V SA/Wa 1262/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant st. sekr. sąd. - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2014 r. sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego ARIMR w W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego; oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez A. Z. jest decyzja Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z [...] marca 2014r. nr [...]. Zaskarżonym orzeczeniem Dyrektor M. Oddziału Regionalnego Agencji, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej: k.p.a.), utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. z [...] stycznia 2014r. o umorzeniu w całości postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013. Przedmiotowa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym. A.Z. złożył w dniu [...] maja 2013 r. (data nadania) w Biurze Powiatowym ARiMR wniosek o przyznanie płatności na 2013 r. na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2012 r., poz. 1164 ze zm.) wraz z załącznikami graficznymi. Wniosek zawierał błędy formalne dotyczące nieuzupełnienia w sekcji VII wniosku kolumn od 9 do 12, w przypadku większości działek ewidencyjnych oraz braku zadeklarowania powierzchni działek rolnych A i B w granicach działek ewidencyjnych (kolumna 5 sekcja VIII wniosku) oraz powierzchni deklarowanej do płatności ONW (kolumna 6 sekcja VIII wniosku). W dniu [...] maja 2013 r. A. Z. nadał w urzędzie pocztowym formularz wniosku o przyznanie płatności, w którym uzupełnił kolumny 9-12 w sekcji VII wniosku oraz dodatkowo podał powierzchnie działek ewidencyjnych w kolumnie 13 - wycofanie działki ewidencyjnej. Strona uzupełniła również sekcję VIII wniosku dopisując jednocześnie, w kolumnie nr 10, powierzchnie działek rolnych wycofane z płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Do ww. formularza Strona dołączyła: żądanie udziału w kontroli, żądanie doręczenia decyzji, kopię mapy ewidencyjnej (4 szt.), zestawienie powierzchnia na działce [...], wniosek o ustalenie PEG. W dniu [...] stycznia 2014 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją o nr [...] orzekł o umorzeniu w całości postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013. W dniu [...] lutego 2014 r., z zachowaniem ustawowego terminu, A. Z. złożył odwołanie od powyższej decyzji. Do odwołania dołączył formularz wniosku o przyznanie płatności na rok, który zdaniem Strony, jest prawidłowy. Po rozpoznaniu odwołania decyzją z [...] marca 2014r. nr [...] Dyrektor M. Oddziału Regionalnego ARiMR w W. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ podkreślił, że w odwołaniu A. Z. wniósł o uchylenie wydanej decyzji i ponowne rozpatrzenie wniosku, "tak jakby kolumna nr 13 str. 2/4 i str. 2a/4 oraz kolumna nr 10 str. 3/4 były puste, gdyż znajdujące się tam wartości trafiły tam w wyniku systemowej oczywistej pomyłki drukarskiej (...) ". Organ wskazał, że A. Z. w odwołaniu próbował wyjaśnić okoliczności związane z wypełnieniem wniosku w taki sposób, jaki został złożony w Biurze Powiatowym ARiMR wyjaśnił, że wniosek został wypełniony przy pomocy specjalizowanego arkusza w programie Excel, podczas którego wypełniania i próbie wydruku program zgłaszał błędy wewnętrzne. Strona obwiniła o błędne wypełnienie wniosku ww. program, jednocześnie wskazując, że niewiadomo z jakiej przyczyny taki roboczy wydruk trafił do koperty wysłanej do Biura Powiatowego ARiMR. Do odwołania dołączył kopię wniosku, która powinna, zdaniem Strony, zostać złożona w Biurze Powiatowym ARiMR. Dyrektor M. Oddziału Regionalnego ARiMR w W., odnosząc się do zarzutów Strony podnoszonych w odwołaniu, uznał je za całkowicie bezzasadne. Zdaniem organu odwoławczego nie zasadne jest zrzucanie odpowiedzialności na błędnie działający program, gdyż to Strona występuje z wnioskiem o przyznanie płatności, a więc powinna wiedzieć co zostało w nim zadeklarowane - a zatem A.Z. powinien wiedzieć, do jakich powierzchni wnioskuje o przyznanie płatności. Tym bardziej, że składając wniosek i go podpisując oświadczył, że zna zasady przyznawania płatności objętych wnioskiem. Składając podpis pod wnioskiem oświadczył, iż zadeklarowane we wniosku dane są zgodne z prawdą, gdyż został również pouczony o skutkach składania fałszywych oświadczeń wynikających z Kodeksu Karnego. Dyrektor M. Oddziału Regionalnego ARiMR w W., dokonując ponownej analizy całości materiału zgromadzonego w sprawie, w tym wniosku o przyznanie płatności z [...] maja 2013 r., zmiany do wniosku z dnia [...] maja 2013 r. stwierdził, iż nie widzi podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Zdaniem organu odwoławczego decyzja została wydana zgodnie z żądaniem Strony. Analizując złożony formularz "zmiany do wniosku" przesłany w dniu [...] maja 2013 r., zdaniem organu, bezsporny jest fakt, iż Strona w sekcji VIII wniosku "Oświadczenie o sposobie wykorzystywania działek rolnych", w kolumnie 10 (str. 3/4) wskazała powierzchnie działek rolnych, które wycofuje z płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Organ zaznaczył, iż dotyczy to jedynie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, nie zaś ONW, czy płatności rolnośrodowiskowej - te kolumny, odpowiednio 11 i 12, nie zostały wypełnione przez Stronę. Z niniejszej deklaracji wynika więc, że Strona wycofała całą powierzchnię działki rolnej [...] ha oraz całą działkę rolną [...] o powierzchni [...] ha - w kolumnie 10 wskazała odpowiednie powierzchnie w granicach każdej działki ewidencyjnej. Organ odwoławczy również zauważył, iż w sekcji VII wniosku "Oświadczenie o powierzchni działek ewidencyjnych" w kolumnie 13 Strona również wskazała, iż wycofuje działki ewidencyjne, deklarując konkretne powierzchnie w ramach poszczególnych działek ewidencyjnych. Dalej organ zauważył, że A.Z. podniósł, iż zgodnie z instrukcją do wypełnienia wniosku na rok 2013, w przypadku gdy wnioskodawca chce wycofać działkę ewidencyjną zadeklarowaną w złożonym wniosku, w kolumnie nr 13 powinien wpisać słowo "TAK". W przedmiotowej zmianie do wniosku Strona wpisała konkretne powierzchnie, czyli można stwierdzić, że niezgodnie z instrukcją do wypełnienia wniosku. Lecz nawet jeśli uznać, iż ta część wniosku została wypełniona na skutek błędu oczywistego, to jednak nie można tego samego odnieść do kolumny 10 na stronie 3/4 w sekcji VIII wniosku. Dyrektor stwierdził, że organy obu instancji nie poddają wątpliwość co było intencją Strony - jednoznacznie wynika, iż w zakresie tych powierzchni Strona chciała wycofać działki rolne z płatności obszarowych. Odnośnie podnoszonych przez Stronę argumentów dotyczących samego wypełniania wniosku i deklarowania działek rolnych jedynie do płatności ONW albo płatności rolnośrodowiskowych, organ odwoławczy stwierdził, że Strona co prawda ma rację, iż wnioskując jedynie o płatność ONW należy podać jedynie oznaczenie "ONW" w kolumnie 2 sekcji VIII wniosku. Tak samo w przypadku wnioskowania jedynie o płatność rolnośrodowiskową należy podać oznaczenie "RS". Jednakże, zdaniem organu II instancji, Strona próbuje w ten sposób jedynie wskazać, że nie jest winna zaistniałej okoliczności, zaprzeczyć twierdzeniom organów i wykazać, iż organy błędnie interpretują żądanie Strony. Dyrektor M. Oddziału ARiMR stwierdził, iż z treści zmiany do wniosku wynika wprost, że wobec wskazanych powierzchni Strona wycofała się z przyznania płatności. Mimo nawet wskazania na pierwszej stronie formularza wniosku "zmiana do wniosku" najistotniejsza jest deklaracja we wniosku, co do której organy obu instancji nie miały wątpliwości. Dyrektor M. Oddziału ARiMR zauważył, iż obowiązkiem organu administracyjnego jest dokonanie oceny charakteru podania i zakresu żądania z uwzględnieniem zasady, że to treść pisma ma znaczenie decydujące, a nie jego tytuł. Zdaniem organu odwoławczego działki rolne [...] zostały wycofane z wniosku przez A. Z., a zatem nie zostały zadeklarowane do przyznania płatności. A jak wskazują orzeczenia sądów organy administracji nie mogą z urzędu uwzględnić działek niezadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności obszarowych (por. wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 50/10). Podkreślono, że na organie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, przyjmującym wniosek producenta rolnego o przyznanie płatności objętej ustawą z dnia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, spoczywa obowiązek sprawdzenia, czy wniosek spełnia wymogi ustalone w przepisach rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 14 marca 2007 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz. U. 2007 nr 46 poz 310) i wezwania wnioskodawcy do usunięcia braków formalnych tego wniosku, a to stosownie do przepisu art. 64 § 2 k.p.a. Natomiast za treść merytoryczną tego wniosku, w tym także w zakresie żądanych płatności, odpowiedzialność ponosi wnioskodawca. Dyrektor M. Oddziału Regionalnego ARiMR wskazał, że nie może również na tym etapie postępowania uznać złożonej wraz z odwołaniem zmiany do wniosku, gdyż wszelkie zmiany do wniosku uwzględniające zwiększenie płatności, można było składać do dnia 31 maja 2013 r. lub z sankcjami do dnia 10 czerwca, co wynika z art. 14 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. L 316/65 z dnia 02.12.2009 r.). Odnosząc się jednak do złożonej zmiany do wniosku i argumentów Strony w odwołaniu, iż to jest egzemplarz, który powinien zostać złożony w Biurze Powiatowym ARiMR, Dyrektor M. Oddziału Regionalnego ARiMR zauważył, iż Strona złożyła zmianę do wniosku w dniu [...] maja 2013 r. i aż do dnia wydania decyzji, tj. do dnia [...] stycznia 2014 r. nie dokonała żadnej zmiany deklaracji, mimo iż, jak twierdzi, prawidłowy egzemplarz wniosku, nazwany przez Stronę "kopia domowa" był w posiadaniu Strony. Ten długi okres bezczynności może świadczyć jedynie o braku chęci Strony do pozytywnego załatwienia sprawy. Dyrektor M. Oddziału Regionalnego ARiMR w W. stwierdził, iż w pełni podziela stanowisko Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. i stwierdził, iż Strona składając zmianę do złożonego wniosku wycofała z płatności zadeklarowane działki rolne [...], a zatem cały wniosek. Zasadne było zatem umorzenie postępowania w całości na mocy art. 105 k.p.a. Mając na względzie przedstawiony stan faktyczny oraz zebraną dokumentację w sprawie, organ odwoławczy uznał, iż rozstrzygnięcie w wydanej decyzji jest prawidłowe, w związku z czym nie znalazł podstaw do podważenia wiarygodności decyzji nr [...] wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. na rok 2013, a tym samym do jej uchylenia w trybie art. 138 § 2 bądź art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A.Z. wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji i zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania administracyjnego w sposób mający wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. Przepisu art. 3 ust. 2 pkt. 1 i 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w związku z art. 8 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie, co skutkowało dokonaniem błędnej interpretacji sposobu wypełnienia wniosku o przyznanie płatności za rok 2013 i przyjęciem, że pomimo zaznaczenia przez skarżącego pola ,,[x] Zmiany do wniosku", jego wolą było wycofanie wszystkich działek rolnych z płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, podczas, gdy faktyczną intencją rolnika było podanie powierzchni wszystkich działek rolnych, a nie wycofywanie w całości którejkolwiek z nich, natomiast występujące we wniosku sprzeczności i błędy były efektem oczywistej omyłki pisarskiej oraz omyłki technicznej programu informatycznego używanego przez rolnika do wypełnienia wniosku o przyznanie płatności na rok 2013; 2. Przepisu art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. poprzez sporządzenie przez organ administracji uzasadnienia decyzji w sposób lakoniczny, nieprecyzyjny i bez szczegółowego wyjaśnienia, dlaczego organ odwoławczy nie uwzględnił odwołania wnioskodawcy, dlaczego pominął wyjaśnienia skarżącego dotyczące treści żądania sformułowanego we wniosku o przyznanie płatności za rok 2013, sposobu wypełnienia wniosku i przyczyn powstania omyłki pisarskiej, co świadczy o tym, że przeprowadzone przez organ administracji postępowanie było nierzetelne, skutkowało wydaniem arbitralnego rozstrzygnięcia bez rozważenia i wyjaśnienia wszystkich okoliczności przedmiotowej sprawy; 3. Przepisu art. 105 § 2 k.p.a. poprzez błędne jego zastosowanie, polegające na przyjęciu, że żądanie strony zawarte we wniosku o przyznanie płatności dotyczyło umorzenia postępowania w sprawie, podczas gdy treść wniosku, w szczególności zaznaczenie pola "zmiana wniosku", a nie "wycofanie części wniosku", jak również cel wniosku i ogół okoliczności przedmiotowej sprawy, wskazują, że rzeczywistą wolą wnioskodawcy nie było żądanie umorzenia postępowania, a ciągłe korzystanie z płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor M. Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie. W całości podtrzymał swoje stanowisko i argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: I. Po rozpoznaniu skargi Sąd uznał, iż zarzuty w niej podniesione nie są trafne, Zaskarżona decyzja bowiem znajduje oparcie w przepisach prawa. Jednakże przed odniesieniem się do podniesionych skardze zarzutów Sąd wyjaśnia, iż zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest kontrola legalności zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organ orzekający w sprawie prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. W przypadku stwierdzenia, iż w sprawie naruszono przepisy – czy to prawa materialnego, czy też przepisów postępowania – sąd uchyla zaskarżoną decyzję i zwraca sprawę do postępowania przed organem administracyjnym, właściwym do jej rozstrzygnięcia (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach - art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.). W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Badając niniejszą sprawę w ramach ww. przepisów i w oparciu o akta sprawy zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa, które winny skutkować wzruszeniem zaskarżonej decyzji. II. Rozpatrywana sprawa dotyczy oceny zasadności umorzenia w całości postepowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013. Spór między stronami dotyczy w istocie kwestii ustalenia czy w sprawie doszło do wycofania z płatności obu działek rolnych zgłoszonych we wniosku oraz czy w sprawie doszło do popełnienia oczywistej omyłki. Zdaniem Strony skarżącej wycofanie działek rolnych z płatności było pomyłką wynikającą z niewłaściwego działania systemu, przy pomocy którego wypełniała wniosek. W ocenie Strony właściwy cel złożenia wniosku jest wyrażony w sekcji I, w której wyraźnie zaznaczono "zmiana wniosku", a nie "wycofanie części wniosku" bądź "wycofanie całego wniosku". Organ administracji stoi natomiast na stanowisku, iż w przedmiotowej sprawie nie doszło do popełnienia oczywistej omyłki. W ocenie organu Strona składając zmianę do złożonego wniosku wycofała z płatności zadeklarowane działki rolne [...], a zatem cały wniosek. Dokonując rozstrzygnięcia w powyższym zakresie Sąd zgadza się z argumentacją organu przedstawioną w zaskarżonej decyzji. W tym miejscu wskazać należy, iż zgodnie z art. 18 ust. 1 i ust. 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego płatności są przyznawane na wniosek rolnika składany w terminie od dnia 15 marca do 15 maja. Należy zauważyć, iż we wniosku o przyznanie płatności wnioskodawca składa żądanie woli. Deklarując we wniosku działki rolne i ich powierzchnie wnioskuje o przyznanie płatności i w oparciu o deklarację we wniosku weryfikowane jest uprawnienie do przyznania płatności. Na organie ARiMR, przyjmującym wniosek producenta rolnego o przyznanie płatności, spoczywa obowiązek sprawdzenia, czy wniosek spełnia wymogi ustalone w przepisach rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 14 marca 2007 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz. U. 2007 nr 46 poz 310) i wezwania wnioskodawcy do usunięcia braków formalnych tego wniosku, a to stosownie do przepisu art. 64 § 2 k.p.a. Natomiast za treść merytoryczna tego wniosku, w tym także w zakresie żądanych płatności, odpowiedzialność ponosi wnioskodawca, (por. wyrok NSA sygn. akt II GSK 1115/08, Lex nr 552746). Należy zauważyć, iż obowiązkiem organu administracyjnego jest dokonanie oceny charakteru podania i zakresu żądania z uwzględnieniem zasady, że to treść pisma ma znaczenie decydujące, a nie jego tytuł (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 26 listopada 2008 r. II SA/Bd 628/2008). W niniejszej sprawie Kierownik Biura Powiatowego ARiMR, nie widząc podstaw do wzywania Strony w celu składania wyjaśnień, w celu potwierdzenia złożonego żądania, umorzył postępowanie administracyjne na podstawie deklaracji we wniosku, co również nie budziło wątpliwości organu odwoławczego. Zdaniem Sądu niezasadne było bowiem, jak wskazuje Strona w skardze, wzywanie jej do złożenia wyjaśnień, bo jak twierdzi, wniosek był wewnętrznie sprzeczny a uchybienia powinny być zauważone i wyjaśnione na etapie kontroli wniosków przez pracowników Biura Powiatowego ARiMR. Dla organu I instancji podstawą rozstrzygnięcia była deklaracja na formularzu wniosku złożonego w dniu [...] maja 2013 r. - przede wszystkim deklaracja zawarta w sekcji VIII. To samo potwierdził również organ odwoławczy nie uznając argumentów Strony podnoszonych w odwołaniu. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia wskazanych w skardze -wyżej wymienionych przepisów wobec nieuznania za zasadne zarzutów sprowadzających się do niedokładnego rozpatrzenia materiału dowodowego, pominięcia oczywistej omyłki we wniosku oraz nieuwzględnienia istoty treści oświadczeń strony. Zdaniem Sądu wypełnienie przez Stronę skarżącą kolumny 13 w sekcji VII i kolumny 10 w sekcji VIII zmiany wniosku nie może zostać uznane jako oczywisty, drobny i bezsporny błąd, który mógł zostać poprawiony w każdym momencie po złożeniu wniosku o przyznanie pomocy. Wykrycie przez organ oczywistego błędu, o jakim mowa w art. 21 Rozporządzenia 1122/2009 dotyczy przypadkowego przeoczenia lub innej niedokładności, która nasuwa się sama, widoczna jest dla każdego, bez przeprowadzania jakiejkolwiek dodatkowej analizy, a przez dokonanie poprawki tej omyłki, właściwy sens oświadczenia pozostaje, co tym samym oznacza, że jej poprawienie nie wywołuje zmiany treści oświadczenia woli wykonawcy w znaczeniu merytorycznym Trudno, zdaniem Sądu przyjąć, że z taką sytuacją mamy do czynienia w sprawie niniejszej. Rację należy przyznać organowi, że niezasadne było zrzucanie odpowiedzialności na błędnie działający program, gdyż to Strona występuje z wnioskiem o przyznanie płatności, a więc powinna wiedzieć co zostało w nim zadeklarowane - a zatem A. Z. powinien wiedzieć, do jakich powierzchni wnioskuje o przyznanie płatności. Tym bardziej, że składając wniosek i go podpisując oświadczył, że zna zasady przyznawania płatności objętych wnioskiem. Składając podpis pod wnioskiem oświadczaył, iż zadeklarowane we wniosku dane są zgodne z prawdą, gdyż został również pouczony o skutkach składania fałszywych oświadczeń wynikających z Kodeksu Karnego. Analizując złożony formularz "zmiany do wniosku" przesłany w dniu [...].05.2013r. bezspornym jest, iż Strona w sekcji VIII wniosku "Oświadczenie o sposobie wykorzystywania działek rolnych", w kolumnie 10 (str. 3/4) wskazała powierzchnie działek rolnych, które wycofuje z płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Zaznaczyć należy, iż dotyczy to jedynie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, nie zaś ON W, czy płatności rolnośrodowiskowej - te kolumny, odpowiednio 11 i 12, nie zostały wypełnione przez Stronę. Z niniejszej deklaracji wynika więc, że Strona wycofała całą powierzchnię działki rolnej [...] ha oraz całą działkę rolną [...] o powierzchni [...] ha - w kolumnie 10 wskazała odpowiednie powierzchnie w granicach każdej działki ewidencyjnej. Należy również zauważyć, iż w sekcji VII wniosku "Oświadczenie o powierzchni działek ewidencyjnych" w kolumnie 13 strona również wskazała, iż wycofuje działki ewidencyjne, deklarując konkretne powierzchnie w ramach poszczególnych działek ewidencyjnych. Zdaniem Sądu organy słusznie uznały, że działki rolne [...] zostały wycofane z wniosku przez A. Z., a zatem nie zostały zadeklarowane do przyznania płatności. Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że treść żądania Strony skarżącej była jednoznaczna, natomiast analiza wniosku nie wskazywała, że zawiera on oczywiste omyłki. W niniejszej sprawie ewentualna poprawa danych skutkowałaby zmianą oświadczenia – żądania wniosku w sensie merytorycznym. Zatem nie można uznać, że w niniejszej sprawie doszło do popełnienia oczywistej omyłki. Jak słusznie zauważył organ w odpowiedzi na skargę dla organu, do którego składany jest wniosek, nie jest ważne jaki jest powód wycofania wniosku i nie musi tej okoliczności wyjaśniać ze Stroną. Nawet gdyby uznać, iż wycofanie działek rolnych z płatności było nieświadomym działaniem wnioskodawcy, pomyłką wynikającą z niewłaściwego działania systemu, przy którego pomocy Strona wypełniała wniosek, to najistotniejszym jest fakt, że to na Stronie ciąży odpowiedzialność za popełnione błędy we wniosku, to ona składa żądanie woli, to ona podpisując wniosek oświadcza, że dane zawarte we wniosku są zgodne z prawdą i że zna zasady przyznawania płatności. Składając wniosek beneficjent powinien wiedzieć co jest zawarte we wniosku, jakie jest jego żądanie. W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego płatność przyznawana jest w drodze decyzji administracyjnej, wydanie tego aktu musi być poprzedzone postępowaniem administracyjnym. Przepisy te zobowiązują organ do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i jej rozstrzygnięcia w oparciu o cały zgromadzony materiał dowodowy. Organ rozstrzygający sprawę winien bowiem stać na straży praworządności i podejmować wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy Obowiązany jest też w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1) k.p.a . Nie mniej przepisy ustawy zawarte w art. 3 ust 3 nakładają na osoby uczestniczące w postępowaniu obowiązek przedstawienia dowodów oraz dawania wyjaśnień co do okoliczności sprawy, a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Ponadto wskazać należy, że powyższy przepis jednoznacznie wskazuje, że organ prowadzący postępowanie administracyjne jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, nie musi zaś podejmować wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jeżeli zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy jest wiarygodny i pozwala na prawidłową interpretację żądania wnioskodawcy. Mając na względzie powyższe, zdaniem Sądu postępowanie organów Agencji w sprawie rozpoznania wniosku Strony skarżącej nie naruszało zasad obowiązującej w tym zakresie procedury administracyjnej. Organy rozpatrzyły sprawę w oparciu o całość materiału dowodowego. Podkreślić należy, że rozpoznając sprawę organy były związane wnioskiem strony skarżącej. Słuszne jest w tym zakresie stanowisko Agencji, która podkreśla, iż składając wniosek na rolniku ciąży obowiązek starannego i rzetelnego wykazania okoliczności warunkujące spełnienie przesłanek do przyznania. Zaskarżona decyzja zawiera właściwe uzasadnienie sprawy, przedstawia pełny materiał dowodowy, na podstawie którego została wydana, co wskazuje że podniesione w skardze zarzuty naruszenia zasad obowiązującej w tym zakresie procedury administracyjnej nie zasługują na uwzględnienia. W rezultacie powyższego organy Agencji uprawnione były do umorzenia w całości postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013. Uznając, że organ w toku postępowania w sprawie wniosku Strony skarżącej nie naruszył przepisów prawa materialnego ani przepisów postepowania Sąd na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.