V SA/Wa 120/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] listopada 2011r. nr [...] obejmującą poza skarżącym: żonę D. K. oraz małoletnie dzieci: A. K., T. K., M. K. oraz I. K. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium RP wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić skarżącemu S. K. kwotę 300 (trzysta) złotych, wpisaną do rejestru opłat sądowych WSA w Warszawie z [...] grudnia 2011r. pod pozycją [...] tytułem zwrotu wpisu sądowego. W ustawowym terminie S. K. reprezentowany przez adwokata A. P. złożył za pośrednictwem organu skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] listopada 2011r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium RP wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany. Pismem z 20 marca 2012r. pełnomocnik skarżącego cofnął złożoną skargę oraz wniósł o umorzenie toczącego się postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 tejże ustawy, skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd uznał, iż cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa, a także nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. A o kosztach orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.