V SA/Wa 1216/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 19 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. W. na pismo Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Kielcach z dnia ... lutego 2017 r. nr ... w przedmiocie informacji o niemożności uwzględnienia prośby o wycofanie zajęć postanawia: odrzucić skargę. Dyrektor Oddziału ZUS K. (dalej: "ZUS" lub "organ") prowadzi wobec P.W. (dalej: "Skarżący") postępowanie egzekucyjnego, w toku którego Skarżący złożył pismo z dnia [...] stycznia 2017 r. zawierające prośbę o "niezwłoczne wycofanie wszystkich zajęć komorniczych". Skarżący podniósł, iż wszelkie jego opóźnienia z tytułu płatności jakichkolwiek składek do ZUS zostały uregulowane. W piśmie z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] ZUS poinformował Skarżącego, że jego prośba nie może zostać pozytywnie rozpatrzona, gdyż nadal jest zobowiązany do zapłaty należności z tytułu zaległych składek za okres od września 2012 r. do kwietnia 2014 r. Organ podał, iż zaległości te podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym, a ZUS podejmując działania na ich podstawie realizuje jedynie swoje ustawowe obowiązki. Na koniec poinformowano Skarżącego na podstawie jakich tytułów wykonawczych prowadzona jest wobec niego egzekucja. Na powyższe pismo Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie żądając całkowitego i niezwłocznego wycofania wszelkich zajęć wraz z anulowaniem kosztów egzekucji. Podniósł, iż skutecznie złożył wniosek o umorzenie zaległych składek, więc ani ZUS ani żaden inny organ nie ma prawa prowadzić egzekucji w stosunku do należności objętych jego wnioskiem. W odpowiedzi na skargę ZUS wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 5) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 6) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 7) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 8) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 10) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto stosownie do treści art. 3 § 2a i § 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Sąd podziela stanowisko ZUS, że zaskarżone pismo jest aktem administracyjnym wydanym w toku i w związku z prowadzonym wobec Skarżącego postępowaniem egzekucyjnym. Należy zwrócić uwagę, że w sprawach dotyczących egzekucji administracyjnej kognicji sądu administracyjnego podlegają akty będące postanowieniami wydanymi w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, a także akty będące postanowieniami kończącymi postępowanie oraz postanowieniami rozstrzygającymi sprawę co do istoty. Zaskarżone pismo nie spełnia kryteriów żadnego z powyższych postanowień. Jest ono aktem wydanym wskutek wniosku skarżącego złożonego w związku z podjętymi wobec niego czynnościami egzekucyjnymi. Znajdują zatem do niego zastosowanie przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2017 r. poz. 1201 ze zm.). Oznacza to, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjne, czyli na pismo ZUS z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Orzeczenie może zapaść na powiedzeniu niejawnym zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.