V SA/Wa 1200/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Krajewska po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2013r. nr [...] w przedmiocie przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: odrzucić skargę. Zgodnie z zarządzeniem Sądu z 7 maja 2013r. skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] lutego 2013r. w przedmiocie przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie, zawierające pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi, doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej (za pośrednictwem upoważnionego pracownika) w dniu 16 maja 2013r., lecz pozostało bezskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga została odrzucona. Przepis art. 215 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Pismem takim, zgodnie z treścią art. 230 § 2 p.p.s.a., jest skarga, od której pobiera się wpis stosunkowy, gdy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (art. 231 p.p.s.a.). Niewskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi brak formalny skargi uniemożliwiający nadanie pismu prawidłowego biegu. W takiej sytuacji nie jest bowiem możliwe ustalenia wpisu od skargi (por.: art. 231 zdanie pierwsze p.p.s.a.), uiszczenia zaś wpisu warunkuje rozpoznanie sprawy (por.: art.220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Wobec powyższego, w oparciu o art. 49 § 1 w związku z art. 215 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik skarżącej wezwany został do usunięcia braku skargi polegającego na niepodaniu wartości przedmiotu zaskarżenia z pouczeniem, że niewykonanie wezwania w zakreślonym terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. Pomimo doręczenia wezwania i upływu zakreślonego terminu (w dniu 23 maja 2013r.) pełnomocnik skarżącej braku skargi nie usunął, zatem należało skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.