V SA/Wa 1255/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska – Jóźków, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2015 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa oddala skargę Przedmiotem skargi złożonej przez J. K. (dalej: skarżący) jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (dalej: Dyrektor ARiMR) z [...] stycznia 2015 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w C. (dalej: Kierownik ARiMR) z [...] listopada 2014 r., nr [...] o stwierdzeniu wydania decyzji z naruszeniem prawa dotyczącej przyznania płatności na zalesienie gruntów rolnych na rok 2006. Stan faktyczny sprawy przedstawiał się następująco. Skarżący [...] czerwca 2006 r. złożył w ARiMR wniosek o przyznanie pomocy na zalesianie na rok 2006, w którym zadeklarował do zalesienia działki rolne o łącznej powierzchni [...] ha położone na działkach ewidencyjnych nr [...] w K. i nr [...] w K. Skarżący wnioskował o przyznanie: wsparcia na zalesienie do terenów położonych na terenach o korzystnej konfiguracji do powierzchni [...] ha (las iglasty) oraz [...] ha (las liściasty); premii pielęgnacyjnej do powierzchni [...] ha oraz premii zalesieniowej do powierzchni [...] ha. Po rozpatrzeniu wniosku Kierownik ARiMR decyzją z [...] grudnia 2006 r. nr [...] przyznał skarżącemu wnioskowaną pomoc składającą się z: wsparcie na zalesienie w wysokości [...] zł, płatnej jednorazowo po wykonaniu zalesienia; premii pielęgnacyjnej w wysokości [...] zł, płatnej corocznie przez okres 5 lat począwszy od dnia wykonania zalesienia oraz premii zalesieniowej w wysokości [...] zł, płatnej corocznie przez okres 20 lat począwszy od dnia wykonania zalesienia. Następnie w wyniku przeprowadzonej kontroli na miejscu w gospodarstwie skarżącego z [...] listopada 2011 r., stwierdzono, że powierzchnia zalesienia działki rolnej [...] wyniosła [...] ha (działka nr [...]) wobec deklarowanej powierzchni [...] ha. Powyższe spowodowało wszczęcie przez Kierownika ARiMR w C., postanowieniem z [...] kwietnia 2012 r. wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną z [...] grudnia 2006 r., a następnie wydanie decyzji z [...] lipca 2012 r. o uchyleniu decyzji dotychczasowej i przyznaniu płatności na zalesianie gruntów rolnych w pomniejszonej wysokości. W wyniku odwołania skarżącego, Dyrektor ARiMR decyzją z [...] sierpnia 2012 r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Powodem uchylenia decyzji organu I instancji był fakt, iż organ wydał decyzję bezpodstawnie przyjmując, że decyzja z [...] grudnia 2006 r. była wydana na podstawie fałszywych dowodów, co nie miało miejsca. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Kierownik ARiMR decyzją z [...] stycznia 2013 r. stwierdził wydanie decyzji z [...] grudnia 2006 r. z naruszeniem prawa. W wyniku rozpoznania odwołania skarżącego, Dyrektor ARiMR decyzją z [...] maja 2013 r. uchylił decyzją Kierownika ARiMR i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Powodem uchylenia przedmiotowej decyzji były wątpliwości dotyczące ustaleń stanu faktycznego oraz przeprowadzenie ponownej kontroli w gospodarstwie rolnika. Wyniki tejże kontroli przeprowadzonej [...] kwietnia 2013 r. świadczyły o tym, że poprzednie ustalenia stanu faktycznego były nieprawidłowe. W trakcie ponownego rozpoznania sprawy przez Kierownika ARiMR została przeprowadzona [...] sierpnia 2013 r. trzecia kontrola działek zalesionych przez skarżącego. Z raportu kontroli wynikało, że na działce nr [...] (działka [...]) powierzchnia zalesiona wynosi [...] ha w stosunku do deklarowanej [...] ha. Powierzchnia zalesiona na działce [...] (nr [...]) była zgodna z deklaracją tj. [...] ha. Spowodowało to wydanie przez Kierownika ARiMR decyzji z [...] kwietnia 2014 r. o stwierdzeniu wydania decyzji z [...] grudnia 2006 r. z naruszeniem prawa. W trakcie postępowania odwoławczego w gospodarstwie skarżącego [...] maja 2014 r. została przeprowadzona ponowna (czwarta) kontrola. Z protokołu z czynności kontrolnych wynikało, że powierzchnia zmierzona i stwierdzona wykonanego zalesienia na działce nr [...] wyniosła [...] ha. Mając na uwadze powyższe Dyrektor ARiMR decyzją z [...] września 2014 r. uchylił decyzję Kierownika ARiMR i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Powodem uchylenia był fakt przeprowadzenia czwartej kontroli w gospodarstwie skarżącego, a w związku z tym zaistniała konieczność ponownego przeanalizowania wszystkich zgromadzonych w aktach sprawy materiałów dowodowych. Kierownik ARiMR decyzją z [...] listopada 2014 r. stwierdził, że decyzja z [...] grudnia 2006 r. została wydana z naruszeniem prawa. W podstawie prawnej wskazał: art. 151 § 2, art. 146 § 1 i art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: k.p.a.). W wyniku rozpoznania odwołania skarżącego, Dyrektor ARiMR wskazaną na wstępie decyzją z [...] stycznia 2015 r. utrzymał w mocy decyzję z [...] listopada 2014 r. W jej uzasadnieniu Dyrektor ARiMR przytoczył regulacje prawne dotyczące przyznawania pomocy na zalesianie tj.: rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na zalesianie gruntów rolnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004, Nr 187, poz. 1929, ze zm.; dalej "rozporządzenie") oraz ustawę z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. z 2004 r. Nr 229, poz. 2273, ze zm.). Dyrektor ARiMR następnie wyjaśnił, że w trakcie kontroli na miejscu przeprowadzonej w gospodarstwie skarżącego wykryto nieprawidłowości odnośnie niezgodności powierzchni deklarowanej na zalesionej działce rolnej [...] (nr [...]). Skarżący wnioskował o przyznanie płatności do działki rolnej [...] do powierzchni [...] ha, a powierzchnia stwierdzona na tej działce wyniosła jedynie [...] ha, co wynika z raportu z czynności kontrolnych z [...] sierpnia 2013 r. oraz z [...] maja 2014 r., czyli z dwóch ostatnich kontroli, które zostały przeprowadzone ze względu na składane przez rolnika odwołania i zastrzeżenia do wyników z kontroli. Dyrektor ARiMR podkreślił, że podczas kontroli z [...] sierpnia 2013 r. pomiar został wykonany przy użyciu odbiornika [...], a kontrola z [...] maja 2014 r. została przeprowadzona za pomocą systemu pomiarowego [...], metoda pomiaru: [...]. Z uwag inspektorów terenowych wynika, że skarżący odmówił podpisania raportu ze względu na różnice pomiędzy powierzchnią deklarowaną a stwierdzoną działki [...]. Dyrektor ARiMR wskazał, że pomoc jest przyznawana na wniosek rolnika, jednak należy dokonać weryfikacji, czy żądanie może zostać spełnione. W niniejszej sprawie organy obu instancji dokonały szczegółowej analizy wszystkich dowodów w sprawie, tj. raportów z kontroli, szkiców terenowych, zdjęć fotograficznych i ustaliły powierzchnie działek rolnych uprawnione do przyznania płatności. Zdaniem Dyrektora ARiMR przeprowadzone ustalenia kontrolne zostały dokonane w zgodzie z przepisami prawa unijnego tj.: art. 23 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003. Łączna powierzchnia stwierdzona po kontroli na miejscu oraz kontroli administracyjnej wyniosła [...] ha w stosunku do deklarowanej [...] ha. Dalej Dyrektor ARiMR wskazał na przepisy proceduralne dotyczące wznowienia postępowania administracyjnego tj.: art. 151 § 2, art. 146 § 1 oraz art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. i wyjaśnił, że podstawą do wznowienia postępowania administracyjnego było stwierdzenie podczas kontroli na miejscu mniejszej powierzchni zalesionej niż zadeklarowana we wniosku przez rolnika. Okoliczność zalesienia mniejszej powierzchni istniała w dniu wydania decyzji przez organ I instancji jednakże nie była znana temu organowi, a więc istniały przesłanki do wznowienia postępowania. Dyrektor ARiMR wyjaśnił, że z uwagi na upływ pięciu lat od doręczenia decyzji z [...] grudnia 2006 r. uchylenie decyzji z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. nie było dopuszczalne. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 151 § 2 k.p.a., organ administracji publicznej ogranicza się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji. Na końcu Dyrektor ARiMR odniósł się do dokumentacji z aktualizacji i ponownej klasyfikacji zmienionych użytków gruntowych dotyczących działki nr [...]. Wskazał, że w protokole z wywiadu terenowego brak jest danych GPS lub wykazu współrzędnych punktów pomierzonych na spornym obszarze lub innych danych pozwalających odnieść się do danych zawartych w protokole z wywiadu terenowego. Ponadto w decyzji ze Starostwa z [...] grudnia 2011 r. nie ma zapisów z których wynika, że powierzchnia nasadzeń w ramach PROW wynosi [...] ha. Z mapy klasyfikacyjnej uzupełniającej i tabeli dotyczącej zmian danych ewidencyjnych wynika, że na działce nr [...] jest [...] ha użytków [...] oraz [...] użytków [...]. Jak wynika z mapy i załączników graficznych będących w posiadaniu ARiMR granice tych użytków nie pokrywają się z położeniem zalesienia na deklarowanej działce. Ponadto według ewidencji gruntów i budynków do dnia wydania decyzji ze starostwa oficjalnie na działce ewidencyjnej nie było użytków leśnych (brak w wypisie oznaczenia [...]), a więc zmianom klasyfikacyjnym podlegała cała działka ewidencyjna a nie tylko część zalesiona w ramach PROW 2004-2006. Z dokumentacji wynika, że tylko Biuro Kontroli na Miejscu wykonało pomiary zalesienia. Biorąc pod uwagę powyższe Dyrektor ARiMR stwierdził, że zarzuty odwołania odnośnie braku uwzględnienia wyników z kontroli z [...] kwietnia 2013 r., są niezasadne. Organ wskazał także, że zmiany w formularzu raportu, m.in. skreślenia przy obwodzie i tolerancji, wynikają z tego, że sporządzone raporty z kontroli podlegają za każdym razem weryfikacji formalnej w biurze. W przypadku wykrycia pewnych błędów oczywistych, na podstawie zebranej podczas kontroli dokumentacji, dokonuje się poprawek opisanych datą i podpisem osoby dokonującej weryfikacji. Wskazane przez skarżącego skreślenia polegały jedynie na zmianie obwodu i tolerancji pomiaru, jednak nie miało to wpływu na wielkość pomiaru działki rolnej. Dyrektor ARiMR odnosząc się do zarzutu skarżącego, że decyzja Kierownika ARiMR została wydana wbrew przepisom art. 151 § 2 k.p.a., gdyż organ nie ograniczył się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa, a również wyliczył sankcje od powierzchni zalesienia, uznał ten zarzut za niezasadny. Dyrektor ARiMR wyjaśnił, że organ I instancji wydając decyzję na podstawie art. 151 § k.p.a. ograniczył się do stwierdzenia, iż dotychczasowa decyzja została wydana z naruszeniem prawa i wskazał z jakiego powodu nie mógł uchylić niniejszej decyzji. Przy czym istotne jest, iż decyzja stwierdzająca wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa nie eliminuje z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji ostatecznej, która nadal kształtuje stosunek prawny, ale może stanowić m.in. podstawę do ewentualnego wszczęcia postępowania w sprawie nienależnie lub nadmiernie pobranych płatności. W skardze z 14 lutego 2014 r. do tutejszego Sądu skarżący wniósł o uchylenie decyzji Dyrektora ARiMR z [...] stycznia 2015 r. wraz z decyzją Kierownika ARiMR z [...] listopada 2014 r. Skarżący wskazał, że w 2006 r. zgłosił do płatności bezpośrednich powierzchnię [...] ha, która wówczas była łąką i była obsiana żytem. Nie zgłosił do dopłat bezpośrednich skarpy, która do zalesienia została wyrównana. Skarżący zarzucił, że organy nie rozpoznały sprawy w sposób wnikliwy, nie ustosunkowały się bowiem do zarzutów dotyczących niezgodności w pomiarach, co narusza art. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Organ nie wyjaśnił, skąd wzięły się rozbieżności w protokołach kontroli i czy w związku tym przeprowadzona kontrola dała wiarygodne wyniki. Narusza to przepisy art. 7, art. 8, art. 10, art. 77 i art. 80 k.p.a. w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Skarżący podkreślił, że bez swojej winy nie brał udziału w pomiarach zalesienia z [...] sierpnia 2013 r. i [...] maja 2014 r. W ocenie skarżącego stwierdzona różnica mogła być mniejsza, niż ustalono i prawdopodobne jest, że różnica nie przekracza 3%. Ponadto skarżący wskazał, że "poprawiano" raport już w późniejszym okresie, nie zawiadamiając go o poprawkach. W odpowiedzi na skargę Dyrektor ARiMR wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Istota niniejszej sprawy sprowadzała się do zbadania, czy Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR nie naruszył obowiązujących przepisów prawa materialnego oraz prawa procesowego stwierdzając, że decyzja z [...] grudnia 2006 r. została wydana z naruszeniem prawa. Przeprowadzona kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazała, że orzekającym w sprawie organom administracji publicznej nie można skutecznie zarzucić, że przy rozstrzyganiu sprawy naruszyły obowiązujące przepisy prawa materialnego lub procesowego w stopniu skutkującym koniecznością wyeliminowania wydanych decyzji z obrotu prawnego. Organy prawidłowo i wszechstronnie ustaliły stan faktyczny sprawy, w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, i na podstawie jego swobodnej oceny zastosowały właściwe w sprawie przepisy obowiązującego prawa. Pierwsza kwestia wiąże się dopuszczalnością wznowienia postępowania w sprawie zakończonej wydaniem decyzji ostatecznej. Postępowanie w sprawie zakończonej zaskarżoną zostało wznowione postanowieniem wydanym [...] kwietnia 2012 r. Postanowienie to, wywołujące skutki jedynie procesowe, zostało wydane zgodnie z warunkami określonymi w art. 149 § 1 i 2 k.p.a., zakreślając jego granice do przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. a więc tzw. nowych dowodów lub okoliczności. Jeśli chodzi o przesłanki wznowienia w sprawach z zakresu przyznania płatności na zalesienie gruntów podstawę prawną kontroli administracyjnej wniosku o przyznanie tej płatności stanowiły przepisy art. 7 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. z 2004 r. Nr 229, poz. 2273, ze zm.) oraz art. 23 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz. U. L 270 z 21.10.2003, str. 1). Organy wykazały, że w sprawie zaistniały nowe dowody w związku z przeprowadzonymi w gospodarstwie skarżącego oparciu o powołane przepisy cztery kontrole na miejscu ([...] listopada 2011 r., [...] kwietnia 2013 r., [...] sierpnia 2013 r. i [...] maja 2014 r.), które wykazały inną stwierdzoną powierzchnię zalesienia działki nr [...] niż zadeklarowana przez skarżącego we wniosku. Różnica ta wyniosła [...] ha. Wobec powyższego zaistniały przesłanki do wdrożenia procedury wznowieniowej i merytorycznej oceny decyzji objętej wznowieniem. Ustalenia faktyczne organu znajdują potwierdzenie w materiale sprawy w protokołach pokontrolnych. Wbrew zarzutom skargi ustalenia zawarte w tych protokołach są wiarygodne. W szczególności zasadnicze znaczenia mają dwa ostatnie protokoły z kontroli na miejscu, podczas których pomiaru spornej działki nr [...] dokonano przy użyciu różnych odbiorników GPS tj.: [...] oraz systemu pomiarowego [...], metoda pomiaru: [...]. Wyniki tych pomiarów dały taki sam wynik wskazujący, że zalesiona powierzchnia działki nr [...] wynosi [...] ha, a nie jak zadeklarował we wniosku skarżący [...] ha. Istotne jest również to, że choć kontrole zostały przeprowadzone przez różnych kontrolerów wyniki kontroli były spójne. Przy czym zauważyć należy, że wyniki drugiej kontroli – jak wyjaśnił Dyrektor ARiMR – obarczone były błędem pomiarowym urządzenia GPS – stąd też nastąpiła konieczność dokonania weryfikacji tego pomiaru, co zostało zrobione poprzez dwie kolejne wspomniane wyżej kontrole na miejscu. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku uczestniczenia skarżącego w pomiarach działki, Sąd zauważa, że zarówno z zapisów protokołu kontroli z [...] sierpnia 2013 r. jak i z [...] maja 2014 r. wynika, że skarżący nie tylko był powiadomiony o przeprowadzeniu kontroli ale także w nich osobiście uczestniczył (p. k. 211-212 oraz 248-249 akt adm.). Z zapisów tych wynika zatem, że nie jest prawdą, iż skarżący uczestniczył tylko w drugiej kontroli z [...] kwietnia 2013 r. Przy czym podkreślić należy, że zgodnie z art. 25 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. UE L 141 z 30.04.2004, str. 18, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 3, t. 44, str. 243, z późn. zm.) kontrole na miejscu przeprowadzane są bez uprzedzenia. Jeżeli jednak nie zagrażałoby to celowi kontroli, można zawiadomić o niej z wyprzedzeniem ściśle ograniczonym do koniecznego minimum. Okres wyprzedzenia nie może przekraczać 48 godzin, z wyjątkiem uzasadnionych przypadków. W związku z tym także i z tego powodu zarzut skarżącego dotyczący braku uczestniczenia w pomiarach działek podczas kontroli na miejscu Sąd uznał za chybiony. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności oraz to, że zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich (...) Prezes Agencji powierzył dokonywanie kontroli na miejscu wyspecjalizowanym jednostkom organizacyjnym dysponującym odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowymi i technicznymi, Sąd nie znajduje argumentów, które mogłyby zakwestionować dokonane ustalenia kontrolne. W istocie żądania skarżącego sprowadzają się do dokonania kolejnej, piątek kontroli na miejscu działki nr [...], co wobec tożsamych ustaleń dwóch ostatnich kontroli byłoby niezasadne. Tym bardziej, że skarżący nie przedstawił dokumentacji, która mogłaby podważyć stwierdzoną wielkość zalesienia działki nr [...] dokonaną podczas dwóch ostatnich kontroli, a jego żądania wyrażają jedynie wątpliwości co do dokonanych pomiarów. Odnosząc się do zarzutów dotyczących "poprawek" w protokole kontroli z [...] maja 2014 r. Sąd wskazuje, że nie dotyczą one zmierzonej i stwierdzonej powierzchni działki rolnej zalesionej, a więc pozostają bez znaczenia dla wyniku sprawy. Powyższe prowadzi do wniosku, że organy w niniejszej sprawie przeprowadziły postępowanie dowodowe w sposób prawidłowy, wyjaśniając wszystkie okoliczności sprawy i odnosząc się do twierdzeń skarżącego, nie naruszając w tym zakresie wskazanych w skardze przepisów postępowania administracyjnego. Organy wyjaśniły ponadto motywy podjętego rozstrzygnięcia oraz zasadność przesłanek, którymi kierowały się przy załatwieniu sprawy. Dodatkowo podkreślić trzeba, że organy należycie ustaliły, że w rozpoznawanej sprawie zaistniały podstawy wznowienia postępowania i prawidłowo zastosowały obowiązujący w roku 2006 art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004. Ponadto należy także podkreślić, że organy słusznie ustaliły, że pierwotna decyzja, przyznająca skarżącemu pomoc na zalesianie, w świetle ustaleń dokonanych w toku postępowania po wznowieniu postępowania z uwzględnieniem wyników kontroli na miejscu, winna zostać uchylona, a wnioskowana pomoc przyznana w pomniejszonej wysokości. Jednakże zgodnie z art. 146 § 1 k.p.a. uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 oraz w art. 145a i art. 145b, nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia decyzji upłynęło pięć lat. W przedmiotowej sprawie skuteczne doręczenie stronie decyzji, co do której wznowione zostało postępowanie, nastąpiło w dniu [...] grudnia 2006 r., a zatem zgodnie z art. 151 § 2 k.p.a. możliwe było jedynie stwierdzenie wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji.