V SA/Wa 1231/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: przewodniczący – Sędzia WSA – Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 29 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.O. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców na rzecz S.O. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego oraz kwotę 257 zł (dwieście pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. S.O. pismem z dnia 13 maja 2011 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. Skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego zwrócił się o uwzględnienie skargi przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej: p.p.s.a. W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o umorzenie postępowania sądowego w związku z uwzględnieniem przez organ skargi w całości w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Organ administracyjny wskazał, iż postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] uchylono zaskarżone postanowienie uznając skargę za zasadną w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jak wynika z treści odpowiedzi na skargę, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców uchylił w całości zaskarżone postanowienie. Wobec wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia, a tym samym uwzględnienia żądania skargi, dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w rozpatrywanej sprawie stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie (poza wypadkami wskazanymi w pkt 1 i 2 powołanego artykułu), z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji. Rozstrzygając o kosztach, Sąd wziął pod uwagę treść art. 201 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu, także w przypadku umorzenia postępowania, z uwagi na dokonanie przez organ autokontroli zaskarżonego aktu. O wysokości przyznanego wynagrodzenia Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. Wedle tego przepisu, w razie uwzględnienia skargi skarżącemu przysługuje od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia swych praw. Z kolei zgodnie z art. 205 § 2 powoływanej ustawy, niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej m.in. przez radcę prawnego obejmują także jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez Sąd osobistego stawiennictwa strony. Przepisami odrębnymi, o jakich powyżej mowa, są przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163 poz. 1349). Zgodnie z § 4 tego rozporządzenia wysokość stawki minimalnej zależy od wartości przedmiotu sprawy lub jej rodzaju, a w postępowaniu egzekucyjnym od wartości egzekwowanego roszczenia. Przepis ten nie odnosi się do sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu. Tym samym przyznanie kosztów zastępstwa procesowego nie następuje w takim przypadku w oparciu o zasady określone przepisem § 6 rozporządzenia, lecz zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 c). W tej sytuacji zasadnym było zasądzenie wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie 240 zł. Sąd zasądził ponadto na rzecz skarżącego, w oparciu o powołany wyżej art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., kwotę 100 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu, oraz kwotę 17 tytułem zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.