V SA/Wa 1219/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 26 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi W. M. na postanowienie Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia ... maja 2017 r. nr ... w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2017 r., doręczonym W. M. (dalej jako: "skarżąca" lub "strona") w dniu [...] września 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę strony na opisane w komparycji postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. W uzasadnieniu ww. postanowienia stwierdzono, że skarżąca wniosła w niniejszej sprawie skargę po terminie, tj. 29 czerwca 2017 r., zaś trzydziestodniowy termin na jej wniesienie mijał 28 czerwca 2017 r. W piśmie procesowym z [...] września 2017 r. strona zawarła m.in. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Podniosła, iż nie jest w stanie stwierdzić, czy faktycznie uchybiła terminowi na złożenie skargi, jednakże dodała, że powyższe mogło być skutkiem przeoczenia faktu, np. w wyniku przeciążenia sytuacją, że maj ma 31, a nie 30 dni. Dodała, że prawo przewiduje możliwość przywrócenia terminu ze względu na nadzwyczajne utrudnienia, a te, zdaniem strony, jej dotyczą. Wskazała, iż są one liczne, niektóre niemożliwe do przezwyciężenia we własnym zakresie, ani szybko nawet z pomocą. W ocenie skarżącej "wynika to z treści załączników, zaś uchybienie, jeśli zaistniało jest niewielkie w obliczu bardzo dużych szkód losowych w tym roku i z powodu utrudniania mi gospodarowania na działce (...) w 2016 i 2017 r. przez Panią (...)". Wskazała również, że z załączników wynika, że wgląd do istotnych w sprawie dokumentów otrzymała dopiero [...] sierpnia 2017 r., natomiast wgląd do odpowiedzi na skargę Dyrektora ARiMR dopiero [...] września 2017 r. Do pisma z [...] września 2017 r. skarżąca nie załączyła żadnych dodatkowych dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie z treścią art. 87 § 2 p.p.s.a. we wniosku o przywrócenie uchybionego terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, zaś zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przy ocenie wniosku Sąd powinien brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można zatem mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02). W warunkach niniejszej sprawy nie można mówić, że strona składająca wniosek o przywrócenie terminu, uprawdopodobniła brak zawinienia w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Fakty podane we wniosku, w żadnym wypadku, nie mogą świadczyć o braku winy strony, gdyż nie są to okoliczności, którym można przypisać charakter przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. W ocenie Sądu za nieusprawiedliwione uznać należało powoływanie się przez stronę na błąd w obliczeniu terminu na wniesienie skargi. Strona wskazała bowiem, że mogła przeoczyć fakt, że maj ma 31 a nie 30 dni. Stwierdzić w tym miejscu należy, że pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi zawarte w doręczonej stronie decyzji z [...] maja 2017 r. było prawidłowe i czytelne, zaś wiedza o ilości dni w danym miesiącu kalendarzowym jest wiedzą powszechną. Zdaniem Sądu skarżąca dopuściła się zatem zaniedbania, którego nie można zakwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu. Strona wprost przyznała, że przyczyną uchybienia terminu mógł być błąd w jego obliczeniu. Nikt poza skarżącą i żadna okoliczność od niej niezależna nie były zatem przyczyną tego błędu. Nie ulega więc wątpliwości, że uchybienie terminu nastąpiło z winy strony. Co do pozostałych, sygnalizowanych przez stronę we wniosku powodów, które świadczyć miały o jego zasadności, podkreślić należy, że zostały one sformułowane w sposób na tyle ogólnikowy, iż uniemożliwiają stwierdzenie, czy miały faktyczny wpływ na wniesienie skargi po terminie. Skarżąca stwierdziła bowiem, że uchybienie terminu było niewielkie "w obliczu bardzo dużych szkód losowych w tym roku i z powodu utrudniania mi gospodarowania na działce (...) w 2016 i 2017 r. przez Panią (...)". Skarżąca nie wyjaśniła jednak konkretnie w jaki sposób powyższe okoliczności wpłynęły na złożenie skargi w niniejszej sprawie po terminie. Ponadto wskazać należy, ww. okoliczności nie zostały w żaden sposób udokumentowane. W treści pisma skarżąca wskazała, że komplet załączników dośle w późniejszym terminie, jednakże do dnia wydania niniejszego postanowienia do Sądu nie wpłynęły żadne dodatkowe dokumenty świadczące o braku winy strony w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, uznając, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.