V SA/Wa 1258/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, , Protokolant: starszy sekretarz - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2011 r. sprawy ze skargi D. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia opłaty manipulacyjnej dodatkowej; postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. nakazać Skarbowi Państwa – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wypłacić na rzecz D. Sp. z o.o. w W. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego, wpisanego do rejestru opłat sądowych w dniu [...] maja 2011 roku pod poz. [...]. Pismem z dnia 12 maja 2011 r. D. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2011 r., nr [...], w przedmiocie wymierzenia opłaty manipulacyjnej dodatkowej. W piśmie z dnia 27 lipca 2011 r. (data wpływu pisma do Sądu) skarżąca oświadczyła, iż cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002, nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a) – skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofniecie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wada nieważności. Natomiast zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w sytuacji skutecznego cofnięcia skargi, postępowanie sądowe ulega umorzeniu. Jak wynika z akt sprawy skarżąca pismem z dnia 27 lipca 2011 r. cofnęła skargę. Sąd nie znalazł powodów, dla których należałoby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, czy też zmierzające do obejścia prawa, bądź mające spowodować utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z tych względów na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 1 sentencji. O zwrocie uiszczonego przez skarżącą wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.