V SA/Wa 1237/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Andrzej Kania po rozpoznaniu w dniu 22 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. F. na postanowienie Ministra Finansów z dnia ... lutego 2010 r. Nr ... w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: - odrzucić wniosek Postanowieniem z dnia 16 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. F. na postanowienie Ministra Finansów, wobec nieuiszczenia wpisu od skargi oraz złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy po upływie terminu do uiszczenia wpisu. W piśmie z dnia ... września 2010 r. skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu wskazał, iż wniosek złożony został z jednodniowym opóźnieniem nie z jego winy. Doszło do tego zapewne ze strony Poczty Polskiej. Stan zdrowia jak i stan finansowy nie pozwala na pokrycie kosztów sądowych, skarżący jest pod stałym leczeniem, co pochłania wszelkie oszczędności jego i rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: ustawy p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z treścią art. 87 § 1, §2 i §4 ustawy p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W myśl art. 88 ustawy p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. (...). Kierując się powyższymi przepisami prawa jak i mając na uwadze wyjaśnienia skarżącego zawarte w treści wniosku, Sąd uznał rozpoznawany wniosek za spóźniony jako złożony po terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności wskazać należy, iż termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy (wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych) upłynął w przedmiotowej sprawie z dniem 29 czerwca 2010 r. tj. upływem terminu na dokonanie wpłaty wpisu zgodnie z zarządzeniem Sądu z dnia 27 maja 2010 r. Skarżący w dniu 30 czerwca 2010 r. dokonał czynności procesowej przed Sądem, tj. złożył w polskim urzędzie pocztowym wniosek o zwolnienie z opłaty wpisu sądowego wskazując na swoją ciężką sytuację zdrowotną i majątkową. Tym samym przyjąć należy, iż przyczyna uchybienia terminu ustała najpóźniej w dniu 30 czerwca 2010 r. Podniesienia wymaga, iż termin siedmiu dni do wniesienia pisma liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od czasu dowiedzenia się o tym (por. komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek; Zakamycze 2005, s. 217). Nie można zatem skutecznie skorzystać z instytucji przywrócenia terminu w sytuacji, w której skarżący – po jego uchybieniu – dokonuje w terminie o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. jedynie samej czynności, nie składając wraz z nią jednocześnie (bądź w ciągu omawianych siedmiu dni) wniosku o przywrócenie terminu do jej dokonania. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż termin do złożenia przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy rozpoczął swój bieg dnia następnego po dniu, w którym ustała przyczyna uchybienia (najpóźniej w dniu 30 czerwca 2010 r.) i upłynął z dniem 7 lipca 2010 r. W konsekwencji, wniosek skarżącego nadany w dniu ... września 2010 r. (k. 22-23 akt sądowych) – uznać należy za spóźniony i jako taki podlegający odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.