V SA/Wa 1257/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2011 r. wniosku A. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lutego 2010r. nr [...] obejmującą również żonę: L. M. oraz dzieci: K. M., A. M., A.-K. M., A. M. w przedmiocie: odmowy nadania statusu uchodźcy i odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium RP wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności do udzielenia zgody na pobyt tolerowany postanawia: - przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z odrzucił skargę A. M., dalej "skarżący", obywatela F.R. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] lutego 2010r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium RP wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności do udzielenia zgody na pobyt tolerowany, z uwagi na fakt, iż została ona wniesiona po upływie ustawowego terminu do jej złożenia. Na podstawie zarządzenia Sędziego Sprawozdawcy z 24 czerwca 2010r., Sąd przesłał skarżącemu odpis postanowienia odrzucającego skargę. Przesyłka sądowa została skierowana na adres korespondencyjny wskazany przez skarżącego w skardze oraz dołączonym do niej wniosku o przyznanie prawa pomocy (Ośrodek dla Osób Ubiegających się o Nadanie Statusu Uchodźcy ul. S. B. [...],[...]). Przesyłka została zwrócona przez Ośrodek, wraz z informacją, że cudzoziemiec w tym Ośrodku nie przebywa. Sąd ustalił, że skarżący został skreślony z listy przebywających w Ośrodku w dniu [...] czerwca 2010r. i nie pozostawił nowego adresu pobytu. W związku z tym, iż odpisu postanowienia Sądu nie można było doręczyć skarżącemu z uwagi na brak adresu, pod którym mógłby on odebrać korespondencję, a tym samym nie można było nadać sprawie dalszego biegu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowe. W dniu 11 lutego 2011 r. Sąd podjął postępowanie sądowe zawieszone postanowieniem z 17 sierpnia 2010r., w związku z wnioskiem skarżącego i wskazaniem nowego adresu do korespondencji. Odpis postanowienia wraz z odpisem postanowienia z dnia 24 czerwca 2010r. odrzucającego skargę doręczono skarżącemu na nowy wskazany adres korespondencyjny. Postanowieniem z dnia 8 marca 2011 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym. Okręgowa Rada Adwokacka w dniu [...] kwietnia 2011 r. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu adw. K. K.. W dniu 5 maja 2011 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od postanowienia z 22 czerwca 2010 r. oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na skarżoną decyzję oraz wniosek o przywrócenia terminu do wniesienia skargi odrzuconej postanowieniem z 22 czerwca 2010 r. W dniu 9 maja 2011 r. pełnomocnik skarżącego uzupełnił skargę kasacyjną oraz załączył do niej wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. We wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik wskazał, że wniosek jest uzasadniony, ponieważ skarżący nie zna języka polskiego, a w zaskarżonym postanowieniu nie został w języku dla niego zrozumiałym pouczony o trybie wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik wskazał również, że przyczyna uchybienia przez skarżącego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustała w dniu 2 maja 2011r., gdy pełnomocnik otrzymał pismo Okręgowej Rady Adwokackiej informujące o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu A.M.. Pełnomocnik argumentował również, że wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zostać rozpoznany przed odrzuceniem skargi. Odmienne procedowanie pozbawiło skarżącego możliwości obrony jego praw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, a postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. strona powinna wystąpić z takim wnioskiem do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi, a w jego treści uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu. Zgodnie natomiast z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie uchybionego terminu do złożenia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie, jednakże nie wszystkie argumenty poniesione w jego uzasadnieniu zasługują na uwzględnienie i mogą stanowić uzasadnienie dla przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. W szczególności w ocenie Sądu, przywrócenia terminu nie uzasadnia okoliczność, że skarżący nie zna języka polskiego. Obowiązujące przepisy regulujące postępowanie przed sądami administracyjnymi nie przewidują, aby orzeczenia podjęte w tym postępowaniu, były wydawane w języku obcym, zrozumiałym dla strony skarżącej. Sąd zauważa, że obowiązek pouczenia cudzoziemca w języku dla niego zrozumiałym, co do przysługujących mu środków odwoławczych, dotyczy postępowania administracyjnego. W zaskarżonej decyzji organ administracji zamieścił pouczenie w języku rosyjskim. Sąd nie podziela również argumentu, że w przypadku gdy skardze nie można nadać dalszego biegu (np. podlega ona odrzuceniu z powodu jej wniesienia po terminie), postępowanie w sprawie prawa pomocy powinno poprzedzić wydanie postanowienia odrzucającego skargę. Nie jest zasadne przedłużanie postępowania w sytuacji, gdy w ocenie Sądu skarga podlega odrzuceniu. Prawa strony w postępowaniu sądowym nie zostaną w takim przypadku naruszone, ponieważ pełnomocnik ustanowiony w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy może podjąć dalsze czynności w sprawie, a orzeczenie wydane przez Sąd podlega kontroli instancyjnej. Niezależnie od powyższych uwag, w ocenie Sądu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. Niespornym jest, że pełnomocnik skarżącego nie zachował terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, tym samym zasadnie wystąpił o przywrócenie uchybionego terminu. Rozpoznawany wniosek został złożony w dniu 9 maja 2011 r. Pełnomocnik skarżącego oświadczył we wniosku, że pismo ORA informujące o ustanowieniu pełnomocnikiem z urzędu otrzymał w dniu 2 maja 2011 r. i w tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej (por. wyrok NSA z 30 listopada 2006 r. sygn. akt II OZ 1115/06). Należy stwierdzić, że podjęcie stosownych czynności przez pełnomocnika w terminie nie późniejszym niż 30 dni licząc od dnia zawiadomienia go o ustanowieniu pełnomocnikiem strony, stanowi okoliczność świadczącą o braku winy strony w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, dając tym samym podstawę do przywrócenia tego terminu. Uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej powstało ze względu na wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika profesjonalnego, który został ustanowiony z urzędu dla skarżącego już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 86 w związku z art. 87 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.