V SA/Wa 1230/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2014r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. S. sp. z o.o. w W. w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] grudnia 2014r. nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. z [...] czerwca 2012r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł z tytułu urządzania gry na automacie do gier H. nr [...], bez wymaganego zezwolenia, zawarła m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na zasadzie art. 61 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w chwili obecnej Spółka nie posiada środków finansowych pozwalających na przeprowadzenie postępowania upadłościowego, a wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje, że zajęte zostaną środki spółki (ok. 70 tys. zł), które znajdują się w posiadaniu organu, w związku z prawomocnym wyrokiem tut. Sądu z 23 lipca 2013r. Jak wskazał autor wniosku, Spółka tylko formalnie prowadzi w dalszym ciągu działalność gospodarczą, gdyż od czasu wygaśnięcia ostatniego zezwolenia na prowadzenie i urządzanie gier na automatach Spółka nie prowadzi statutowej działalności, co powoduje, że nie generuje przychodów i tym samym nie osiąga jakichkolwiek dochodów. Z przekazanych akt sprawy wynika, że Dyrektor Izby Celnej w W. nie rozstrzygnął wniosku o wstrzymanie wykonania własnej decyzji z [...] grudnia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Sąd rozpoznając ww. wniosek obowiązany jest zbadać trzy kwestie: po pierwsze czy wskazany we wniosku akt administracji – decyzja, jest aktem podlegającym wykonaniu – czy nadaje się do wykonania. Po drugie, jeżeli decyzja nadaje się do wykonania, Sąd musi ocenić czy strona skarżąca w sposób przekonujący wykazała przesłanki – okoliczności, przemawiające za koniecznością wstrzymania wykonania decyzji. Po trzecie czy owe przesłanki istnieją i czy dają one podstawę do zastosowania tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Żądaniem wstrzymania wykonania w niniejszym przypadku została objęta decyzja, którą nałożono na skarżącą Spółkę karę pieniężną. Zdaniem Sądu, akt ten jest rozstrzygnięciem wymagającym ze strony skarżącej powinnego zachowania, polegającego na zapłacie owej kary. Wobec tego Sąd przyjął, że przedmiot wniosku o wstrzymanie nadaje się do wykonania, a zatem skarżąca mogła wnieść o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego wyżej przepisu, Sąd uznał, że złożone przez wnioskodawcę wyjaśnienia, a także dokumenty znajdujące się w aktach sprawy przedstawione w związku z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy tj. uproszczony rachunek wyników S. sp. z o.o. za okres od 1 stycznia 2014r. do 31 stycznia 2015r., bilans i rachunek wyników za 2013r., kopia zeznania podatkowego za 2013r., wyciągi bankowe za okres od 1 lutego do 30 kwietnia 2015r., deklaracje VAT 7 za okres od lipca do grudnia 2014r. oraz wykaz środków trwałych spółki (na dzień 29 listopada 2013r.) pozwalają na stwierdzenie, iż w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki do wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając bowiem na względzie wynik finansowy Spółki za 2013 r., brak środków na rachunku bankowym, a także brak majątku który można spieniężyć bez nadzwyczajnych trudności oraz fakt, że Spółka nie prowadzi statutowej działalności i nie generuje przychodów i nie osiąga jakichkolwiek dochodów od czasu wygaśnięcia zezwolenia tj. w grudnia 2012r. to zasadnym jest udzielenie ochrony tymczasowej, przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.