz z dnia 22 kwietnia 2008r., sygn. akt II GZ 89/08). Uzasadniając powyższe stanowisko, Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że analiza przepisów ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych prowadzi do wniosku, iż jakkolwiek przedmiotem żądania ubezpieczonego jest umorzenie określonej kwoty zaległej, to wysokość tej kwoty nie ma bezpośredniego znaczenia dla ustalenia całkowitej nieściągalności długu, o której mowa w art. 28 ust. 2 tej ustawy. Decyzja w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu zaległych składek nie rozstrzyga zatem kwestii związanych z wysokością tych składek, lecz przesądza o braku podstaw do umorzenia kwoty wynikającej z zaległości.
Mając na uwadze powyższe stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, przy obliczaniu kosztów zastępstwa procesowego należało określić wysokość tych kosztów - stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 18 ust 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r.
Odnosząc się natomiast do wniosku pełnomocnika o zasądzenie kosztów z tytułu opłaty skarbowej należy zauważyć, iż wniosek ten jest niezasadny, gdyż pełnomocnik po pierwsze nie wykazał, iż taką opłatę uiścił, a tylko niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata (§ 19 pkt 2 cytowanego rozporządzenia) wchodzą w skład kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Ponadto złożenie pełnomocnictwa w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych nie podlega opłacie skarbowej, gdyż w myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o opłacie skarbowej (Dz.U. Nr 225, poz. 1635 z późn. zm.), zwanej dalej: ustawą o opłacie skarbowej, nie podlega opłacie skarbowej dokonanie czynności urzędowej, wydanie zaświadczenia i zezwolenia (pozwolenia, koncesji) albo złożenie dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa lub prokury albo jego odpisu, wypisu lub kopii w sprawach ubezpieczenia społecznego, ubezpieczenia zdrowotnego.......
Dodatkowo należy zauważyć, iż opłatą skarbową nie jest objęte udzielenie aplikantowi adwokackiemu upoważnienia do zastępowania adwokata na podstawie art. 77 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058 z późn. zm.), gdyż nie jest to pełnomocnictwo ani w myśl kodeksu postępowania cywilnego, ani w myśl ustawy o opłacie skarbowej (patrz J. Skrzydło, Opłata skarbowa od pełnomocnictwa w świetle nowej ustawy o opłacie skarbowej - wybrane problemy, M. Praw. 2007, nr 8, s. 448.). W związku powyższym, w wypadku dokonania zapłaty w wysokości 34 złotych od ww. pełnomocnictwa i upoważnienia, pełnomocnik może dochodzić zwrotu takich wydatków na podstawie rozdziału 3 ustawy o opłacie skarbowej.
Biorąc powyższe pod uwagę oraz fakt, iż pełnomocnik z urzędu adw. R. R., sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, która została - zgodnie z oświadczeniem pełnomocnika - doręczona skarżącej, jak również wobec jego oświadczenia, że koszty zastępstwa nie zostały pokryte przez skarżącą w całości, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło