V SA/Wa 1227/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędzia WSA - Danuta Dopierała (spr.), Asesor WSA - Piotr Kraczowski, Protokolant - Urszula Chojnacka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2009r. sprawy ze skargi A. D. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... lutego 2008 r. nr ... w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. oddala skargę Przedmiotem skargi z 20 marca 2008 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez A. D. jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Prezes Agencji) nr ... z ... lutego 2008 r. utrzymująca w mocy decyzję własną nr ... z ... listopada 2007 r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. Skarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: Decyzją z ... lutego 2006 r. o numerze ..., wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. (dalej: Kierownik Biura), A. D. przyznane zostały płatności bezpośrednie do gruntów rolnych na rok 2005 w łącznej wysokości ... zł, w tym z tytułu Jednolitej Płatności Obszarowej (JPO) w kwocie ... zł oraz z tytułu Uzupełniającej Płatności Obszarowej (UPO) w kwocie ... zł. Powierzchnia zgłoszona we wniosku o przyznanie płatności wynosiła łącznie ... ha. W decyzji wskazano, iż płatność w ustalonej wysokości zostanie przekazana na rachunek bankowy wskazany przez stronę we wniosku, w terminie wynikającym z przepisów unijnych. W wyniku kontroli na miejscu z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt, przeprowadzonej w dniu 9 grudnia 2005 r. na działkach rolnych wskazanych we wniosku z 14 maja 2005 r. o przyznanie płatności, tj. działkach ewidencyjnych nr ... położonych w obrębie B., stwierdzono, iż wnioskodawca w 2005 r. był posiadaczem jedynie ... ha użytków rolnych kwalifikujących się do płatności obszarowej. Wobec uzyskania informacji o ww. wynikach kontroli po dacie wydania ww. decyzji z ... lutego 2006 r., postanowieniem z ... czerwca 2006 r. Kierownik Biura wznowił postępowanie w sprawie oraz decyzją z ... sierpnia 2006 r. o numerze ... uchylił decyzję własną z ... lutego 2006 r. i odmówił A. D. przyznania płatności do gruntów rolnych na rok 2005 nakładając sankcję w wysokości ... zł odnośnie JPO oraz w wysokości ... odnośnie UPO. Na skutek odwołania strony, decyzją nr ... z ... grudnia 2006 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Dyrektor OR ARiMR) w T. uchylił w całości zaskarżoną decyzję Kierownika Biura i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdzono, iż decyzja nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 107 § 1 i 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) dalej: "k.p.a." z uwagi na błędne powołanie art. 138 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców (Dz. Urz. WE nr L 345 z 20 listopada 2004 r. ze zm.), dalej: "Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1973/2004", a także ze względu na brak szerszego uzasadnienia prawnego oraz wyjaśnienia przesłanek, jakimi kierował się organ I instancji nakładając sankcje związane z przekroczeniem powierzchni wnioskowanej dla JPO i UPO. Jednocześnie organ odwoławczy zaznaczył, iż w toku rozpatrywania odwołania zwrócił się o do Dyrektora ... OR ARiMR z prośbą o przeprowadzenie ponownej kontroli na miejscu, z której protokół zostanie przekazany Kierownikowi Biura i załączony do akt niniejszej sprawy. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, decyzją nr ... z ... kwietnia 2007 r. Kierownik Biura uchylił decyzję własną z ... lutego 2006 r. oraz odmówił A. D. przyznania płatności do gruntów rolnych na rok 2005 nakładając sankcję w wysokości ... zł w zakresie JPO oraz w wysokości ... w zakresie UPO. Kwoty te - jak zaznaczył - będą potrącane z płatności pomocy, do której producent rolny będzie uprawniony z tytułu wniosków składanych w ciągu trzech lat kalendarzowych, następujących po roku kalendarzowym, w którym stwierdzono niezgodności. W uzasadnieniu wskazano, iż na podstawie protokołu z czynności kontrolnych wykonanych 9 grudnia 2005 r., który wpłynął do Biura Powiatowego w B. 27 lutego 2006 r., obliczono, iż różnica powierzchni działek zgłoszonych we wniosku z 14 maja 2005 r. i stwierdzonych w czasie kontroli na miejscu wyniosła 73,55% stwierdzonej powierzchni w zakresie JPO i UPO. Wobec zawyżenia powierzchni deklarowanych gruntów w stosunku do powierzchni ustalonej stwierdzono podstawy do uchylenia decyzji z ... lutego 2006 r. i nałożenia sankcji w łącznej wysokości ... zł. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił art. 138 ust. 1 ww. Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 oraz art. 51 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE nr L 141 z 30 kwietnia 2004 r.) dalej: "rozporządzenie Komisji (WE) Nr 796/2004". Jednocześnie zaznaczono, iż do akt sprawy załączono protokół z czynności kontrolnych dokonanych w gospodarstwie wnioskodawcy dnia 11 i 13 października 2006 r. Podkreślono przy tym, że wyniki kontroli potwierdzają stan faktyczny istniejący w gospodarstwie rolnym strony w 2006 r., który nie mógł wpłynąć na ocenę stanu faktycznego w 2005 r. Na skutek odwołania strony, decyzją nr ... z ... czerwca 2007 r., Dyrektor OR ARiMR w T. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję stwierdzając, iż organ I instancji prawidłowo zastosował sankcje polegające na wykluczeniu z płatności JPO i UPO, które wynikają z ustaleń po kontroli na miejscu dokonanej 9 grudnia 2005 r. Decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi strony 18 czerwca 2007 r. W decyzji tej pouczono Zainteresowanego, że przysługuje mu prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B., jednakże z uprawnienia tego nie skorzystał. Wobec tego, iż na rachunek bankowy Wnioskodawcy w dniu 24 marca 2006 r. przekazano środki pieniężne przyznane decyzją z ... lutego 2006 r., która została następnie uchylona, pismem z 5 października 2007 r. wszczęto z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia nienależnie pobranych środków finansowych. Decyzją z ... listopada 2007 r. Nr ... Prezes Agencji ustalił kwotę nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w wysokości ... zł. W podstawie prawnej decyzji powołano przepisy art. 11 ust. 4, 6 i 7 ustawy z 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 264 ze zm.), art. 104 k.p.a. art. 73 Rozporządzenia Komisji 796/2004 oraz art. 56 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zm.). Organ wskazał, iż w wyniku postępowania przeprowadzonego w związku z uchyleniem ostatecznej decyzji, na mocy której stronie przyznano środki pieniężne z tytułu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005, ustalono kwotę nienależnie pobranych płatności podlegających zwrotowi wraz z odsetkami. Orzekając na skutek wniosku strony o ponowne rozpatrzenie sprawy decyzją z ... lutego 2008 r. o numerze ... Prezes Agencji utrzymał w mocy orzeczenie wydane w I instancji. Organ odwoławczy uznał, iż postępowanie, w wyniku którego zapadła skarżona decyzja zostało przeprowadzone w sposób właściwy, zgromadzony materiał dowodowy jest wyczerpujący i prawidłowo oceniony, wobec czego w pełni zaakceptował przyjęte stanowisko. Odnosząc się do zarzutów wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy podniósł, iż nie zawiera ono żadnych wyjaśnień i argumentów mających wpływ na wynik przedmiotowego rozstrzygnięcia, a tym samym nie zasługuje na uwzględnienie. Zauważył, iż podniesione zarzuty dotyczą postępowania w sprawie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005, a nie postępowania w sprawie ustalenia nienależnie lub nadmiernie pobranych środków. Sprawa przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005 stanowiła przedmiot odrębnego postępowania, zakończonego w administracyjnym toku instancji ostateczną i prawomocną decyzją Dyrektora ... OR ARMiR w T. z ... czerwca 2007 r. Zarzuty odwołania strony należy więc traktować jako niemieszczące się w zakresie rozpoznania sprawy przez Prezesa Agencji w obecnym postępowaniu. W związku z pismem pełnomocnika strony z 22 lutego 2008 r. Prezes Agencji, pismem z 6 marca 2008 r., powołując treść art. 11 ust. 7 ustawy o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, poinformował o ponownym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przedmiotowej sprawy ww. decyzją z ... lutego 2008 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nadanej 27 marca 2008 r. A. D. wniósł o uchylenie decyzji Prezesa Agencji z ... lutego 2008 r. zarzucając: - naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz - naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy. W motywach skargi podniósł, iż brak było podstaw do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 par. 1 pkt 5 k.p.a. bowiem data otrzymania protokołu kontroli przez Kierownika Biura była wcześniejsza niż data wydania decyzji ustalającej. Kierownik znał więc wyniki kontroli w dacie wydania decyzji z ... lutego 2006 r. Dyrektor OR ARiMR w T. uchylając decyzję z ... grudnia 2006 r. winien podjąć rozstrzygnięcie na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. (uchylić i orzec co do istoty sprawy) a nie uchylić i przekazać sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania na podstawie 138 § 2 k.p.a., ponieważ brak było podstaw do ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w sprawie. Decyzja z ... grudnia 2006 r. jest w ocenie skarżącego dotknięta wadą kwalifikowaną, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 7 k.p.a. Nieważność ww. decyzji stanowi przesłankę jej uchylenia i umorzenia sprawy, a w konsekwencji utrzymania w mocy decyzji ostatecznej z ... lutego 2006 r. Ponadto, powołując m.in. art. 44 Rozporządzenia KE 2419/2001 skarżący zaznaczył, iż nie ponosi winy za wewnętrzne zaniedbania organu, w tym za wydawanie decyzji sprzecznych z prawem. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do poszczególnych zarzutów skargi wskazał, iż część z nich nie dotyczy postępowania w sprawie ustalenia nienależnie pobranych środków, lecz postępowania w sprawie przyznania płatności, wobec czego organ nie może ustosunkować się merytorycznie do tych zarzutów, które dotyczą odrębnego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy bądź przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo też przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Stosując przewidziane ustawą p.p.s.a. środki, w szczególności przepis art. 134 § 1, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, ma prawo i obowiązek uwzględnić również okoliczności, wprawdzie nie wskazane w skardze jako zarzut, ale mające wpływ na tę ocenę. W tym miejscu wskazać należy – co podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 22 października 2007 r. – iż rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę (v. postanowienie NSA z 23 października 2007 r., sygn. akt I GSK 2218/06). Wobec powyższego zaznaczyć na wstępie trzeba, iż przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Prezesa Agencji z ... lutego 2008 r. oraz poprzedzająca ją decyzja z ... listopada 2007 r., mocą których ustalono wysokość nienależnie pobranych należności pieniężnych z tytułu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005. Sąd oceniał również działania organu administracyjnego podejmowane w toku postępowania zakończonego zaskarżonym orzeczeniem. Innymi słowy, kontrola sądowa ograniczała się do tych czynności, które podjęto od wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych należności, tj. od dnia powiadomienia strony o tym postępowaniu pismem z 5 października 2007 r., do dnia wydania decyzji w drugiej instancji, tj. ... lutego 2008 r. Wobec powyższego zaznaczyć należy, iż nie mogło być przedmiotem rozważań Sądu postępowanie, w wyniku którego uchylono decyzję Kierownika Biura z ... lutego 2006 r. oraz odmówiono stronie przyznania płatności na 2005 rok. Postępowanie to było bowiem postępowaniem odrębnym, opartym na odrębnych przesłankach faktycznych i prawnych. Zmierzało ono do ustalenia czy przyznane decyzją z ... lutego 2006 r. płatności są należne zgodnie z obowiązującym prawem. Natomiast drugie postępowanie było już tylko następstwem stwierdzenia, iż płatności za 2005 r. nie były należne, zaś jego przedmiotem było wyłącznie ustalenie kwoty nienależnie pobranych środków pieniężnych. Zaznaczyć przy tym należy, iż w decyzji ostatecznej z ... czerwca 2007 r. (zapadłej w pierwszym postępowaniu), strona została prawidłowo pouczona o możliwości wniesienia skargi do WSA w Bydgoszczy. Jak wynika z akt sprawy, z możliwości tej nie skorzystała, co potwierdzono również w zaskarżonej decyzji (k. 85 akt admin.). W tym stanie rzeczy Sąd nie jest uprawniony do kontroli legalności decyzji z ... czerwca 2007 r. podjętej w przedmiocie uprawnienia do płatności, tj. decyzji utrzymującej w mocy decyzję uchylającą oraz odmawiającą przyznania płatności na 2005 r., ani decyzji z ... grudnia 2006 r. uchylającej decyzję z ... sierpnia 2006 r. i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W konsekwencji skarżący nie może skutecznie podnosić argumentów przeciwko decyzji uchylającej (wydanej w postępowaniu wznowieniowym) w niniejszym postępowaniu, którego przedmiotem jest decyzja ustalająca z ... lutego 2008 r.. Natomiast złożona skarga ma taki właśnie cel, tj. zawiera zarzuty odnoszące się przede wszystkim do kwestii związanych z postępowaniem wznowieniowym, w wyniku którego uchylono decyzję z ... lutego 2006 r. i orzeczono o odmowie przyznania płatności na rok 2005 oraz o zastosowaniu sankcji w określonej wysokości. Te zarzuty skarżącego nie mogły być uwzględnione, bowiem nie odnoszą się do decyzji będącej przedmiotem kontroli Sądu, tj. decyzji wskazanej przez niego samego w skardze z 27 marca 2008 r. Z tej przyczyny nie można było uznać zarzutów skargi w tym zakresie za zasadne. Jakkolwiek, na podstawie art. 133 p.p.s.a., sąd dokonuje oceny zaskarżonego aktu na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w czasie podejmowania kontrolowanego aktu, to należy zauważyć, iż te same zarzuty, które zawarto w skardze, zostały podniesione przez stronę we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z ... grudnia 2006 r. (uchylającej decyzję z ... sierpnia 2006 r. i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji) skierowanym do Dyrektora OR ARiMR w T. w dniu 28 marca 2008 r., a więc po dacie wydania zaskarżonej decyzji (i wniesienia skargi do Sądu). W wyniku rozpatrzenia wniosku, decyzją z ... kwietnia 2008 r., Prezes Agencji odmówił stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji (k. 61 – 70 akt sądowych). Biorąc pod uwagę zarzuty podniesione w skardze Sąd, korzystając z uprawnienia zawartego w art. 134 § 1 p.p.s.a., tj. nie będąc związany wnioskami skargi, nie stwierdził naruszenia przepisów prawa, które dawałoby podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie postępowanie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy. Wobec tego, iż decyzja z ... czerwca 2007 r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z dnia ... listopada 2007 r. o uchyleniu decyzji o przyznaniu płatności nie była (mimo prawidłowego pouczenia) zaskarżona do Sądu i stała się prawomocna, obowiązkiem organu stało się wypełnienie dyspozycji zawartej w art. 73 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z 21 kwietnia 2004 r. Stosownie do tego przepisu, w przypadku dokonania nienależnej płatności, rolnik zwraca daną kwotę powiększoną o odsetki obliczone zgodnie z ust. 3. Odsetki obliczane są za okres między powiadomieniem rolnika o konieczności zwrotu oraz zwrotem lub potrąceniem (art. 73 ust. 3 rozporządzenia Komisji(WE) Nr 796/2004). Dla ustalenia prawidłowości kontrolowanej decyzji decydujące znaczenie ma zatem ustalenie, czy uzyskane przez skarżącego płatności bezpośrednie do gruntów rolnych są "nienależne". Wobec tego wskazać należy, iż decyzja z ... lutego 2006 r., na mocy której stronie przyznano powyższe płatności w ustalonej kwocie, została następnie uchylona decyzją Kierownika Biura z ... kwietnia 2007 r. (utrzymana następnie w mocy decyzją Dyrektora OR ARMiR w T. z ... czerwca 2007 r.), mocą której odmówiono również wnioskodawcy przyznania płatności na rok 2005 i orzeczono o zastosowaniu sankcji w określonych wysokościach. W tym stanie prawnym, przekazane na mocy decyzji z ... lutego 2006 r. środki pieniężne stały się nienależne, skoro organ odmówił wnioskodawcy ich przyznania w trybie nadzwyczajnego postępowania wznowieniowego. Zatem środki, które w rzeczywistości zasiliły rachunek bankowy strony z powyższego tytułu podlegają zwrotowi jako płatność nienależna. Ustalenie kwoty nienależnie pobranych płatności również nastąpiło w sposób prawidłowy, tj. w wysokości, w jakiej zostały one przyznane na mocy decyzji z ... lutego 2006 r. Z powyższych względów stwierdzić należy, iż ustalenie kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za 2005 rok nastąpiło w sposób prawidłowy a decyzja administracyjna w tym zakresie odpowiada prawu. Za prawidłowe uznać należy również obciążenie skarżącej strony odsetkami za zwłokę od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. Jak to już wyżej wskazano, zgodnie z art. 73 ust. 1 oraz ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004, rolnik zwraca kwotę powiększoną o odsetki obliczane za okres między powiadomieniem o konieczności zwrotu a zwrotem lub potrąceniem. Stopa odsetek jest obliczana zgodnie z przepisami prawa krajowego. Przepisy krajowe w tym zakresie zawarte zostały – w myśl dyspozycji art. 11 ust. 5 ustawy o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa – w Dziale III ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Treść tego przepisu została prawidłowo powołana w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. Nie zasługuje na uwzględnienie podniesiony w skardze zarzut naruszenia przepisów postępowania administracyjnego. Kontrolowana decyzja, jak również poprzedzająca ją decyzja I instancji zawierają rozstrzygnięcia, jak również prawidłowe uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie faktyczne decyzji odwoławczej jest szczegółowe i oparte na wyczerpująco zebranym materiale dowodowym. Organ wskazał w nim fakty, które uznał za udowodnione oraz powołał dowody, na których się oparł. Decyzja zawiera również uzasadnienie prawne z przytoczonymi przepisami oraz wyjaśnieniem podstawy prawnej orzeczenia. Sąd nie dopatrzył się ponadto innych naruszeń, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik postępowania a tylko takie uchybienia, stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., stanowią podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.