V SA/Wa 1234/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Irena Jakubiec Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Protokolant spec. - Anna Szaruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2018 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uznania organizacji producentów owoców i warzyw: oddala skargę. Przedmiotem skargi "G." sp. z o.o. z siedzibą w D. (dalej jako: "skarżąca", "strona", "grupa" lub "spółka") jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej jako: "Prezes ARiMR", "organ odwoławczy" lub "organ II instancji"), z [...] maja 2018 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej jako: "Dyrektor OR" lub "organ I instancji") z [...] grudnia 2017 r., nr [...] o cofnięciu uznania organizacji producentów owoców i warzyw. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. Na mocy decyzji Marszałka Województwa [...] z [...] września 2011 r. znak [...] skarżąca została uznana za organizację producentów w grupie produktów "owoce". [...] listopada 2016 r. Oddział Terenowy Agencji Rynku Rolnego w L. (dalej jako: "OT ARR") zlecił przeprowadzenie kontroli na miejscu w zakresie spełniania warunków uznania przez grupę za rok 2015. [...] listopada 2016 r. z czynności kontrolnych, przeprowadzonych w dniach od [...] do [...] listopada 2016 r. w siedzibie strony i u wybranych 8 członków grupy, został sporządzony Raport z kontroli uznania/spełnienia warunków uznania nr [...], który bez uwag został podpisany przez osobę uprawnioną do reprezentacji spółki tj. Prezesa Zarządu M. Z. W wyniku stwierdzonych nieprawidłowości, Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w L. (dalej jako: "Dyrektor OT ARR") [...] stycznia 2017 r. wystosował do skarżącej wezwanie do usunięcia naruszeń, w którym wezwał stronę na podstawie art. 114 ust. 1 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz. Urz. UE L 157 z 15 czerwca 2011 r. s. 1 ze zm., dalej jako: "rozporządzenie nr 543/2011") do wprowadzenia środków naprawczych w odniesieniu do wykrytych nieprawidłowości polegających na złożeniu wniosku o aktualizację danych wraz z odpowiednimi załącznikami dokumentującymi zmianę składu członkowskiego organizacji. Jednocześnie Dyrektor OT ARR w ww. wezwaniu wyznaczył spółce 14 dniowy termin od dnia doręczenia wezwania do wprowadzenia ww. środków naprawczych. Ponadto Dyrektor OT ARR wskazał, że nieusunięcie stwierdzonych naruszeń we wskazanym terminie skutkować będzie wydaniem decyzji o zawieszeniu uznania zgodnie z art. 114 ust. 2 rozporządzenia nr 543/2011, co może doprowadzić do wydania decyzji o cofnięciu uznania, jednocześnie spółka została zobowiązana do przekazania informacji o usunięciu naruszeń niezwłocznie po upływie wyznaczonego terminu. Ponadto Dyrektor OT ARR w powołanym powyżej wezwaniu do usunięcia naruszeń zaznaczył, że zgodnie z wymogami rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 września 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków wstępnego uznawania grup producentów owoców i warzyw, uznawania organizacji producentów owoców i warzyw i ich zrzeszeń oraz warunków i wymagań, jakie powinny spełniać plany dochodzenia do uznania (Dz. U. z 2016 r. poz. 1463, dalej jako: "rozporządzenie MRiRW z 5 września 2016 r.") należy dostosować umowę spółki do nowych zasad wynikających ze zmienionego rozporządzenia. [...] lutego 2017 r. Dyrektor OT ARR wystosował do spółki kolejne wezwanie do usunięcia naruszeń, w którym wskazał nieprawidłowości polegające na nieprzestrzeganiu warunków uznania oraz wezwał stronę na podstawie art. 114 ust. 1 rozporządzenia nr 543/2011 do wprowadzenia środków naprawczych polegających na: 1) zastosowaniu sankcji wynikających z § 17 umowy spółki wobec członków, którzy dokonali sprzedaży bezpośrednio konsumentom na ich własne potrzeby większej jak 20 % wolumenu produkcji owoców dla których grupa uzyskała wstępne uznanie albo uznanie i nie prowadzili sprzedaży za pośrednictwem spółki całości produkowanych owoców w odniesieniu do których spółka uzyskała status wstępnie uznanej grupy producentów lub uznanej organizacji producentów oraz producentów, którzy nie dostarczyli informacji (oświadczeń) dotyczących zbiorów owoców w roku 2015, wynikających z art. 153 ust. 1 pkt c Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (EWG) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. U. UE L 347 z 20 grudnia 2013, s. 671 ze zm., dalej jako: "rozporządzenie nr 1308/2013"), 2) przedstawienia dokumentów potwierdzających, że organizacja posiada do dyspozycji personel oraz rzetelnie sporządzonych dokumentów dotyczących wykazu faktur potwierdzających wartość produktów sprzedanych przez organizację producentów owoców wytworzonych przez jej członków z podziałem na członków i producentów nie będących członkami organizacji. Strona miała wprowadzić powyższe środki naprawcze w terminie 30 dni od daty doręczenia wezwania oraz została zobowiązana do przekazania informacji o usunięciu naruszeń niezwłocznie po upływie wyżej wyznaczonego terminu. Ponadto została poinformowana, że nieusunięcie naruszeń skutkować będzie wydaniem decyzji o zawieszeniu uznania zgodnie z art. 114 ust. 2 rozporządzenia nr 543/2011, co może doprowadzić do wydania decyzji o cofnięciu uznania. [...] kwietnia 2017 r. w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszeń grupa przesłała pismo, jednakże nie złożyła dokumentów potwierdzających usunięcie ww. naruszeń. W związku z czym, [...] kwietnia 2017 r. Dyrektor OT ARR wydał decyzję nr [...] o zawieszeniu uznania organizacji producentów owoców i warzyw, na okres sześciu miesięcy od dnia wydania decyzji. Strona nie skorzystała z prawa do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora OT ARR o zawieszeniu uznania, a zatem ww. decyzja stałą się ostateczna. W powyższej decyzji o zawieszeniu uznania wskazano następujące naruszenia stwierdzone w trakcie kontroli spełnienia warunków uznania za okres od 1 stycznia 2015 r. do 31 grudnia 2015 r. przeprowadzonej w dniach od [...] listopada 2016 r. do [...] listopada 2016 r., w wyniku której sporządzono raport nr [...]: a) "Lista członków organizacji wskazana w raporcie jest odmienna od listy członków zgłoszonej do OT ARR L., a lista członków organizacji różni się od liczby wskazanej w Rejestrze wstępnie uznanych grup producentów, uznanych organizacji producentów i ich zrzeszeń oraz ponadnarodowych organizacji producentów i ich zrzeszeń prowadzonych przez Prezesa ARR. Powyższe wskazuje na zaniechanie przez Organizację obowiązku przekazywania informacji o zmianie składu członkowskiego wynikającego z art. 13 ust. 1 pkt 3) ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu (Dz. U. z 2016 r. poz. 58 ze zm., dalej jako: "ustawa o organizacji rynków"), b) Członkowie organizacji wbrew ciążącemu na nich obowiązkowi sprzedaży za pośrednictwem organizacji całości wyprodukowanych przez siebie owoców, ze względu na które organizacja została uznana (art. 160 akapit rozporządzenia nr 1308/2013 nie wypełniali powyższego: - w przypadku członków: P. C., J. K., C. K., C. N. oraz K. S. stwierdzono bezpośrednią sprzedaż konsumentom na poziomie przewyższającym dopuszczalne 20 % wolumenu produkcji, wynikające z rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 grudnia 2008 r. w sprawie maksymalnej części produkcji lub produktów kwalifikujących się do sprzedaży konsumentom na ich własne cele (Dz. U. z 2008 Nr 235, poz. 1602). Sprzedaż stwierdzona na podstawie decyzji ws. udzielenia wsparcia w zw. z embargo. - w przypadku członków: A. B., A. B., K. C., I. D., M. G., J. K., T. K., M. M., D. P., A. P., J. P., D. R., A. Z. nie stwierdzono w ogóle sprzedaży produktów do organizacji w kontrolowanym okresie. c) Wartość produktów sprzedanych wskazana w Chronologicznym wykazie faktur potwierdzających wartość produktów sprzedanych przez organizację producentów owoców wytworzonych przez jej członków dołączonym do raportu kontroli jest niezgodna z przedłożoną przez organizację roczną Informacją o zakresie działalności za rok 2015. Organizacja przedłożyła ponownie zestawienie w wersji elektronicznej jednak w dalszym ciągu było ono niezgodne z ww. Informacją roczną. Z powyższego wynika uzasadniona wątpliwość co do posiadania przez organizację scentralizowanej księgowości bądź odpowiedniego personelu odpowiedzialnego za rozliczenia księgowe. d) Wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 153 ust. 1 pkt c) rozporządzenia nr 1308/2013 i zawartemu w umowie organizacji, nie wszyscy członkowie dostarczali informacje wymagane przez organizację do celów statystycznych. Mianowicie informacji nie dostarczali: A. B., J. B., K. C., P. C., I. D., J. G., M. G., P. J., J. K., J. K., I. K., C. K., M. K., A. K., J. K., T. K., J. L., M. M., K. M., A. M., J. M., C. N., D. P., M. P., D. R., H. S., K. S., J. S., H. S., W. T., A. W., A. Z. e) Brak w umowie spółki regulacji dotyczących zasad i warunków sprzedaży owoców wytworzonych przez członków tego podmiotu określających wymóg dokumentowania wyłącznie fakturami sprzedaży, z wyłączeniem możliwości dokonywania tejże członkom tego podmiotu, spółce cywilnej lub osobowej, w której członek lub członkowie uczestniczą jako wspólnicy, spółce kapitałowej lub spółdzielni, w której członek lub członkowie posiadają 50% udziałów lub akcji lub dysponują 50% głosów, a także współmałżonkowi członka, wskazanych w rozporządzeniu MRiRW z 5 września 2016 r.". Ponadto w ww. decyzji podano w odniesieniu do wykrytych nieprawidłowości wymagane środki naprawcze, do wprowadzenia których zobowiązano stronę wezwaniami do usunięcia naruszeń z [...] stycznia 2017 r. i [...] lutego 2017 r., a mianowicie: a) "Złożenia wniosku o aktualizację danych wraz z odpowiednimi załącznikami dokumentującymi zmianę składu członkowskiego organizacji, b) Zmiany umowy spółki zgodnie z wymogami rozporządzenia MRiRW z 5 września 2016 r. c) Zastosowania sankcji wynikających z § 17 umowy spółki wobec członków nierealizujących obowiązków określonych w umowie oraz regulacjach prawnych dotyczących organizacji producentów warzyw i owoców, d) Przedstawienia dokumentów potwierdzających, że organizacja posiada do dyspozycji personel oraz rzetelnie sporządzonych dokumentów dotyczących wykazu faktur potwierdzających wartość produktów sprzedanych przez organizację.". Z uwagi na nieprzedłożenie dokumentów potwierdzających usunięcie naruszeń [...] listopada 2017 r. Dyrektor OR wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia uznania organizacji producentów owoców i warzyw, o czym spółka została zawiadomiona. Następnie zawiadomieniem z [...] listopada 2017 r. powiadomiono stronę o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów, jednakże nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Decyzją z [...] grudnia 2017 r. nr [...] organ I instancji cofnął uznanie organizacji producentów owoców i warzyw z dniem [...] listopada 2016 r. tj. z dniem zakończenia kontroli, która stwierdziła nieprawidłowości. Pismem z [...] stycznia 2018 r. (data nadania) strona złożyła odwołanie od ww. decyzji zarzucając Dyrektorowi OR m.in., że nie powiadomił grupy o dokonaniu kontroli, która miała zakończyć "zawieszenie uznania" i wniosła o cofnięcie przedmiotowej decyzji i przywrócenie grupie (po kontroli) statusu organizacji producentów. Strona wyjaśniła, że w piśmie z [...] kwietnia 2017 r. złożyła stosowne wyjaśnienia i zobowiązała się do usunięcia naruszeń. Nadto podniosła, że po przeprowadzeniu konsultacji w spółce zarząd podjął uchwałę o ukaraniu członków organizacji za brak sprzedaży oraz za brak składania informacji o produkcji, co w konsekwencji przełożyło się na ukaranie 40 osób na kwotę ponad 100.000 zł. Strona również wskazała, że w trakcie kontroli ARR przedstawiła dokładne kwoty zakupu owoców od członków organizacji i od pozostałych, które wynikały z wydruku z programu księgowego, natomiast zestawienie sprzedaży można było sporządzić ręcznie na podstawie dokumentów magazynowych, co było obarczone niewielkim, nieistotnym błędem, gdyż w każdym zestawieniu wychodziła sprzedaż od członków grupy ponad 80% całości sprzedaży. Ponadto wskazała, że zmiana umowy spółki jest procesem uciążliwym i kosztownym i nie można wymuszać zmian w umowach spółek ze względu na wydawanie przez organ ustawodawczy nowych uregulowań prawnych. W odwołaniu spółka stwierdziła ponadto, że w odniesieniu do zarzutu podania liczby członków organizacji – w trakcie kontroli grupa przedstawiła aktualną listę członków i w okresie od listopada 2016 r. do grudnia 2017 r. nie było zmian ilościowych. Jedna osoba przekazała gospodarstwo następcy i jedna osoba została przez sąd przywrócona do spółki. Natomiast w innym miejscu w odwołaniu wskazano, że nastąpiły kolejne zmiany składu członkowskiego spółki, a mianowicie: "Na początku roku grupa liczyła 73 członków, na koniec roku zostało w grupie 53 członków, z tego 3 osoby powinny być wyłączone ze spółki ze względu na zaprzestanie produkcji rolnej (emerytura, renta) i następne 5 osób już złożyło wypowiedzenia. Jeśli finansowo grupa przetrwa ten tragiczny rok - (wiosną tego roku w naszej okolicy wystąpiły silne spadki temperatur i wymarznięcie kwiatów jabłoni, grusz, wiśni, porzeczek – straty 70-100%, malin – straty ponad 50%) – to na koniec roku zostanie w Grupie ok. 30 członków." [...] marca 2018 r. Prezes ARiMR wezwał stronę do złożenia dokumentacji potwierdzającej twierdzenia zawarte w odwołaniu, że ukarano 40 członków grupy na kwotę ponad 100.000 zł, za brak sprzedaży oraz brak składania informacji o produkcji. [...] marca 2018 r. do Kancelarii ARiMR przesłano uchwałę nr [...] Zarządu skarżącej z [...] sierpnia 2017 r. w sprawie zastosowania kary pieniężnej, uchwalająca zasady i tryb stosowania kary upomnienia i sankcji kary pieniężnej na podstawie § 17 ust. 2 umowy Spółki oraz 58 uchwał Zarządu skarżącej w sprawie zastosowania kary pieniężnej dla członków grupy wskazanych w ww. uchwałach. Następnie pismem z [...] marca 2018 r. organ II instancji poinformował stronę o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszenia żądań, jednakże skarżąca nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Decyzją z [...] maja 2018 r. nr [...] Prezes ARiMR utrzymał w mocy decyzję Dyrektora OR z [...] grudnia 2017 r. o cofnięciu uznania organizacji producentów owoców i warzyw. Organ odwoławczy wskazał mające zastosowanie w sprawie przepisy, jednocześnie informując o zmianach stanu prawnego, który miał miejsce od czasu stwierdzenia przez stronę naruszeń do czasu wydania przedmiotowej decyzji. Wyjaśnił, że zarówno treść art. 114 rozporządzenia nr 543/2011 (obowiązującego zarówno w czasie stwierdzenia przedmiotowych naruszeń i skierowania wezwań do ich usunięcia jak i wydania decyzji o zawieszeniu uznania organizacji producentów owoców i warzyw) jak i art. 59 Rozporządzenia Delegowanego Komisji (UE) 2017/891 z dnia 13 marca 2017 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw, uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do kar, które mają być stosowane w tych sektorach, a także zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 (Dz. Urz. UE L 138 z 25 maja 2017 r. s. 4 ze zm., dalej jako: "rozporządzenie nr 2017/891"), który wszedł w życie w czasie biegu okresu zawieszenia wyznaczonego przez Dyrektora OT ARR i obowiązuje nadal w dacie wydawania przedmiotowej decyzji, prowadzi do analogicznych wniosków. Podkreślił, że art. 59 ust. 3 rozporządzenia nr 2017/891 (powołany prawidłowo w podstawie prawnej decyzji organu I instancji) nie jest bardziej niekorzystny dla strony niż uprzednio obowiązujący art. 114 ust. 3 rozporządzenia nr 543/2011. W konsekwencji w przedmiotowej sprawie należy wziąć pod uwagę art. 59 ust. 3 rozporządzenia nr 2017/891 obowiązujący od 1 czerwca 2017 r. Wskazał, że zgodnie z art. 59 ust. 3 rozporządzenia nr 2017/891 jeżeli kryteria nie zostały spełnione do końca okresu zawieszenia wyznaczonego przez właściwy organ państwa członkowskiego, państwo członkowskie wycofuje uznanie od dnia, w którym kryteria uznania przestały być spełniane, a jeżeli nie jest możliwe zidentyfikowanie tego dnia, od daty stwierdzenia naruszenia. Stwierdził następnie, że w przedmiotowej sprawie istotnym jest zatem, czy do końca okresu zawieszenia wyznaczonego przez właściwy organ państwa członkowskiego strona wprowadziła wskazane środki naprawcze, a co za tym idzie czy do końca okresu zawieszenia zostały spełnione kryteria uznania. Zdaniem organu II instancji skarżąca, nie wypełniła obowiązku przekazania danych aktualizacyjnych członków organizacji do Dyrektora OR ARiMR, wynikającego z art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy o organizacji rynków (a także art. 96 ust. 1, art. 97 lit. b rozporządzenia nr 543/2011 oraz części A pkt 1 lit. c tiret piąte załącznika XIV tegoż rozporządzenia, a także art. 21 ust. 1, art. 54 lit. b Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) 2017/892 z dnia 13 marca 2017 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz. Urz. UE L 138 z 25 maja 2017 r., s. 57 ze zm., dalej jako: "rozporządzenie nr 2017/892") oraz część A pkt 1 lit. b tiret piąte załącznika V do tegoż rozporządzenia), pomimo, że w wezwaniu do usunięciu naruszeń z 27 stycznia 2017 r. została szczegółowo poinformowana przez Dyrektora OT ARR, w jaki sposób, jakie dokumenty wraz z załącznikami musi złożyć, by dokonać zgłoszenia aktualizującego. Dodał, że spółka również nie dochowała powyższego obowiązku w okresie zawieszenia uznania, a nawet gdy złożyła odwołanie od zaskarżonej decyzji o cofnięciu uznania. Organ odwoławczy przypomniał następnie, że w wezwaniu do usunięcia naruszeń z [...] stycznia 2017 r. strona została poinformowana, że od 15 października 2016 r. nastąpiła zmiana § 1 pkt 4 lit. f oraz § 3 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 września 2013 r. w sprawie warunków wstępnego uznawania grup producentów owoców i warzyw, uznawania organizacji producentów owoców i warzyw i ich zrzeszeń oraz warunków i wymagań, jakie powinny spełniać plany dochodzenia do uznania (Dz. U. z 2017 r., poz. 1823, dalej jako: rozporządzenie MRiRW z 19 września 2013 r.), która to została dokonana rozporządzeniem MRiRW z 5 września 2016 r. Zdaniem Prezesa ARiMR powyższe przepisy mają zastosowanie w odniesieniu do wszystkich organizacji producentów owoców i warzyw, nie tylko do tych, które realizują program operacyjny i obowiązują od chwili ich wejścia w życie, tj. od 15 października 2016 r. i powinny być brane pod uwagę m.in. przy ocenie spełnienia kryteriów uznania. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes ARiMR stwierdził, że grupa będąc uznaną organizacją producentów owoców i warzyw powinna przez cały czas spełniać kryteria uznania, a więc dostosować się do zmieniających się przepisów prawa, tak by przez cały czas funkcjonowania jako uznana organizacja producentów spełniać wymogi wynikające z przepisów krajowych jak i unijnych. W związku z czym, strona na podstawie ww. przepisów prawa zobligowana została do wprowadzenia odpowiednich zmian w umowie spółki w celu dostosowania umowy do znowelizowanych przepisów rozporządzenia MRiRW z 19 września 2013 r., o czym została poinformowana w wezwaniu z [...] stycznia 2017 r., a czego nie uczyniła do końca okresu zawieszenia uznania, tj. nie złożyła dokumentów potwierdzających usunięcie tego naruszenia. Jednocześnie zauważył, że z treści odwołania skarżącej wynika, że grupa nie zamierza wprowadzać zmian do umowy spółki, co oznacza, że strona nie zastosowała i nie zamierza zastosować się do wymogów określonych w ww. znowelizowanym rozporządzeniu MRiRW z dnia 19 września 2013 r. Dodatkowo, organ II instancji za niezasadny uznał zarzut odwołania dotyczący zmiany w umowie spółki w zakresie zasad sprzedaży owoców należących do grupy - członkowi grupy, gdzie strona wskazała, iż nie narusza tego przepisu, co zostało potwierdzone w czasie kontroli. Prezes ARiMR wskazał, że w raporcie z kontroli z [...] listopada 2016 r. ustalono, że statut (poprawiono na umowa) OP nie zawiera wymaganych zapisów zawartych w rozporządzeniu MRiRW z dnia 5 września 2016 r. zawartych w § 1 pkt 4 lit. f. Następnie organ odwoławczy wskazał, że z art. 23 rozporządzenia nr 543/2011 (aktualnie art. 7 rozporządzenia nr 2017/891) w zw. z art. 154 ust. 1 lit. c rozporządzenia 1308/2013 należy wywodzić jako wymogi kryteriów uznania posiadanie do dyspozycji m.in. odpowiedniego personelu, infrastruktury oraz wyposażenia niezbędnego do spełnienia wymogów uznania oraz do zapewnienia funkcjonowania w zakresie podstawowych zadań w szczególności w odniesieniu do scentralizowanej księgowości i systemu fakturowania jak również obowiązek organizacji producentów udowodnienia powyższych faktów poprzez przedstawienie wystarczających dokumentów. Podkreślił, że spółka po otrzymaniu wezwania do usunięcia naruszeń z [...] lutego 2017 r. zobligowana została do przedstawienia dokumentów potwierdzających posiadanie przez nią do dyspozycji personelu. Dodał, że strona przed wydaniem decyzji o zawieszeniu uznania jak również po wydaniu przez Dyrektora OT ARR w decyzji o zawieszeniu uznania na okres 6 miesięcy od dnia jej otrzymania przez cały okres zawieszenia, nie przedstawiła żadnych dokumentów (np. umów o pracę, umów zlecenia bądź innych umów cywilnoprawnych) poświadczających posiadanie do dyspozycji odpowiedniego personelu. Odnosząc się do twierdzeń strony zawartych w odpowiedzi na wezwania do usunięcia naruszeń z [...] kwietnia 2017 r., które załączono do odwołania a dotyczącego powyższej kwestii organ odwoławczy podkreślił, że nie kwestionuje ustaleń protokołu kontroli nr raportu [...]. Wyjaśnił, że z ww. raportu wynika, iż infrastruktura i wyposażenie oraz wiedza i wykształcenie personelu zapewnia OP funkcjonowanie w zakresie zbioru, magazynowania, sortowania, pakowania i wprowadzania do obrotu produktów członków oraz zapewniania członkom wsparcia technicznego w zakresie stosowania przyjaznych dla środowiska metod uprawy. Zatem powyższe ustalenie dotyczy infrastruktury, wyposażenia oraz wiedzy i wykształcenia personelu strony tylko w odniesieniu do wskazanego zakresu nie obejmującego w szczególności zapewnienia funkcjonowania w zakresie podstawowych zadań m.in. w odniesieniu do scentralizowanej księgowości i systemu fakturowania. Nadto wbrew wymogom art. 154 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1308/2013 strona nie przedstawiła wystarczającego dowodu na posiadanie do dyspozycji odpowiedniego personelu. Stwierdził ponadto istniejące rozbieżności w dokumentacji stanowiącej zebrany w sprawie materiał dowodowy (wartość produktów sprzedanych wskazana w chronologicznym wykazie faktur jest niezgodna z przedstawioną przez stronę informacją za 2015 r.). Organ II instancji podkreślił następnie, że w celu zweryfikowania czy organizacja producentów realizuje cel główny swojej działalności, tj. czy wprowadza do obrotu produkty swoich członków, w odniesieniu do których została uznana, oraz czy wartość ekonomiczna działalności organizacji polegającej również na sprzedawaniu produktów pochodzących od producentów niebędących członkami organizacji producentów jest niższa od wartości ekonomicznej działalności organizacji (wartości jej produkcji sprzedanej) obliczonej zgodnie z art. 22 rozporządzenia nr 2017/891, grupa powinna prowadzić scentralizowaną rachunkowość w taki sposób, by umożliwić organom kontrolującym szybką identyfikację i sprawdzenie, czy strona w rzetelny i wiarygodny sposób wypełnia wymogi krajowe i unijne związane z kryteriami uznania. Tymczasem spółka jak sama przyznaje w odwołaniu "(...) nie wykazywała dokładnych danych odnośnie sprzedaży od członków". Prezes ARiMR stwierdził następnie, że przedłożone przez spółkę w toku kontroli dokumenty oraz "Informacja o zakresie działalności za rok 2015" nie pozwalają na jednoznaczną weryfikację czy strona spełnia kryteria uznania związane z wymogami określonymi w art. 26 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 543/2011 (aktualnie obowiązujące art. 11 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 2017/891). Powyższe zdaniem organu II instancji również świadczy o braku scentralizowanej księgowości. Prezes ARiMR wskazał w konsekwencji, że strona do końca okresu zawieszenia nie zastosowała się do wymaganego środka naprawczego jakim było przedstawienie dokumentów potwierdzających, że organizacja posiada do dyspozycji personel oraz rzetelnie sporządzonych dokumentów dotyczących wykazu faktur potwierdzających wartość produktów sprzedanych przez organizację. Wobec powyższego, organ odwoławczy stwierdził, że grupa nie posiada scentralizowanej księgowości, która jednoznacznie potwierdziłaby sprzedaż przez organizację producentów produktów pochodzących od członków oraz podmiotów niebędących członkami, oraz grupa nie przedstawiła żadnej dokumentacji na potwierdzenie, że posiada odpowiedni personel odpowiedzialny za rozliczenia księgowe. Odnosząc się do zarzutu strony dotyczącego konieczności dokonania kontroli kończącej zawieszenie uznania strony, Prezes ARiMR wskazał, że kontrola, o której mowa w art. 114 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia nr 543/2011 (aktualnie art. 59 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia nr 2017/891) dotyczy sytuacji, w której organizacja producentów przed zakończeniem okresu zawieszenia wyznaczonego przez właściwy organ państwa członkowskiego wprowadzi środki naprawcze i zawiadomi o tym właściwy organ, która to sytuacja w niniejszej sprawie nie miała miejsca. Ustosunkowując się natomiast do środka naprawczego jakim było zastosowanie sankcji wynikających z § 17 umowy spółki wobec członków nierealizujących obowiązków określonych w umowie oraz regulacjach prawnych dotyczących organizacji producentów warzyw i owoców, organ odwoławczy zauważył, że spółka podejmując [...] sierpnia 2017 r. i [...] grudnia 2017 r. uchwały nałożyła na poszczególnych członków sankcje w postaci kar pieniężnych, jednakże nie przedstawiła żadnych dowodów (np. potwierdzeń zrealizowanych przelewów przez członków grupy) na potwierdzenie, że powyższe kary zostały uiszczone na konto spółki wskazane w uchwałach. W związku z czym, organ odwoławczy nie może uznać, że kary pieniężne nałożone na poszczególnych członków w kwotach określonych w uchwałach zarządu spółki faktycznie zostały uiszczone, albowiem strona nie udowodniła, że otrzymała kwoty określone w tychże uchwałach bądź podjęła próby windykacji należnych kwot. Dodał, iż kary wobec niektórych członków wynoszą ponadto 0 zł, co wynika z treści przedłożonych uchwał, a wobec wielu wspólników wymienionych w decyzji o zawieszeniu uznania nie nałożono w ogóle sankcji. Pismem z [...] czerwca 2018 r. strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Prezesa ARiMR z 11 maja 2018 r. Organowi II instancji zarzuciła następujące naruszenia przepisów które miały wpływ na wynik sprawy: 1) "Dopuszczenie do wydania decyzji bez szczegółowej analizy sytuacji skarżącej; 2) Zastosowanie unijne dotyczące organizacji producentów realizującej program operacyjny lub inny związany z absorpcją środków unijnych zamiast na właściwe przepisy które powinny zostać zastosowane; 3) Zastosowanie "własnej" interpretacji przepisów unijnych (przy braku dokonania szczegółowej wykładni przepisów) w konsekwencji zignorowania naruszeń poczynionych przez organ I instancji w ww. pkt 1-3 przez organ II instancji, a w konsekwencji utrzymanie w mocy decyzji, która ze względu na naruszenia przepisów powinna zostać uchylona". Uzasadniając powyższe zarzuty wskazała m.in., że kontrolerzy z ARR w dniach [...]-[...] listopada 2016 r. "męczyli się" nad narzuconym z "góry" wytycznymi. "W bólach" kontrola została dokonana. Protokół z kontroli jest w 99% pozytywny poza wzmianką, że statut OP nie zawiera wymaganych zapisów zawartych w rozporządzeniu MRiRW z dnia 5 września 2016 r. zawartych w § 1 pkt 4 lit. f. Poza tym nie ma w protokole żadnych negatywnych ocen funkcjonowania organizacji producentów. Dodała, że decyzja organu II instancji przytacza ww. zapis, absurdalnie wskazując iż spółka dokonując zmiany w umowie [...] grudnia 2015 r., nie dokonała powyższych zmian. Zdaniem skarżącej organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji ograniczył się do wymienienia szerokiego katalogu aktów prawnych, które mogą, ale nie muszą odnosić się do podstaw decyzji. Dodała, że uchybienie tego typu ma istotny wpływ na wynik postępowania. Przy braku powołania konkretnych przepisów, skarżąca nie jest w stanie ocenić, który z przepisów zawartych w aktach prawnych miał zastosowanie przy wydawaniu rozstrzygnięcia przez organ, a przez to uniemożliwiona lub w najlepszym wypadku ograniczona jest możliwość skutecznego podjęcia obrony. Ponadto w ocenie strony Prezes ARiMR oparł się na "własnej" interpretacji przepisów, zaś uzasadnienie decyzji zawiera wiele elementów świadomej lub wynikającej z braku elementarnej wiedzy manipulacji oczywistymi faktami. Za kuriozalne strona uznała ponadto stanowisko organu odwoławczego, że organizacja nie przedstawiła żadnych dowodów na potwierdzenie, że kary zostały uiszczone. W jej ocenie organ II instancji nie wnioskował o przedstawienie takich dowodów, ani tym bardziej nie dokonał kontroli w tym temacie. W kwestii obowiązku aktualizacji danych strona wskazała, że w ostatnich trzech latach już trzecia instytucja zajmuje się tymi zagadnieniami, a grupa funkcjonuje od 13 lat. Dodała, że jej adres mailowy i korespondencyjny nie zmienił się a zatem organ mógł zwrócić się do niej z prośbą o aktualizację. Skarżąca wskazała również, że nie występowała, ani nie występuje od początku uznania o pomoc finansową, a zatem nie ma obowiązku wyliczania wysokości pomocy finansowej zgodnie z żądaniem organu. Dodała, że w rozporządzeniu jest zapis, że podmiot, który wnioskuje o uznanie w statucie ma mieć zapisane zasady i warunki sprzedaży (...), ale zdaniem Prezesa wszystkie organizacje zobligowane są do wprowadzenia zmian w umowach (statutach). I na dzień 15.10.2016 r. powinny dokonać zmian. Strona stwierdziła także, że przedstawiła kontrolującym wszystkie dokumenty handlowe - mieli możliwość sprawdzić i dojść do właściwych kwot i liczb, ale "z dobrej woli" księgowy wyliczył przybliżone dane sprzedaży, które nigdy nie będą w 100% zgodne z faktycznym stanem, ponieważ organizacja kupuje owoce od swoich członków i producentów nie zrzeszonych i sprzedaje odbiorcom w "jednym składzie". Zauważyła, że od kilkunastu lat funkcjonują grupy i organizacje producentów, były robione inwestycje za miliardy, a nikt nie pomyślał o "scentralizowanej księgowości" za marne grosze. Dodała, że przedstawione przez organizację dane obarczone są błędem, z tym że Prezes ARiMR nie określił jaki dopuszczalny jest limit (tolerancja) błędu, jakie są sankcje za przekroczenie limitu, ile organizacja ma zwrócić nienależnie pobranych środków? W ocenie skarżącej ani Dyrektor OR, ani Prezes ARiMR nie dokonali rzetelnej kontroli, a obydwie decyzje wydane zostały na podstawie "subiektywnych" wniosków sporządzonych zza biurka. Wyjaśniła, że organ II instancji wysłał zapytanie do strony odnośnie kar, ale nie czekając na określoną w wezwaniu porę (termin odpowiedzi) wysłał informację o możliwości zapoznania się z aktami i że wystąpiły przesłanki mogące skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem strony. Dodała, że w zaskarżonej decyzji jest wzmianka o otrzymaniu odpowiedzi na wezwanie, ale nie uwzględniono w ogóle tych wyjaśnień. Strona stwierdziła ponadto, że w zakresie terminu wymierzenia członkom grupy kar pieniężnych umowa spółki nie przewiduje terminu zastosowania tych kar. Natomiast zarzut jakoby kara za 2015 rok była zastosowana zbyt późno lub wcale (co do niektórych członków) skarżąca wskazała, że to zarząd ma wiedzę i zna okoliczności powstania nieprawidłowości i oprócz sankcji pieniężnych ma do dyspozycji inne środki dyscyplinujące. Ważniejsze jest, zdaniem strony, wywiązywanie się z obowiązku sprzedaży niż dostarczanie informacji o uprawach i zbiorach (które można później uzupełnić). W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Na wstępie należy ustosunkować się do kwestii zastosowanych w sprawie przepisów prawa krajowego i unijnego. Wbrew twierdzeniom grupy, zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o prawidłową podstawę prawną, która została wskazana w sentencji decyzji oraz w części prawnej uzasadnienia tego rozstrzygnięcia. Jeśli chodzi o podstawę materialną decyzji, organ nie tylko szczegółowo wyliczył akty prawne, które stanowiły podstawę wydanego akt, ale także dokonał szerokiego jej omówienia, nie tylko w odniesieniu do źródła procedury naprawczej (art. 114 rozporządzenia 543/2011 i art. 59 rozporządzenia 2017/891), ale także w odniesieniu do poszczególnych działań naprawczych nakazanych stronie. Organ II instancji szczegółowo wskazał na zmiany stanu prawnego, jakie nastąpiły pomiędzy rokiem 2015, a wydaniem decyzji o cofnięciu uznania. Podkreślił m.in., że na podstawie art. 79 pkt 3 rozporządzenia nr 2017/891 art. 114 rozporządzenia nr 543/2011 został skreślony z dniem 1 czerwca 2017 r., którego miejsce zajął art. 59 rozporządzenia nr 2017/891. Co istotne organ II instancji prawidłowo wskazał, że art. 59 ust. 3 rozporządzenia nr 2017/891 powołany m.in. w podstawie prawnej decyzji organu I instancji o cofnięciu uznania nie jest bardziej niekorzystny dla strony niż uprzednio obowiązujący art. 114 ust. 3 rozporządzenia nr 543/2011 (brzmienia tych przepisów są w dużej mierze analogiczne) i stanowił podstawę prawną wydania decyzji o cofnięciu stronie uznania. Prawidłowo powołano również w sentencji zaskarżonej decyzji art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., jako że przedmiotowa decyzja została wydana wskutek odwołania i utrzymano nią w mocy decyzję Dyrektora OR z [...] grudnia 2017 r. Decyzja Prezesa ARiMR zawiera zatem prawidłowo określoną i przywołaną podstawę prawną, nadto prawidłowe uzasadnienie prawne, przez co w pełni odpowiada wymogom wynikającym art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Nie budzi wątpliwości Sądu poza tym prawidłowość zastosowania w sprawie rozporządzenia MRiRW z 19 września 2013 r. w brzmieniu nadanym mu m.in. rozporządzeniem MRiRW z 5 września 2016 r., a w konsekwencji dokonania kontroli wykonania przez stronę obowiązku zmiany umowy spółki zgodnie z wymogami rozporządzenia MRiRW z 5 września 2016 r. Należy bowiem wyjaśnić, że w § 2 ww. rozporządzenia ustawodawca wskazał datę jego wejścia w życie z vacatio legis. Rozporządzenie to nie zawiera natomiast przepisów intertemporalnych co prowadzi do wniosku, że wolą ustawodawcy było stosowanie przepisów w nowym brzmieniu od momentu ich wejścia w życie. Od chwili wejścia w życie przepisy te mają zatem zastosowanie w odniesieniu do wszystkich organizacji producentów owoców i warzyw. Powinny być w związku z powyższym brane pod uwagę m.in. przy ocenie spełnienia kryteriów uznania, co miało również miejsce w niniejszej sprawie. Należy następnie przypomnieć, że kryteria i wymogi uznania grup producentów owoców i warzyw zostały szczegółowo uregulowane w art. 154 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z 20 grudnia 2013 r. s. 347 ze zm., dalej jako: "rozporządzenie nr 1308/2013" i Sekcji 2 Rozdziału 1 Tytułu II rozporządzenia nr 2017/891. Dodatkowo kryteria i wymogi uznania precyzuje § 3 rozporządzenia MRiRW z 19 września 2013 r. Warunki przewidziane w tych przepisach dotyczą wszystkich organizacji producentów ubiegających się o uznanie bez względu na to, czy ubiegają się one także o przyznanie pomocy. Należy bowiem zauważyć, że wnioskowanie o pomoc finansową nie jest obowiązkowe w przypadku organizacji producentów owoców i warzyw, a wystąpienie o pomoc pościąga za sobą konieczność spełnienia dalszych, oprócz kryteriów i wymogów uznania, warunków, w tym realizacji programu operacyjnego. Co istotne w niniejszej sprawie organizacja producentów owoców i warzyw powinna spełniać kryteria uznania nie tylko w dacie uznania, ale przez cały czas, kiedy figuruje w rejestrze organizacji producentów. Przemawia za tym treść art. 24 ust. 2 rozporządzenia nr 2017/892, zgodnie z którym państwa członkowskie przeprowadzają kontrolę administracyjną i kontrolę na miejscu w zakresie kryteriów uznania mających zastosowanie do wszystkich uznanych organizacji producentów i wszystkich uznanych zrzeszeń organizacji producentów co najmniej raz na pięć lat, nawet jeżeli dane organizacje producentów lub zrzeszenia organizacji producentów nie realizują programu operacyjnego. W dacie przeprowadzenia kontroli obowiązek ten zgodnie z przepisem art. 2 ust 3 ustawy o organizacji rynków spoczywał na Dyrektorze OT ARR. Kontrola została przeprowadzona w sposób prawidłowy, a sporządzony z niej protokół uznano za wiarygodny i dołączono go do materiału dowodowego w sprawie. Przypomnieć również trzeba, że w związku z wykrytymi nieprawidłowościami na podstawie art. 114 ust. 1 rozporządzenia nr 543/2011 wezwano spółkę do wprowadzenia środków naprawczych, jednakże strona nie złożyła w terminie dokumentów potwierdzających usunięcie stwierdzonych naruszeń, co skutkowało wydaniem przez Dyrektora OT ARR na podstawie art. 114 ust. 2 ww. rozporządzenia decyzji z 27 kwietnia 2017 r. o zawieszeniu uznania organizacji producentów owoców i warzyw, która w związku z brakiem jej zaskarżenia przez stronę stała się ostateczna. Powyższe oznacza natomiast, że strona zobowiązana była do zrealizowania przewidzianych w wezwaniach i potwierdzonych w decyzji o zawieszeniu uznania działań naprawczych w okresie zawieszenia uznania, czego jednak nie uczyniła. W konsekwencji, w ocenie Sądu organy orzekające w niniejszej sprawie na podstawie art. 59 ust 3 rozporządzenia nr 2017/891, po dokonaniu kontroli braku wykonania działań naprawczych, obowiązane były cofnąć uznanie organizacji producentów owoców i warzyw. Sąd w całości podzielił argumentację zaprezentowaną w decyzji organu II instancji dotyczącą braku wprowadzenia przez grupę do końca okresu zawieszenia wskazanych w decyzji o zawieszeniu środków naprawczych. Nie powielając prawidłowej oceny Prezesa ARiMR w tym zakresie odnieść się natomiast należy do pozostałych zarzutów i twierdzeń strony, które w jej ocenie stanowić miałyby podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. Strona wskazała m.in., że protokół z kontroli jest w 99% pozytywny poza wzmianką o braku zapisów w umowie zgodnych z rozporządzeniem MRiRW z 5 września 2016 r. Należy zatem zauważyć że wydając decyzję o zawieszeniu uznania, a wcześniej wystosowując do strony wezwania do usunięcia stwierdzonych naruszeń Dyrektor OT ARR oparł się na całości zebranego w postępowaniu administracyjnym materiału dowodowego, w tym m.in. Raportu z kontroli uznania/spełnienia warunków uznania nr [...], ale również innych dokumentów będących w posiadaniu organu (w tym np. umowy spółki) oraz danych zawartych w ogólnodostępnych rejestrach (baza KRS) czy też Rejestrze wstępnie uznanych grup producentów, uznanych organizacji producentów i ich zrzeszeń oraz ponadnarodowych organizacji producentów i ich zrzeszeń prowadzonych przez Prezesa ARR. Będąc w posiadaniu pełni informacji o funkcjonowaniu grupy oraz porównując powyższe z wzorcem wyznaczonym przez mające zastosowanie przepisy zarówno prawa krajowego jak i unijnego stwierdzono nieprawidłowości, których nieusunięcie w terminie skutkowało zawieszeniem uznania organizacji producentów owoców i warzyw. Warto również w tym miejscu przypomnieć, że z treści odwołania od decyzji organu I instancji o cofnięciu uznania wynika, że spółka nie zamierzała wprowadzać zmian do umowy spółki, gdyż uznaje iż "zmiana umowy spółki jest procesem uciążliwym i kosztownym" i "nie można wymuszać zmian w umowach spółek ze względu na wydawanie przez organ ustawodawczy nowych uregulowań prawnych". Niezrozumiałym przy tym jest fakt, że strona nie kwestionowała prawidłowości decyzji o zawieszeniu uznania, która zawierała w swej treści wskazanie naruszeń, będących w konsekwencji podstawą do cofnięcia uznania organizacji, zaś dopiero w odwołaniu od decyzji o cofnięciu uznania zgłosiła swoje zastrzeżenia w zakresie prawidłowości działania organów, które jest konsekwencją braku podjęcia przez stronę środków naprawczych wskazanych w ostatecznej decyzji Dyrektora OT ARR z [...] kwietnia 2017 r., o czym wprost stanowi art. 59 ust. 3 rozporządzenia nr 2017/891. Sąd nie dopatrzył się jednocześnie, jak wskazuje strona, "kuriozalnych stwierdzeń w uzasadnieniu decyzji" dotyczących kwestii zmiany umowy spółki. Przypomnieć należy, że kontrola grupy za 2015 rok miała miejsce [...]-[...] listopada 2016 r. W wezwaniu do usunięcia naruszeń z [...] stycznia 2017 r. wezwano stronę m.in. do dostosowania umowy spółki do znowelizowanych przepisów rozporządzenia MRiRW z dnia 19 września 2013 r., powyższe wynika również z treści decyzji o zawieszeniu uznania z [...] kwietnia 2017 r. W zaskarżonej decyzji organ II instancji wskazał, że "na podstawie odpisu aktualnego z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego stan na dzień [...] maja 2018 r. organ odwoławczy ustalił, że ostatnia zmiana w umowie spółki była dokonana w dniu [...] grudnia 2015 r., co potwierdza brak wprowadzenia przez Organizację zmian do umowy spółki". Powyższe potwierdza zatem jedynie prawidłowe działanie organu, który dodatkowo, w oparciu o dane z bazie KRS, ustalił, że do dnia [...] maja 2018 r. strona nie dokonała zmian w umowie spółki, nie zaś jak twierdzi strona, że zobowiązana ona była już [...] grudnia 2015 r. do dokonania zmiany umowy również w zakresie zmian wymuszonych treścią znowelizowanych przepisów rozporządzenia MRiRW z dnia 19 września 2013 r. Za nietrafne uznać należało również twierdzenia spółki w zakresie braku potwierdzenia zastosowania kar pieniężnych wobec członków nierealizujących obowiązków określonych w umowie oraz regulacjach prawnych dotyczących organizacji producentów warzyw i owoców. Należy zauważyć, że w odniesieniu do roku 2015 r. skarżąca podjęła uchwały o ukaraniu członków dopiero [...] grudnia 2017 r., to jest po zakończeniu okresu zawieszenia uznania, co miało miejsce [...] października 2017 r. Ponadto, jak słusznie zauważył w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy, grupa wprawdzie nałożyła na poszczególnych członków sankcje w postaci kar pieniężnych (na wezwanie nadesłano stosowne uchwały zarządu spółki), jednakże nie przedstawiła żadnych dowodów (np. potwierdzeń zrealizowanych przelewów przez członków grupy) na potwierdzenie, że powyższe kary zostały uiszczone na konto spółki wskazane w uchwałach. Powyższe w ocenie Sądu może budzić uzasadnione wątpliwości, czy ww. kary zostaną w ogóle wyegzekwowane, zaś z pewnością strona nie wykazała, że wyegzekwowała je w okresie zawieszenia uznania do czego była zobowiązana. Zastosowanie sankcji stanowiących wymagany środek naprawczy powinno bowiem oznaczać nie tylko ich nałożenie ale również wykonanie, bowiem dopiero w takiej sytuacji organ ma realną możliwość kontroli jego prawidłowej realizacji. Nietrafne jest również stanowisko strony zawarte w decyzji, że organ odwoławczy nie czekając na odpowiedź strony na wezwanie z [...] marca 2018 r., wystosował do spółki informację o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz o fakcie wystąpienia przesłanek zależnych od strony, które nie zostały na dzień wydania zawiadomienia spełnione/wykazane, mogące skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem strony. Należy bowiem wskazać, że wezwanie organu z [...] marca 2018 r. do złożenia dokumentacji potwierdzającej twierdzenia strony zawarte w odwołaniu (dot. ukarania członków grupy karami pieniężnymi) doręczono spółce [...] marca 2018 r., a zatem termin na jego wykonanie mijał [...] marca 2018 r. Odpowiedź na wezwanie z [...] marca 2018 r. wpłynęła do organu [...] marca 2018 r., w którym to dniu organ wystosował również do strony pismo informujące o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Nie budzi przy tym wątpliwości, że organ odwoławczy zapoznał się z nadesłanymi przez stronę na wezwanie dokumentami, co wynika nie tylko z treści zaskarżonej decyzji, ale i uzasadnienia skargi, gdzie spółka przyznała, że "w ostatecznej decyzji jest wzmianka o otrzymaniu odpowiedzi na wezwanie". Fakt dokonania oceny dokumentacji przesłanej przez stronę niezgodnie z oczekiwaniami strony nie może natomiast stanowić zarzutu podważającego prawidłowość rozstrzygnięcia podjętego przez organ II instancji w niniejszej sprawie. W zakresie zmian składu członkowskiego grupy strona wskazała natomiast w treści skargi, że w sytuacji, gdy organ dostrzega takie zmiany niezrozumiałym jest, że nie prosi strony o taką aktualizację np. w formie wiadomości e-mail. Należy zatem wyjaśnić, że wpisanie do Rejestru liczby członków organizacji producentów jest możliwe po otrzymaniu przez Dyrektora OR ARiMR od organizacji producentów, informacji o każdej zmianie składu członkowskiego organizacji producentów, co powinno następować w terminie 7 dni od dnia dokonania zmiany, co wynika z treści art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy o organizacji rynków. Tym samym to na stronie, a nie na organie ciążył obowiązek informowania o każdej zmianie składu członkowskiego grupy. To strona miała zatem wynikający z ustawy obowiązek przekazania danych aktualizacyjnych członków organizacji do Dyrektora OR ARiMR, czego nie uczyniła, pomimo, że w wezwaniu do usunięciu naruszeń z [...] stycznia 2017 r. została szczegółowo poinformowana przez Dyrektora OT ARR, w jaki sposób, jakie dokumenty wraz z załącznikami musi złożyć, by dokonać zgłoszenia aktualizującego członków organizacji producentów. Bez znaczenia są również tłumaczenia strony w zakresie braku udokumentowania na etapie kierowanych do spółki wezwań oraz w czasie zawieszenia uznania kwestii personelu zatrudnionego w spółce oraz rozbieżności w dokumentacji strony dotyczącej ustalenia wartości produktów sprzedanych członków grupy. Wbrew stanowisku strony nie przedłożono bowiem wymaganych od grupy dokumentów, co m.in. skutkowało zawieszeniem uznania, a następnie jego cofnięciem. Po weryfikacji informacji zawartych w "Chronologicznym wykazie faktur potwierdzających wartość produktów sprzedanych przez organizację producentów owoców wytworzonych przez jej członków" dołączonym do raportu kontroli uznania oraz przedłożoną [...] września 2016 r. przez stronę roczną "Informacją o zakresie działalności za rok 2015, a także złożonych [...] lutego 2017 r. wyjaśnień w tym zakresie, organ II instancji słusznie uznał, że nawet sama skarżąca ma problem z ustaleniem wartości produktów sprzedanych pochodzących od członków grupy, co podważa jej twierdzenie jakoby "zestawienie sprzedaży można było zrobić ręcznie na podstawie dokumentów magazynowych", skoro sama podaje rozbieżne wartości. Należy przy tym wyjaśnić, że z dokumentacji magazynowej nie wynika wprost wartość produktów sprzedanych pochodzących od członków grupy, a zatem organ odwoławczy prawidłowo ocenił, że również w tym zakresie strona nie usunęła wykrytych nieprawidłowości. W ocenie Sądu Prezes ARiMR dokonał prawidłowej wykładni oraz właściwie zastosował przepisy powołane w zaskarżonej decyzji. Szczegółowo wyjaśnił przy tym w uzasadnieniu prawnym przedmiotowej decyzji swoje stanowisko w zakresie niewypełnienia przez stronę środków naprawczych w odniesieniu do wykrytych nieprawidłowości, które Sąd w całości podziela. Twierdzenia zawarte w skardze, nie poparte żadnymi argumentami natury prawnej, a sprowadzające się jedynie do polemiki z ustaleniami organu, czy też sugerowania braku kompetencji urzędników i manipulacji faktami, nie mogą stanowić podstawy do uchylenia prawidłowej decyzji Prezesa ARiMR. Sąd nie stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności. Z tych względów, w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.