V SA/Wa 1210/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Sędzia WSA - Olga Żurawska-Matusiak, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] Znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę; 1. oddala skargę; 2. zasadza od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. M. R. kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w tym kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) z tytułu wynagrodzenia oraz kwotę 52,80 zł (pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) z tytułu 22% podatku od towarów i usług. Decyzją Nr [...] z dnia [...].11. 2009r Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] przyznał M. C. płatności na rok 2009 w wysokości 8696,29 zł, w tym jednolitą płatność obszarową (JPO) w wysokości 7883,54 zł i uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO) w wysokości 812,75zł. Jednocześnie odmówił przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (tzw. płatności zwierzęcej). Jako podstawę odmowy wskazano, iż Wnioskodawca nie spełnia warunków określonych w § 6 ust. 1 pkt 1 oraz § 7 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. nr 40, poz. 326 z 2009r.) albowiem w opisanych okresach nie posiadał bydła lub owiec lub kóz lub koni, a do wniosku nie zostały również załączone dokumenty, które wskazywałyby, iż wskazane zwierzęta znajdowały się w posiadaniu małżonka rolnika wnioskującego o płatność zwierzęcą. W wyniku złożonego przez Wnioskodawcę odwołania, po ponownym rozpoznaniu sprawy, decyzją z dnia [...].03. 2010r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Dyrektor podzielił argumenty zawarte w rozstrzygnięciu I instancji i wskazał, ze przesłanki przyznawania płatności zwierzęcej mają swoje źródło w regulacjach podjętych przez Unię Europejską, natomiast przepisy krajowe są zawarte w ustawie z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2008r. Nr 170, poz.1051 z późn. zm.), dalej: ustawa o płatnościach, oraz w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. Nr 46, poz 309 ze zm.), dalej: rozporządzenie. Organ podniósł, iż w niniejszej sprawie Wnioskodawca ani jego małżonek w okresie od dnia 1 kwietnia 2005r. do dnia 31 marca 2006r, nie był posiadaczem bydła lub owiec, lub kóz, lub koni, co potwierdza wpis lub zgłoszenie tych zwierząt do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, także w przypadku gdy osoby te nie pozostawały w związku małżeńskim w tym okresie. Ponadto wskazał, iż poza warunkiem posiadania wyżej wymienionych zwierząt, zgodnie z § 6 ust.1 rozporządzenia, zgodnie z pkt. 2 tego §, płatność zwierzęca przysługuje do powierzchni trwałych użytków zielonych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie jednolitej płatności obszarowej na dany rok, nie większej jednak niż powierzchnia maksymalna ustalona dla danego rolnika, zwana dalej ,,powierzchnią maksymalną’’, która stanowi najmniejszą z następujących powierzchni: 1) powierzchnia ustalona jako iloraz liczby zwierząt, których mowa w ust. 1 pkt 1, przeliczonych na duże jednostki przeliczeniowe (DJP), i współczynnika 0,3. Wskazano, że zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia w przypadku, kiedy rolnik nie spełnia wymagań określonych w powyższym przepisie, lecz spełnia wymagania określone w § 6 ust. 1 pkt 2, płatność zwierzęca w danym roku kalendarzowym przysługuje mu, jeżeli: 1) nie przyznano mu płatności zwierzęcej na podstawie § 7 rozporządzenia MRiRW z dnia 14 marca 2008r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. Nr 44, poz. 265 i Nr 157, poz.987); 2) rolnik lub jego małżonek w okresie od dnia 1 kwietnia 2006r. do dnia 14 marca 2007r był posiadaczem bydła lub owiec, lub kóz, lub koni, co potwierdza wpis lub zgłoszenia tych zwierząt do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, także w przypadku gdy osoby te nie pozostawały w związku małżeńskim w tym okresie. W ust.2 i ust. 3 § 7 ustawodawca wskazał sposób na obliczenie przysługujących rolnikowi płatności. Organ II instancji podkreślił, że mimo iż Wnioskodawca był posiadaczem bydła, to na okres referencyjny wymagany przez powyższe przepisy, nie posiadał zgłoszonych do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, więc nie spełniał warunku określonego zarówno w § 6 ust. 1 pkt 1 jak również w § 7 ust 1 pkt 2 rozporządzenia z 9 marca 2009r. Dopiero w dniu 12 kwietnia 2007r. złożył wniosek o zarejestrowanie siedziby stada i dopiero od tego dnia następowały zgłoszenia kolejnych zwierząt. Jest to okoliczność bezsporna, a jakie były przyczyny dokonania zgłoszenia dopiero w tej dacie, nie ma w niniejszej sprawie znaczenia. W skardze na powyższą decyzję, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, M. C. podkreślił, iż trzeci rok z rzędu odmówiono mu przyznania słusznie należnych, jego zdaniem, płatności. Podał, iż w sprawach o sygn. V SA/Wa 2488/08 i V SA/Wa 1055/09 zakończonych przed tut. Sądem, jego skargi zostały oddalone. Wskazał, że oczywiste jest, iż będąc producentem mleka posiada stado i w okresie od 1 kwietnia 2005r do 31 marca 2006r dostarczył kilka tysięcy litrów mleka, na co są stosowne dokumenty. W czasie, kiedy dokonywano kolczykowania stada był nieobecny i dlatego wszystkie dokumenty błędnie wpisano na jego 78 letniego dziadka J. C., który był akurat w domu. Ponadto oświadczył, iż jego drugie imię to ,,J.’’. Podał, że po wykryciu błędu chciał, na przełomie 2005/2006r. przepisać stado na siebie, ale w Agencji poradzono mu inaczej. Nadmienił, że miał przygotowane dokumenty do rejestracji stada, gdyż miał nadany numer identyfikacyjny gospodarstwa. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w Warszawie wniósł o jej oddalenia, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje: Na wstępie sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m .inn. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej ,,p.p.s.a."", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Funkcją sądownictwa administracyjnego jest więc sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. Wymaga to oceny, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Rozważając w tym kontekście zarzuty zawarte w skardze stwierdzić należy, że nie są one zasadne. Podstawę prawną przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych, tzw. płatności zwierzęcej (PZ) są przepisy ustawy z dnia 26 stycznia stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2008r. Nr 170, poz.1051 z późn. zm.), dalej: ustawa o płatnościach, oraz w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. Nr 46, poz 309 ze zm.), dalej: rozporządzenie. Zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o płatnościach, rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania JPO, przysługują płatności obszarowe uzupełniające do powierzchni upraw roślin przeznaczonych na pasze, uprawianych na trwałych użytkach zielonych- położonych na działkach rolnych objętych wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej – płatności zwierzęce. Zgodnie z § 2 ust r rozporządzenia płatnością zwierzęcą są objęte wszystkie rodzaje roślin przeznaczonych na pasze, uprawianych na trwałych użytkach zielonych, z wyłączeniem roślin, o których mowa w ust. 1 pkt 12. Na podstawie § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia PZ w danym roku kalendarzowym przysługuje, jeżeli, oprócz spełnienia innych warunków zawartych w tym paragrafie, spełniony jest warunek podstawowy, a mianowicie rolnik lub jego małżonek w okresie od dnia1 kwietnia 2005r do dnia 31 marca 2006r był posiadaczem bydła lub owiec, lub kóz, lub koni, co potwierdza wpis lub zgłoszenie tych zwierząt do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, także w przypadku gdy osoby te nie pozostawały w związku małżeńskim w tym okresie. Natomiast zgodnie z § 7 rozporządzenia w przypadku, jeżeli rolnik nie spełnia wymagań określonych w § 6 ust. 1 pkt 1, lecz spełnia wymagania określone w § 6 ust 1 pkt 2, płatność zwierzęca mu przysługuje, jeżeli i tu znów, między innymi wskazano wymóg aby rolnik lub jego małżonek w okresie od dnia1 kwietnia 2006r do dnia 14 marca 2007r. był posiadaczem bydła lub owiec, lub kóz, lub koni, co potwierdza wpis lub zgłoszenie tych zwierząt do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, także w przypadku gdy osoby te nie pozostawały w związku małżeńskim w tym okresie. Organy nie kwestionowały, że Skarżący był posiadaczem bydła, jednakże we wskazanym okresie referencyjnym nie posiadał zgłoszonych do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, tak więc zasadnie oceniono, iż nie spełniał warunku określonego w § 6 ust. 1 pkt 1 i w § 7 ust 1 pkt 2 rozporządzenia. Dopiero 12 kwietnia 2007r. Skarżący złożył wniosek o zarejestrowanie siedziby stada, a więc już po zakończeniu okresu referencyjnego, słusznie więc organ przyjął, iż dla przedmiotowej sprawy nie ma to znaczenia, tak samo jak bez znaczenia jest obecny stan zgłoszonych do rejestru zwierząt gospodarskich, gdyż tzw. wskaźnik DJP został ustalony w oparciu o okres historyczny i po jego zakończeniu nie są możliwe zmiany. Wskaźnik ten oznacza liczbę dużych jednostek przeliczeniowych, którą oblicza się jako iloczyn liczby zwierząt, o których mowa w ust. 1 pkt 1 § 6 rozporządzenia, i współczynnika ustalonego z uwzględnieniem rodzaju i wieku zwierząt, zgodnie z załącznikiem nr 2 do rozporządzenia, według stanu na dzień, w którym liczba (DJP) w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 , jest największa.. Odnosząc się do zarzutu błędnego zarejestrowania siedziby stada na dziadka, powinien był dokonać przerejestrowania jak najszybciej od daty wykrycia błędu. Tymczasem Skarżący dokonał tej czynności po ponad 3 latach od zakończenia zakolczykowania stada, co dowodzi braku dbałości o własne interesy; sam zarzut pojawił się dopiero na etapie postępowania sadowego Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia i wyciągnięte wnioski, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.