V SA/Wa 1249/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. G. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 15 grudnia 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 1249/10 w sprawie ze skargi Z.G. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania; postanawia: - odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z 15 grudnia 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 1249/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z. G. (zwanego dalej: skarżącym) na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] marca 2010 r. opisaną w komparycji postanowienia. Pismem z [...] listopada 2012 r. (data nadania pocztowego) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 15 grudnia 2010 r., załączając jednocześnie powyższy wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W jego uzasadnieniu wyjaśnił, iż w skardze jako miejsce zamieszkania wskazał adres: [...] , ul. K. 29/1, choć faktycznie pod tym adresem nie zamieszkiwał. Korespondencję lub awizo przekazywała mu jego żona, z którą był skonfliktowany. Wówczas, tak jak i obecnie, zamieszkiwał w S., jednak tego adres nie wskazał bowiem jest to mała wioska i zdaniem skarżącego byłyby kłopoty z doręczaniem korespondencji. Na dowód tego skarżący załączył urzędowy dokument potwierdzający jego zameldowanie na pobyt stały w miejscowości S.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął 22 grudnia 2010 r. Nadesłanie zatem wniosku przy piśmie z 29 listopada 2012 r. zawierającego również wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia nastąpiło z uchybieniem terminu określonego w art. 141 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. Z 2012 r. poz. 270 j.t.) – dalej: p.p.s.a. Ponadto wniosek został złożony po upływie roku od uchybionego terminu, a zatem ewentualne jego przywrócenie, w myśl art. 87 § 5 p.p.s.a. może nastąpić tylko w przypadkach wyjątkowych. Jednocześnie zgodnie z treścią art. 87 § 1, § 2 i § 4 ustawy p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie, przy czym po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (art. 87 § 5 p.p.s.a.). Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego, przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Skarżący takiego zaangażowania w terminowym złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie wykazał. Nie stanowią bowiem przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu podnoszone przez skarżącego okoliczności sprowadzające się wskazania przez niego adresu do korespondencji, pod którym skarżący właściwie nie zamieszkiwał z uwagi na powstały konflikt z małżonką, a który to adres był wiążący dla Sądu w toku postępowania. Zgodnie bowiem z treścią art. 70 § 1 i § 2 p.p.s.a. strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. W razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany. W ocenie Sądu nie ma podstaw do przyjęcia, że skarżący bez swojej winy uchybił terminowi do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnia zapadłego w sprawie wyroku, co stanowi niezbędną przesłankę ewentualnego uwzględnienia wniosku. Z akt sprawy wynika bowiem, że o skutkach zaniedbania obowiązku zawiadomienia Sądu o zmianie swojego adresu zamieszkania skarżący został poinformowany przy pismach z dnia 2 czerwca 2010 r. (k-10 i 11 akt sąd.) czego dowodem jest osobiście odebrana przez skarżącego w dniu 7 czerwca 2010 r. korespondencja zawierająca takie pouczenia (ZPO, k-24 akt sąd.). Pomimo tego nadsyłając do Sądu wypełniony formularz PPF z dnia 14 czerwca 2010 r. tj. po fakcie odebrania korespondencji z dnia 2 czerwca 2010 r. skarżący ponownie, jako adres do korespondencji wskazał ul. K. 29/1, [...] . Wskazany zatem powyższy adres stanowił dla Sądu adres do korespondencji do czasu zakończenia postępowania zainicjowanego skargą bowiem inny adres nie był Sądowi znany. Dlatego też skutecznie na adres [...] , ul. K. 29/1 doręczano skarżącemu, w toku postępowania, korespondencję, w tym zawiadomienie o rozprawie, co zawarto w protokole rozprawy z dnia 15 grudnia 2010 r. W świetle okoliczności sprawy oraz wyjaśnień skarżącego powoływanych na poparcie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku, uznać należy, iż nie wykazano braku winy w uchybieniu terminu do dokonania przedmiotowej czynności sądowej. W ocenie Sądu nie istniały żadne obiektywne przeszkody do wcześniejszego zawiadomienia Sądu o zmianie adres do korespondencji, tym bardziej że skarżący był poinformowany o procesowych skutkach zaniedbania tego obowiązku. Skarżący mając świadomość negatywnych konsekwencji w przypadku doręczenia korespondencji pod wskazany przez siebie adres nie podjął żadnych czynności, dzięki którym nie uchybiłby terminowi do złożenia przedmiotowego wniosku. Skarżący nie mieszkając w miejscowości O.od 2009 r. (oświadczenie zawarte wniosku o przywrócenie terminu) nie wykazał również, czym spowodowane było wskazanie "nowego" adresu do korespondencji dopiero po dwóch latach od wydania w sprawie wyroku. Mając powyższe na uwadze skarżący, zdaniem Sądu, nie uprawdopodobnił winy w niedochowaniu terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia i nie wykazał związku pomiędzy przedstawionym Sądowi zaświadczeniem o zameldowaniu w miejscowości S., a niemożnością wskazania tego adresu do korespondencji jeszcze w toku postępowania sądowoadministracyjnego. W ocenie Sądu nie można przyjąć, że w przedmiotowej sprawie nastąpił wyjątkowy wypadek, o którym mowa w art. 87 § 5 p.p.s.a, uzasadniający przywrócenie wnioskowanego terminu po upływie roku od jego uchybienia, co również uniemożliwia pozytywne rozpatrzenie wniosku. W tej sytuacji, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.