V SA/Wa 1212/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Małgorzata Rysz (spr.), Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... marca 2011 r. nr ... w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych; oddala skargę Przedmiotem skargi z ... kwietnia 2011 r. wniesionej przez A. M. (dalej: Skarżący) jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z... marca 2011 r. nr ... utrzymująca w mocy decyzję własną z dnia... grudnia 2010 r. nr ... o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. Skarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: W dniu ... maja 2006 r. Skarżący złożył w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2006. W dniu ...grudnia 2006 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S.(dalej: Kierownik BP) wydał decyzję Nr ... o przyznaniu wnioskodawcy płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2006 w łącznej wysokości ... zł, w tym: z tytułu jednolitej płatności obszarowej -... zł i uzupełniającej płatności obszarowej – ... zł. Płatności przyznane przedmiotową decyzją zostały w dniu ... stycznia 2007 r. przekazane na rachunek bankowy wskazany przez stronę we wniosku o wpis do ewidencji producentów. Postanowieniem z dnia ... kwietnia 2008 r. Kierownik BP wznowił z urzędu postępowanie administracyjne zakończone decyzją z dnia ... grudnia 2006 r. z uwagi na wystąpienie istotnych dla sprawy nowych okoliczności i dowodów nieznanych organowi w dniu wydania decyzji. W gospodarstwie producenta, po wydaniu decyzji przyznającej płatność, przeprowadzono kontrolę na miejscu, której wyniki mają wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za rok 2006 – w szczególności na wysokość przyznanych płatności. Decyzją z dnia ... listopada 2009 r. nr ... Kierownik BP uchylił decyzję dotychczasową z dnia ... grudnia 2006 r. w całości i orzekł o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów w pomniejszonej wysokości tj. ... zł. Niniejsza decyzja została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora ... Oddziału Regionalnego ARiMR w S. z ...stycznia 2010 r. Zawiadomieniem z dnia 12 listopada 2010 r. Skarżący został poinformowany przez Prezesa ARiMR o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia nienależnie pobranych płatności przyznanych na mocy decyzji z dnia ... grudnia 2006 r. Decyzją z ...grudnia 2010 r. nr ... Prezes ARiMR ustalił Skarżącemu kwotę nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w wysokości ... zł. Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy Prezes ARiMR decyzją z dnia... marca 2012 r. Nr ... utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu streścił przebieg dotychczasowego postępowania. Wskazał, iż kwota stanowiąca różnicę pomiędzy sumą płatności przekazaną na rachunek bankowy Strony w dniu ... stycznia 2007 r. na mocy pierwotnej decyzji Kierownika BP z ... grudnia 2006 r., a kwotą płatności przyznanych w ostatecznej decyzji wydanej przez ten organ z dnia ... listopada 2009 r. stanowi płatności pobrane nienależnie i wynosi łącznie ... zł. Dalej organ odwoławczy wyjaśnił, że w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 40 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (tj. Dz. U. z 2008 r. Nr 170, poz. 1051, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o płatnościach, w myśl którego Prezes ARiMR odstępuje od ustalenia kwot nienależnie lub nadmiernie pobranych płatności obszarowych, płatności cukrowej lub płatności od pomidorów, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o Agencji, w przypadku gdy kwota każdej z tych płatności nie jest wyższa od kwoty stanowiącej równowartość 100 euro przeliczonej na złote według kursu euro ustalonego zgodnie z art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1913/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania agromonetarnego systemu euro w rolnictwie i zmieniającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. UE L 365 z 21.12.2006 r., str. 52, z późn. zm.), który stanowi, że terminem operacyjnym dla kursu wymiany jest data określona w art. 45 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (Dz. Urz. UE L 209 z 11.08.2005 r., str. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym państwa członkowskie dokonują przeliczenia na walutę krajową kwoty pomocy wyrażonej w euro na podstawie ostatniego kursu wymiany walut ustalonego przez Europejski Bank Centralny przed dniem 1 października roku, dla którego pomoc została przyznana. Natomiast kurs wymiany euro na dzień 29 września 2006 r., ogłoszony w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej C Nr 236/1, wynosi 3,9713 zł. Zatem równowartość kwoty 100 euro przeliczonej na złote według ww. kursu euro wynosi 397,13 zł. Odnosząc się do złożonego przez Stronę wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich organ stwierdził, iż nie zawiera on wyjaśnień i argumentów mających wpływ na wynik przedmiotowego rozstrzygnięcia, a tym samym nie zasługuje na uwzględnienie. Prezes ARiMR wyjaśnił, iż postępowanie dotyczące przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych poprzedza postępowanie w sprawie ustalenia obowiązku zwrotu płatności pobranych nienależnie lub nadmiernie. Sprawa przyznania płatności stanowiła przedmiot odrębnego postępowania zakończonego wydaniem decyzji przez Kierownika BP z ... listopada 2009 o uchyleniu decyzji dotychczasowej w całości oraz o przyznaniu płatności w pomniejszonej wysokości, od której Strona złożyła odwołanie, a następnie po rozpatrzeniu zarzutów wniesionych przez Stronę i w oparciu o zebrana dokumentacje zakończonego decyzja ostateczną nr ... z ... stycznia 2010 r. Dyrektora ... Oddziału Regionalnego ARiMR w S., który utrzymał w mocy ww. zaskarżoną decyzję. Od ww. decyzji Strona nie złożyła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zatem zarzuty Skarżącego wniesione we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy należy traktować jako niemieszczące się w zakresie rozpoznania przez Prezesa ARiMR w obecnym postępowaniu, a tym samym nie mające wpływu na wynik postępowania w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za rok 2006. Przedmiotem badania w postępowaniu o wydanie decyzji z art. 29 ust. 1 ustawy o Agencji jest ustalenie, czy w danej sprawie doszło do nienależytego lub nadmiernego pobrania środków pochodzących z wymienionych w tym przepisie funduszy. Sytuacja, w której dochodzi do nienależytego pobrania takich środków ma miejsce niewątpliwie wówczas, gdy wspomniane środki zostaną przyznane na podstawie decyzji administracyjnej (oraz nastąpi ich wypłata), a następnie decyzja ta zostanie ostatecznie wyeliminowana z obrotu prawnego. Organ zaznaczył jednak, iż w takim przypadku zadaniem Prezesa ARiMR nie jest kontrolowanie zasadności wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji przyznającej środki, a jedynie ustalenie, czy wyeliminowanie to jest prawnie skuteczne tj. czy nastąpiło ostateczną decyzją administracyjną. Na powyższą decyzję A. M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc m.in. o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji ewentualnie o uchylenie ww. decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Prezesowi ARiMR w W. Zaskarżonej decyzji zarzucił: 1. naruszenie przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. a) art. 7, 77 § 1 i 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, tj., ze zm.) poprzez brak przeprowadzenia postępowania dowodowego w zakresie umożliwiającym zbadanie wszystkich okoliczności sprawy, w tym błędne przyjęcie, iż przedmiotem postępowania dowodowego w niniejszej sprawie nie winno być ustalenie faktycznego braku nienależnie lub nadmiernie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za rok 2006, a tym samym błędne ustalenie stanu faktycznego polegające na przyjęciu, iż zachodzą przesłanki do wydania niniejszej decyzji, b) art. 76 § 3 w zw. z art. 7 i 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak zbadania prawidłowości wydania decyzji z dnia ... stycznia 2010 r. nr ... o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji z dnia ... listopada 2009 r. nr ... r. - mimo, iż ww. decyzje jako wydane z rażącym naruszeniem prawa winny zostać uznane za nieważne, 1. naruszenie prawa materialnego, tj. a) art. 73 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 poprzez jego niewłaściwą interpretację skutkującą jego niezastosowaniem, b) art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz. U. z 2004 r., Nr 6, poz. 40, ze zm.) - poprzez jego niewłaściwą interpretację, sprowadzającą się do przyjęcia, że wynik przeprowadzonej kontroli na miejscu z dnia ... marca 2007 r. miał wpływ na ustalenie powierzchni gruntów, do których przysługują płatności bezpośrednie. W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie zaznaczyć należy, iż zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T.j. Dz. U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270), dalej: p.p.s.a., sady administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. W przypadku stwierdzenia, iż w sprawie naruszono przepisy – czy to prawa materialnego, czy też postępowania – sąd uchyla zaskarżoną decyzję i zwraca sprawę do postępowania przed organem administracyjnym, właściwym do jej rozstrzygnięcia. Natomiast w żadnym razie sąd nie jest władny by samodzielnie rozstrzygnąć indywidualną sprawę w zastępstwie organu administracyjnego. Podkreślenia wymaga również i to, że stosując przewidziane ustawą p.p.s.a. środki, w szczególności przepis art. 134 § 1, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji ma prawo i obowiązek uwzględnić również okoliczności, wprawdzie nie wskazane w skardze jako zarzut, ale mające wpływ na tę ocenę. Rozpatrując sprawę w powyższych granicach należy stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W tym miejscu wskazać należy, iż przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z ... marca 2011 r. nr ... utrzymująca w mocy decyzję własną z dnia ... grudnia 2010 r. nr ... o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. W związku z powyższym Sąd oceniał działania organu administracyjnego podejmowane w toku postępowania zakończonego zaskarżonymi orzeczeniami. Innymi słowy, kontrola sądowa ograniczała się do tych czynności, które podjęto od wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych należności, tj. od dnia powiadomienia skarżącego o tym postępowaniu pismem z ... listopada 2010 r., do dnia wydania decyzji w drugiej instancji, tj. ... marca 2011 r. Zatem nie mogło być przedmiotem rozważań Sądu postępowanie, w wyniku którego uchylono decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. z ... grudnia 2006 r. w całości i ponownie orzeczono o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. Postępowanie to było bowiem postępowaniem odrębnym, opartym na samodzielnych przesłankach faktycznych i prawnych. Natomiast przedmiotowe postępowanie było już tylko następstwem stwierdzenia, iż płatności na rok 2006 nie były w pełni należne, zaś jego przedmiotem było wyłącznie ustalenie kwoty nienależnie pobranych środków pieniężnych. Zaznaczyć przy tym należy, iż decyzja z ... listopada 2009 r. uchylająca w całości decyzję z ... grudnia 2006 r. i orzekająca o przyznaniu płatności w pomniejszonej wysokości została utrzymana w mocy ostateczną decyzją Dyrektora ... OR ARiMR w S. z ... stycznia 2010 r., która nie została zaskarżona do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd nie jest uprawniony do kontroli legalności postępowania dotyczącego zasadności stwierdzenia, że skarżącemu nie należały się płatności na rok 2006. Przechodząc do meritum przedmiotowej sprawy Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu ani naruszenia norm prawa materialnego ani też naruszenia przepisów postępowania, które mogłyby skutkować uwzględnieniem skargi. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634 ze zm.) Prezes Agencji ustala, w drodze decyzji administracyjnej, kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych: 1) pochodzących z funduszy Unii Europejskiej; 2) krajowych, przeznaczonych na: a) współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej, b) finansowanie przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji administracyjne. Płatności bezpośrednie za rok 2006 przyznane Skarżącemu i przekazane na jego rachunek bankowy, co jest bezsporne pochodzą ze środków z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej, a z tytułu Uzupełniającej Płatności Obszarowej – z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz ze środków krajowych, przeznaczonych na finansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej tj. z funduszy, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 i 2 lit. a ustawy. Płatność nienależna jest to płatność przyznana niezgodnie z przepisami unijnymi i wbrew warunkom przewidzianymi dla danej płatności. Ponieważ przepisy nie definiują płatności nienależnej, jej znaczenia należy poszukiwać w ustaleniu warunków do płatności należnej. Ustalenie, że dokonano wypłaty z uchybieniem któregokolwiek z warunków, będzie oznaczało nieprawidłowe wydatkowanie kwot pomocy, których zwrotu jako płatności nienależnej należy dochodzić w oparciu o przyjęte przez dane państwo procedury. W sprawie niniejszej należy przede wszystkim zwrócić uwagę na fakt, iż płatności dokonano na podstawie decyzji, która następnie w wyniku wznowienia postępowania została uchylona. Wobec powyższego z chwilą, gdy decyzja uchylająca stała się ostateczna, płatności bezpośrednie wypłacone rolnikowi z tego tytułu na podstawie uchylonej decyzji stały się płatnościami nienależnymi w rozumieniu wyżej powołanych przepisów. Ponadto skarżący, nie wnosząc skargi do Sądu, zgodził się na poczynione w decyzji uchylającej oraz utrzymującej ją w mocy ustalenia faktyczne i związane z tym konsekwencje. W oparciu o powyższe Prezes ARiMR prawidłowo wszczął postępowanie w sprawie ustalenia nienależnie pobranych przez Skarżącego środków finansowych, a następnie ... grudnia 2010 r. wydał decyzję w tym przedmiocie, ustalając kwotę nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w łącznej kwocie ... zł. Należy wskazać, że w sprawie niniejszej nie ma zastosowania żadna z przesłanek wyłączających możliwość dochodzenia nienależnie pobranych płatności przewidzianych w art. 73 ust. 4 i 5 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. UE z 30 kwietnia 2004 r.). Zgodnie z ust. 5 obowiązek zwrotu określony w ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli okres między datą płatności pomocy a datą pierwszego powiadomienia beneficjenta przez właściwe władze o nieuzasadnionym charakterze danej płatności jest dłuższy niż dziesięć lat. Jednakże jeśli beneficjent działał w dobrej wierze, okres wskazany akapicie pierwszym jest ograniczony do czterech lat. W niniejszej sprawie pomiędzy wypłatą płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za rok 2006 ( w dniu ... stycznia 2007r.), a datą doręczenia Skarżącemu decyzji Kierownika ... Biura Powiatowego ARiMR z dnia ... listopada 2009r. nr ... o uchyleniu decyzji dotychczasowej w całości i przyznaniu płatności bezpośrednich na rok 2006 w pomniejszonej wysokości ( ... listopada 2009r.) nie upłynął ww. czteroletni okres. Za niezasadny należało również uznać zarzut, iż Skarżący składając wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych został wprowadzony w błąd co do powierzchni podlegającej dopłacie, a tym samym zadeklarowana powierzchnia i wypłacona na jej podstawie kwota została dokonana w wyniku pomyłki organu. Przede wszystkim w myśl art. 73 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 obowiązek zwrotu nienależnej płatności nie ma zastosowania, jeżeli dana płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwej władzy lub innej władzy ( a nie wskutek wprowadzenia w błąd) oraz jeśli błąd nie mógł w zwykłych okolicznościach zostać wykryty przez rolnika. Jednakże w przypadku, gdy błąd dotyczy elementów stanu faktycznego związanych z obliczaniem danej płatności, obowiązek zwrotu nienależnej płatności nie występuje wtedy, jeśli o decyzji o zwrocie nie powiadomiono zainteresowanego w terminie 12 miesięcy od płatności. W przedmiotowej sprawie nie wystąpiła pomyłka organu co do zadeklarowanej do płatności powierzchni. Płatności bezpośrednie do gruntów rolnych na rok 2006 w wysokości ... zł przekazane na rachunek bankowy wskazany przez Skarżącego nie wynikały z pomyłki ARiMR, lecz były konsekwencją rozpoznania przez organ wniosku złożonego przez Skarżącego w dniu ... maja 2006 r., w którym zadeklarował on do płatności grunty rolne. Sąd orzekający w niniejszej sprawie zgadza się z poglądem wyrażonym w orzecznictwie sądowym, w szczególności wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 maja 2010r. w sprawie sygn. akt II GSK 609/09, że o pomyłce organu można mówić wówczas, gdy na podstawie niespornych okoliczności faktycznych wyliczył on kwotę płatności przy zastosowaniu błędnych stawek lub z powodu błędów rachunkowych. Taka sytuacja nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie. W ww. wyroku NSA podkreślił także, że za rzetelność danych we wniosku o przyznanie każdej płatności, a tym również płatności bezpośrednich do gruntów rolnych odpowiada występujący z nim rolnik. Z uwagi na powtarzalność i liczbę tych wniosków, z których korzystają wszyscy rolnicy każdego roku skrupulatna, uprzednia kontrola każdego z nich nie jest możliwa. W tym wypadku kontrola taka została przeprowadzona już po wypłaceniu dopłat i stwierdziła nieprawidłowości we wniosku. Nie zaistniała zatem w przedmiotowej sprawie okoliczność skutkująca brakiem obowiązku zwrotu przez Skarżącego nienależnie pobranych płatności. Odnosząc się natomiast do podnoszonych w skardze zarzutów naruszenia przepisów postępowania administracyjnego należy zauważyć, iż są one bezpodstawne. W ocenie Sądu organ nie naruszył powołanych przepisów k.p.a. oraz działał w niniejszej sprawie zgodnie z zasada praworządności i na podstawie obowiązujących przepisów prawa. Dopełnił powinności tak wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego jak i prawidłowej jego oceny, nie naruszając w tym względzie podstawowej zasady postępowania dowodowego, tj. zasady swobodnej oceny dowodów. Ocena zebranych w sprawie dowodów znalazła swój wyraz w bardzo szerokim uzasadnieniu skarżonej decyzji i zdaniem Sądu jest ona prawidłowa. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 76 § 3 w zw. z art. 7 i 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez brak zbadania prawidłowości wydania decyzji z dnia ... stycznia 2010 r. nr ... o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji z dnia ... listopada 2009 r. nr ... r. - mimo, iż ww. decyzje jako wydane z rażącym naruszeniem prawa winny zostać uznane za nieważne, Sąd wyjaśnia, iż zarzut ten jest chybiony, gdyż decyzja ostateczna pozostaje w mocy do czasu wyeliminowania jej z obrotu prawnego, co może nastąpić wyłącznie w trybie nadzwyczajnym zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżący wdrożył już stosowny tryb wyeliminowania tych decyzji z obrotu prawnego składając wniosek o stwierdzenie ich nieważności. Na zakończenie Sąd wskazuje, iż postanowieniem z dnia 28 czerwca 2012 r. odmówił zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie uznając, iż w sposób nieuzasadniony zostałoby ono przedłużone. Wyjaśnić należy, iż decyzją Prezesa ARiMR z dnia ... listopada 2011 r. nr ... odmówiono Skarżącemu stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora ... OR ARiMR w S. z dnia ... stycznia 2010 r. oraz poprzedzającej ja decyzji Kierownika BP z ... listopada 2009 r. o uchyleniu decyzji dotychczasowej w całości oraz o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów w pomniejszonej wysokości na rok 2006. W dniu ... kwietnia 2012 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy ww. decyzję organu I instancji. W skardze z dnia ... maja 2012 r. Skarżący wniósł do WSA W Warszawie o uchylenie ww. decyzji. Zatem ewentualne wzruszenie decyzji dotyczących odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych będzie stanowiło w przedmiotowej sprawie podstawę do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a skargę oddalił.