V SA/Wa 1244/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Protokolant ref. staż. - Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2011 r. sprawy ze skargi G.P."Z. W." Sp. z o.o. na rozstrzygniecie zawarte w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej. oddala skargę W dniu [...] sierpnia 2010 r. G. P. "Z.W." sp. z o.o. w W., dalej "skarżąca", złożyła w W. Oddziale Regionalnym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Zwiększenie wartości dodanej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013. Wnioskowi został nadany numer [...]. Celem realizacji przedsięwzięcia Spółki, miało być zwiększenie wartości dodanej jej działalności poprzez zakup niezbędnych maszyn do zbioru, suszenia oraz transportu zbóż. Pismem z dnia [...]września 2010 r. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W., dalej "organ", wezwał skarżącą do uzupełnienia następujących braków wniosku: część I: identyfikacja wnioskodawcy pkt 3, część II: charakterystyka prowadzonej działalności pkt 10 i tab. 13.2, część III: opis operacji pkt 14, arkusz III.A informacja o powierzchni działek, na których realizowana będzie operacja trwale związana z nieruchomością, część IV: finansowanie operacji pkt 20, część V: zestawienie rzeczowo-finansowe (w ramach grup A, B, C, D i grupy E). Organ poinformował skarżącą, że dalsze uwagi dotyczące braków wniosku zawarte są w załączniku Nr 1 do pisma. W załączniku tym w pkt 11 i 15a zażądano dostarczenia dokumentu potwierdzającego tytuł prawny do nieruchomości, na której realizowana będzie operacja( mogło to być posiadanie zależne) oraz dokument z Państwowej Inspekcji Sanitarnej, że zakład znajduje się pod nadzorem Inspekcji i spełnia wymagania higieniczno- sanitarne. Spółka została poinformowana, że nieuzupełnienie braków w terminie skutkuje odmową przyznania pomocy. Skarżąca pismem z dnia [...] października 2010 r. uzupełniła niektóre braki stwierdzone we wniosku, prosząc równocześnie o przedłużenie terminu do złożenia dokumentów do [...] listopada 2010 r. W związku z prośbą o przedłużenie terminu do złożenia dokumentów o więcej niż miesiąc, w dniu [...] listopada 2010 r. organ zwrócił się do skarżącej o złożenie dodatkowych wyjaśnień. W dniu [...] grudnia 2010 r. skarżąca w odpowiedzi na wezwanie przesłała do organu brakujące oferty oraz promesę kredytową. Organ po raz kolejny wezwał skarżącą do uzupełnienia braków wniosku w dniu [...] grudnia 2010 r. Wezwanie dotyczyło części II: charakterystyka prowadzonej działalności pkt 10, tab. 13.3 i tab. 13.4, części III: opis operacji pkt 14, części V: zestawienie rzeczowo-finansowe (grupa B i grupa D) oraz części VI: informacja o załącznikach. Ponadto skarżąca powinna dostarczyć: Biznes Plan wraz z załącznikami, dokument potwierdzający tytuł prawny do nieruchomości na której realizowana będzie operacja, zapytania ofertowe i oferty, decyzje , w tym pozwolenia i zezwolenia oraz opinie organów, w tym opinię Państwowej Inspekcji Sanitarnej wskazującą na wypełnienie warunków sanitarnych przedstawionych w procesie technologicznym mających zastosowanie dla przedmiotowego działania, zaświadczenie o wpisie do Rejestru Przedsiębiorców Dokonujących Obrotu Materiałem Siewnym oraz informacje o stanie przestrzegania wymagań ochrony środowiska wydanej przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska. W odpowiedzi skarżąca w dniu [...]stycznia 2011 r. złożyła kolejne uzupełnienie dokumentacji. Pismem z dnia [...] lutego 2011 r. organ odmówił skarżącej przyznania pomocy na finansowanie działania "Zwiększenie wartości dodanej produkcji rolnej i leśnej". Powołując § 10 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększenie wartości dodanej produkcji rolnej i leśnej" wskazał, że pomimo wezwania, skarżąca nie uzupełniła wszystkich braków formalnych wniosku i nie przedstawiła dokumentu potwierdzającego tytuł prawny do nieruchomości, na której realizowana będzie operacja (odpis Księgi Wieczystej, umowa dzierżawy albo inna umowa potwierdzająca posiadanie zależne). W ocenie organu przedstawiona przez skarżącą "Warunkowa umowa o wykonanie usług garażowania i przechowywania zboża" nie stanowi umowy potwierdzającej posiadanie zależne. Ponadto organ stwierdził, że skarżąca nie przedstawiła opinii Państwowej Inspekcji Sanitarnej (PIS) informującej, że zakład znajduje się pod opieką PIS, spełnia warunki sanitarne, wdrożył zasady dobrej praktyki produkcyjnej (GMP) i dobrej praktyki higienicznej (GHP), planowana inwestycja przedstawiona w procesie technologicznym spełnia warunki sanitarne określone przepisami UE, a zakład wdrożył zasady systemu HACCP albo nie ma obowiązku ich wdrażania. W dniu [...] lutego 2011r., skarżąca złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w związku z odmownym rozstrzygnięciem wniosku, w zakresie dwóch braków formalnych wskazanych w rozstrzygnięciu z [...] lutego 2011 r. Pismem z dnia [...] marca 2011 r. organ poinformował skarżącą o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Organ wskazał, że skarżąca była dwukrotnie wzywana do uzupełnienia braków wraz ze wskazaniem ich zakresu, tj. potwierdzenia tytułu prawnego do nieruchomości, na której realizowana będzie operacja oraz opinii Państwowej Inspekcji Sanitarnej wskazującej na wypełnienie warunków sanitarnych przedstawionych w procesie technologicznym mających zastosowanie dla przedmiotowego działania. W dniu [...] kwietnia 2011 r. skarżąca złożyła skargę na rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej w ramach wspierania obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego (art. 336 w związku z art. 3531 kodeksu cywilnego) poprzez uznanie, że załączona do wniosku umowa warunkowa o wykonanie usług garażowania i przechowywania zboża nie stanowi umowy potwierdzającej posiadanie zależne. W ocenie skarżącej organy wydając zaskarżone rozstrzygnięcie naruszyły również przepisy prawa procesowego (art. 21 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich) poprzez niewypełnienie obowiązku rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący. Skarżąca podtrzymała stanowisko w zakresie braku przesłanek uzasadniających obowiązek dostarczenia w procesie wnioskowania o przyznanie pomocy finansowej opinii Państwowej Inspekcji Sanitarnej wskazującej na wypełnienie warunków sanitarnych przedstawionych w procesie technologicznym mających zastosowanie dla przedmiotowego działania. Skarżąca wskazała, że na nieruchomości, na której planowana jest inwestycja nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Działalność wskazywana we wniosku jako docelowa w zasadzie będzie się opierać na umieszczeniu na wspomnianej nieruchomości mobilnych urządzeń przeznaczonych do suszenia, magazynowania oraz czyszczenia ziarna. W związku z powyższym wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego rozstrzygnięcia organu oraz uznanie w wyroku uprawnienia skarżącej do przyznania pomocy zgodnie ze złożonym wnioskiem. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w całości podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym piśmie i wniósł o oddalenie skargi. Prezes zwrócił uwagę na to, że umowa dotycząca działki [...] jest warunkowa i ma wywrzeć określony w niej skutek dopiero wówczas gdy skarżąca podpisze i zrealizuje umowę o pomocy finansowej z ARiMR, co dowodzi, że skarżąca nie jest posiadaczem zależnym działki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Nie ulega wątpliwości, że skarżąca dwukrotnie była wzywana do uzupełnienia braków złożonego wniosku, jak również nie jest sporne, że większość ich uzupełniła. Spór dotyczy tylko dwóch dokumentów tj. wykazania tytułu prawnego do nieruchomości, na której miałby być realizowany projekt tj. działki nr [...] położonej w miejscowości W. i dokumentu stanowiącego opinię Państwowej Inspekcji Sanitarnej co do spełnienia przez zakład skarżącej wymogów higieniczno- sanitarnych wynikających z treści obowiązujących przepisów krajowych i wspólnotowych. W ocenie skarżącej wymagania w zakresie wspomnianych dokumentów spełniła ponieważ w ramach uzupełnienia braków wniosku złożyła po raz drugi umowę dotyczącą działki nr [...] w W. z [...] stycznia 2011 roku spełniającą wymogi dotyczące jej posiadania zależnego zaś jeśli chodzi o opinię PIS, to opinia ta z racji charakteru zakładu i faktu, że można potraktować go jako zakład nowobudowany jest zbędna na etapie składania wniosku. Organ jest natomiast zdania, że złożona umowa nie potwierdza spełnienia przez skarżącą udokumentowania posiadania zależnego działki jak również, że ze względu na zapis skarżącej we wniosku po jego uzupełnieniu, że zakład spełnia wymagania higieniczno sanitarne, należało udokumentować ten fakt poprzez złożenie stosownego załącznika. Organ wskazał, że nie uważa zakładu skarżącej za nowobudowany. Sąd uznał, że stanowiska skarżącej nie można uznać za prawidłowe co prowadzi do uznania, że zarzuty wskazane w skardze są nietrafne. Jest bezsporne, że skarżąca ubiegając się o udzielenie pomocy mimo, że wskazywała na to, że przed realizacją operacji zajmowała się wyłącznie handlem zbożem bez fizycznego obracania towarem(obrót przy pomocy faktur), to we wniosku wskazując na schemat handlu i przygotowania zboża do dalszej sprzedaży po realizacji operacji wskazała, że nowym elementem będzie fizyczne kupno ziarna na polu, jego zebranie, dostarczenie do suszarni lub magazynu, następnie przygotowanie do sprzedaży (suszenie, czyszczenie). Z opisu tego wynika, że ziarno w czasie kampanii jego zbioru i kupna nie zawsze będzie mogło od razu zostać wysuszone i oczyszczone w mobilnych suszarniach, które miały być kupione za przyznane środki ale, że Spółka przewidywała konieczność jego przechowywania w magazynie po wysuszeniu. Jest też wiadome, że Spółka z działki 236/5 potrzebowała korzystać nie tylko w związku z działalnością związaną z suszeniem zboża – głównie kukurydzy - ale także w związku z koniecznością przechowywania w położonych na niej magazynach zakupionego sprzętu i magazynowania ziarna zbóż. Wprawdzie jak wynika z opisu projektu zawartego we wniosku Spółka istotnie w ramach przyszłej działalności nie zamierzała poza kupnem potrzebnego sprzętu prowadzić żadnej inwestycji budowlanej, ale zamierzała korzystać z już istniejących budynków stanowiących własność innego podmiotu. Trudno w tej sytuacji uznać, że można wobec tego przyjąć, że projekt spełnia definicję zakładu nowobudowanego, i że Spółka prawidłowo wypełniła wniosek w tej części w zgodzie z Instrukcją wypełniania wniosku na co powoływała się w toku postępowania i w treści skargi. Zauważyć przy tym należy, że jak trafnie zauważył organ Skarżąca wypełniając wniosek w pkt 13.4 wypełniła rubrykę 13.4.1 a nie 13.4.3, która dotyczy zakładu nowobudowanego, co do którego istotnie jeśli dotyczy to środków transportu, nie jest konieczne przedstawienie opinii PIS (co wynika wprost z Instrukcji wypełniania wniosku). Treść wniosku w tym zakresie zarówno pierwotna jak i po korekcie była taka sama. Zatem mimo, że planowana inwestycja dotyczyła zakupu środków transportu ale i suszarni to ze względu na sposób realizacji projektu związanego z przetworzeniem zboża w postaci suszenia, nie można przyjąć, że wnioskodawca był zwolniony od obowiązku złożenia opinii Państwowej Inspekcji Sanitarnej, która stanowi jeden z załączników wniosku, co wynika z treści formularza wniosku, którego treść wnioskodawca znał i do złożenia, którego był dwukrotnie wzywany zgodnie z § 10 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 października 2007 r. (Dz.U.07.200.1444) i z powołaniem się na rozporządzenie (WE) 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych Dz.U.UE L z dnia 30 kwietnia 2004 r.) W rozporządzeniu tym w jego motywach wskazano, m.in. że głównym celem zasad higieny jest zapewnienie wysokiego poziomu ochrony konsumentów w odniesieniu do bezpieczeństwa żywności oraz, że niezbędne jest podejście zintegrowane w celu zapewnienia bezpieczeństwa żywności od miejsca produkcji podstawowej aż do wprowadzania do obrotu lub wywozu włącznie. Przedsiębiorstwa sektora spożywczego powinny ustanawiać i realizować programy i procedury a w ramach sieci produkcji i dystrybucji żywności powinno się zapewnić, że bezpieczeństwo żywności pozostaje nienaruszone. Zaznaczono ponadto, że bezpieczeństwo żywności powinno wynikać z ustanowienia minimalnych wymogów higieny, powinny odbywać się urzędowe kontrole w celu dotyczące bezpieczeństwa żywności w oparciu o zasady HACCP. Postanowiono, że ponieważ wymóg ustanowienia procedur opartych na zasadach HACCP wstępnie nie powinien mieć zastosowania do produkcji podstawowej, możliwość jego rozszerzenia będzie jednym z elementów przeglądu, który przeprowadzi Komisja w następstwie wykonania niniejszego rozporządzenia. Uznano przy tym za właściwe aby Państwa Członkowskie zachęcały podmioty gospodarcze na poziomie produkcji podstawowej do stosowania takich zasad w jak najszerszym zakresie. Wskazano, że wymogi HACCP powinny uwzględniać zasady zawarte w Kodeksie Żywnościowym. Powinny zapewniać odpowiednią elastyczność, aby mogły być stosowane w każdej sytuacji, w tym w małych przedsiębiorstwach. W art. 1 Rozporządzenia stwierdzono, że ustanawia ono ogólne zasady dla przedsiębiorstw sektora spożywczego w zakresie higieny środków spożywczych, wskazując jako jedną z zasad, że niezbędne jest zapewnienie bezpieczeństwa żywności w ramach całego łańcucha produkcji żywności, począwszy od produkcji podstawowej, zaś w art. 2 określającym definicje dla potrzeb zapisów rozporządzenia, określono, że "przedsiębiorstwo" oznacza każdą jednostkę przedsiębiorstwa sektora spożywczego a "przetwarzanie" oznacza każde działanie, które znacznie zmienia produkt wyjściowy, w tym ogrzewanie, wędzenie, solenie, dojrzewanie, suszenie, marynowanie, ekstrakcję, wyciskanie lub połączenie tych procesów. W świetle powyższego żądanie złożenia opinii należy uznać zdaniem WSA za właściwe i podkreślić, że obowiązek złożenia dokumentów zgodnie z ich wykazem wynika z treści § 9 pkt 3 w zw. z pkt 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 października 2007 r. (Dz.U 2007.200 1444). Podkreślenia wymaga, przy tym, że zgodnie z § 10 ust. 5 rozporządzenia w zw. z art. 22 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju Agencja odmawia pomocy, jeśli mimo wezwania do usunięcia braków wnioskodawca nie usunął wszystkich z nich (zatem może to być nieusunięcie jednego braku). Sąd jest również zdania, że mimo złożenia przez stronę umowy z [...] stycznia 2011 r. dotyczącego działki [...] umowa ta nie dowodzi posiadania przez stronę tytułu prawnego do działki w postaci przynajmniej posiadania zależnego, którym strona powinna dysponować. Wymóg taki należy wywieść z treści przepisów Ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z dnia 11 kwietnia 2007 r.). Ustawa stanowi m.in. w art. 10, że pomoc jest przyznawana na wniosek osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej oraz jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1. A nadto w art. 23 stanowi, że umowa, o której jest mowa w art. 22 ust. 1, zawiera w szczególności: oznaczenie przedmiotu i stron umowy, określenie warunków, terminu i miejsca realizacji operacji co dowodzi, że istotne jest, ażeby przyszły beneficjent był w stanie zapewnić wykonalność zgłoszonego projektu w proponowanym kształcie i zakresie. Skoro zatem umowa miałaby wejść w życie dopiero po zawarciu umowy ARiMR nie może mieć pewności, że będzie ona realizowana zgodnie z zapisami wniosku. Niezależnie od tego treść umowy wskazuje, że tak naprawdę strony zawarły umowę o świadczenie usług czyli przechowania maszyn (garażowanie), która znajduje odzwierciedlenie w treści art. 835 Kodeksu Cywilnego i następnych, zaś co do samego magazynowania zboża, które jest rzeczą oznaczoną co do gatunku będzie to umowa tzw. przechowania nieprawidłowego o jakim jest mowa w art. 845 KC. W treści umowy strony nie wskazują w żadnym miejscu o wydaniu działki nr 236/5 wraz z zabudowaniami ani też o wydaniu środków, które dają faktyczną władzę nad rzeczą wskazując jedynie na prawo korzystania z działki dla potrzeb czynności związanych z suszeniem zboża. Mając powyższe okoliczności na uwadze i uznając, że organ wszechstronnie rozważył sprawę zatem nie naruszył przepisów postępowania oraz nie naruszył treści art. 336 Kodeksu Cywilnego w zw. z art. 353¹KC Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. oddalił skargę.