V SA/Wa 1227/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Kraczowski po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2011r. znak: [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego postanawia: odrzucić skargę. A. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] stycznia 2011r. w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego pomiędzy Kierownikiem Biura Powiatowego ARiMR w O. a Kierownikiem Biura Powiatowego ARiMR w B. w sprawie przyznania dla skarżącej płatności bezpośrednich ONW i rolnośrodowiskowych za 2010r. W zaskarżonym piśmie A. J. opisała szczegółowo postępowanie organów administracji, które jej zdaniem stoi w rażącej sprzeczności z przepisami prawa. Wskazała, że pismem z 15 marca 2013r. Prezes ARiMR odmówił udzielenia jej wyjaśnień dotyczących możliwości podważenia rozstrzygnięcia z [...] stycznia 2011r. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie, gdyż postępowanie w sprawie rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego jest wewnętrzną czynnością organów administracji i na tak podjęte rozstrzygnięcie nie przysługują środki odwoławcze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Kwestię określenia organów właściwych do rozstrzygania sporów o właściwość między organami administracji normuje art. 22 Kodeksu postępowania administracyjnego. Postępowanie w sprawie rozstrzygnięcia sporu o właściwość nie jest postępowaniem administracyjnym. Rozstrzygnięcie sporu o właściwość nie następuje ani w formie decyzji, ani w formie postanowienia. Na rozstrzygnięcie sporu o właściwość nie przysługują środki odwoławcze w toku instancji, ani skarga do sądu administracyjnego (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2004, str.162-163, Andrzej Wróbel, Komentarz aktualizowany do art.22 Kodeksu postępowania administracyjnego, publ. System Informacji Prawnej LEX, postanowienie NSA z dnia 28 marca 1991 r., SA/Lu 218/91, publ. ONSA 1991, nr 1, poz. 30). Rozstrzygnięcia sporu o właściwość nie można zaklasyfikować do rozstrzygnięć, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Skoro na rozstrzygnięcie sporu o właściwość skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, nie jest możliwe jej rozpatrzenie przez Sąd. Mając na uwadze powyższe Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, orzekł jak w sentencji.