V SA/Wa 1238/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz - Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Marek Krawczak, Protokolant st. specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi K. S. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez K. S. (dalej jako Wnioskodawca, Skarżący) jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej jako Organ, Agencja, ARiMR) z dnia [...] kwietnia 2019 r. znak: [...] wydane w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" typ operacji "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] marca 2018 r. do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR (dalej jako "Oddział" lub "OR ARiMR") wpłynął wniosek Skarżącego o przyznanie pomocy złożony w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" typ operacji "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego PROW na lata 2014-2020. Złożony wniosek o przyznanie pomocy zawierał błędy oraz był niekompletny, w związku z powyższym OR ARiMR dwukrotnie pismami [...] z dnia [...].10.2018 r. oraz z dnia [...].03.2019 r. wezwał Skarżącego do usunięcia błędów i uchybień we wniosku o przyznanie pomocy oraz do uzupełnienia braków tj. m.in. kopii dokumentów potwierdzających osiągnięcie przychodu z tytułu prowadzenia działalności rolniczej oraz kopii dokumentu tożsamości. Mimo złożonych uzupełnień - dopiero w odpowiedzi na drugie wezwanie - wniosek nadal był niekompletny, dlatego też w dniu [...] kwietnia 2019 r. Oddział pismem [...] odmówił Skarżącemu przyznania pomocy. Wskazano, że wniosek nie spełnił wymagań określonych przepisami rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 sierpnia 2015r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. poz. 1371 z późn.zm), dalej jako rozporządzenie wykonawcze, a w szczególności zawiera braki w postaci : 1) kopii dokumentów potwierdzających osiągnięcie przychodu z tytułu prowadzenia działalności rolniczej, o którym mowa w § 2 ust. 3 (§ 13 ust. 3 pkt 4), gdyż Wnioskodawca dostarczył fakturę VAT RR nr [...] z dnia [...].07.2018 r., przyjęcie z zewnątrz nr [...] z dnia [...].07.2018 r., fakturę VAT RR nr [...] z dnia [...].07.2018 r., przyjęcie z zewnątrz nr [...] z dnia [...].07.2018 r., oraz fakturę VAT RR nr [...] z dnia [...].08.2018 r. Wszystkie te dokumenty nie spełniają warunku o którym mowa w § 2 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego. 2) kopii dokumentu tożsamości (§ 13 ust. 3 pkt 7) - potwierdzona za zgodność z oryginałem przez pracownika Agencji lub podmiot, który wydał dokument, albo poświadczonych za zgodność z oryginałem przez notariusza lub przez występującego w sprawie pełnomocnika będącego radcą prawnym lub adwokatem. Dostarczona kserokopia dowodu osobistego została potwierdzona przez Wnioskodawcę, co jest jednoznaczne z zaistnieniem okoliczności w § 15 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego. Strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zawarte w piśmie z dnia [...] kwietnia 2019 r., wydane w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" typ operacji "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego PROW na lata 2014- 2020. Skarżący w skardze podniósł, że poprawiony wniosek wraz z biznes planem i uzupełnionymi dokumentami w dniu [...].04.2019 r. zostały przesłane do Oddziału Regionalnego w [...]. Natomiast zaskarżone pismo z ARiMR otrzymał w dniu [...].05.2019 r., w którym odmówiono przyznania pomocy ze względu na to, że dołączone faktury VAT za sprzedaż zboża "nie spełniają Warunków, o których mowa w § 2 ust. 3 rozporządzenia" nie wskazując ani jednym zdaniem, jakich to warunków nie spełniają. W punkcie 2-gim tego pisma wytknięto, że kserokopia dowodu osobistego nie była potwierdzona przez pracownika Agencji lub podmiot, który wydał dokument albo poświadczona za zgodność z oryginałem przez notariusza. W tym miejscu Skarżący zarzucił pracownikom Agencji, że wprowadzili go w błąd, że dowód tożsamości może być potwierdzony przez "podmiot, który wydał dokument" - tak napisano w wezwaniu do uzupełniania wniosku o przyznanie pomocy, dlatego gdyż od 2018r. podmioty wydające dokumenty tożsamości nie mają prawa potwierdzania kserokopii tego dokumentu (wskazano na Zarządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na podstawie ustawy z dnia 9.03.2017r. o zmianie ustawy KPA( art. 76a KPA). Podniósł też, że kserokopia dowodu osobistego - potwierdzona przez pracownika biura Agencji - znajduje się w tutejszym biurze, przekazana przy okazji rozliczania środków wydanych z funduszów przyznanych dla młodego rolnika - znak sprawy [...] , które Strona składała w ubiegłym roku. Przekazana kserokopia dowodu osobistego z osobistym jego poświadczeniem, w tym przypadku powinna być przyjęta jako dokument, w którym od tamtego roku nic się nie zmieniło i dalej jest aktualny. Biorąc powyższe pod uwagę, a szczególnie to, że Skarżący złożył wszystkie dokumenty w przedmiocie sprawy, a szczególnie prawidłowy biznes plan, który został sporządzony przy pomocy profesjonalnego biura oraz przedstawił wszystkie niezbędne dokumenty, oprócz tych dwóch, które wg Agencji były nieprawidłowe, wniosek nie powinien być odrzucony. Gdyby pracownicy Agencji zadzwonili do Skarżącego i wskazali, że te dwa dokumenty nie spełniają wymogów formalnych, to niezwłocznie przybył by do biura Agencji i jeszcze raz okazał dowód osobisty do skserowania oraz uzyskał informację, dlaczego złożone faktury nie spełniają wymogów formalnych i przedłożyłby odpowiednie. W odpowiedzi na skargę ARiMR wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym piśmie. W odniesieniu do podniesionych zarzutów oraz argumentów skargi wskazano, że przepisy rozporządzenia wykonawczego szczegółowo określają zarówno formę jak również treść wniosku o przyznanie pomocy finansowej na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych". Zgodnie z przepisem § 13 ust. 3 pkt 4 rozporządzenia wykonawczego do wniosku o przyznanie pomocy dołącza się kopie dokumentów potwierdzających osiągnięcie przychodu z tytułu prowadzenia działalności rolniczej, w okresie 12 miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku o przyznanie pomocy (uzyskanie przychodu ze sprzedaży produktów rolnych w wysokości co najmniej 5 tys. zł udokumentowany fakturą VAT lub fakturą VAT RR, lub wydrukiem paragonu fiskalnego kas rejestrujących, lub dokumentacją podatkową podatku dochodowego od osób fizycznych). Z kolei w myśl § 13 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia wykonawczego do wniosku o przyznanie pomocy dołącza się kopie dokumentu tożsamości - w przypadku gdy podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy jest osobą fizyczną albo wspólnikiem spółki cywilnej będącym osobą fizyczną. Zgodnie natomiast z § 13 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego kopie dokumentów dołącza się w formie kopii potwierdzonych za zgodność z oryginałem przez pracownika Agencji lub podmiot, który wydał dokument, albo poświadczonych za zgodność z oryginałem przez notariusza lub przez występującego w sprawie pełnomocnika będącego radcą prawnym lub adwokatem, z tym że kopie, o których mowa w ust. 3 pkt 3, 20 i 21, mogą być potwierdzone przez podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy lub jedną z osób wspólnie wnioskujących. Organ wskazał, jak to wynika z dokumentacji sprawy, że Skarżący do wniosku o przyznanie pomocy z dnia [...].03.2018 r. złożył m.in. kserokopie dowodu osobistego wydanego w dniu [...].08.2012 r., potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez radcę prawnego T. H. oraz niepotwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię faktury VAT RR Nr [...] z dnia [...].08.2017 r. za zakup pszenicy. Mając na uwadze, że powyższe dokumenty nie spełniały wymogów wynikających z rozporządzenia wykonawczego, pismem [...] z dnia [...].10.2018 r. Agencja poinformowała Skarżącego o uchybieniach w złożonej dokumentacji, w tym również w odniesieniu do dokumentów potwierdzających uzyskanie przychodu z działalności rolniczej. W piśmie wskazano, iż załączony dokument jest kopią niepotwierdzoną za zgodność z oryginałem (nie spełnia więc wymogów rozporządzenia wykonawczego), przy czym Skarżący został pouczony, jaka powinna być właściwa forma tego dokumentu. Natomiast w odniesieniu do kopii dowodu osobistego poświadczonej za zgodność z oryginałem (przez radcę prawnego), to Skarżący został poinformowany, iż załączona kopia dokumentu tożsamości jest niewłaściwa, gdyż nie spełnia wymogów rozporządzenia wykonawczego (nie została poświadczona za zgodność przez występującego w sprawie pełnomocnika będącego radcą prawnym), przy czym Skarżący został poinformowany, jaka jest prawidłowa forma potwierdzania dokumentów. Podniesiono też, iż w odpowiedzi na pierwsze wezwanie Skarżący nie usunął żadnego z braków we wniosku, dlatego też Agencja pismem z dnia [...].03.2019 r. ponownie wezwała go do usunięcia tych samych braków, jakie zostały wskazane w piśmie z dnia [...].10.2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. Badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności z przepisami wyżej wskazanej ustawy p.p.s.a oraz ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. poz. 349 z p. zm.; obecnie Dz. U. z 2018 r., poz. 627 z p. zm.; dalej jako ustawa o wspieraniu),jak i z normami prawa materialnego mającymi zastosowanie w sprawie, Sąd uznał, iż rozstrzygnięcie to zostało wydane prawidłowo, a tym samym skarga podlega oddaleniu. Należy przy tym podkreślić, iż zgodnie z treścią art. 34 ust. 2 ustawy o wspieraniu do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, prowadzonych przez agencję płatniczą i podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 z p. zm., dalej: k.p.a.), z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Przepisy art. 27 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio. W powyższym kontekście - stosownie do treści art. 145 § 1 p.p.s.a. - należy zwrócić uwagę, iż nie każdy akt administracyjny, który dotknięty jest wadliwością automatycznie zostanie przez Sąd usunięty z obrotu prawnego. Ustawodawca bowiem przyjął, iż Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie (w całości lub w części) może tak orzec, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, niezależnie od tego, czy uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy; c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd ponadto stwierdza nieważność aktu administracyjnego (w całości lub w części), jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach. Orzeka także wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub w innych ustawach. Reasumując należy stwierdzić, iż uchylenie aktu administracyjnego z racji naruszenia prawa materialnego uzasadnione będzie wtedy, gdy - w wypadku prawidłowego zastosowania tych norm - rozstrzygnięcie byłoby inne. Zaznaczyć trzeba, że naruszenie prawa nie powoduje uchylenia aktu administracyjnego, gdy wystąpi w postaci rażącej, albowiem wówczas stwierdza się nieważność decyzji lub postanowienia. Wreszcie "inne naruszenie przepisów postępowania" skutkuje uchyleniem aktu administracyjnego, o ile uchylenie to mogło mieć (a więc wcale nie musiało mieć) wpływu na wynik sprawy. Podkreślenia wymaga również to, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, jednakże w mocy art. 134 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną. Realizując powyższe uprawnienia Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem w sprawie nie doszło do naruszenia zastosowanych przepisów prawa materialnego, zaś w działaniach organów nie sposób dopatrzyć się uchybień proceduralnych, które mogłyby skutkować uchyleniem decyzji. Zasady przyznawania pomocy finansowej w ramach działania reguluje wspomniana ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, zaś szczegółowe zasady i tryb przyznawania pomocy finansowej na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, reguluje rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 sierpnia 2015r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 1371 ze zm. ), dalej jako: "rozporządzenie wykonawcze", wydane w oparciu o delegację ustawową, a mianowicie art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy o wspieraniu. Sąd - rozpoznając przedmiotową sprawę - uznał za prawidłowe stanowisko organu, którego emanacją jest zaskarżone pismo z dnia [...] kwietnia 2019 r. o odmowie przyznania pomocy. Na wstępie należy wskazać, iż w przedmiotowej sprawie organ odmówił przyznania pomocy z uwagi na niespełnienie warunków określonych w § 15 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego, który stanowi, że jeżeli podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy pomimo powtórnego wezwania nie usunął wszystkich braków wskazanych przez Agencję, Agencja nie przyznaje pomocy, przy czym art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu, dotyczący odmowy przyznania pomocy, stosuje się odpowiednio. Wniosek Skarżącego o przyznanie pomocy wpłynął do ARiMR dnia [...].03.2018 r. , lecz nie spełniał sprecyzowanych w § 13 ust. 3 ww. rozporządzenia danych, niezbędnych do przyznania pomocy i dokumenty, jakie należy dołączyć. I tak, w przypadku operacji o charakterze budowlanym, związaną z produkcją zwierzęcą są to między innymi: pkt 4) kopie dokumentów potwierdzających osiągnięcie przychodu z tytułu prowadzenia działalności rolniczej, o którym mowa w § 2 ust. 3 - "Uznaje się, że rolnik będący osobą fizyczną prowadzi działalność rolniczą w celach zarobkowych, jeżeli w okresie 12 miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku o przyznanie pomocy uzyskał przychód ze sprzedaży produkcji rolnych w wysokości co najmniej 5 tys. zł, udokumentowany fakturą VAT lub fakturą VAT RR, lub wydrukiem paragonu fiskalnego kas rejestrujących, lub dokumentacją podatkową podatku dochodowego od osób fizycznych". pkt 7) kopię dokumentu tożsamości - w przypadku gdy podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy jest osobą fizyczną albo wspólnikiem spółki cywilnej będącym osoba fizyczną. Zgodnie z § 13 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego, kopie dokumentów dołącza się w formie kopi potwierdzonych za zgodność z oryginałem przez pracownika Agencji lub podmiot, który wydał dokument, albo poświadczonych za zgodność z oryginałem przez notariusza lub przez występującego w sprawie pełnomocnika będącego radcą prawnym lub adwokatem, z tym że kopie, o których mowa w ust. 3 pkt 3, 20 i 21, mogą być potwierdzone przez podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy lub jedną z osób wspólnie wnioskujących. Sąd – dokonując analizy akt administracyjnych – stwierdził, że wniosek nie był kompletny, a tym samym prawidłowo dwukrotnie wezwano wnioskodawcę do jego korekty i uzupełnienia (pisma [...] z dnia [...].10.2018 r. oraz [...].03.2019 r.). W drugim piśmie Skarżący został poinformowany, że jeżeli nie zostaną usunięte wszystkie braki wskazane przez Agencję, nastąpi odmowa przyznania pomocy. Trzeba zgodzić się z organem, że skoro zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru (pismo odebrano dnia 04.04.2019 r.), termin wyznaczony na złożenie poprawnych dokumentów i wyjaśnień upłynął w dniu 18.04.2019 r. Skarżący do wniosku o przyznanie pomocy z dnia [...].03.2018 r. złożył m.in. kserokopie dowodu osobistego wydanego w dniu [...].08.2012 r., potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez radcę prawnego T. H. oraz niepotwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię faktury VAT RR Nr [...] z dnia [...].08.2017 r. za zakup pszenicy. W dniu 19.04.2019 r. do ARiMR wpłynęły uzupełnienia (data nadania w placówce pocztowej: 18.04.2019 r.), jednakże stwierdzono, że nie dostarczono dokumentów, wskazanych w § 13 ust. 3 rozporządzenia, a przede wszystkim kopii dokumentów potwierdzających osiągnięcie przychodu z tytułu prowadzenia działalności rolniczej, o którym mowa w § 2 ust. 3, gdyż Wnioskodawca dostarczył fakturę VAT RR nr [...] z dnia [...].07.2018 r., przyjęcie z zewnątrz nr [...] z dnia [...].07.2018 r., fakturę VAT RR nr [...] z dnia [...].07.2018 r., przyjęcie z zewnątrz nr [...] z dnia [...].07.2018 r., oraz fakturę VAT RR nr [...] z dnia [...].08.2018 r. W myśl § 13 ust. 3 pkt 4 rozporządzenia wykonawczego do wniosku o przyznanie pomocy dołącza się kopie dokumentów potwierdzających osiągnięcie przychodu z tytułu prowadzenia działalności rolniczej, o którym mowa w § 2 ust 3. Trzeba zgodzić się z organem, że wszystkie te dokumenty nie spełniają warunku o którym mowa w § 2 ust. 3 rozporządzenia, gdyż przepis ten stanowi, iż: "Uznaje się że rolnik będący osobą fizyczną prowadzi działalność rolnicza w celach zarobkowych, jeżeli w okresie 12 miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku o przyznanie pomocy uzyskał przychód ze sprzedaży produktów rolnych w wysokości co najmniej 5 tys. zł udokumentowany fakturą VAT lub fakturą VAT RR, lub wydrukiem paragonu fiskalnego kas rejestrujących, lub dokumentacją podatkową podatku dochodowego od osób fizycznych". Wszystkie przedstawione przez Skarżącego dokumenty odnoszą się do okresu następującego po dniu złożenia wniosku, a nie do okresu poprzedzającego złożenia wniosku. Należy zatem zgodzić się z organem, że w odniesieniu do dokumentów potwierdzających uzyskanie przychodu z działalności rolniczej w postaci kopii faktur, wprawdzie z pierwotną wersją wniosku zostały złożone poprawne dokumenty, jednak nie były to poprawnie sporządzone kopie zgodnie z wymogami rozporządzenia wykonawczego i dlatego Skarżący zasadnie został wezwany o ich dostarczenie w poprawnej formie. Złożone w ramach odpowiedzi na drugie wezwanie dokumenty w postaci kopii faktur nie mogły natomiast zostać uznane za dokumenty potwierdzające uzyskanie przychodu z działalności rolniczej, gdyż dotyczyły one okresu po złożeniu wniosku o przyznanie pomocy, a nie okresu 12 miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku o przyznanie pomocy. Jeśli zaś chodzi o kopię dokumentu tożsamości (§ 13 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia wykonawczego), kopia przedstawiona przez Skarżącego nie została potwierdzona za zgodność z oryginałem przez pracownika Agencji lub podmiot, który wydał dokument, albo poświadczona za zgodność z oryginałem przez notariusza lub przez występującego w sprawie pełnomocnika będącego radcą prawnym lub adwokatem, tak jak to stanowi przepis rozporządzenia. W odniesieniu do kopii dowodu osobistego - poświadczonej za zgodność z oryginałem (przez radcę prawnego), to Skarżący został poinformowany, iż załączona kopia dokumentu tożsamości jest niewłaściwa, gdyż nie spełnia wymogów rozporządzenia wykonawczego, bowiem nie została poświadczona za zgodność przez występującego w sprawie pełnomocnika będącego radcą prawnym. Organ poinformował Skarżącego, jaka jest prawidłowa forma potwierdzania dokumentów. Jednakże dostarczona kserokopia dowodu osobistego została potwierdzona przez samego Wnioskodawcę, co nie spełnia wymagań zakreślonych przepisami rozporządzenia. Tym samym w ocenie Sądu organ prawidłowo uznał, że w sprawie zaistniały okoliczności wskazane w § 15 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego, który stanowi, iż jeżeli podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, pomimo powtórnego wezwania, nie usunął wszystkich braków wskazanych przez Agencję, Agencja nie przyznaje pomocy. W ocenie Sądu stanowisko organu zostało przedstawione w sposób zrozumiały i konkretny, zostało ono oparte na dokumentach przedstawionych przez samego Wnioskodawcę. Tym samym Organ nie naruszył w swojej ocenie przepisów prawa materialnego, jak i procesowego. W analizowanej sprawie należy też podkreślić, iż wystąpienie z wnioskiem o przyznanie pomocy jest dobrowolne, a podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów rozporządzenia wykonawczego, kryteriów i wymogów przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, które są jednolite dla wszystkich podmiotów ubiegających się o przyznanie pomocy. Należy też podkreślić, iż w myśl art. 27 ust. 2 ustawy o wspieraniu wnioskodawca obowiązany jest do przedstawiania dowodów oraz do dawania wyjaśnień, co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. W związku z powyższym organ swoim działaniem nie naruszył przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 sierpnia 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, jak też ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. W ocenie Sądu - wbrew zarzutom skargi - organy prawidłowo oceniły zebrany w sprawie materiał dowodowy, zbierając go wcześniej zgodnie z wymogami przepisów postępowania, w szczególności uwzględniając treść cyt. przepisów ustawy o wspieraniu. Obowiązkiem organu jest rozpatrzenie całego materiału dowodowego, co w ocenie Sądu miało miejsce w sprawie. Organy orzekające odniosły się do wszystkich dokumentów i dowodów zgromadzonych w sprawie i dokonały oceny ich znaczenia dla podjętego rozstrzygnięcia. Sąd nie dopatrzył się tym samym naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, w stopniu wpływającym na wynik sprawy, ani naruszenia innych przepisów postępowania w stopniu mogącym istotnie wpłynąć na wynik sprawy. Należy bowiem podkreślić, że stosownie do treści powołanego wyżej przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. podstawą do uwzględnienia skargi może być naruszenie przepisów postępowania tylko wtedy, gdy uchybienie to wywarło istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że zaskarżona informacja odpowiada prawu i skarga podlega oddaleniu jako niezasadna. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.