V SA/Wa 1209/10

PostanowienieWSA w Warszawie2010-06-24

Skład orzekający: Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, której jedynym dochodem jest emerytura matki i zasiłek pielęgnacyjny, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Osoba fizyczna, której jedynym źródłem dochodu są świadczenia emerytalne matki i zasiłek pielęgnacyjny, których wysokość pozwala jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych dwóch osób, wykazała brak dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania sądowego i zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika. W związku z tym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 PPSA, przyznano jej prawo pomocy w zakresie całkowitym.
Stan faktyczny
Skarżący K. G. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, powołując się na trudną sytuację materialną. Wskazał, że jedynym dochodem rodziny jest emerytura matki (803 zł) i zasiłek pielęgnacyjny (520 zł brutto), a on sam nie posiada oszczędności ani wartościowych przedmiotów. Wniosek został złożony w związku z koniecznością uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez: 1. zwolnienie od kosztów sądowych, 2. ustanowienie adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]. K. G. wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] wystąpił z wnioskiem – uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF z 17 czerwca 2010 r. – o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku oraz oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje wraz z matką, inwalidką I grupy. Nie posiada oszczędności pieniężnych, przedmiotów wartościowych. Do czasu uregulowania własności nie jest w stanie wskazać składników posiadanych nieruchomości rolnych. Jedynym dochodem i źródłem utrzymania skarżącego jest emerytura matki z KRUS w wysokości 803 zł oraz zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 520 zł brutto. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie w całości, bowiem nie posiada on wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym oraz zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia ta okoliczność, iż jedyne źródło dochodów rodziny wnioskodawcy stanowi świadczenie emerytalne jego matki oraz zasiłek pielęgnacyjny, których wysokość pozwala właściwie tylko na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych dwóch osób. Uznać zatem należało, iż wnioskodawca wykazał, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło