V SA/Wa 1205/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. Sp. z o.o. z siedzibą w L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów ... kwietnia 2017 r. nr ... w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W.Sp. z o.o. z siedzibą w L. (dalej: Skarżąca) wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji decyzję Ministra Rozwoju i Finansów, złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Podano, że Skarżąca znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej, która nie pozwala na uiszczenie przez nią określonej do zwrotu kwoty bez poniesienia istotnego uszczerbku majątkowego, mogącego zaważyć na dalszej działalności Skarżącej. Na potwierdzenie powyższego załączyła dokumentację obrazującą aktualną kondycję finansową: — rachunek zysków i strat na dzień 31.03.2017 (z porównaniem stanu na dzień 31.12.2016); — bilans na dzień 31.03.2017 (z porównaniem stanu na dzień 31.12.2016); — wyciąg z rachunku bankowego na dzień 28.05.2017 r.; — rachunek zysków i strat na dzień 31.07.2016 r. — rachunek zysków i strat na dzień 31.03.2016 r. Skarżąca podniosła, że z uwagi na już obecnie bardzo trudną sytuację finansową wykonanie zaskarżonej decyzji wiązać się będzie z istotnym zagrożeniem dla kontynuowania działalności spółki, a co za tym idzie z ryzykiem ogłoszenia upadłości i likwidacji działalności gospodarczej Skarżącej. Przeprowadzenie egzekucji z majątku, biorąc pod uwagę aktualne wyniki finansowe, jak również wysokość zobowiązania będącego przedmiotem zaskarżonej decyzji, mogłoby doprowadzić do utraty przez Skarżącą płynności finansowej i kontroli nad prowadzoną działalnością gospodarczą. Ryzyko związane z zakończeniem działalności firmy, już i tak istniejące z uwagi na obecną kondycję finansową, spotęguje się w przypadku wszczęcia postępowania egzekucyjnego w przedmiotowej sprawie. nawet jeśli wykonanie zaskarżonej decyzji nie wiązałoby się dla Skarżącej bezpośrednio z likwidacją działalności gospodarczej, mogłoby doprowadzić do innego rodzaju trudnych do odwrócenia skutków. Niewątpliwie bowiem w znaczny sposób utrudniłoby Skarżącej prowadzenie działalności gospodarczej i wiązałoby się z istotnymi stratami finansowymi, łącznie z koniecznością rozwiązania umów o pracę z zatrudnionymi osobami, ale i umów cywilnoprawnych z kontrahentami, co w konsekwencji, pośrednio, również mogłoby prowadzić do zakończenia działalności handlowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 ustawy ppsa.). Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 ustawy ppsa zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 (dostępne w CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl) NSA stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, dostępne w CBOSA). Podkreślenia wymaga, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 13 września 2005 r., sygn. akt II OZ 750/05, dostępne w CBOSA). Dokonując oceny wniosku Skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Skarżąca uprawdopodobniła bowiem w wystarczający sposób, że wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu, który to środek nie daje pewności, a jedynie wiarygodność twierdzenia określonych faktów. Nałożony na Skarżącą obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne. W ocenie Sądu, skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można jednak rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, która w okolicznościach konkretnego przypadku, w połączeniu z ilością spraw tego rodzaju rozpatrywanych przed sądami administracyjnymi, może wpłynąć na uzasadnione przypuszczenie utraty płynności finansowej Skarżącej i nawet ogłoszenia jej upadłości. W rozpatrywanej sprawie Skarżąca została zobowiązana do zwrotu dofinansowania w wysokości ... zł. Mając to na uwadze oraz aktualną kondycję finansową Skarżącej, Sąd uznał argumentację strony skarżącej. Wykonanie zaskarżonej decyzji zagrażające zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 ustawy ppsa (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 136/04, dostępne w CBOSA). Ponadto, nie bez znaczenia jest fakt, że wskutek zakończenia działalności Skarżącej pracę mogłaby utracić określona liczba osób. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.