V SA/Wa 121/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Siwek, Sędzia WSA - Michał Sowiński, Asesor WSA - Bożena Dąbkowska-Mastalerek (spr.), , Protokolant - ref. Anna Urbanowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2026 r. sprawy ze skargi D. K. na informację Narodowego Instytut Muzyki i Tańca z dnia 21 listopada 2025 r. nr 2241/KPO. STYPENDIA 2025 w przedmiocie oceny wniosku o objęcie przedsięwzięcia wsparciem 1. stwierdza, że ocena przedsięwzięcia została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca; 2. zasądza od Narodowego Instytutu Muzyki i Tańca na rzecz D. K. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. D. K. złożył do Narodowego Instytutu Muzyki i Tańca wniosek o stypendium na realizacje przedsięwzięcia "Dramat o R. L. " (R. L. ur. 1900 w B., zm. 28 sierpnia 1959 w N.) – polski i amerykański prawnik, karnista, twórca m.in. pojęcia "ludobójstwo" i projektu konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa, podpisanej 9 grudnia 1948). Instytut informacją z 25 sierpnia 2025 r. odmówił objęcia - przedsięwzięcia wsparciem. W treści pierwszej karty oceny merytorycznej wskazano, że nie zostały - niespełnione kryteria horyzontalne nr 25. Kryterium dotyczące m.in. pozytywnego wpływu na cele KPO i wiarygodnej metodyki ich wyliczania. Ekspert wskazał, że dwa spotkania miesięcznie przez 6 miesięcy daje 12 spotkań, plus jedno spotkanie z historykiem prawa. Zdaniem eksperta we wskaźniku podano liczbę 15 spotkań. Doszło zatem do braku spójności. We wniosku o ponowna ocenę skarżący wskazał, że konsultacje będą prowadzone przez 5 miesięcy z trzema specjalistami – a ekspert popełnił błąd arytmetyczny. Wnioskodawca odniósł się również do oceny eksperta dokonanej w kryteriach szczegółowych od którego otrzymał 3 punkty. Odniósł się do stwierdzenia oceniającego, że jest to kolejny wniosek od człowieka filmu który nie ma związku z teatrem. Ekspert wskazał, że wniosek jest dobrze przygotowany , tylko mało wiarygodne jest ubieganie się o dofinasowanie na teatr, od człowieka filmu, ekspert wskazał, że potrzebny jest osobny segment KPO film. Po ponownej ocenie wniosku w informacji z 21 listopada 2025 r. nr 2241/KPO.STYPENDIA 2025 Instytut odmówił objęcia przedsięwzięcia wsparciem. W karcie oceny merytorycznej eksperci ocenili pozytywnie przesłankę nr 25. Natomiast jeden ekspert ocenił negatywnie przesłankę nr 17. Ekspert wskazał na rażąca niespójność: harmonogram obejmuje zadania kluczowa takie jak podróże na spotkania (Zad.4), oraz konsultacje (Zad.3). Zdaniem eksperta pomimo takich deklaracji, w sekcji czwartej wnioskodawca zadeklarował "0,00" dla wskaźników 1,2,3, - co do liczby ukończonych kursów szkoleń, spotkań czy warsztatów. Ekspert podniósł, że zaprzeczenie realizacji tych wskazań jest sprzeczne z celami i harmonogramem, ponieważ Przedsięwzięcie koncentruje się na spotkaniach ze specjalistami. D. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie z dnia 21 listopada 2025 r. Skarżący zarzucił naruszenie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, prowadzenie sprawy w sposób nierzetelny i nieprzejrzysty. Wskazał na naruszenie zasady zaufania obywatela do państwa i wyeliminowanie wniosku na podstawie oczywistych błędów arytmetycznych eksperta. Podniósł rażącą niespójność eksperta w części gdzie wniosek był wypełniony poprawnie. Wniósł o uwzględnienie skargi i zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący wskazał, że dokonując drugiej oceny ekspert błędnie wskazał, że w rubryce wskaźnika nr 3 widnieje wartość "0,00" - gdy we wniosku wyraźnie wpisano liczbę "15,00". Wskazał, że działanie organu sankcjonuje błędy arytmetyczne ekspertów. W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że przy ponownej ocenie o odmowie przyznania dofinansowania zdecydowała niespójność wniosku. Skarżący nie dostrzegł, że ocena negatywna nie dotyczyła sposobu wyliczenia ilości spotkań, a braku zdefiniowanych wskaźników realizacji przedsięwzięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozstrzygniecie narusza prawo. Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2025 r. poz. 198 ze zm.) podaje ramy wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego zostały określone w Rozdziale 2aa "Plan rozwojowy" ustawy rozwojowej. Zgodnie z art. 14lza ust. 1 – 4, instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji dokonuje wyboru przedsięwzięć w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny, zapewniając równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego oraz równe traktowanie podmiotów wnioskujących o objęcie wsparciem, dokonując wyboru na podstawie przepisów właściwych dla realizacji określonej inwestycji lub jej części, a w przypadku ich braku – stosując art. 14lzb-14lzf. Instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji przyjmuje regulamin wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego, który określa w szczególności opis procedury oceny przedsięwzięć oraz ponownej oceny przedsięwzięć (art. 14lzb ust. 1 i ust. 2 pkt 4 i 4). Niezwłocznie po dokonaniu oceny przedsięwzięć instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji informuje podmioty wnioskujące o objęcie wsparciem o wyniku oceny (art. 14lzd). Podmiotowi wnioskującemu o objęcie przedsięwzięcia wsparciem, w przypadku nieobjęcia przedsięwzięcia wsparciem, przysługuje wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia (art. 14lze ust. 1). Instytucja, o której mowa w ust. 2, niezwłocznie po dokonaniu ponownej oceny przedsięwzięcia informuje podmiot wnioskujący o objęcie wsparciem o wyniku ponownej oceny, pouczając o prawie złożenia skargi, o której mowa w art. 14lzf ust. 2 (art. 14lze ust. 7). Jednocześnie, w myśl art. 14lzf ust. 1 i ust. 2, do postępowania w zakresie wyboru przedsięwzięcia do objęcia wsparciem oraz ponownej oceny przedsięwzięcia nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem art. 24 oraz przepisów dotyczących doręczeń i sposobu obliczania terminów, które stosuje się odpowiednio, a w przypadku ponownej negatywnej oceny przedsięwzięcia lub pozostawienia wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia podmiot wnioskujący o objęcie przedsięwzięcia wsparciem może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143; zwanej dalej: "p.p.s.a."). Regulamin wskazuje, że ocena przedsięwzięć składa się z trzech etapów: (1) oceny przedsięwzięć w zakresie spełnienia kryteriów formalnych; (2) oceny przedsięwzięć w zakresie spełnienia kryteriów horyzontalnych; (3) oceny przedsięwzięć w zakresie spełnienia kryteriów szczegółowych (pkt 6.2). Ponadto wniosek obarczony jest wadą formalną, jeżeli nie spełnia chociażby jednego kryterium formalnego; w przypadku stwierdzenia wady formalnej, przedsięwzięcie otrzymuje 0 (zero) punktów w ramach oceny przedsięwzięć i nie podlega dalszej ocenie (pkt 6.3). Niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 21 dni od dnia ogłoszenia listy rankingowej oceny przedsięwzięć, Jednostka Wspierająca wysyła do wnioskodawców informację o objęciu przedsięwzięcia wsparciem bądź odmowie objęcia przedsięwzięcia wsparciem (pkt 6.15). Informacja o odmowie objęcia przedsięwzięcia wsparciem wskazuje przyczyny nieobjęcia wsparciem, w tym, w zależności od okoliczności, informację o wystąpieniu wad formalnych, niespełnieniu poszczególnych kryteriów horyzontalnych, liczbie punktów uzyskanych przez przedsięwzięcie w zakresie kryteriów szczegółowych, a ponadto pouczenie o prawie wnioskodawcy do złożenia wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia zgodnie z art. 14lze ustawy rozwojowej (pkt 6.17). Wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia zawiera w szczególności: (1) wskazanie kryteriów wyboru przedsięwzięcia, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem lub (2) wskazanie nieprawidłowości lub błędów, które wystąpiły w procesie oceny przedsięwzięcia (pkt 7.3); w przypadku wniesienia wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia niespełniającego wymogów, o których mowa w pkt 7.3, Jednostka Wspierająca pozostawia wniosek bez rozpatrzenia, o czym informuje wnioskodawcę pouczając go o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 14lzf ust. 2 i 3 ustawy rozwojowej (pkt 7.4); Jednostka Wspierająca, niezwłocznie po dokonaniu ponownej oceny przedsięwzięć, informuje wnioskodawcę o jej wyniku; informacja o odmowie objęcia przedsięwzięcia wsparciem wskazuje przyczyny nieobjęcia wsparciem, w tym, w zależności od okoliczności, informację o wystąpieniu wad formalnych, niespełnieniu poszczególnych kryteriów horyzontalnych, liczbie punktów uzyskanych przez przedsięwzięcie w zakresie kryteriów szczegółowych, a ponadto pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 14lzf ust. 2-3 ustawy rozwojowej (pkt 7.7). W badanej sprawie organ naruszył obowiązujące prawo. Ekspert oceniający ponownie wniosek uznał, że nie zostało spełnione kryterium horyzontalne nr 17. Jeden z ekspertów wskazał na rażącą niespójność: harmonogram obejmuje zadania kluczowa takie jak podróże na spotkania (Zad.4), oraz konsultacje (Zad.3). Zdaniem eksperta pomimo takich deklaracji, w sekcji IV wnioskodawca zadeklarował 0,00 dla wskaźników 1,2,3, - co do liczby ukończonych kursów szkoleń, spotkań czy warsztatów. Ekspert wskazał, że zaprzeczenie realizacji tych wskazań jest sprzeczne z celami i harmonogramem, ponieważ Przedsięwzięcie koncentruje się na spotkaniach ze specjalistami. Jednak wbrew temu co twierdzi organ wartości podane w harmonogramie oraz we wskaźnikach są spójne. Wnioskodawca w sekcji IV - nie zadeklarował - tak jak twierdzi ekspert "0,00" dla wskaźników 1,2,3, co do liczby ukończonych kursów szkoleń, spotkań czy warsztatów. We wskaźnikach realizacji Przedsięwzięcia w punkcie trzecim wskazano na "15,00" spotkań warsztatów czy cykli dyskusyjnych. Sąd wskazuje że taka liczba warsztatów, spotkań i cykli dyskusyjnych ("15,00") wynika z wniosku, który skarżący załączył do skargi, ale także z wniosku, który został przesłany przez organ. Zatem rozstrzygniecie organu narusza prawo. Nie można twierdzić, że poszczególne części wniosku wzajemnie sobie przeczą. Nie można zarzucić braku spójności harmonogramu i wskaźników realizacji Przedsięwzięcia. Sąd wskazuje, że w badanej sprawie doszło do oczywistego błędu eksperta. Ekspert omylił się, nie dostrzegł liczby wpisanej przez wnioskodawcę w rubryce. Taki oczywisty błąd powinien zostać zauważony i skorygowany przed wydaniem informacji. Taka oczywista omyłka eksperta nie może być podstawą rozstrzygnięcia o odmowie przyznania wsparcia. Wskazanie eksperta nie mogło spowodować wystawienia oceny negatywnej tego kryterium. Doszło zatem do obrazy zasad przejrzystości i rzetelności wyboru przedsięwzięć wynikających z art. 14lza ust. 1 ustawy rozwojowej. Stanowisko przedstawione w odpowiedzi na skargę, również nie przedstawia prawidłowego obrazu sprawy. Organ twierdzi w nim, że ocena negatywna nie dotyczyła w tym przypadku sposobu wyliczenia ilości spotkań, lecz braku zdefiniowanych wskaźników realizacji przedsięwzięcia. Takie wskazania nie są prawidłowe. Ekspert dopuścił się oczywistej omyłki, ponieważ zamiast wpisanej we wniosku wartości "15,00", dostrzegł wartość "0,00". Ponadto pismo procesowe organu jakim jest odpowiedzi na skargę, nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Odpowiedź na skargę nie może zastąpić uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia ani go również uzupełniać (por. wyroki NSA: z dnia 1 lutego 2007 r. o sygn. akt II OSK 1446/06; z dnia 16 lutego 2022 r. o sygn. akt III OSK 923/21). Sąd zaznacza również, że dokładność, w ocenie wydawanej przez ekspertów co do kryteriów formalnych i horyzontalnych nie może budzić wątpliwości. Sam Regulamin przewiduje jednomyślność ekspertów (por. punkty 6.5 i 7.6 Regulaminu). A kryteria mogą zostać ocenione na TAK lub na NIE. Zatem w sytuacji gdy tylko jeden ekspert stwierdzi brak zachowania jednego z kryteriów formalnych lub horyzontalnych – wnioskodawca nie otrzymuje pomocy. Inny charakter ma ocena kryteriów szczegółowych. Tam dopuszczalne jest wartościowanie poszczególnych kryteriów. Zatem nawet jeśli jeden ekspert oceni, że dane kryterium szczegółowe nie zostało spełnione i przydzieli "0,00" punktów, to nie pozbawia wnioskodawcy możliwości otrzymania stypendium. Sąd zaznacza, że taki model badania wniosku nakłada na ekspertów obowiązek szczególnej uwagi przy dokonywaniu ocen kryteriów formalnych i horyzontalnych. Zauważenia wymaga, też że w ponownej ocenie eksperci negatywnie ocenili kryterium, które w pierwszej ocenie oceniono pozytywnie. Sąd podkreśla jednak, że sam Regulamin wprost wskazuje, że ponowna ocena przedsięwzięć dokonywana jest w odniesieniu do wszystkich kryteriów: formalnych, horyzontalnych i szczegółowych. Zatem gdy przy pierwszej ocenie dane kryterium zostało ocenione jako spełnione, to nie blokuje to oceny negatywnej, co do tego kryterium, dokonanej w ponownej ocenie. W badanej sprawie rozstrzygniecie narusza prawo, ponieważ ekspert nie zauważył wartości wpisanej przez stronę w sekcji IV pkt 3 wniosku. Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – działając na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 w związku z art. 14lzf ust. 3 zdanie trzecie, ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – stwierdził, że ocena przedsięwzięcia została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca. Zawarte w wyroku postanowienie w przedmiocie kosztów sądowych zostało oparte na przepisie art. 200 ustawy – Prawo o postepowaniu przed sadami administracyjnymi w związku z art. 30d i art. 14lzf ust. 3 zdanie trzecie ustawy rozwojowej.