V SA/Wa 1204/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Beata Blankiewicz - Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 14 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2011r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi W dniu 29 kwietnia 2011 r. (data nadania pocztowego) J. G. wniosła skargę na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie odrzucił ww. skargę J. G. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z uwagi na jej wniesienie z uchybieniem terminu określonego w art. 53 p.p.s.a. Pismem procesowym z dnia 29 lipca 2011 r. strona skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że skarżąca jest osobą w podeszłym wieku i chorą. Wskazano, że skarżąca błędnie zrozumiała pouczenie zawarte w zaskarżonej decyzji o sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. We wniosku podkreślono, że skarżąca w ustawowym terminie nadała listem poleconym skargę, jednakże z uwagi na sformułowanie pouczenia, przesyłkę zaadresowała do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa podając adres ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa. Skarżąca w ten sposób zrozumiała pouczenie, bowiem jedynie ten adres wskazano jako właściwy do nadania przesyłki. Natomiast jako adresata podała Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, bowiem to za jego pośrednictwem należało złożyć skargę. Przesyłka wróciła, z adnotacją adresat nieznany, jednakże upłynął już bezskutecznie termin do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 cyt. ustawy). We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 cytowanej ustawy). W tym miejscu należy zważyć, że brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Od strony postępowania można bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. Dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa daje podstawę do przyjęcia jej zawinienia w uchybieniu terminu i odmowy przywrócenia terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05, Lex nr 192260). W ocenie Sądu okoliczności podnoszone przez stronę skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu nie mogły stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku. W ocenie Sądu, skarżąca wbrew treści art. 87 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie. Okoliczność, iż w dniu 22 kwietnia 2011 r. strona skarżąca skierowała przesyłkę zawierającą skargę na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wskazuje jedynie, iż skarżąca nie dochowała należytej staranności. Powyższa okoliczność zdaniem Sądu świadczy o tym, że skarżąca nie zapoznała się z należytą starannością z treścią pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji. Zauważyć należy, że wprawdzie z pouczeniu wskazany był tylko adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jednak z pouczenia w sposób wyraźny wynikało, że skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Zatem nawet w sytuacji gdy w pouczeniu nie było wskazanego adresu organu to strona mogła z łatwością dowiedzieć się o nim, zwłaszcza, że w zawiadomieniu o niezałatwieniu sprawy w terminie z dnia [...] lutego 2011 r. wskazany był zarówno adres Prezesa ARiMR jak i numer telefonu organu. Ponadto podkreślić należy, że w skardze skarżąca podała prawidłowy adres organu, zatem umieszczenie błędnego adresu na kopercie świadczy o tym, że skarżąca nie dochowała należytej staranności. Postępowanie skarżącej wskazuje na to, że nie dbała ona w sposób należyty o swoje interesy i z pewnością nie dochował należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw. Błąd popełniony przez skarżąca, polegający na tym, że błędnie wysłała korespondencję zawierającą skargę w sytuacji gdy została prawidłowo pouczony o wniesieniu środka odwoławczego, nie spełnia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy. Nieuwagi lub zaniedbania nie można bowiem kwalifikować jako braku winy (por. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2008 r. sygn. akt I OZ 307/08 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Konsekwencją błędnego zaadresowania przesyłki zawierającej skargę może być uchybienie terminowi do wniesienia skargi, co nastąpiło w rozpoznawanej sprawie. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności uznając, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu wniesienia skargi Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.