V SA/Wa 1209/14

Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. L. – AUTO-KOMIS Kupno – Sprzedaż Samochodów M. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia (...) r. znak (...) w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym postanawia: 1. przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, tj. w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy M. L. (dalej: "skarżący" lub "strona") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Z oświadczenia skarżącego o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie uzyskuje żadnych dochodów, nie posiada jakiegokolwiek majątku, ruchomego, nieruchomego, oszczędności. Wniosek umotywował trudną sytuacją materialną, co jest wynikiem toczących się przeciwko skarżącemu postępowań podatkowych Ponieważ oświadczenia zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz złożone wyjaśnienia okazały się niewystarczające do oceny stanu majątkowego, wezwano go do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia dodatkowych dokumentów w terminie 7 dni, pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie dokumentów i informacji posiadanych przez Sąd. W odpowiedzi skarżący nadesłał do Sądu zeznania podatkowe PIT-36 i informacje PIT/B za lata 2012 - 2013 r., informację wystawioną przez bank o zamknięciu dwóch rachunków bankowych, listę operacji bakowych za okres od 01.01.2014 r. do 25.06.2014 r. oraz od 01.12.2013 r. do 19.03.2014 r. Ponadto skarżący oświadczył, że mieszka w wynajmowanym mieszkaniu, miesięczny koszt najmu to 500 zł, czasami uzyskuje pomoc finansową od rodziny, nie korzysta z pomocy społecznej, środki na utrzymanie uzyskuje z pomocy rodziców i innych członków rodziny oraz prac dorywczych. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje. Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej " p.p.s.a", Sąd może - na wniosek strony złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. W myśl art. 245 § 3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Częściowe zwolnienie od opłat i wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze powołane regulacje prawne, jak i stan faktyczny sprawy zasadne jest przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy, poprzez jej zwolnienie od wpisu sądowego. Skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem skarżący nie ma stałej pracy i utrzymuje się z prac dorywczych oraz dzięki pomocy rodziców i innych członków rodziny. Przedstawił informację banku o zamknięciu dwóch kont bankowych oraz historię rachunków bankowych, która dokumentuje pojedyncze operacje bankowe w okresie kilku miesięcy. Skarżący nie posiada majątku ruchomego, nieruchomego i nie wykazał jakichkolwiek oszczędności. Z tych względów oraz kierując się zapewnieniem skarżącemu prawa do sądu należało uznać, iż zwolnienie od obciążającego go na obecnym etapie postępowania wpisu od skargi jest uzasadnione. Zwolnienie skarżącego z obowiązku zapłaty wpisu, umożliwi rozpoznanie przez Sąd pierwszej instancji wniesionej skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.