V SA/Wa 1189/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Beata Blankiewicz - Wóltańska, Sędzia WSA - Marek Krawczak, Protokolant st. specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARIMR w [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2017 oddala skargę. Przedmiotem skargi [...] jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] z dnia [...].04.2019 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Nr [...] z dnia [...] stycznia 2019r. wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] w sprawie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2017. Decyzja ta została wydana w następującym stanie faktycznym : [...] złożyła wniosek o przyznanie płatności na rok 2017 wraz z załącznikami. W dniach 22-23.08.2017r. w gospodarstwie rolnika przeprowadzono czynności kontrolne (w ramach działania Restrukturyzacja małych gospodarstw). O kontroli został poinformowany pełnomocnik strony, który był obecny wyłącznie przy kontroli działki o nr [...]. Na działkach ewidencyjnych o nr [...] i [....] inspektorzy terenowi zamiast łubinu stwierdzili ugór o powierzchni 1,31 ha. Na działkach o nr [...] i [...] stwierdzono mieszankę zbożowo- strączkową o powierzchni 1,41 ha. Na działce o nr [...] stwierdzono ponadto łąkę o powierzchni 0,20 ha. Na części działki o nr [...] nie stwierdzono zagajnika, lecz las i powierzchnia ta nie została wliczona do pomiaru. Na pozostałym obszarze działki stwierdzono mieszankę zbożowo-strączkową o powierzchni 0,68 ha. Do ustaleń kontroli strona złożyła zastrzeżenia , które wykonawca kontroli uznał za nieuzasadnione , wskazując, że pomiary działek zostały przeprowadzone prawidłowo, działki o nr [...], [...], [...], [...] zostały prawidłowo zlokalizowane i zmierzone oraz prawidłowo określono sposób ich użytkowania. W dniu [...].06.2018r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją o nr [...] odmówił przyznania płatność do powierzchni upraw roślin strączkowych na ziarno i nałożył sankcję w wysokości 1 601,21 zł, przyznał jednolitą płatność obszarową w wysokości 1 737,74 zł wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 62,31 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia, płatność za zazielenienie w wysokości 1208,10 zł, płatność redystrybucyjną w wysokości 135,42 zł wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 23,90 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia. W dniu 26.06.2018r. Skarżąca złożyła odwołanie od powyższej decyzji, nie zgadzając się z ustaleniami pokontrolnymi oraz brakiem powiadomienia o kontroli na 14 dni przed datą kontroli. W dniu [...].08.2018r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją o nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, wskazując na nieprawidłowe uwzględnienie wyników z kontroli jedynie w części, natomiast w pozostałym zakresie oparcie rozstrzygnięcia na ustaleniach dokonanych w systemie informatycznym. Ponadto zarzucono, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji naruszało art. 107 § 3 K.p.a. W dniu [...].09.2018r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją o nr [...] odmówił przyznania płatność do powierzchni upraw roślin strączkowych na ziarno i nałożył sankcję w wysokości 1 601,21 zł, przyznał jednolitą płatność obszarową w wysokości 1 737,74 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 62,31 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia, płatność za zazielenienie w wysokości 1208,10 zł, płatność redystrybucyjną w wysokości 135,42 zł wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 23,90 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia. [...] złożyła odwołanie wskazując, że organ I instancji po uchyleniu uprzedniej decyzji wydał decyzję tożsamą. Odwołująca zakwestionowała ponadto ustalenia pokontrolne. W dniu [...].12.2018r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją o nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W dniu [...].01.2019r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją o nr [...] odmówił przyznania płatność do powierzchni upraw roślin strączkowych na ziarno i nałożył sankcję w wysokości 1 601,21 zł, przyznał jednolitą płatność obszarową w wysokości 1 761,97 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 51,92 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia, płatność za zazielenienie w wysokości 1217,40 zł, płatność redystrybucyjną w wysokości 144,71 zł wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 19,91 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia. [....] złożyła odwołanie od powyższej decyzji , zaś Dyrektor [...] Oddziału Rejonowego ARiMR , opisaną na wstępie decyzją utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ wyjaśnił podstawy prawne wydanej decyzji. Wskazał, że powierzchnia i stan upraw zostały stwierdzone na podstawie na podstawie kontroli na miejscu i sporządzonego raport z czynności kontrolnych (w ramach działania Restrukturyzacja małych gospodarstw) z dnia 22-23.08.2017r. oraz analizę dostępnej w systemie informacyjnych ortofotomapy.. Organ wyjaśnił, że ortofotomapa - zdjęcie powierzchni ziemi wykonane z samolotu lub satelity przetworzone do postaci metrycznej jest opracowaniem geodezyjnym wykonywanym zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Ortofotomapy cyfrowe pozyskane w trybie art. 12 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U.2016.1629 j.t.) po wykonaniu prac, podlegają przekazaniu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (zasobu centralnego) i są gromadzone w Centralnym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej . Dalej organ odwoławczy wskazał, że to na rolniku ciąży obowiązek zadeklarowania działek rolnych zgodnie ze stanem faktycznym istniejącym na gruncie i wskazania prawidłowych powierzchni działek rolnych. We wniosku rolnik składa oświadczenie woli oraz oświadcza, iż zna zasady przyznawania płatności, a zatem jest również świadomy wynikających konsekwencji i sankcji finansowych w przypadku wnioskowania do gruntów niekwalifikujących się do przyznania płatności, nie użytkowanych rolniczo, nie będących w posiadaniu rolnika w roku złożenia wniosku - w sytuacji, gdy organ na podstawie dostępnych mu narzędzi, stwierdzi takie nieprawidłowości. W tej sprawie natomiast, wbrew obowiązkowi wynikającymi z art. 3 ust. 3 ustawy o płatnościach, strona nie przedstawiła dowodów na potwierdzenie swoich twierdzeń tj. potwierdzających zarzuty dot. ustaleń kontroli na miejscu oraz stanu faktycznego wynikającego z ortofotomapy. Od powyższej decyzji Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Domagała się w niej uchylenia zaskarżonej decyzji i uchylenia decyzji ją poprzedzającej. W skardze ponownie zostały sformułowane zarzuty dot. sposobu przeprowadzenia kontroli na miejscu. W odpowiedzi na skargę dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz.2167.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - j.t. Dz. U. z 2019 r., poz.1295., dalej P.p.s.a.). Sąd może stwierdzić nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli: została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości, bez podstawy prawnej, z rażącym naruszeniem prawa; dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną; została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie; była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały; zawiera wadę powodującą jej nieważność na mocy wyraźnie wskazanego przepisu prawa; w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą ( art. 145 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 247 § 1 O.p.). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się wskazanych wyżej uchybień, a tym samym podstaw do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji. Płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego są przyznawane w postępowaniu wszczynanymi na wniosek rolnika. Tryb składania wniosków o przyznanie płatności oraz warunki uzyskania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego reguluje ustawa z dnia 05 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego ( Dz.U.2018.1312 j.t ze zm.) . Wskazać należy, że zgodnie z art. 7 ust 1 ustawy płatności bezpośrednie są przyznawane rolnikowi, jeżeli: 1. został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności oraz 2. łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym będących w posiadaniu tego rolnika jest nie mniejsza niż 1 ha. Pomimo niespełnienia warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, płatności bezpośrednie są przyznawane, jeżeli: 1. rolnik spełnia warunki do przyznania płatności związanych do zwierząt i złożył wniosek o przyznanie tych płatności oraz 2. łączna kwota płatności bezpośrednich, przed zastosowaniem art. 63 rozporządzenia nr 1306/2013, wynosi co najmniej równowartość w złotych kwoty 200 euro (art. 7 ust 2 ustawy). Skarżąca zadeklarowała we wniosku o przyznanie płatności powierzchnię upraw wniosku o przyznanie płatności na rok 2017 do jednolitej płatności obszarowej wynosiła 4,08 ha. Powierzchnia działek rolnych stwierdzona w toku prowadzonego postępowania wynosiła 3,93 ha. Z płatności wykluczono części działki rolnej [...] o powierzchni 0,03 ha, część działki rolnej [...] o powierzchni 0,01 ha, część działki rolnej [...] o powierzchni 0,08 ha (z działki o nr [...] wykluczono powierzchnię 0,03 ha i z działki o nr [...] wykluczono powierzchnię 0,05 ha), część działki rolnej [...] o powierzchni 0,03 ha. Ponadto na żadnej z deklarowanych działek rolnych nie stwierdzono uprawy łubinu. Łączna powierzchnia wykluczenia wyniosła 0,15 ha. Powierzchnia ta została ustalona w oparciu o czynności kontrolne oraz system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 4 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Zgodnie z art. 19a ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 640/2014, jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną (kwalifikowaną) we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3% lub 2 ha, wówczas pomoc oblicza się na podstawie obszaru stwierdzonego, pomniejszonego o 1,5-krotność stwierdzonej różnicy. Dodatkowo kara administracyjna nie może przekroczyć 100% kwot wyliczanych w oparciu o obszar zgłoszony. Jednocześnie zgodnie z art. 19a ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 640/2014 w przypadku, gdy na beneficjenta nie była jeszcze nałożona kara administracyjna za zawyżenie deklaracji do tego konkretnego systemu pomocy lub środka wsparcia, kara administracyjna o której mowa powyżej jest pomniejszana o 50%, jeżeli różnica między obszarem zgłoszonym, a obszarem zatwierdzonym nie przekracza 10% obszaru zatwierdzonego. W przypadku, gdy beneficjent skorzysta z pomniejszenia kary administracyjnej, a w następnym roku składania wniosków będzie miał wyznaczoną karę administracyjną do konkretnego systemu pomocy lub środka wsparcia, to zgodnie z ust. 3 zostanie ona uzupełniona o pozostałą kwotę kary administracyjnej pomniejszonej zgodnie z ust. 2. Jeżeli kwota obliczona zgodnie z ust. 1, 2 i 3, nie może być w pełni odliczona w ciągu trzech kolejnych lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym dokonano ustalenia, zgodnie z art. 28 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 908/2014, pozostałe saldo zostanie anulowane. Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią deklarowaną kwalifikowaną działek rolnych a powierzchnią stwierdzoną w toku prowadzonego postępowania wyniosła 3,82% (4,08 ha - 3,93 ha). Różnica między powierzchnią deklarowaną (kwalifikowaną), a powierzchnią stwierdzoną wynosi 0,15 ha. Zgodnie ze wskazanym powyżej art. 19a ust. 2 zastosowano zmniejszenie kary administracyjnej o powierzchnię: (0,15 ha x 1,5)/2 = 0,1125 ha. Po przeliczeniu przez stawkę płatności daje kwotę 51,92 zł. Mając na uwadze powyższe po zastosowaniu zmniejszenia z tytułu przedeklarowania powierzchnia zatwierdzona do jednolitej płatności obszarowej wynosi: 3,93 ha - 0,1125 ha = 3,8175 ha. Stawka jednolitej płatności obszarowej do 1 ha w 2017 r. została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 października 2017 r. w sprawie stawki jednolitej płatności obszarowej za 2017 r. (Dz. U.2017.1887) i wynosi 461,55 zł. Należna kwota płatności wynosi więc 1 761,97 zł. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego płatność za zazielenienie przysługuje rolnikowi, który spełnia minimalne wymagania do otrzymania płatności bezpośrednich. Zgodnie z art. 43 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 płatność za zazielenienie jest przyznawana, jeżeli rolnik przestrzega praktyk korzystnych dla klimatu i środowiska, polegających na dywersyfikacji upraw, utrzymywaniu trwałych użytków zielonych oraz utrzymywaniu obszarów proekologicznych lub praktyk równoważnych. Zgodnie z art. 23 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE.L 181 z 20.06.2014 r., str. 48, z późn. zm.), jeżeli obszar zgłoszony do jednolitej płatność obszarowej przekracza obszar zatwierdzony, do obliczania płatności za zazielenienie, stosuje się obszar zatwierdzony. Stwierdzona w toku prowadzonego postępowania powierzchnia działek rolnych deklarowanych do jednolitej płatności obszarowej wynosiła 3,93 ha, a zatem powierzchnia ta stanowiła podstawę do przyznania płatności za zazielenienie. Stawka płatności za zazielenienie do 1 ha w 2017 r. została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 października 2017 r. w sprawie stawki płatności za zazielenienie za 2017 r. (Dz. U. 2017.1894) i wynosi 309,77 zł. Należna kwota płatności wynosi 1 217,40 zł. Płatność dodatkowa przysługuje rolnikowi, który spełnia minimalne wymagania dla przyznania płatności bezpośrednich, o których mowa w art.. 7 i 8 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Zgodnie z art. 14 ust. 1 tejże ustawy, płatność dodatkowa jest przyznawana rolnikowi, jeżeli łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym do jednolitej płatności obszarowej będących w posiadaniu tego rolnika jest większa niż 3 ha. Płatność dodatkowa przysługuje do powierzchni gruntów objętych obszarem zatwierdzonym do jednolitej płatności obszarowej będących w posiadaniu rolnika nie większej niż 30 ha oraz pomniejszonej o 3 ha. Tym samym płatność dodatkowa może być przyznana maksymalnie do 27 ha. Jak wskazał organ, powierzchnia działek rolnych zadeklarowana we wniosku o przyznanie płatności na rok 2017 do jednolitej płatności obszarowej wynosiła 4,08 ha. Powierzchnia działek rolnych stwierdzona w toku prowadzonego postępowania wynosiła 3,93 ha. Ze względu na art. 14 ust. 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, powierzchnię tę pomniejszono o 3 ha i wynosi ona 0,93 ha. Zgodnie z art. 19a ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 640/2014, jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną (kwalifikowaną) we wniosku a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3% lub 2 ha, wówczas pomoc oblicza się na podstawie obszaru stwierdzonego, pomniejszonego o 1,5-krotność stwierdzonej różnicy Dodatkowo kara administracyjna nie może przekroczyć 100% kwot wyliczonych w oparciu o obszar zgłoszony. Jednocześnie zgodnie z art. 19a ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 640/2014 w przypadku, gdy na beneficjenta nie była jeszcze nałożona kara administracyjna za zawyżenie deklaracji do tego konkretnego systemu pomocy lub środka wsparcia, kara administracyjna, o której mowa powyżej jest pomniejszana o 50%, jeżeli różnica między obszarem zgłoszonym, a obszarem zatwierdzonym nie przekracza 10% obszaru zatwierdzonego. W przypadku, gdy beneficjent skorzysta z pomniejszenia kary administracyjnej, a w następnym roku składania wniosków będzie miał wyznaczoną karę administracyjną do konkretnego systemu pomocy lub środka wsparcia, to zgodnie z ust. 3 zostanie ona uzupełniona o pozostałą kwotę kary administracyjnej pomniejszonej zgodnie z ust. 2. Jeżeli kwota obliczona zgodnie z ust. 1, 2 i 3, nie może być w pełni odliczona w ciągu trzech kolejnych lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym dokonano ustalenia, zgodnie z art. 28 rozporządzenia (UE) nr 908/2014, pozostałe saldo zostanie anulowane. Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią deklarowaną kwalifikowaną działek rolnych a powierzchnią stwierdzoną w toku prowadzonego postępowania wynosi 3,82%. Różnica między powierzchnią deklarowaną (kwalifikowaną), a powierzchnią stwierdzoną wynosi 0,15 ha. Zgodnie ze wskazanym powyżej art. 19a ust. 2 zastosowano zmniejszenie kary administracyjnej o powierzchni 0,1125 ha. Po przeliczeniu przez stawkę płatności daje kwotę 19,91 zł. Mając na uwadze powyższe po zastosowaniu zmniejszenia z tytułu przedeklarowania powierzchnia zatwierdzona do płatności dodatkowej wynosi: 0,93 ha - 0,1125 ha = 0,8175 ha. Stawka płatności dodatkowej do 1 ha uprawy w 2017 r. została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 października 2017 r. w sprawie stawki płatności dodatkowej za 2017 r. (Dz. U. 2017. 1895) i wynosi 177,02 zł. Należna kwota płatności dodatkowej wynosi 144,71 zł. Płatność związana do powierzchni upraw roślin strączkowych na ziarno przysługuje rolnikowi, który spełnia warunki, o których mowa w art. 7 i 8 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Powierzchnia działek rolnych zadeklarowana we wniosku o przyznanie płatności na rok 2017 do płatności związanej do powierzchni upraw roślin strączkowych na ziarno wynosiła 2,64 ha. Powierzchnia działek rolnych stwierdzona w toku prowadzonego postępowania wynosiła 0,00 ha. Z płatności wykluczono działki rolne [...] i [...]. Na działkach tych nie stwierdzono uprawy łubinu. Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych we wniosku do płatności do powierzchni upraw roślin strączkowych na ziarno, a powierzchnią stwierdzoną wynosi 100%. Zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 640/2014, jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną do płatności do powierzchni upraw roślin strączkowych na ziarno a powierzchnią stwierdzoną przekracza 50% płatność zostaje odmówiona, a na rolnika nakłada się karę administracyjną w wysokości przypadającej na różnicę między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną. Wyliczona kwota kary administracyjnej wynosi: 2,64 ha x 606,52 zł = 1 601,21 zł. Kwota kary administracyjnej zgodnie z art. 19 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014 r., str. 48, z późn. zm.), będzie potrącana z płatności realizowanych przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) lub Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz krajowych środków publicznych przeznaczonych na współfinansowanie wydatków realizowanych z tych funduszy w ciągu 3 kolejnych lat kalendarzowych. Jeżeli w tych latach przyznane płatności nie pozwolą na pełną kompensację kary administracyjnej, pozostałe saldo zostanie anulowane. Reasumując kwoty przyznanych Skarżącej płatności, zastosowane zmniejszenia, wykluczenia oraz nałożone sankcje w pełni znajdują uzasadnienie w obowiązujących przepisach prawa. Skarżąca zresztą nie zarzucała organom błędów w wyżej omówionym zakresie. Zarzuty skargi, a wcześniej wnoszonych odwołań koncentrowały się wokół błędów w przeprowadzonej kontroli na miejscu oraz przyjętych w jej wyniku zmniejszeń powierzchni zadeklarowanych do płatności. Odnosząc się do tych zarzutów należy po pierwsze wskazać, na co zwracał uwagę organ odwoławczy, że przepis art. 3 ust. 3 ustawy o płatnościach jednoznacznie stanowi, że strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniach uregulowanych tą ustawą, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Ustawa o płatnościach nakłada zatem na strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu w sprawach dotyczących płatności obowiązek przedstawiania dowodów oraz składania wyjaśnień co do okoliczności sprawy. Wnioskodawcę obciąża więc obowiązek udowodnienia faktu, z którego wywodzi korzystne dla siebie skutki prawne. W postępowaniu o przyznanie płatności to nie organ, ale wnioskodawca powinien przedstawić wszystkie dowody niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Tymczasem, na co zwraca uwagę organ i co potwierdzają akta administracyjne, rolnik w toku postępowania administracyjnego nie złożył jakiegokolwiek dowodu podważającego ustalenia Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w zakresie spornych działek. Dalej należy zwrócić uwagę na fakt, że ustalenia kontroli na miejscu , która zdaniem Strony została przeprowadzona nierzetelnie i niefachowo, zostały potwierdzone przez obraz wynikający z ortofotomapy. Należy przypomnieć, że ARiMR zgodnie z art. 67 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 prowadzi zintegrowany system administrowania i kontroli zwany "system zintegrowanym", obejmujący między innymi system identyfikacji działek rolnych, który w myśl art. 70 ust. 1 cyt. rozporządzenia ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000, a od 2016 r. w skali 1:5 000, przy uwzględnieniu obwodu i stanu działki. Przy użyciu wskazanych narzędzi informatycznych przeprowadzane są kontrole administracyjne wniosków o płatność, mające na celu wykrycie nieprawidłowości dotyczących m.in. różnicy między działkami rolnymi zadeklarowanymi we wniosku, a działkami odniesienia zawartymi w systemie identyfikacji działek rolnych. W niniejszej sprawie podczas kontroli administracyjnej i kontroli na miejscu stwierdzono, że powierzchnia uprawniona do płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego jest mniejsza, niż zadeklarowana we wniosku na rok 2017 o 0,15 ha. Ustalenia stwierdzonych nieprawidłowości dokonano w oparciu o pomiary powierzchni użytkowanej rolniczo w ramach danych działek rolnych wykonane w dostępnych w systemie informatycznym ARiMR zdjęciach. W wyniku przeprowadzonej kontroli administracyjnej sprawy stwierdzona powierzchnia do JPO wyniosła 3,7650 ha. Równocześnie przeprowadzona kontrola na miejscu wykazała , biorąc pod uwagę inne wartości dla błędu pomiaru , powierzchnię większą tj. 3,93 ha i ostatecznie ta powierzchnia została przyjęta jako tzw. maksymalny kwalifikowalny obszar (MKO). Brak jest podstaw do zakwestionowania tych ustaleń. Jak już bowiem wyjaśniono, ustalenia kontroli na miejscu znajdują pełne potwierdzenie w zapisach ortofotomapy. Reasumując, w ocenie Sądu w składzie rozpoznającym niniejszą skargę, organ trafnie uznał, że wykryte w toku kontroli administracyjnej i kontroli na miejscu nieprawidłowości dotyczące powierzchni kwalifikującej się do poszczególnych płatności i stwierdzona różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną, obligowały organ I instancji do pomniejszenia należnych stronie płatności. W ocenie Sądu w toku postępowania organy podjęły niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, zebrały materiał dowodowy oraz dokonały jego oceny w sposób nienaruszający zasady swobodnej oceny dowodów. W wydanych decyzjach wyjaśniły zasadność przesłanek, którymi kierowały się przy załatwieniu sprawy, a także wskazały na przepisy prawa, które miały zastosowanie i które były podstawą wydania rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze, w oparciu art. 151 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji.