V SA/Wa 1264/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Województwa Śląskiego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Województwa [...] na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wypłaconych środków pieniężnych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Województwo [...] (dalej jako: "skarżący" lub "województwo") wniosło skargę na opisaną w komparycji decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Decyzja ta utrzymała w mocy decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak: [...] nakazującą województwu zwrot środków Funduszu przekazanych skarżącemu w 2009 r. w łącznej kwocie 407.000,00 zł. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji województwo podniosło, że obowiązek natychmiastowego zwrotu ww. kwoty doprowadzi do zmniejszenia środków m.in. na realizację zadań publicznych na rzecz ogółu mieszkańców wspólnoty samorządowej, a zatem to mieszkańcy zostaliby dotknięci tym zmniejszeniem, co skutkowałoby nawet odstąpieniem od realizacji ww. zadań. W ocenie skarżącego wobec ilości i wagi realizowanych przez niego zadań uprawnione jest przyjęcie, że w przypadku jednorazowego, natychmiastowego zwrotu kwoty dofinansowania wraz z odsetkami (678.870,87 zł) realne jest niebezpieczeństwo zarówno wyrządzenia znacznej szkody jaki i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący oświadczył, że podlegająca zwrotowi kwota to istotna część budżetu województwa zaplanowana na realizację zadań w zakresie rehabilitacji. Ponadto województwo nie dysponuje wolnymi środkami, które mogłoby przeznaczyć na uregulowanie spornej kwoty bez negatywnych konsekwencji dla realizacji celów inwestycyjnych i obciążenia dla wydatków bieżących. Zwrócono uwagę na otrzymane w dniu [...] lutego 2015 r. upomnienie od Prezesa Zarządu PFRON wzywające do uregulowania kwoty 678.870,87 zł w terminie 7 dni z pouczeniem, iż po tym terminie zostanie wszczęte postępowanie egzekucyjne w celu przymusowego ściągnięcia należności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Sąd wydając orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania decyzji, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, badając wystąpienie bądź też niewystąpienie przesłanek wstrzymania aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd miał na względzie, iż skarżący jako jednostka samorządu terytorialnego jest specyficzną instytucją działającą na podstawie i w granicach określonych przepisami prawa, a jej swoboda w dysponowaniu środkami pieniężnymi jest znacznie ograniczona i odmienna niż w przypadku przedsiębiorstw prywatnych działających w ramach swobody działalności gospodarczej (por. postanowienie z 27 lipca 2011 r. sygn. akt II GZ 371/11 - dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd zwraca uwagę, że kwota podlegająca zwrotowi wraz z odsetkami tj. 678.870,87 zł stanowi kwotę znaczną, zwłaszcza jeżeli na być wypłacona z części budżetu przeznaczonej na ochronę zdrowia i rehabilitację. W tej sytuacji Sąd uznał, że obowiązek natychmiastowego uregulowania powyższej kwoty spowodowałby zakłócenie w finansach województwa skutkujące dokonaniem w tym zakresie istotnych przesunięć środków przeznaczonych na realizację zaplanowanych w budżecie działań. Powyższe mogłoby spowodować konieczność zmniejszenia środków m.in. na realizację zadań publicznych na rzecz ogółu mieszkańców wspólnoty samorządowej, a w perspektywie ograniczenie wykonywania niezbędnych zadań należących do obowiązków województwa. Z tych względów zasadne było wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd, który na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.