V SA/Wa 1208/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak (spr.), , Protokolant - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi S.S. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie: ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania 1. oddala skargę; 2. zasądza od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. W.G. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu kwotę 292, 80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym tytułem wynagrodzenia kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych), tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 52, 80 zł (pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję własną o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Decyzja ta zapadła w następującym stanie faktycznym : W dniu 28 maja 2004 roku S.S. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w S. wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych lub z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2004 do upraw o powierzchni 6,28 ha. Po rozpatrzeniu wniosku Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. decyzją z dnia [...] stycznia 2005 roku przyznał ww. producentowi rolnemu płatność z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) na rok 2004 do powierzchni 6,28 ha na łączną kwotę 1 124,12 zł. Następnie wnioski takie składał w kolejnych latach : -dnia 22 kwietnia 2005 r. do upraw o powierzchni 6,28 ha i decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. otrzymał płatność na łączną kwotę 1 124,12 zł; - dnia 05 maja 2006r. do powierzchni 6,35 ha i decyzją z dnia [...] października 2006 r. otrzymał ją na łączną kwotę 1136,65 zł; Dnia 7 maja 2007 r. S.S. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w S. wniosek przyznanie płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2007 r., deklarując do płatności grunty o łącznej powierzchni 0,92 ha. W dniu 23 stycznia 2008 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. wezwał Wnioskodawcę do złożenia wyjaśnień w sprawie zadeklarowania upraw o łącznym areale mniejszym minimalny obszar 1 ha. Producent rolny w oświadczeniu z dnia 28 stycznia poinformował, iż prowadzi działaIność rolniczą na terenach ONW na powierzchni 1,09 ha, lecz do płatności nie podał upraw na areale 0,17 ha. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją z [...] stycznia 2008 r. odmówił przyznania płatności z powodu zgłoszenia do płatności ONW 0,92 ha gruntów rolnych. W dniu 8 lutego 2008 r. Wnioskodawca złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w S. wyjaśnienia, że Agencja Nieruchomości Rolnych kupiła działkę ewidencyjną nr [...]. Potwierdził również, iż został poinformowany, o konieczności dostarczenia zaświadczenia, że ANR użytkuje rolniczo kupioną działkę, gdyż w przeciwnym razie będzie zmuszony zwrócić dopłaty. Pismem z 11 grudnia 2008 r. S.S. został powiadomiony o wszczęciu postępowania w przedmiocie ustalenia nienależnie przyznanych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za lata 2004, 2005 i 2006. Decyzją z [...] marca 2009 r. Prezes ARiMR ustalił Stronie kwotę nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) w wysokości 2 787,03 zł . Od ww. decyzji S.S. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, zarzucając decyzji, iż jest dla niego krzywdząca i wydana w oparciu o niepełne ustalenia faktyczne. Decyzją z [...] lutego 2010 r. Prezes ARiMR utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z 29 ust. 1 powołanej ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634 z późn. zm.) Prezes Agencji ustala, w drodze decyzji administracyjnej, kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych: 1) pochodzących z funduszy Unii Europejskiej; 2) krajowych, przeznaczonych na: a) współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej, b) finansowanie przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji administracyjnej. Organ wskazał, że środki publiczne wypłacone S.S. pochodzą ze środków z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz ze środków krajowych, przeznaczonych na współfinansowanie tj. z funduszy, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt. 1 i 2 ustawy. Zgodnie z § 9 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich ( Dz. U. Nr 73, poz. 657, z późn. zm. ) w przypadku zaniechania działalności rolniczej na działkach rolnych położonych na obszarze ONW w okresie objętym zobowiązaniem producent rolny zwraca część płatności ONW, która została przyznana do powierzchni tych działek rolnych, na których nastąpiło to zaniechanie, za cały okres jej pobierania, jeżeli łączna powierzchnia działek rolnych, na których nadal jest prowadzona działalność rolnicza, wynosi co najmniej hektar. Prezes wyjaśnił, iż w wyniku przeprowadzonego postępowania zostało ustalone, iż Strona otrzymała płatność z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) w latach 2004, 2005 i 2006 do powierzchni 6,28 ha . W związku z tym, iż S.S. w okresie zobowiązania, zaniechał prowadzenia działalności rolniczej na obszarze ONW poprzez sprzedaż części działek rolnych, na które otrzymał płatność ONW, zobowiązany jest do zwrotu części płatności ONW, która została przyznana dopowierzchni tych działek rolnych, na których nastawiło zaniechanie, za cały okres jej pobierania. Obowiązek zwrotu dotyczy więc powierzchni 6, 28 ha – 1,09 ha = 5,19 ha, co łącznie daje kwotę 2.787,03 zł. Prezes nie zgodził się z zarzutami Strony podniesionymi w odwołaniu. Przypomniał, że składając w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych lub o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2004 S.S. podpisał oświadczenie w tab. X na stronie 4, pkt 4 "Oświadczenia i zobowiązania", że zobowiązuje się do prowadzenia działalności rolniczej na wszystkich działkach rolnych będących w jego posiadaniu i położonych na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, a zatem był świadomy ciążących na nim obowiązków wynikających z przystąpienia do programu ONW. Również w następnych latach, składając wnioski, Strona potwierdziła, że są jej znane warunki i obowiązki. jakie ciążą na producencie rolnym przystępującym do programu ONW, tj. pięcioletnim okresie zobowiązania ONW. Jednocześnie zobowiązał się on do niezwłocznego informowania ARiMR o każdym fakcie, który może mieć wpływ na nienależnie lub nadmierne przyznanie płatności jak również o każdej zmianie dotyczącej sposobu wykorzystywania gruntów rolnych, wielkości powierzchni upraw, przeniesienia gospodarstwa rolnego, która nastąpi w okresie od dnia złożenia wniosku do dnia przyznania płatności. W ocenie organu wykonanie prawa pierwokupu przez Agencję Nieruchomości Rolnych nie jest jedną z przyczyn, które zgodnie z § 9 ust. 3 pkt. 1 rozporządzenia ONW, który podaje szczegółowy katalog okoliczności wyłączających podstawy do żądania zwrotu płatności ONW w przypadku zaniechania prowadzenia działalności rolniczej objętej zobowiązaniem producenta rolnego. Prezes przypomniał też, że producent zobowiązany jest powiadomić Kierownika Biura Powiatowego w terminie 10 dni roboczych o zaistnieniu chociażby jednej z wymienionych okoliczności na skutek, której nastąpiło zaniechanie działalności rolniczej.- zgodnie z art. 39 ust. 2 Rozporządzenia nr 817/2004/WE z 24 kwietnia 2004r. Brak aktywności Strony w kwestii informowania organów ARiMR o przekazaniu posiadania gospodarstwa rolnego, uniemożliwił organom udzielanie wyczerpujących informacji w kwestii obowiązku zwrotu płatności. Od powyższego rozstrzygnięcia S.S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej i umorzenia postępowania w sprawie. Decyzji zarzucił : 1. obrazę prawa materialnego tj. § 9 ust. 3 pkt. 1 rozporządzenia ONW przez jego niewłaściwe zastosowanie’ 2. obrazę przepisów postępowania mających istotny wpływ na podjecie zaskarżonej decyzji, a w szczególności : - naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a polegających na: zaniechaniu ustalenia stanu zdrowia S.S., a w szczególności, czy jest zdolny do pracy na roli; zaniechaniu ustalenia przyczyn zaniechania prowadzenie gospodarstwa rolnego; braku ustalenia czy na działce nr [...] w S. gm. K. jest działalność rolnicza po przejęciu tej nieruchomości przez Agencję Nieruchomości Rolnych, a jeżeli nie jest, co jest tego przyczyną, w szczególności czy S.S. można przypisać winę z tego powodu; braku ustalenia daty, w której S.S. otrzymał dokumenty potwierdzające przejście własności działki nr [...] na Agencję; braku ustalenia czy S.S. przeznaczył otrzymaną dotację na działalność rolniczą, jak również czy obecnie jest wzbogacony w związku z otrzymaniem tej dotacji; - naruszenie art. 9 k.p.a. ustanawiającego zasadę udzielania informacji stronom o okolicznościach taktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenia ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego, szczególnie istotną w przypadku S.S., który jest osobą w podeszłym wieku, chorą i nieporadną życiowo; - naruszenie art. 10 k.p.a., przez uniemożliwienie skarżącemu wypowiedzenie się co do zebranych dowodów przed wydaniem decyzji. Skarżący wniósł ponadto o przeprowadzenie dowodu z załączonych do skargi dokumentów dot. jego stanu zdrowia dla wykazania, ze S.S. zaprzestał prowadzenia działalności rolniczej, gdyż zachodziła długotrwała niezdolność do pracy producenta rolnego. W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, odniósł się do powoływanej w skardze argumentacji skarżącego i wniósł o oddalenie skargi, jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie ww. ustaw, Sąd stwierdził, że orzeczenie to jest prawidłowe - wydane w oparciu o prawidłowo ustalony stan faktyczny i prawidłowo zastosowane przepisy prawa. Zasady płatności ONW reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 73 poz. 657 z późn. zm. .). Zgodnie z § 2 ust. 1 tegoż rozporządzenia płatność ONW udziela się producentowi rolnemu: 1) który zobowiąże się do przestrzegania wymagań, o których mowa w art. 14 ust. 2 i 3 rozporządzenia 1257/1999/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju wsi przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOiGR), nowelizującego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. WE L 160, z 26.06.1999, z późn. zm.), oraz 2) jeżeli łączna powierzchnia działek rolnych położonych na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, zwanych dalej "obszarami ONW", na których jest prowadzona działalność rolnicza, wynosi co najmniej hektar. Jak słusznie wskazuje organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Strona była poinformowana o pięcioletnim obowiązku prowadzenia działalności rolniczej na obszarze o niekorzystnych warunkach gospodarowania i przed upływem tego terminu sprzedała działkę o nr ewidencyjnym [...], a więc nie dotrzymała powyższego zobowiązania. Zgodnie więc z § 9 ust. 2a rozporządzenia ONW w przypadku gdy zaniechanie działalności rolniczej, o którym mowa w ust. 2, nastąpiło na skutek przeniesienia posiadania działek rolnych położonych na obszarze ONW na rzecz innego podmiotu w wyniku umowy sprzedaży, dzierżawy lub innej umowy, płatność ONW podlega zwrotowi w części, która została przyznana do działek rolnych: 1) pozostawionych w posiadaniu producenta rolnego, jeżeli ich łączna powierzchnia wynosi mniej niż hektar; 2) których posiadanie zostało przeniesione na rzecz innego podmiotu, chyba że producent rolny złożył do kierownika biura powiatowego Agencji, na formularzu udostępnionym przez Agencję, w terminie 14 dni od dnia przeniesienia posiadania działek rolnych, oświadczenie podmiotu, na rzecz którego zostało przeniesione posiadanie tych działek rolnych, w którym podmiot ten zobowiązuje się do: a) kontynuowania działalności rolniczej zgodnie z zasadami zwykłej dobrej praktyki rolniczej do końca okresu objętego zobowiązaniem, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, złożonym przez poprzedniego posiadacza działek rolnych, b) zapłaty na rzecz Agencji równowartości kwoty płatności ONW, uzyskanej przez poprzedniego posiadacza działek rolnych, jaką posiadacz ten obowiązany byłby zwrócić, jeżeli zaniechałby prowadzenia działalności rolniczej na tych działkach rolnych - w przypadku zaniechania działalności rolniczej na działkach rolnych w okresie objętym zobowiązaniem, o którym mowa w lit. a. Bez znaczenia dla merytorycznego rozpoznania sprawy jest zarzut nie zbadania przez Prezesa Agencji, czy działalność rolnicza na określonych działkach jest nadal prowadzona przez następcę. To od inicjatywy samego nabywcy zależy, czy przejmuje on zobowiązania po zbywcy, czy też tych zobowiązań nie przejmuje. W niniejszej sprawie nabywca nieruchomości rolnej zobowiązań tych nie przyjął, gdyż nie złożył stosownego oświadczenia. W związku z tym organ nie ma obowiązku badania czy działka jest nadal wykorzystywana rolniczo, w wypadku gdy oświadczenie nabywcy nie zostało złożone. Z perspektywy zobowiązania ONW istotne jest, aby działalność rolniczą na obszarze ONW prowadził ten rolnik, który otrzymał płatność ONW i który podjął zobowiązanie do prowadzenia pięcioletniej działalności. Płatność przysługuje konkretnemu adresatowi decyzji o przyznaniu płatności ONW (§ 6 ust. 1 rozporządzenia ONW) i ta konkretna osoba obciążona jest zobowiązaniem do prowadzenia działalności. Jednoznacznie wynika to z art. 14 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia 1257/1999 płatność ONW przyznawana jest rolnikowi, który zobowiąże się do prowadzenia działalności rolniczej na obszarze ONW przez przynajmniej 5 lat. Naruszeniem zobowiązania jest zaprzestanie prowadzenia działalności przez tego konkretnego rolnika, który uzyskał płatność – bez względu na to, w jaki sposób dane działki wykorzystuje jego następca. Rolnik sprzedający działki, w stosunku do których przyznano mu płatność ONW, może się zwolnić z obowiązku zwrotu pobranych środków, jeżeli jego następca zobowiąże się do kontynuacji zobowiązania - stosowną zasadę wyraża przepis art. 36 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 817/2004 z 29.04.2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 . Na gruncie krajowym szczegółowy tryb przekazywania zobowiązań przewiduje § 9 ust. 2a rozporządzenia z 14 kwietnia 2004r., o czym była mowa wyżej. Również zarzut Skarżącego, że nie spodziewał się, że ANR skorzysta z prawa pierwokupu i dlatego nie powinien zwracać pobranych dopłat nie może zostać uwzględniony. Sprzedając nieruchomość rolną niepreferowanemu nabywcy musiał się bowiem z taką możliwością liczyć i świadomie podjął taką decyzję. Odnosząc się natomiast do okoliczności nie poinformowania Skarżącego przez organ o konieczności złożenia jakichkolwiek oświadczeń przez podmiot przejmujący gospodarstwo, wskazać należy, iż rolnik składając wniosek o przyznanie płatności deklaruje, że ma świadomość w jakim systemie uczestniczy i jakie zasady obowiązują w ramach postępowania. Potwierdzeniem tego faktu, co słusznie podkreśla organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jest podpis w sekcji X wniosku zatytułowany "Oświadczenia i zobowiązania". Obowiązek znajomości zasad przyznawania płatności wynika również z przepisów wspólnotowych, tj. treści art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2419/2001 z 11 grudnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy ustanowionych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3508/92, który stanowi, że wniosek pomocowy zawiera deklarację rolnika, iż jest on świadomy wymogów odnoszących się do danej pomocy. Zgodnie z § 9 ust. 3 rozporządzenia płatność ONW nie podlega zwrotowi, jeżeli: 1) zaniechanie, o którym mowa w ust. 2, nastąpiło na skutek zaistnienia chociażby jednej z następujących okoliczności: a) długotrwała niezdolność do pracy producenta rolnego, b) wystąpienie klęski żywiołowej, c) zniszczenie budynków inwentarskich w gospodarstwie rolnym producenta rolnego na skutek ognia lub innych zdarzeń losowych w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, d) wystąpienie choroby zakaźnej zwierząt w gospodarstwie rolnym producenta rolnego, e) wywłaszczenie nieruchomości, na której są położone działki rolne objęte wnioskiem, f) rozwiązanie przez wydzierżawiającego umowy dzierżawy gruntów rolnych, na których są położone działki rolne objęte wnioskiem, z powodu zaistnienia okoliczności, za które dzierżawca nie ponosi odpowiedzialności, oraz 2) producent rolny zawiadomił kierownika biura powiatowego Agencji, zgodnie z art. 39 ust. 2 rozporządzenia 817/2004/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) (Dz. Urz. UE L 153 z 30.04.2004)2), o zaistnieniu chociażby jednej z okoliczności wymienionych w pkt 1, na skutek której nastąpiło zaniechanie działalności rolniczej. Skarżący w skardze powołał się na zaistnienie przesłanki określonej w pkt 1 lit. A wyżej cytowanego przepisu – trwałej niezdolności do pracy. Na powyższą okoliczność dołączył do skargi szereg dokumentów, w tym dwa orzeczenia Komisji do Spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia z 1991 i 1996 r. o zaliczeniu go do trzeciej grupy inwalidzkiej i orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z 8.02.1999 r. o uznaniu go za osobę trwale częściowo niezdolną do pracy. Należy zauważyć, że wszystkie te orzeczenia pochodzą sprzed daty podjęcia zobowiązania ONW. Również pozostałe dokumenty nie są dokumentami wystarczającym dla potwierdzenia długotrwałej niezdolności do pracy i zwolnienia z obowiązku zwrotu otrzymanych płatności ONW. Zaświadczenia o leczeniu szpitalnym także pochodzą z lat odległych, najświeższe z czerwca 2004 r. Złożone przez Skarżącego dwa zaświadczenia wystawione zostało przez lekarza rodzinnego i medycyny pracy w dniu 26 lutego 2010r. i 2.03.2010 r. – do drugie zawiera informację, że skarżący nie może pracować w gospodarstwie rolnym nie spełniają wymogów orzeczenia o niezdolności do pracy. Wprawdzie przepisy ww. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004r. jak też przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej ( Dz. U. Nr 229, poz. 2273 ze zm.) na podstawie której zostało wydane to rozporządzenie, nie definiują pojęcia "długotrwałej niezdolności do pracy", to jednak podkreślić należy, iż pojęcie to zostało zdefiniowane w orzecznictwie na gruncie przepisów ustawy z dnia 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym, w którym przyjęto, iż " za długotrwale niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym uważa się ubezpieczonego, jeżeli ze względu na pogorszenie się stanu zdrowia istnieją przeciwwskazania do osobistego wykonywania niezbędnych prac w danym gospodarstwie rolnym w okresie dłuższym niż 6 miesięcy" ( por. wyrok SN z dnia 7 października 1998r, II UKN 250/98, OSNP/1999/20/667). Wymaga podkreślenia, iż zgodnie z art. 46 ust.1 powołanej ustawy o trwałe niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym orzekają lekarze -rzeczoznawcy KRUS. Na marginesie należy przypomnieć, że Skarżący nie wypełnił obowiązku poinformowania ARiMR o przesłance trwałej niezdolności do pracy – stosownie do treści § 9 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia ONW. Ze wspomnianym już wcześniej zarzutem skargi wiąże się kolejny wskazany przez producenta rolnego dotyczący naruszenia dyspozycji art. 9 kpa, poprzez zaniechanie przez organy prowadzące postępowanie obowiązku informowania i wyjaśniania stronom okoliczności faktycznych i prawnych toczącej się sprawy. Sąd podkreśla, iż dyspozycja art. 9 kpa, nakłada na organ administracyjny obowiązek należytego, wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych mających wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania, jednak nie zwalnia beneficjentów działania ONW z obowiązku zaznajamiania się z przepisami prawa regulującymi ich uprawnienia i obowiązki wynikające z otrzymania pomocy finansowej, co jak już wspomniano wyżej dokumentują własnoręcznym podpisem na wniosku o przyznanie pomocy. Także nie mający znaczenia dla sprawy jest zarzut naruszenia w postępowaniu odwoławczym art. 10 k.p.a. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a podstawą do uchylenia decyzji może mieć wyłącznie takie naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Takiego wpływu strona skarżąca nie wykazała. W toku postępowania odwoławczego nie były przeprowadzone żadne czynności dowodowe, sprawa była rozstrzygnięta na podstawie stanu faktycznego znanego Stronie . W ocenie Sądu fakt niepouczenia w toku postępowania po wniesieniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym i zgłoszenia wniosków nie miało znaczenia dla wyniku sprawy, tym bardziej że o tym prawie Skarżący był poinformowany przy okazji powiadomienia o wszczęciu postępowania. Z tych względów, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił skargę jako niezasadną. O przyznaniu wynagrodzenia pełnomocnikowi ustanowionemu w ramach przyznanego prawa pomocy orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a.