V SA/Wa 126/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Protokolant st. specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi D. W. na decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w części i umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę. W dniu [...] grudnia 2016 r. do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji wpłynęło pismo D.W. z prośbą o umorzenie zaległości abonamentowych wskazanych w upomnieniu P. S.A. nr [...] obejmującym okres od stycznia 2011 r. do lutego 2016 r. W uzasadnieniu Wnioskodawca powoływał się na okoliczność, iż od dnia [...] sierpnia 2007 r. wymeldowany jest z adresu: [...] w W., na którym P. S.A. wykazuje zaległości w płatności opłat abonamentowych. Nie mając "kontroli nad przychodzącą korespondencją" nie mógł odebrać przesłanego mu zawiadomienia o nadaniu indywidulanego numeru identyfikacyjnego Abonenta (INI). W ocenie Wnioskodawcy, brak dowodu doręczenia zawiadomienia powoduje, iż nie doszło do skutecznego nadania numeru identyfikacyjnego abonenta, a co za tym idzie nie ma podstaw do "obarczenia opłatą abonamentową odnoszącą się do tego numeru". Nie można także uznać, iż operator wyznaczony wywiązał się z obowiązku nałożonego w § 5 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Transportu w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych. D.W. wyjaśnił, iż w jego ocenie do opłat abonamentowych zastosowanie znajdują przepisy art. 118 Kodeksu cywilnego ustalające trzyletni okres przedawnienia. Pismem z dnia [...] lutego 2017 r. Abonent poinformował Organ prowadzący postępowanie, iż nie otrzymał odpowiedzi na swój wniosek o umorzenie zaległości wysłany do KRRiT w listopadzie 2016 r. Powyższe stanowi naruszenie art. 35 i 36 kpa. Dodatkowo wyjaśniał, iż postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r. Urząd Skarbowy zawiesił toczące się wobec niego postępowanie egzekucyjne z tytułu zaległości w płatności opłat abonamentowych. Z kolei pismem z dnia [...] marca 2017 r. (doręczonym w dniu [...] marca 2017 r.) wezwano Stronę do uzupełniania materiału dowodowego potwierdzającego występowanie przesłanek z art. 10 u.o.a, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania, tj.: aktualnego zaświadczenia o dochodach brutto lub zaświadczenia z urzędu pracy potwierdzającego bezrobocie z prawem lub bez prawa do pobierania zasiłku dla bezrobotnych, zaświadczenia o dochodach osób wchodzących w skład gospodarstwa domowego lub zaświadczenia o prowadzeniu jednoosobowego gospodarstwa domowego, w przypadku pozostawania pod opieką niepełnoletnich lub uczących się dzieci - zaświadczenia o pobieraniu zasiłku rodzinnego lub potwierdzenia nauki w trybie dziennym, ewentualnie zaświadczenia z ośrodka pomocy społecznej o korzystaniu z pomocy finansowej lub rzeczowej. Jednocześnie D.W. został poinformowany, iż organem właściwym w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego jest wierzyciel, tj. P. S.A. Pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r. abonent poinformował organ, iż odpowiedź została udzielona z naruszeniem terminów wskazanych w art. 35 kpa, w związku z powyższym roszczenia do zapłaty zaległego abonamentu "uważa za nieuzasadnione, a sprawę za zamkniętą." Dodatkowo podkreślił, iż do wniosku z dnia [...] listopada 2016 r. (data nadania) załączył korespondencję e-mailową potwierdzającą wykreślenie w 2010 r. jego danych z bazy abonentów. W związku z powyższym, nie ma podstaw do naliczenia zaległości. Podkreślił, iż czuje się nękany przez P. S.A., która razem z KRRiT próbuje wymusić zapłatę za abonament. Biorąc pod uwagę, iż wnioskodawca nie uzupełnił materiału dowodowego, a tym samym uniemożliwił organowi ocenę, czy w sprawie występują przesłanki z art. 10 u.o.a., decyzją [...] z dnia [...] maja 2017 r. KRRiT odmówiła umorzenia zaległości w płatności opłat abonamentowych rtv. W dniu [...] czerwca 2017 r. nadano w placówce pocztowej operatora wyznaczonego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący wyjaśniał, iż został wprowadzony w błąd przez pracowników P. S.A., którzy e-mailem z dnia [...] września 2010 r. poinformowali o wykreśleniu jego danych z bazy abonentów. Będąc przekonanym, iż nie ma żadnych zobowiązań związanych z opłatami za abonament, zaprzestał ich uiszczania. Powstanie zaległości nie było zatem celowym zaniechaniem, lecz spowodowane zostało uzyskaniem błędnej informacji od pracowników P. S.A. Skarżący ponownie podkreślił, iż odpowiedzi na Jego pisma udzielane były przez organ z naruszeniem terminów wskazanych w art. 35 kpa. W następstwie rozpoznania powyższego wniosku KRRiT decyzją [...] z dnia [...] listopada 2017 r. 1. uchyliła zaskarżoną decyzją w części zaległości za okres od [...] stycznia 2011r. do [...] grudnia 2011r. w wysokości 205,80 zł wraz z odsetkami w wysokości 124,00 zł, oraz 2. umorzyła postępowanie administracyjne w części dotyczącej okresu oraz wysokości opłat abonamentowych wskazanych w pkt 1 wraz z odsetkami. W uzasadnieniu w/w decyzji wskazano m.in., że zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1204, z późn. zm.) Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji może umorzyć lub rozłożyć na raty zaległości w płatności opłat abonamentowych, odsetki za zwłokę w ich uiszczaniu, opłatę za używanie niezarejestrowanego odbiornika radiofonicznego lub telewizyjnego oraz odsetki za zwłokę w jej uiszczeniu w wyjątkowych sytuacjach, jeżeli przemawiają za tym szczególne względy społeczne lub przypadki losowe. W postępowaniu, o którym mowa w art. 10 u.o.a, organ działa w ramach uznania administracyjnego. Organ podkreślił, że postępowanie w sprawie umorzenia zobowiązań abonamentowych wszczynane jest na wniosek abonenta-dłużnika i w jego interesie leży podanie do wiadomości organu wszystkich okoliczności sprawy przemawiających za przyznaniem ulgi w postaci umorzenia należności publicznej. Nie przesyłając dokumentów, wymienionych w piśmie KRRiT z dnia [...] marca 2017 r. abonent uniemożliwił organowi ocenę przesłanek z art. 10 u.o.a. Organ wzywał abonenta (pismo z dnia [...] marca 2017 r.) do przedstawienia zaświadczenia o wysokości uzyskiwanych dochodów, zaświadczenia dotyczącego liczby osób prowadzących z nim wspólne gospodarstwo domowe oraz do złożenia dokumentów potwierdzających dochód osób wchodzących w skład gospodarstwa domowego. Mimo wystosowanego w tej materii wezwania organ stosownych danych nie otrzymał. W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, organ nie miał zatem możliwości dokonania oceny aktualnych możliwości płatniczych Wnioskodawcy oraz ustalenia, czy obowiązek zapłaty należności publicznoprawnej pozbawiłby Skarżącego środków niezbędnych na pokrycie bieżących kosztów utrzymania. Z wystąpień Strony wynika, że okoliczność, którą odczytuje jako wyjątkową i nadzwyczajną, uprawniającą go do przyznania ulgi jest niedoręczenie przez P. S.A. zawiadomienia o nadaniu indywidualnego numeru identyfikacyjnego (INI). Organ wskazuje jednak na ścisły podział kompetencji istniejący pomiędzy Krajową Radą Radiofonii i Telewizji, a Pocztą Polską S.A. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji nie ma uprawnień w zakresie kontroli prawidłowości naliczania, ewidencji i innych obowiązków informacyjnych spoczywających na operatorze wyznaczonym. Rozporządzeniem Ministra Transportu z dnia 25 września 2007 r. w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych (DZ. U. Nr 187 z 2007 r., poz. 1342), które weszło w życie dnia 13 grudnia 2007 r., Poczta Polska została zobowiązana do nadania z urzędu posiadaczom imiennych książeczek radiofonicznych (w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia) indywidulanych numerów identyfikacyjnych i powiadomienia użytkowników o wprowadzonej zmianie. Rozporządzenie stanowiło, że dotychczasowe dowody zarejestrowania odbiorników w formie imiennej książeczki opłaty abonamentowej są dowodem zarejestrowania nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia. Użytkownicy odbiorników rtv, którzy dokonali rejestracji odbiorników na podstawie przepisów wykonawczych wynikających z wcześniejszych uregulowań prawnych oraz ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji, poprzedzającej ustawę o opłatach abonamentach, pozostali abonentami zobowiązanymi do uiszczania opłat abonamentowych (za wyjątkiem osób, które dopełniły formalności wyrejestrowania lub zwolnienia od opłat). Na podstawie obowiązujących przepisów nie anulowano zgłoszonych przez użytkowników wniosków rejestracyjnych, a wyłącznie imienną książeczkę opłat zastąpiono indywidulanym numerem identyfikacyjnym. O nadaniu INI Poczta Polska S.A. powiadamia abonenta, przesyłając zawiadomienie określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia. Literalna wykładnia powyższej regulacji nie uprawnia do wniosku, że przesłanie zawiadomienia jest elementem konstytuującym rejestrację odbiornika. Zawiadomienie ma charakter deklaratoryjny nie prawokształtujący, wobec czego niedopełnienie przez operatora obowiązku powiadomienia, nie oznacza unicestwienia czynności nadania INI dotychczasowym posiadaczom książeczek. Niezawiadomienie Abonenta o nadaniu INI nie jest też wyjątkową okolicznością, nie wypełnia przesłanki szczególnych względów społecznych oraz przypadków losowych, wobec czego nie stanowi podstawy do objęcia ulgą w spłacie zobowiązań publicznoprawnych. Badanie, czy należność z tytułu abonamentu została wobec Strony naliczona prawidłowo, czy poinformowano Stronę o numerze INI pozostaje poza zakresem kognicji KRRiT, która może w ramach przysługujących jej uprawnień umorzyć lub rozłożyć na raty zaległość z tytułu abonamentu w wysokości wykazywanej przez wierzyciela, którym w świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 marca 2010 r., sygn. k 24/08 jest operator wyznaczony, tj. Poczta Polska S.A. Organ podkreśla nadto, że abonent powinien poinformować Pocztę Polską S.A. m.in. o zmianie adresu zamieszkania, zmianie użytkownika odbiorników rtv, zmianie rodzajów używanych odbiorników, zaprzestaniu używania odbiorników, niezwłocznie po zmianie. Niedopełnienie ww. formalności i samowolne zaprzestanie wnoszenia opłat powoduje powstanie zaległości oraz rodzi konieczność uregulowania zobowiązania wraz z odsetkami za zwłokę w ich uiszczeniu. Biorąc pod uwagę, iż wymeldowując się w 08/2007 r. z adresu [...] w W., D.W. nie dopełnił formalności w Urzędzie Pocztowym, na numerze [...] doszło do powstania zaległości. W ocenie organu, brak świadomości co do spoczywających na abonencie obowiązków publicznoprawnych (konieczności wyrejestrowania / przerejestrowania odbiornika) nie wypełnia przesłanek, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy o opłatach abonamentowych. Na marginesie organ wskazuje, że adresem: [...] w W., strona posługuje się w kierowanej do organu korespondencji. KRRiT przypomina, że D.W. dokonał rejestracji odbiornika w dniu [...] marca 1996 r. i od tej daty ciążył na Nim obowiązek zapłaty. "Po zarejestrowaniu odbiornika rtv uiszczenie opłaty abonamentowej jest obowiązkiem, który wynika z mocy samego prawa (...)" (wyrok WSA w Gliwicach z dnia 13 stycznia 2015 r. sygn. akt I SA/GI 592/14). Podkreśla jednocześnie, że zawiadomieniami Poczty Polskiej S.A. m.in.: z dnia [...].09.2002 r., z dnia [...].10.2003 r. z dnia [...].09.2004 r., z dnia [...].03.2005 r., z dnia [...].11.2005 r., z dnia [...].10.2006 r., z dnia [...].06.2007 r., z dnia [...].03.2008 r., z dnia [...].05.2009 r., z dnia [...].01.2010 r. oraz z dnia [...].04.2010 r. D.W. (listami zwykłymi) był informowany o powstałej zaległości, celem dobrowolnego uregulowania zobowiązania. Konsekwencją braku reakcji ze strony abonenta na zawiadomienia o zaległościach było wysłanie upomnienia z dnia [...] marca 2016 r., wystawionego na podstawie art. 15 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Powyższa informacja stoi w sprzeczności z zapewnieniami Wnioskodawcy, iż powstanie zaległości spowodowane było informacją uzyskaną w 2010 r. od Poczty Polskiej S.A. o wykreśleniu jego danych z bazy abonentów. Rozpatrując wniosek D.W. o ponowne rozpatrzenie sprawy, organ prowadzący postępowanie dokonał ponownej weryfikacji okresu i kwoty zaległości istniejącej na numerze identyfikacyjnym [...]. W toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji została poinformowana przez Pocztę Polską S.A., iż zaległości za okres od [...] stycznia 2011r. do [...] grudnia 2011 r. uległy przedawnieniu. Z tego względu należało uchylić zaskarżona decyzję w zakresie zaległości przedawnionych. Jako świadczenie publicznoprawne, opłata abonamentowa podlega reżimowi prawnemu właściwemu należnościom publicznym, nie zaś prywatnoprawnym, tj. wynikającym ze zobowiązań cywilnoprawnych. Opłata abonamentowa nie jest opłatą (zapłatą) w sensie cywilistycznym, jest natomiast należnością, o której mowa w art. 2 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Zgodnie z art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa zobowiązanie z tytułu opłaty abonamentowej przedawnia się z upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin jej płatności. Biorąc pod uwagę, iż zobowiązanie z tytułu opłat abonamentowych wygasło w zakresie, w którym należność została przedawniona, brak jest podstaw do merytorycznego rozpatrzenia wniosku w części dotyczącej zaległości za okres od stycznia 2011r. do grudnia 2011r. Przedawnienie należności uczyniło niniejsze postępowanie w tej części bezprzedmiotowym. Decyzję wyżej opisaną zaskarżył w całości D.W., zarzucając organowi naruszenie przepisów w związku z niedotrzymaniem ustawowych terminów załatwienia sprawy, które miało istotny wpływ na jej wynik tj. art. 35 i 36 kpa. Podnosząc ten zarzut, skarżący wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji. Z uzasadnienia skargi wynika, że jej autor żąda wyjaśnienia przyczyn nieudzielenia w terminie odpowiedzi na jego korespondencję oraz ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy. Podnosi, że będzie domagał się odszkodowania od pracownika, który prowadził jego sprawę, albo też od KRRiT, która odpowiada solidarnie z tym pracownikiem. Z treści skargi wynika jednak niewątpliwie, iż skarżący kwestionuje decyzję KRRiT z dnia [...] listopada 2017 r. znak: [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm., dalej: "p.p.s.a."), a także gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Rozpoznając skargę w świetle powyższych kryteriów uznać należało, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Przechodząc do merytorycznego rozpoznania sprawy przede wszystkim wskazać trzeba, że Skarżący ubiegał się o umorzenie zaległych opłat abonamentowych a zatem należy przyjąć, że uznawał ich istnienie. Skoro zatem przedmiotem kontrolowanego postępowania była kwestia umorzenia zaległych, istniejących należności z tytułu opłat abonamentowych, to argumentacja Skarżącego, mająca na celu wywiedzenie, iż ww. zobowiązanie w istocie nie istniało, nie podlega kontroli Sądu. Przedmiotem niniejszej sprawy jest decyzja w przedmiocie odmowy umorzenia należności rtv wraz z odsetkami. Sąd zatem będzie badał sprawę tylko w zakresie możliwości umorzenia tych należności, pod kątem spełniania przez Stronę wymogów wynikających z art. 10 ust. 1 ustawy o opłatach abonamentowych. Wskazać należy również, że przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że Sąd nie jest związany granicami skargi (jej zarzutami i wnioskami), ale jest związany granicami sprawy. Rozstrzygnięcie "w granicach sprawy" oznacza, że Sąd nie może uczynić przedmiotem kontroli innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę (por. m.in. A. Kabat w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, komentarz do art. 134, punkt 5, Lex 23013). Przez sprawę w rozumieniu art. 134 § 1 p.p.s.a rozumieć bowiem należy sprawę, w której została wydana zaskarżona decyzja, czyli ogół elementów stosunku administracyjnoprawnego będącego przedmiotem zaskarżonej decyzji (por. m.in. T. Woś w T. Woś (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI 2016, komentarz do art. 134, pkt 1; także B. Adamiak, Glosa do wyroku NSA z dnia 23 stycznia 1998 r., I SA/Gd 654/96, OSP 1999, z. 1, s. 51; por. też m.in. wyrok NSA z dnia 20 lipca 2005 r., I FSK 68/05, LEX nr 172990). Granice rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny wyznaczone są zatem przez granice kontrolowanej przez sąd sprawy administracyjnej, której treść i zakres wyznaczają normy prawa materialnego. Granice sprawy są więc wyznaczone ustawą materialnoprawną. W sprawach dotyczących umorzenia zaległości w płatności opłaty abonamentowej KRRiT wyposażony został w kompetencję do umorzenia należności z tytułu tych opłat w przypadku stwierdzenia ustalonych ustawowo przesłanek umorzenia, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy o opłatach abonamentowych. Mając na uwadze przytoczoną powyżej regulację prawną, uznać należy, że w granicach prowadzonej na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy o opłatach abonamentowych sprawy dotyczącej umorzenia należności z tytułu nieopłaconych opłat, pozostaje ustalenie przesłanek, od których ustawa uzależnia umorzenie tych opłat. Przedmiotem postępowania o umorzenie opłat abonamentowych jest zatem ustalenie istnienia przesłanek, które przemawiałby za umorzeniem wspomnianych należności. Należy podzielić pogląd, że "decyzja w przedmiocie odmowy umorzenia należności (...) nie rozstrzyga kwestii związanych z ich wysokością, lecz przesądza o braku podstaw do umorzenia kwoty wynikającej z zaległości" (por. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2009 r., sygn. akt II GZ 167/09). Organ administracyjny umocowany jest do rozstrzygnięcia danej sprawy administracyjnej w granicach przyznanej mu kompetencji. Skoro, jak wynika z powyżej przytoczonej regulacji prawnej, decyzja w sprawie umorzenia należności nie jest decyzją dotyczącą istnienia i wymagalności dochodzonego obowiązku opłacenia opłat przez zobowiązanego, rozstrzyganie tych kwestii pozostaje poza zakresem kompetencji organu, chyba że chodzi o kwestie przedawnienia zaległości z tytułu tychże opłat, którą organ uwzględnił w zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym należy wskazać, że Strona nie złożyła żadnych dokumentów, z których wynikałaby jej szczególna sytuacja życiowa, zły stan finansów lub zdrowia, który przemawiałby za umorzeniem wspomnianych należności. Zasadnie zatem w ocenie Sądu, KRRiT nie uznała wniosku Strony za zasługujący na uwzględnienie zwłaszcza, że zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o opłatach abonamentowych w wyjątkowych sytuacjach, jeżeli przemawiają za tym szczególne względy społeczne lub przypadki losowe, KRRiT może umorzyć lub rozłożyć na raty zaległości abonamentowe, odsetki za zwłokę w ich uiszczaniu, opłatę, o której mowa w art. 5 ust. 3, oraz odsetki za zwłokę w jej uiszczeniu. Zapis "może" dowodzi tego, że umorzenie należności nawet w przypadku zaistnienia okoliczności, które przemawiałyby za umorzeniem zaległości pozostawione jest swobodnemu uznaniu i ocenie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, która każdorazowo bada indywidualne okoliczności obrazujące sytuację wnioskodawcy. Co więcej, okoliczności wskazane w powyższym przepisie musi wskazać i uprawdopodobnić wnioskodawca. We wniosku o umorzenie należności Skarżący w żaden sposób nie wykazał, mimo wezwania organu, stanu swojego majątku i ponoszonych wydatków, które to informacje mogłyby mieć wpływ na rozważenie możliwości umorzenia tych należności. Zatem w ocenie Sądu, brak możliwości oceny sytuacji majątkowej uzasadniał negatywne dla Strony rozstrzygnięcie w przedmiocie umorzenia należności. Uwzględniając powyższe Sąd ocenił, że organ w zaskarżonej decyzji prawidłowo oceniło całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego i wyjaśnił wszystkie okoliczności stanu faktycznego. Zrealizowano zatem prawidłowo zasadę praworządności, bowiem podjęto wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). KRRiT prawidłowo zastosowała także art. 77 § 1 k.p.a., gdyż w sposób wyczerpujący rozpatrzył cały zebrany w sprawie materiał dowodowy, który to materiał był wystarczający do załatwienia sprawy. W tym stanie rzeczy działając na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. Niejako na marginesie, sąd podkreśla, iż przekroczenie terminów kreślonych w art. 35 kpa oraz zaniechanie zawiadomienia Strony zgodnie z art. 36 kpa o przyczynach uchybienia terminów wraz ze wskazaniem nowego terminu załatwienia sprawy, w świetle przepisów obowiązującego prawa, nie ma wpływu na ważność podjętych, w toku postepowania administracyjnego, czynności jak również uchybienie tym terminom nie powoduje wadliwości samej decyzji administracyjnej. Terminy określone w art. 35 i art. 36 kpa są bowiem terminami instrukcyjnymi. Poza tym zgodnie z art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 kpa lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronie służy ponaglenie. W związku z powyższym, niedochowanie terminów przez organ administracji nie skutkuje nieważnością decyzji administracyjnej. Stronie bowiem przysługują środki związane z niedotrzymaniem ustawowych terminów załatwienia sprawy.