V SA/Wa 1247/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant st. specjalista - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2014r. sprawy ze skargi K. Sp. z o.o. w M. na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2014r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę Przedmiotem skargi, wniesionej przez K. Sp. z o.o. z siedzibą w M., jest rozstrzygniecie zawarte w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR) z dnia [...] stycznia 2014r. znak [...] ([...]) w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej w ramach działania ,,Zwiększenie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej’’ objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zostało podjęte w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...].05. 2013r. K. Sp. z o.o. (dalej: Spółka, Skarżący) złożył wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania 123 ,,Zwiększenie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej’’ objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. W wyniku weryfikacji organ stwierdził, iż wniosek posiada braki, stąd Skarżący pismem z dnia 18.07. 2013r został wezwany do ich usunięcia (k- 190-197 akt administracyjnych). Pismem z dnia 2.09. 2013r Skarżący uzupełnił wniosek; jednakże wobec nie usunięcia wszystkich braków, został wezwany ponownie do uzupełnienia wniosku – pismo Agencji z dnia 27.09.2013r. (k- 469-477 akt adm.). W odpowiedzi, Skarżący częściowo uzupełnił wniosek, wnosząc jednocześnie o wydłużenie terminu na usunięcie braków. Agencja wyraziła zgodę. W dniu 25.11. 2013r. wpłynęła do Agencji następna część uzupełnień do wniosku oraz – po raz kolejny – prośba o wydłużenie terminu na usuniecie braków (k- 485-498 akt adm.). Pismem z dnia 28.11. 2013r Skarżący nadesłał uzupełnienia, a także po raz trzeci, zwrócił się o przedłużenie terminu na usuniecie braków, na co Agencja wyraziła zgodę. W przedłużonym terminie Spółka złożyła uzupełnienia. W wyniku ostatecznej weryfikacji ustalono, że wniosek wciąż posiada braki, stąd Agencja pismem z dnia [...].01. 2014r. poinformowała o odmowie przyznania pomocy, wskazując przyczyny takiego rozstrzygnięcia. W związku z powyższym, Skarżący wezwał Agencję do usunięcia naruszenia prawa. Organ uwzględnił dwa zarzuty: nieprawidłowo sporządzona oferta przez Przedsiębiorstwo F. i niedostarczenie prawidłowo wypełnionego Biznes Planu i uznał, ze nie powinny one stanowić podstawy odmowy. Pozostałe podstawy odmowy przyznania pomocy zostały przez Agencję podtrzymane. Agencja wskazała, że w odpowiedzi na pismo z dnia [...].07. 2013r. Spółka dokonała zmiany w zakresie zestawienia rzeczowo- finansowego operacji przez dodanie zadania ,,G.’’ w kwocie 25.000zł. W pierwotnie złożonym wniosku o przyznanie pomocy nie było tego zadania, a zmiana ta nie wynikała z wezwania Agencji. W kolejnym piśmie Agencja wezwała Skarżącego do usunięcia dodanego zadania, gdyż jego koszt nie stanowił kosztu kwalifikowalnego w ramach tego działania. Wówczas Skarżący usunął to zadanie, co było działaniem prawidłowym. Jednakże dodatkowo usunął zadanie związane z budową ekologicznej oczyszczalni ścieków bytowych (k- 202 poz. 1 zestawienia i k -510 –poz. 1 zestawienia). Ta zmiana nie wynikała z wezwania Agencji. ARiMR wskazała, że Skarżący nieprawidłowo określił cel operacji. Wskazał, iż celem operacji jest rozwiniecie produkcji gotowej paszy dla zwierząt gospodarskich przez rozbudowę i wprowadzenie nowej technologii. Ta nowa technologia polegała na zakupie hybrydowej instalacji elektrycznej oraz stacji transformatorowej, dzięki którym pozyskiwana miała być energia elektryczna wykorzystywana do zasilania procesów produkcyjnych lub magazynowania w akumulatorach z przeznaczeniem na wykorzystanie w czasie zaniku zasilania zewnętrznego jako awaryjne żródło energii. Organ stwierdził, że koszty zakupu hybrydowej instalacji elektrycznej (system paneli fotowoltaicznych oraz turbin wiatrowych) i stacji transformatorowej nie są kosztami związanymi związanymi z wprowadzeniem nowych procesów lub technologii. W-ca nie miał wiec podstaw do zaznaczenia odpowiednich punktów wniosku. W związku z tym, za nieprawidłowo zaznaczono kolejne punkty wniosku, powiązane z pkt 15, a wiec pkt 16 Zgodność operacji z celami programu, określonymi dla działania ,,Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej’’, 17 Typ reorganizacji produkcji oraz 19. Koszty realizacji operacji. Ponadto w pkt 13.2 nie wpisano prawidłowych kodów wg wspólnej taryfy celnej, które odpowiadają wpisanym w tabeli przetwarzanym produktom rolnym: pszenica durum wysokiej jakości, pszenica zwyczajna przeznaczona do przetwórstwa oraz pszenżyto. Ponadto Agencja wskazała, iż Skarżący nie dostarczył Biznes Planu, sporządzonego na formularzu, we wszystkich wymaganych punktach rozdziału ,,Rynek i marketing’’ – nie wypełniono informacji dotyczącej listy największych dostawców surowca. Dodatkowo, w ofercie na dostawę ładowarki teleskopowej znajduje się koszt niekwalifikowalny operacji – koszt rejestracji UDT (k – 490). Organ podkreślił, że wobec nieusunięcia wszystkich braków w terminie – pomimo dwukrotnego wezwania – Agencja Odmówiła przyznania wnioskowanej pomocy. W skardze do WSA Spółka zarzuciła rozstrzygnięciu naruszenie prawa polegające na uznaniu, iż nie zostały uzupełnione w terminie braki wniosku oraz oparcie decyzji na niezgodnej z prawem interpretacji § 10 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 pażdziernika 2007r w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania ,,Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej’’ oraz ustalenie błędnego stanu faktycznego poprzez przyjęcie, iż nieuzupełnienie nastąpiło na skutek niezachowania należytej staranności w uzyskaniu niezbędnych dokumentów. Zarzuciła także naruszenie prawa polegające na użyciu w uzasadnieniu swojej decyzji faktów i danych których zródło nie zostało ujawnione – wskazane. W dalszej części skargi Spółka wskazała, że nie przedstawiła umów lub listów intencyjnych na dostawę surowca bo umowy mogą być podpisane dopiero przed zasiewami lub zbiorami w roku, w którym nastąpi rozruch technologiczny inwestycji, a także gdy nastąpi sprecyzowanie zakresu ilościowego i jakościowego dostaw. Wnioskodawca przedstawił prognozę, a umowami może wykazać się, gdy złoży wniosek o płatność. Co do instalacji hybrydowej – nie uznanie tego rozwiązania za innowacyjne, to, zdaniem Skarżącego, anachronizm w sytuacji, gdy w UE nawołuje się do stosowania nowych ekologicznych technologii. Co do kodów taryfy celnej – instrukcja nie podaje z jakiej taryfy należy korzystać. Odnośnie dwukrotnej korekty plany rzeczowego- Skarżący uważa, iż ograniczenie ma sens wówczas, gdy dochodzi do zwiększenia niezbędnych środków finansowych. Koszt badań UDT jest kosztem kwalifikowanym, gdyż urządzenie bez tych badań nie mogłoby działać. Ponadto, zdaniem Skarżącego, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne, a ta osoba jest Agencja. W związku z powyższymi zarzutami, Spółka wniosła o ,,uchylenie przedmiotowej decyzji’’. W odpowiedzi na skargę ARiMR wniosła o jej oddalenie podtrzymując uzasadnienie zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Uprawnienia wojewódzkich sadów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądow administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej: ,,p.p.s.a’’), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postepowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postepowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygniecie, albo tez przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit.a– c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 z póżn. zm., dalej ,,p.p.s.a’’). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 165 k.p.a. lub w innych przepisach, np. art. 247 § 1 o.p. (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Na wstępie Sąd przypomina, że szczegółowe zasady dotyczące przyznawania pomocy finansowej w ramach działania uregulowane są w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia z dnia 17 pazdziernika 2007r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz pomocy finansowej w ramach działania Zwiększenie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej’’ objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (D. U. Nr 200, poz. 1444 z póżn. zm.), dalej: rozporządzenie. Wydane ono zostało na podstawie delegacji zawartej w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007r o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013r. poz. 173), dalej: ustawa. Art. 22 ust 2 i 4 ustawy wyłącza stosowanie przepisów Kodeksu Postępowania administracyjnego , dalej: k.p.a. Zgodnie z § 10 ust. 3 rozporządzenia jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie spełnia innych niż określone w ust. 1 i 2 wymagań, Agencja wzywa wnioskodawcę, w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba ze zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy. § 10 ust.4 pkt 2 rozporządzenia stanowi, że jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie wszystkich braków, Agencja wzywa ponownie , w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba, że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy. Stosownie do § 10 ust. 5 rozporządzenia, jeżeli wnioskodawca, pomimo ponownego wezwania nie usunął w terminie wszystkich braków, Agencja nie przyznaje pomocy. Zgodnie z § 10 ust. 6 rozporządzenia złożony wniosek nie może być zmieniany przez wnioskodawcę w zakresie planu finansowego operacji lub zestawienia rzeczowo-finansowego operacji, z wyłączeniem zmian wynikających z wezwań Agencji; jednej zmiany w zakresie planu finansowego operacji lub zestawienia rzeczowo-finansowego operacji, jeżeli zmiany te nie powodują zmiany celów operacji wskazanych we wniosku o przyznanie pomocy oraz zwiększenia kwoty pomocy. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, ze Skarżący – w odpowiedzi na pismo Agencji z dnia [...].07.2013r. (I wezwanie) dokonał zmiany w zakresie zestawienia rzeczowo-finansowego operacji. Dodał zadanie ,,G." w kwocie 25.000 zł. W pierwotnie złożonym wniosku nie ubiegał się o realizacje tego zadania. Zmiana ta nie wynikała z wezwania Agencji. W ten sposób został wyczerpany limit zmian wynikający z § 10 ust. 6 rozporządzenia. Na wezwanie ARiMR, Skarżący usunął dodane zadanie, i to jest działanie prawidłowe. Jednakże dodatkowo usunął również zadanie związane z budową ekologicznej oczyszczalni ścieków bytowych, a ta zmiana nie wynikała z wezwania Agencji. Już z tego faktu wynika, zdaniem Sądu, obowiązek odmowy przyznania wnioskowanej pomocy. W § 10 ust. 6 zawarty jest generalny zakaz dokonywania wszelkich zmian w zestawieniu rzeczowo finansowym operacji i ustawodawca nie przewidział dopuszczalności zmiany polegającej na ograniczeniu zakresu rzeczowego operacji. Ponadto, kierując się treścią § 11 pkt 3 ust. 1 rozporządzenia, a także Instrukcją wypełniania wniosku , zakup hybrydowej instalacji elektrycznej oraz stacji transformatorowej, nie może być traktowane jako wprowadzenie nowej technologii. Nieprawidłowo określony cel operacji spowodował błędy w III części wniosku, tj. pkt 16.1.1, 17.2 , 19.13.3. Rację ma Agencja, nie uwzględniając kosztu rejestracji w UDT jako kosztu kwalifikowanego, gdyż zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia, kosztami kwalifikowanymi są wyłącznie koszty wymienione w § 5 . Koszt rejestracji nie jest w tym przepisie wymieniony. W związku z tym, iż Agencja podjęła prawidłowe rozstrzygniecie nie naruszając prawa materialnego ani procesowego, a zarzuty zawarte w skardze nie znalazły potwierdzenia, Wojewódzki Sad Administracyjny na podstawie przepisu 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.