V SA/Wa 1216/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi Ż. O. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy ze środków unijnych; oddala skargę. W dniu 27 października 2017 r. Ż. O. (dalej jako: "Skarżąca" lub "Strona") złożyła do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosek o przyznanie pomocy w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, który na etapie weryfikacji wstępnej uzyskał wymaganą liczbę punktów na podstawie kryteriów wyboru operacji określonych w rozporządzeniu wykonawczym, w związku z czym podlegał dalszej weryfikacji. Wnioskowi został nadany numer znak sprawy: [...]. Z uwagi na fakt, że wraz z wnioskiem Skarżąca nie złożyła wymaganych załączników, a złożony wniosek o przyznanie pomocy zawierał błędy oraz był niekompletny wezwano Skarżącą do dostarczenia dokumentów dokumentujących posiadanie przez nią wyższego wykształcenia rolniczego. W odpowiedzi na ww. pismo Skarżąca przedłożyła tłumaczenie dyplomu w zakresie europejskich punktów kredytowych, poświadczone z języka angielskiego, praktyczny przewodnik po uznawalności wykształcenia oraz opinię prawną sporządzoną na jej zlecenie w przedmiocie uznania jej wykształcenia zdobytego w B. w dziedzinie kształtowania krajobrazu, jako wykształcenia rolniczego. Następnie ponownie wezwał ją do złożenia uzupełnienia. W piśmie tym wskazano, iż przedłożony przez Skarżącą dyplom, nie ma swojego odpowiednika w polskim systemie edukacji i z tego względu nie podlega w naszym kraju uznaniu. Tym samym uznano że Skarżąca nie przedłożyła dokumentu potwierdzającego ukończenie studiów pierwszego stopnia, drugiego stopnia, jednolitych studiów magisterskich lub studiów wyższych magisterskich, jak również nie przedłożyła nostryfikacji dyplomu, w celu stwierdzenia równoważności posiadanego przez nią dyplomu z jego polskim odpowiednikiem. W odpowiedzi Skarżąca złożyła część uzupełnień jednak, zdanie organu, nadal były one niekompletne. W wyniku weryfikacji otrzymanych od Skarżącej dokumentów Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa stwierdziła, iż Skarżąca nie spełnia warunków przyznania pomocy. Skarżąca uzyskała mniej niż 30 punktów przyznawanych na podstawie kryteriów wyboru operacji, tym samym na podstawie § 16 ust. 3 w nawiązaniu do § 16 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 lipca 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Inwestycje w gospodarstwach położonych na obszarach Natura 2000" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r., poz. 1469), zwanego dalej "rozporządzeniem wykonawczym", wydano rozstrzygnięcie o odmowie przyznania pomocy, o czym poinformowano Skarżącą pismem z dnia [...] maja 2018 r., nr [...]. Podkreślono, iż łączna liczba punktów przyznana dla operacji na podstawie kryteriów wyboru wynosi 27,64 co nie pozwala na stwierdzenie, że w przedmiotowej sprawie nastąpiło spełnianie warunków określonych w § 15 ust 3 rozporządzenia wykonawczego niezbędnych aby można było przyznać pomoc w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" na operacje typu "Inwestycje w gospodarstwach położonych na obszarach Natura 2000". Skarżąca złożyła skargę na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2018 r., nr [...]. W skardze podniosła, iż prosi o uznanie swoich kwalifikacji zawodowych jako rolnicze. Strona wskazała, iż z przedstawionych dokumentów jednoznacznie wynika, że posiada ona kwalifikacje zawodowe rolnicze co wynika z ustawy z dnia 22 grudnia 2015 roku o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych uznawanych w państwach UE; dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 roku w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych; ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 roku o kształtowaniu ustroju rolnego; rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 lipca 2015 roku w sprawie warunków i trybu przyznawania, wypłaty oraz zwrotu pomocy finansowej na operacje typu Premie dla młodych rolników objętego PROW na lata 2014-2020. Zdaniem Skarżącej, zastosowanie ma tu również dyrektywa UE 92/51 EWG o uznawaniu kwalifikacji zawodowych jeżeli nie można wykazać zasadniczych różnic. W odpowiedzi na skargę Agencja wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 2188 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a."), Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i to na dzień wydania decyzji. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. Rozważając w tym kontekście argumenty przedstawione w skardze, stwierdzić należy, że rozstrzygnięcie odpowiada prawu. W rozstrzyganej sprawie przedmiotem skargi jest akt z zakresu administracji publicznej o jakim mowa w przywołanym już w uzasadnieniu wyroku art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Przedmiotowy akt dotyczy odmowy przyznania pomocy w ramach działania "Inwestycje w środki trwałe", o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 4 ustawy o wspieraniu zgodnie z którym program jest realizowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i obejmuje między innymi wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych Należy wskazać, że zaskarżony akt wymaga uzasadnienia zgodnie z art. 35 ust.1 ustawy z 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014- 2020 (Dz. U. z 2013 r. poz. 173) dalej jako: "ustawa o wspieraniu", w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę w formie pisemnej o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. W myśl art. 34 ust. 2 powołanej ustawy, do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy (czyli postępowań w ramach programu modernizacji gospodarstw rolnych, zgodnie z ustawą o wspieraniu - dopisek Sądu) prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników, organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast art. 35 ustawy o wspieraniu określa sposób załatwienia sprawy. Mianowicie, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania prawa pomocy, podmiot wdrążający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej o odmowie jej przyznania. Na negatywne rozstrzygnięcie zgodnie z art. 35 ust. 2 wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zasady przyznawania pomocy finansowej na operacje na operacje typu "Inwestycje w gospodarstwach położonych na obszarach Natura 2000" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 reguluje rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 lipca 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Inwestycje w gospodarstwach położonych na obszarach Natura 2000" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Zgodnie § 16 ust 3 ww. rozporządzenia Agencja nie przyznaje pomocy, jeżeli w wyniku zmiany, o której mowa w ust. 2, przyznano mniej niż 30 punktów. Przepis art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu dotyczący odmowy przyznania pomocy stosuje się odpowiednio. W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania odmówiono Skarżącej przyznania pomocy albowiem podczas weryfikacji wniosku ARiMR uznała, iż złożony w dniu 27 października 2017 r. dyplom ukończenia programu w I. na kierunku "projektowanie krajobrazu" wydany w dniu 12 września 2015 r. nie może zostać uznany za dokument potwierdzający ukończenie studiów pierwszego stopnia lub studiów drugiego stopnia, lub jednolitych studiów magisterskich, lub studiów magisterskich, na kierunku rolnictwo, ogrodnictwo, weterynaria - w przypadku, gdy w gospodarstwie są prowadzone chów lub hodowla zwierząt, technika rolnicza i leśna, zootechnika lub na kierunkach studiów, w ramach których zakres kształcenia albo standardy kształcenia obejmują treści związane z działalnością rolniczą, w wymiarze łącznym co najmniej 200 godzin lub co najmniej 30 punktów uzyskanych w ramach Europejskiego Systemu Transferu i Akumulacji Punktów Zaliczonych (European Credit Transfer System). W ocenie Sądu stanowisko Agencji jest w trafne - Agencja prawidłowo oceniła wniosek o przyznanie pomocy w świetle obowiązujących uregulowań prawnych. I tak należy przypomnieć, że Skarżąca wskazała we wniosku, że jest młodym rolnikiem w rozumieniu § 6 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego, zaś w punkcie 111.2.1 zaznaczyła, że posiada: "ukończone studia pierwszego stopnia lub studia drugiego stopnia, lub jednolite studia magisterskie, lub studia magisterskie, na kierunku: rolnictwo, ogrodnictwo, weterynaria - w przypadku gdy w gospodarstwie są prowadzone chów lub hodowla zwierząt, technika rolnicza i leśna, zootechnika lub na kierunkach studiów, w ramach których zakres kształcenia albo standardy kształcenia obejmują treści związane z działalnością rolniczą, w wymiarze łącznym co najmniej 200 godzin lub co najmniej 30 punktów uzyskanych w ramach Europejskiego Systemu Transferu i Akumulacji Punktów Zaliczonych (European Credit Transfer System)". Zgodnie z § 14 ust 2 pkt. 5 rozporządzenia wykonawczego jeżeli operacja jest realizowana przez młodego rolnika przyznaje się 20 punktów. Celem jednoznacznego rozstrzygnięcia pojawiających się wątpliwości co do posiadanego przez Skarżącą wykształcenia Agencja wystosowała do Departamentu Współpracy Międzynarodowej Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego prośbę o potwierdzenie, czy dyplom ukończenia B. (Higher National Diploma), jest dokumentem potwierdzającym ukończenie studiów pierwszego stopnia lub studiów drugiego stopnia, lub jednolitych studiów magisterskich, lub studiów magisterskich w polskim systemie edukacji, lub czy ma swojego odpowiednika i z tego względu podlega w naszym kraju formalnemu uznaniu. W odpowiedzi na zapytanie pismem z dnia 25 kwietnia 2018 r. Narodowa Agencja Wymiany Akademickiej przekazała stanowisko, że powyższy dokument nie ma swojego odpowiednika w polskim systemie szkolnictwa wyższego, nie potwierdza również ukończenia studiów pierwszego stopnia lub studiów drugiego stopnia, lub jednolitych studiów magisterskich, lub studiów magisterskich w polskim systemie edukacji, a B. w którym Strona ukończyła zatwierdzony program stanowi odpowiednik szkoły pomaturalnej. Tym samym słusznie organ stwierdził, że brak jest podstawy prawnej do uznania przedmiotowego dyplomu jako dokumentu potwierdzającego ukończenie studiów pierwszego stopnia, lub studiów drugiego stopnia, lub jednolitych studiów magisterskich, lub studiów magisterskich w polskim systemie edukacji, wobec czego wniosek Skarżącej o przyznanie pomocy za kryterium określone w § 14 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia wykonawczego uzyskał 0 punktów, a łączna liczba uzyskanych przez Skarżącą punktów była mniejsza niż 30. Należy zauważyć, iż § 16 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego stanowi, iż Agencja nie przyznaje pomocy, jeżeli w wyniku zmiany, o której mowa w ust. 2, przyznano mniej niż 30 punktów. Biorąc pod uwagę powyższe zasadnie odmówiono Skarżącej przyznania pomocy. Rację ma Agencja wskazując w odpowiedzi na skargę, iż postępowanie w sprawie przyznania pomocy w ramach typu operacji "Inwestycje w gospodarstwach położonych na obszarach NATURA 2000" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 prowadzone było na wniosek o przyznanie pomocy złożony przez Skarżącą, w którym złożyła ona m.in. oświadczenie, że znane są jej zasady przyznawania pomocy określone w przepisach rozporządzenia wykonawczego oraz wymagania uszczegółowione w Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy. Oznacza to, iż składając wniosek o przyznanie pomocy Podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy potwierdził, iż posiada wiedzę dotyczącą przepisów prawnych mających zastosowanie do przyznawania pomocy, jak również wymagań opracowania dokumentacji wniosku. Skarżąca miała zatem świadomość, że brak udokumentowania posiadania wymaganego przepisami rozporządzenia wykonawczego wykształcenia, będzie skutkować sankcją w postaci odmowy przyznania pomocy. Ubiegając się o wsparcie finansowe ze środków publicznych - wnioskodawca musi dochować należytej staranności w uzyskaniu i przedłożeniu właściwych dokumentów niezbędnych do oceny spełniania kryteriów przyznawania pomocy i zachowania terminu na dokonanie określonych czynności, ponosząc odpowiedzialność za ich przygotowanie, zgodnie z określonymi przez przepisy prawa wymaganiami, na co jednoznacznie wskazują zapisy art. 27 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 ustawy o wspieraniu. Agencja nie naruszyła art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy o wspieraniu odnośnie obowiązku wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego, ani § 13 rozporządzenia wykonawczego ponieważ rozpatrywała wniosek w trybie wynikającym z rozporządzenia wykonawczego, analizowała dane przedstawione przez samego Skarżącej oraz stosowała tryb wezwań do uzupełniania braków formalnych wniosku zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym. Organ dwukrotnie pismami z dnia 25 stycznia 2018 r. oraz z dnia 27 marca 2018 r. jednoznacznie poinformował Skarżącą, że przedłożony przez nią dyplom nie spełnia wymogów określonych w rozporządzeniu wykonawczym, każdorazowo przywołując w ww. pismach przepisy rozporządzenia wykonawczego dotyczące kwalifikacji zawodowych określonych w § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 lipca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty oraz zwrotu pomocy finansowej na operacje typu "Premie dla młodych rolników" w ramach poddziałania "Pomoc w rozpoczęciu działalności gospodarczej na rzecz młodych rolników" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. 2018, poz. 759). Zdaniem Sądu, Agencja dochowała obowiązku wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego, którym dysponowała oraz wyciągnęła poprawne wnioski z dokumentacji akt sprawy. To w gestii podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy leży bowiem prawidłowe przygotowanie wniosku. Odnośnie twierdzeń Strony zawartych w skardze co do jej wykształcenia, to należy zauważyć, iż niestety z dokumentów zgromadzonych w sprawie nie wynika, że posiada ona dyplom ukończenia studiów. Stanowisko organu potwierdza jednoznacznie choćby przedstawione powyżej stanowisko Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej. Przypomnieć należy, iż do właściwości ww. Agencji należy prowadzeniem spraw z zakresu uznawalności wyższego wykształcenia oraz stopni naukowych i stopni w zakresie sztuki zgodnie z art. 3 pkt. 3 ustawy z dnia 7 lipca 2017 r. o Narodowej Agencji Wymiany Akademickie (Dz.U. 2017 poz. 1530) Bezprzedmiotowe są zatem rozważania zawarte w skardze, oparte na argumentacji, iż w przypadku ukończenia studiów na kierunku innym niż wymienione w załączniku nr 1 pkt 1-5 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 lipca 2015 r. za kwalifikacje zawodowe przydatne do prowadzenia działalności rolniczej uznaje się kierunki studiów w ramach których zakres kształcenia albo standardy kształcenia obejmują treści związane z działalnością rolniczą w wymiarze Łącznym co najmniej 200 godzin lub 30 punktów uzyskanych w ramach Europejskiego Systemu Transferu i Akumulacji Punktów Zaliczonych (European Credit Transfer System). Bowiem tylko w przypadku ukończenia studiów pierwszego, drugiego stopnia oraz jednolitych studiów magisterskich mogły być uznane rolnicze kwalifikacje zawodowe Skarżącej. Wykształcenie Skarżącej to nie są również studia podyplomowe w zakresie związanym z działalnością rolniczą, o których mowa w § 5 ust. 1 pkt. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 lipca 2015 r. Studia podyplomowe to przecież forma kształcenia, przeznaczona dla kandydatów posiadających studia pierwszego stopnia lub studia drugiego stopnia, lub jednolite studia magisterskie, lub studia magisterskie. By rozpocząć studia podyplomowe należy zatem posiadać dyplom studiów licencjackich, inżynierskich lub magisterskich. Skoro Skarżąca mogła ukończyć studia podyplomowe dopiero po ukończeniu studiów wyższych, to nie można w oparciu o ten sam dokument (Higher National Diploma) twierdzić raz, że jest to dyplom studiów wyższych, a następnie, iż to jest dyplom studiów podyplomowych. Odnośnie tezy Skarżącej, iż jej wykształcenie powinno zostać zakwalifikowane w polskim porządku prawnym jako wykształcenie - technik architektury krajobrazu, to należy zauważyć, iż powołana przez stronę skarżącą ustawa z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (Dz. U z 2016 r., poz. 65) określa zasady uznawania kwalifikacji zawodowych do wykonywania zawodów regulowanych oraz do podejmowania lub wykonywania działalności regulowanych. W przedstawionej przez Skarżącą opinii prawnej nie wskazano, iż zawód rolniczy - technik architektury krajobrazu jest zawodem regulowanym. Można więc założyć, iż w tym przypadku będą stosowane przepisy dotyczące uznawania wykształcenia uzyskanego w zagranicznym systemie oświaty tj. ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2018 r. poz. 1457, 1560, 1669 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 730 i 761). Godzi się zauważyć, iż system uznawania kwalifikacji zawodowych oparty jest na założeniu, że jeżeli dana osoba posiada prawo wykonywania zawodu w jednym z państw członkowskich, to tym samym powinna być upoważniona do wykonywania tego zawodu na terenie całej Wspólnoty. Istotą tego systemu jest porównywanie przez uprawniony organ danego państwa czasu trwania kształcenia oraz zawartości programu kształcenia, jakie wnioskodawca odbył w państwie pochodzenia, z programem oraz długością kształcenia obowiązującym w państwie przyjmującym. Ponadto porównanie to obejmuje zakres kompetencji zawodowych. W przypadku stwierdzenia znaczących różnic w programie kształcenia lub zakresie czynności, do jakich dana osoba jest uprawniona, organ uznający kwalifikacje może zobowiązać wnioskodawcę do odbycia stażu adaptacyjnego lub przystąpienia do testu umiejętności. Sąd stwierdza, iż Skarżąca we wniosku o przyznanie pomocy w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 nie twierdziła, iż uzyskała zawód - technik architektury krajobrazu, ani też nie przedstawiła dokumentów, że przeprowadziła stosowne postępowanie przed właściwym organem w sprawie uznania średniego wykształcenia uzyskanego w zagranicznym systemie szkolnym. Przypomnieć należy, iż w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 lipca 2015 r. wskazano, że dokumentem potwierdzającym kwalifikacje zawodowe w zawodzie technik architektury krajobrazu jest świadectwo ukończenia szkoły dającej wykształcenie średnie wraz ze świadectwami potwierdzającymi kwalifikacje w zawodzie, odpowiednio - łącznie: świadectwo potwierdzające kwalifikację R.21. Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu oraz świadectwo potwierdzające kwalifikację R.22. Organizacja prac związanych z budową oraz konserwacją obiektów małej architektury krajobrazu. Wbrew stanowisku strony skarżącej to nie z tłumaczenia przysięgłego dokumentów wynika, w jakim zawodzie jest dane wykształcenie, ale z powołanych powyżej przepisów prawa. Z powyższych względów Sąd orzekający w niniejszej sprawie uznaje, że Agencja właściwie zastosowała § 13 i § 16 rozporządzenia wykonawczego w zw. z art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu, zatem organ administracji publicznej prawidłowo zastosował prawo materialne, a poczynione ustalenia faktyczne były wystarczające do odmowy przyznania pomocy Skarżącej. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.