V SA/Wa 1275/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Protokolant specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2013 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w v na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę [...] Sp. z o.o. z siedzibą w miejscowości [...] (zwana dalej: skarżącą) wnioskiem z [...] sierpnia 2012r. zwróciła się do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zwanej dalej Agencją lub ARiMR) o dofinansowanie w zakresie środka 2.5 "Inwestycje w zakresie przetwórstwa i obrotu" w ramach Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" na realizację operacji pt. "[...]". Weryfikacja formalna wniosku o dofinansowanie oraz załączonych do niego dokumentów wykazała, iż wymaga on usunięcia braków formalnych w zakresie wniosku, zestawienia rzeczowo-finansowego oraz ofert, Biznes Planu i kosztorysu inwestorskiego wobec czego pismem z 6 września 2012 r. Agencja wezwała skarżącą do usunięcia braków, które skarżąca częściowo uzupełniła pismem z 21 września 2012r., przedkładając określone dokumenty i wyjaśnienia. W wyniku ponownej weryfikacji ustalono, że wniosek wymagał dalszych uzupełniń, dlatego też pismem z 30 października 2012r. skarżąca została wezwana do poprawienia i uzupełnienia złożonego wniosku. Ponownie wezwano do nadesłania decyzji powiatowego lekarza weterynarii o nadaniu numeru identyfikacyjnemu zakładowi w [...] oraz o złożenie wyjaśnień dotyczących zakupu samochodu w Etapie II zadania 7 zestawienia rzeczowo-finansowego poprzez wskazanie wybranych elementów oferty wraz z przypisem odpowiednej ceny oraz o jednoznaczne określenie rzeczowego zakresu w kol.2 poprzez podanie podstawowych parametrów pojazdu. Organ wyjaśnił, że w zestawieniu wykazano cenę niższą o kilkadziesiąt tysięcy złotych od ceny netto wybranej oferty Renault, na którą składają się podwozie + zabudowa bez opcji dodatkowych + składana leżanka + agregat z rejestratorem. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca poprawiła i uzupełniła wniosek . Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa pismem z [...] stycznia 2013 r. znak [...] poinformowała skarżącą o odmowie przyznania pomocy z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w art. 14 ust. 4 i art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz.U. Nr 72, poz. 619) – zwana dalej "ustawą z 3 kwietnia 2009 r.", w związku z § 43 ust. 4 i § 51 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 7 września 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 2 - Akwakultura, rybołówstwo śródlądowe, przetwórstwo i obrót produktami rybołówstwa i akwakultury, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013 (Dz. U. Nr 147, poz. 1193 ze zm. – zwanego dalej "rozporządzeniem MRiRW z 7 września 2009 r."). W uzasadnieniu Agencja wskazała, że wniosek o dofinansowanie nie może zostać rozpatrzony pozytywnie, gdyż po dwukrotnym uzupełnieniu przez wnioskodawcę nadal jest niekompletny i niepoprawny w następującym zakresie: Koszty kwalifikowane zadania 7 w etapie II "[...]" zostały zawyżone o 17.010 zł w stosunku do załączonej oferty. Do wniosku o dofinansowanie nie dołączono obowiązkowego załącznika, tj. decyzji powiatowego lekarza weterynarii o zatwierdzeniu projektu technologicznego zakładu albo decyzji o nadaniu weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego zakładowi dotyczącej zakładu w [...]. Biznes plan, rachunek przepływów pieniężnych zawiera błąd rachunkowy w roku 2013 w część A. Przepływy środków pieniężnych z działalności operacyjnej. Kwota w punkcie II. Wydatki nie stanowi sumy jej składowych, a różnica wynosi 152.000 zł. Powoduje to brak wiarygodności przedstawionych danych. Ponadto organ wyjaśnił, że limit finansowy dla środka 2.5 został wyczerpany przez wnioski o dofinansowanie, które uzyskały status kompletności i poprawności na dzień 31 października 2012r. Po rozpatrzeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, ARiMR pismem z [...] marca 2013 r. znak [...] poinformowała skarżącą o negatywnym rozpatrzeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W jego uzasadnieniu ponownie przytoczono treść przepisów stanowiących podstawę prawną wydania skarżącej rozstrzygnięcia o odmowie przyznania pomocy finansowej, podtrzymując dotychczasową argumentację dotyczącą nieuzupełnienia wniosku, mimo dwukrotnego wezwania. Odnosząc się do sposobu podziału środków finansowych w ramach przedmiotowego programu, ARiMR wyjaśniła, iż na podstawie art. 8 ustawy z 3 kwietnia 2009 r., rozporządzenie MRiRW z 7 września 2009 r. w sprawie podziału środków finansowych na realizację programu operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich", ustaliło limity na poszczególne środki objęte poszczególnymi osiami priorytetowymi programu operacyjnego, mając na względzie zapewnienie efektywności wdrażania programu operacyjnego oraz wykorzystanie środków finansowych przeznaczonych na jego realizację. Tym samym, w oparciu o powyższe ustalono, że alokacja dostępnych środków finansowych dla operacji 2.5. "Inwestycje w zakresie przetwórstwa i obrotu" została wyczerpana w dniu 31 października 2012 r. Natomiast ostatnie uzupełnienia wnioskodawcy wpłynęły dopiero 19 listopada 2012r. Wyjaśniono również, iż Instytucja Zarządzająca przekazała informację o nie wyrażeniu zgody na nadkontraktację środków finansowych w ramach środka 2.5 "Inwestycje w zakresie przetwórstwa i obrotu". W skardze na rozstrzygnięcie ARiMR z [...] stycznia 2013 r., skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i uznanie jej wniosku o dofinansowane za poprawny i kompletny, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie prawa materialnego poprzez: 1) niezastosowanie art. 14 ust. 2 ustawy z 3 kwietnia 2009 r., a w konsekwencji rozstrzygnięcie wniosku wbrew przepisom prawa, nierozpatrzenie całości materiału dowodowego przedstawionego przez wnioskodawcę, udzielanie błędnych pouczeń przez organ co do okoliczności faktycznych i prawnych, które miały wpływ na ustalenie praw i obowiązków wnioskodawcy; 2) błędną wykładnię art. 14 ust. 3 ustawy z 3 kwietnia 2009 r., a w konsekwencji błędne uznanie przez organ, iż wnioskodawca nie udowodnił okoliczności potrzebnych do uznania wniosku za poprawny i na podstawie których wywodzi skutki prawne; 3) błędną wykładnię art. 10 ust.3 ustawy z 3 kwietnia 2009 r., a w konsekwencji błędną ocenę wniosku o dofinansowanie co do jego poprawności sporządzenia i złożenia, zgodności planowanej operacji z celami środka w ramach którego ma być realizowana operacja, celowości udzielenia pomocy na realizację planowanej operacji oraz z naruszeniem przepisów rozporządzenia MRiRW z 7 września 2009r.; 4) błędną wykładnię § 43 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia MRiRW z 7 września 2009 r., albowiem § 43 ust. 2 stanowi, iż w przypadku nie wypełnienia wniosku o dofinansowanie we wszystkich wymaganych pozycjach lub nie dołączenia wszystkich wymaganych załączników Wnioskodawca jest wzywany do usunięcia braków lub złożenia wyjaśnień w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, zaś ustęp 3 tegoż rozporządzenia precyzuje, iż w przypadku nieusunięcia braków lub nie złożenia uzupełnień w wyznaczonym terminie Agencja ponownie wzywa wnioskodawcę do usunięcia braków lub złożenia wyjaśnień, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, zatem, zdaniem skarżącej z treści rozporządzenia wynika, iż doszło do naruszenia prawa, gdyż ARiMR może wzywać do uzupełnień pierwotnie wskazanych, nie zaś kolejnych, które uprzednio nie zostały wskazane; 5) błędną wykładnię § 44 ust. 4 rozporządzenia MRiRW z 7 września 2009 r., albowiem zgodnie z § 44 ustęp 4 jeżeli w trakcie rozpatrywania wniosku jest niezbędne uzyskanie dodatkowych wyjaśnień lub zajdą nowe okoliczności budzące wątpliwości co do możliwości przyznania pomocy, termin rozpatrywania wniosku o dofinansowanie wydłuża się o czas niezbędny do uzyskania wyjaśnień lub opinii, o czym Agencja informuje wnioskodawcę na piśmie. Skarżąca stanęła na stanowisku, że podczas oceny wniosku w tym zakresie doszło do naruszenia prawa, a ARiMR odrzucając wniosek bez uprzedniego wezwania do uzupełnienia we wskazanym zakresie złamała procedurę określoną w ww. rozporządzeniu; 6) błędną wykładnię § 44 ust. 1,2,3 rozporządzenia MRiRW z 7 września 2009 r., albowiem zgodnie § 44 ust 2 przedmiotowego rozporządzenia w przypadku nierozstrzygnięcia wniosku w terminie o którym mowa w ust. 1 Agencja zawiadamia wnioskodawcę o przyczynach zwłoki, określając nowy termin rozpatrzenia wniosku. Wniosek o dofinansowanie został złożony w dniu 7 sierpnia 2012r. z kolei odmowa przyznania pomocy została przekazana Wnioskodawcy w piśmie z 14 stycznia 2013r. Biorąc pod uwagę zapisy § 44 ust. 3 rozporządzenia MRiRW z 7 września 2009 r. skarżąca stwierdziła, iż termin określony na rozpatrzenie wniosku o dofinansowanie przez Agencję nie został zachowany; 7. niezastosowanie art. 52 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), gdyż w jej w ocenie, Agencja nie rozpoznała wezwania skarżącej do usunięcia naruszenia prawa, ponieważ w treści pisma organ nie ustosunkował się do podniesionych przez nią zarzutów. W odpowiedzi na skargę Agencja wniosła o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasową argumentacje. Pismami procesowymi z 3 lipca i 6 września 2013r. skarżąca podtrzymała dotychczasowe stanowisko oraz wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu tj. pisma Głównego Lekarza Weterynarii z [...] lipca 2013r. na okoliczność bezzasadności wezwania skarżącej do uzupełnienia załączników w postaci decyzji powiatowego lekarza weterynarii o nadaniu weterynaryjnego numeru identyfikacyjnemu zakładowi w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. nr 153, poz. 1269 ) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a, Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i to na dzień wydania decyzji. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. Rozważając w tym kontekście argumenty przedstawione w skardze, stwierdzić należy, że są one bezzasadne. Należy podnieść, iż ogólne zasady wspierania zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem środków finansowych pochodzących z Europejskiego Funduszu Rybackiego zostały określone w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. WE L 225 z 15.08.2006 r. str. 1) oraz w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 498/2007 z dnia 26 marca 2007 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. WE L 120 z 10.05.2007 r. str. 1). Warunki oraz tryb przyznania pomocy finansowej w zakresie środka 2.5 "Inwestycje w zakresie przetwórstwa i obrotu" w ramach Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nabrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" reguluje rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 września 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wpłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 2 - Akwakultura, rybołówstwo śródlądowe, przetwórstwo i obrót produktami rybołówstwa i akwakultury, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nabrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013", wydane w oparciu o delegację ustawową, a mianowicie art. 19 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego. Zgodnie z art. 9 ust. 2 i 3 ustawy z 3 kwietnia 2009 r., pomoc jest przyznawana na wniosek o dofinansowanie, jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 19 ustawy. Wzór wniosku przygotowuje Instytucja Zarządzająca (Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi) w myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 4 pkt 1 ustawy z 3 kwietnia 2009 r. Formularz wniosku jest umieszczany na stronie internetowej Ministra oraz stronie internetowej Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa jako Instytucji Pośredniczącej – art. 10 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 3 kwietnia 2009 r. Wymienione działania miały miejsce w przedmiotowej sprawie. Wraz z formularzem została opracowana instrukcja wypełniania wniosku. Z akt administracyjnych wynika, iż skarżąca składała wniosek na formularzu. Zakres informacji koniecznych do umieszczenia w treści wniosku został określony przepisem § 41 ust. 2 rozporządzenia MRiRW z 7 września 2009 r. Natomiast załącznik nr 2 do wymienionego rozporządzenia określił dokumenty konieczne do złożenia celem potwierdzenia danych zawartych we wniosku (§ 41 ust. 3). Zaś w myśl art. 10 ust. 3 ustawy z 3 kwietnia 2009 r. wniosek o dofinansowanie jest oceniony w zakresie poprawności sporządzenia i złożenia, zgodności planowanej operacji z celami środka, w ramach którego ma być realizowana operacja, celowości udzielania pomocy na realizację planowanej operacji – w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 19 oraz zgodnie z kryteriami wyboru operacji przyjętymi przez komitet monitorujący. Postępowanie do przyznania pomocy finansowej w przypadku działania 2.5 prowadzone jest z wyłączeniem stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, z pewnymi wyjątkami (art. 9 pkt 4 podpunkt "b" tiret drugie w zw. z art. 14 ustawy w zw. z § 41 ust. 1 rozporządzenia MRiRW z 7 września 2009 r.). Oznacza to, że organ jest zobowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzeć cały materiał dowodowy złożony przez stronę. To strona jest zobowiązana przedstawić dowody i wyjaśnienia (art. 14 ust. 2 i 3 ustawy). Organ tylko na żądanie strony jest zobowiązany do niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie stronie praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania (art. 14 ust. 2 ustawy). Ustawodawca w przepisach wykonawczych – w § 43 ust. 2 i 3 rozporządzenia MRiRW z 7 września 2009 r. przewidział działania organu z urzędu. Polegają one na sprawdzeniu czy wniosek został wypełniony we wszystkich wymaganych pozycjach oraz czy dołączono do nich wszystkie wymagane § 43 ust. 3 rozporządzenia dokumenty. W przypadku stwierdzenia braków w zakresie ww. organ wzywa stronę do ich uzupełnienia bądź złożenia wyjaśnień w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie może być ponowione. Rozpatrzenie zaś wniosku o dofinansowanie, w przypadku operacji w ramach środka inwestycje w zakresie przetwórstwa i obrotu w myśl § 44 ust. 1 rozporządzenia MRiRW z 7 września 2009 r. winno nastąpić w terminie 3 miesięcy od dnia jego złożenia. Jednakże zgodnie z ust. 2 tego paragrafu wezwanie przez Agencję wnioskodawcy do wykonania określonych czynności w toku postępowania w sprawie przyznania pomocy wstrzymuje bieg terminu rozpatrywania wniosku o dofinansowanie do czasu wykonania przez wnioskodawcę tych czynności. Powyższe przepisy były podstawą działania organu. Działania te co do zasady były prawidłowe. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że złożony przez skarżącą wniosek o dofinansowanie z [...] sierpnia 2012 r. (wpływ do Agencji 9 sierpnia 2012r.) nie był kompletny w tej dacie. Dlatego też skarżąca została wezwana pismem z 6 września 2012r. do poprawy wniosku oraz nadesłania określonych wyjaśnień i złożenia dodatkowych dokumentów. Trzeba również zauważyć, że mimo złożonych uzupełnień wniosek nadal był niekompletny. Nie ulega bowiem wątpliwości, że wniosek zawierał braki wymagające uzupełnienia np. w zestawieniu rzeczowo-finansowym polegające na niewypełnieniu wymaganych rubryk, bądź nieprawidłowym wypełnieniu. Wniosek także zawierał braki, które mimo poprzedniego wezwania nie zostały prawidłowo uzupełnione a dotyczące zakupu samochodu chłodni (patrz pkt 4 "zestawienia rzeczowo-finansowe oraz oferty", Etap II wezwania do uzupełnienia wniosku z 6 września 2012r. oraz pkt 10 "zestawienia rzeczowo-finansowego" wezwania do uzupełnienia wniosku z 30 października 2012r.). Uzupełnienia i poprawienia wniosku wymagane były treścią art. 10 ust. 3 pkt 1 ustawy z 3 kwietnia 2009r., natomiast załączenie wskazanych dokumentów wymagane było na podstawie § 41 ust. 3 w zw. z zał. nr 2 pkt 8 rozporządzenia MRiRW z 7 września 2009 r. Dlatego też prawidłowo Agencja wezwała skarżącą do uzupełnienia wniosku o dofinansowanie. Mimo tych uzupełnień wniosek nie był kompletny. Prawidłowo zatem Agencja odmówiła przyznania dofinansowania powołując się na niekompletność i niepoprawność wniosku, mimo dwukrotnego wezwania w zakresie - Koszty kwalifikowane zadania 7 w etapie II "[...]" zostały zawyżone o 17.010 zł w stosunku do załączonej oferty oraz ze względu na fakt wyczerpania limitu finansowego dla środka 2.5 już na dzień 31 października 2012r., natomiast ostatnie uzupełnienia wniosku wpłynęły do organu 20 listopada 2012r., a więc po okresie w którym kompletne i poprawne wnioski o dofinansowanie zostały zakwalifikowane do dofinansowania. Zasadnie ARiMR zwróciła uwagę na zawyżenie kosztów kwalifikowanych zadania 7 w etapie II "[...]" w stosunku do załączonej oferty. Należy bowiem zauważyć, że z załączonej oferty wynikało, że kwota netto za samochód chłodnia Renault (podwozie, zabudowa, podwyższony dach, składana leżanka, agregat z rejestratorem) wynosi 306.576,15 złotych, natomiast skarżąca w rubryce dotyczącej kosztów kwalifikowanych (w tym inwestycyjne ogółem) w zł wpisała kwotę 323.585 zł, a zatem wyższą o ponad 17 tys. zł. Oddzielnego omówienia natomiast wymagają zauważone przez organ braki wniosku w postaci niezałączenia decyzji powiatowego lekarza weterynarii o zatwierdzeniu projektu technologicznego zakładu albo decyzji o nadaniu weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego zakładowi dotyczącej zakładu w [...] a także nieprawidłowości w 2013 r. pkt II Wydatki, części A Przepływy środków pieniężnych z działalności operacyjnej zawartych w Rachunku przepływów pieniężnych Biznes planu. Odnosząc się do braków wskazanych w Biznes planie, należy zauważyć, że skarżąca pismem z 6 września 2012r. była wzywana do poprawienia Przepływu środków pieniężnych m.in. w pozycji dotyczącej Wydatków za 2013r. W wyniku wezwania poprawiła te pozycje w wymagany sposób. Jednakże, mimo braku ponownego wezwania w tym zakresie, nadsyłając poprawiony biznes plan przy piśmie z 15 listopada 2012r. samodzielnie dokonała zmian w pkt II Wydatki, co spowodowało błędne wypełnienie pozycji Wydatki. Pozycja ta bowiem nie stanowiła sumy jej składowych. Zatem również z tej przyczyny wniosek skarżącej był niepoprawny i niekompletny w dacie odmowy przyznania pomocy finansowej. Odnośnie decyzji należy zauważyć, że z zgodnie z § 41 ust. 3 w zw. z pkt 7 załącznika nr II rozporządzenia MRiRW z 7 września 2009r., jednym z wymaganych załączenia dokumentów w ramach środka inwestycje w zakresie przetwórstwa i obrotu była decyzja powiatowego lekarza weterynarii o zatwierdzeniu projektu technologicznego albo decyzja o nadaniu weterynaryjnego numeru identyfikacyjnemu zakładowi lub decyzja państwowego powiatowego inspektora sanitarnego zatwierdzającego zakład. Słusznie w powyższym kontekście skarżąca zauważyła, że powiatowy lekarz weterynarii nie wydaje decyzji o nadaniu weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego zakładowi, gdyż taka decyzja nie istniej. Zgodnie z art. 20 pkt 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. z 2006r., Nr 17, poz., 127 ze zm.) wydaje decyzje administracyjne w stosunku do zakładów, o których mowa w pkt 1, w sprawach: a) wpisu do rejestru, b) zatwierdzenia, c) warunkowego zatwierdzenia, d) przedłużenia warunkowego zatwierdzenia, e) zawieszenia zatwierdzenia, f) cofnięcia zatwierdzenia, g) wykreślenia z rejestru. W myśl natomiast art. 21 ust. 4 ww. ustawy powiatowy lekarz weterynarii, wydając decyzję administracyjną, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 2 lit. a-c, nadaje zakładowi weterynaryjny numer identyfikacyjny. Mając powyższe na względzie brak jest decyzji, o której mowa w rozporządzeniu MRiRW z 7 września 2009r., o załączenie której skarżąca była wezwana. Zatem należy zauważyć, że skarżąca mogła mieć wątpliwości o jaką decyzję chodzi i dlatego też załączyła zarówno zaświadczenie potwierdzające, że jest dzierżawcą zakładów w [...] o numerze weterynaryjnym [...], jak i zaświadczenie z 17 listopada 2010r. potwierdzające fakt, że dzierżawiony przez [...] Sp. z o.o. ([...] Sp. o.o. jest następcą spółki [...]) zakład jest zakładem zatwierdzonym i nadzorowanym przez Inspekcję Weterynaryjną Powiatowy Inspektorat Weterynaryjny w [...]. W powyższym kontekście Agencja winna w drugim wezwaniu precyzyjnie wskazać o jaką decyzję chodzi, a nie ograniczać się do żądania przedstawienia decyzji nie istniejącej w obrocie prawym, tj. decyzji powiatowego lekarza weterynarii o nadaniu weterynaryjnego numeru identyfikacyjnemu zakładowi w [...] (pkt 18 wezwania). W powyższym kontekście odmowa przyznania pomocy na tej podstawie była nieuprawniona. Jednakże powyższe nie ma znaczenia, gdyż nieuzupełnienie choćby jednego wymaganego prawem braku, pomimo dwukrotnego wezwania, powoduje na mocy art. 14 ust. 4 ustawy z 3 kwietnia 2009r. w związku z § 43 ust. 4 rozporządzenia MRiRW z 7 września 2009r. odmowę przyznania pomocy. Powołany § 43 ust. 4 rozporządzenia MRiRW z 7 września 2009r. stanowi, że jeżeli wnioskodawca pomimo ponownego wezwania, o którym mowa w ust. 3, do usunięcia braków lub złożenia wyjaśnień nie dokonał ich w terminie, Agencja nie przyznaje pomocy; przepisy art. 14 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. (...), stosuje się odpowiednio. Zgodnie natomiast z art. 14 ustawy z 3 kwietnia 2009r. w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy lub został wyczerpany limit środków, o którym mowa w art. 8 ust. 2 lub 3 - wnioskodawcę informuje się, w formie pisemnej, o odmowie przyznania pomocy, podając przyczyny tej odmowy. Mając powyższe na względzie prawidłowo Agencja odmówiła przyznania pomocy w związku z nieuzupełnieniem braków wniosku. Zasadnie także ARiMR wskazał na drugą podstawę odmowy, tj. wyczerpanie się limitu finansowego dla środka 2.5. Należy zauważyć, że limit finansowy został wyczerpany przez wnioski o dofinansowanie, które uzyskały status kompletności w dniu 31 października 2012r., a więc w okresie gdy niewątpliwie wniosek skarżącej wymagał poprawy i dodatkowych uzupełnień (drugie wezwanie z 30 października 2012r.). Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z 3 kwietnia 2009 r., pomoc w ramach programu operacyjnego jest przyznawana do wysokości limitu stanowiącego równowartość w złotych kwoty w euro określonej w przepisach wydanych na podstawie ust. 1 na poszczególne środki, o których mowa w art. 3. W myśl § 51 rozporządzenia MRiRW z 7 września 2009r. pomoc w ramach środków, o których mowa w § 1, jest przyznawana do wyczerpania środków finansowych, zgodnie z kolejnością złożenia prawidłowo wypełnionego i udokumentowanego wniosku o dofinansowanie. W związku z powyższym prawo do otrzymania wnioskowanej pomocy mają wnioskodawcy, których wnioski o dofinansowanie uzyskały status kompletności i poprawności, zgodnie z kolejnością uzyskania tego statusu, zanim wyczerpaniu uległ limit środków finansowych przeznaczonych na dany środek. W przedmiotowej sprawie limit środków został wyczerpany w dniu 31 października 2012r., a ostatnia umowa została podpisana 11 stycznia 2013r. Instytucją odpowiedzialną za określenie limitów finansowych w ramach Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nabrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" jest Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi jako Instytucja Zarządzająca, co potwierdza regulacja art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. Powołany przepis przyznaje ministrowi właściwemu do spraw rybołówstwa kompetencję do określenia, w drodze rozporządzenia, podziału środków finansowych na realizację programu operacyjnego w ramach określonych osi priorytetowych, o których mowa w art. 3, ustalając limity na poszczególne środki objęte tymi osiami, mając na względzie zapewnienie efektywności wdrażania programu operacyjnego oraz wykorzystanie środków finansowych przeznaczonych na jego realizację. W wykonaniu delegacji ustawowej wydane zostało rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 września 2009 r. w sprawie podziału środków finansowych na realizację Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nabrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013"na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2009r. nr 147 poz. 1192). W załączniku do ww. rozporządzenia limit środków w ramach środka 2.5 "Inwestycje w zakresie przetwórstwa i obrotu" został ustalony w zakresie wkładu publicznego ogółem na kwotę 105.227.096,00 euro. Z akt administracyjnych wynika, że wartość umów czynnych (aktywnych) wynosiła 439.476.317,73 złote (kwota uwzględniała oszczędności na etapie płatności w wysokości 4.785.658,95 złotych). Należy również zauważyć, że zgodnie z wyjaśnieniami Agencji zawartymi w odpowiedzi na skargę, wystąpiła ona o dodatkowe środki, jednakże tych środków nie uzyskała. Dlatego też operacje objęte wnioskami, które uzyskały status kompletności i poprawności po dacie 31 października 2012 r., nie mogły zostać sfinansowane i odmówiono tym podmiotom przyznani pomocy. Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze należy podkreślić, że brak jest możliwości wystąpienie po raz trzeci z wezwaniem do usunięcia braków. § 43 ust. 2 i 3 rozporządzenia MRiRW z 7 września 2009 r. jasno wskazuje, że możliwe jest tylko dwukrotne wezwanie wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku, złożenia poprawnych dokumentów oraz wyjaśnień. Zdaniem Sądu dwukrotne wezwanie dotyczy każdego zauważonego błędu niezależnie od fazy rozpatrywania wniosku o przyznanie pomocy. W wypadku zauważenia kolejnych błędów np. po pierwszym wezwaniu organ zobowiązany jest do wezwania wnioskodawcy o ich poprawienie. Zatem nie znajduje oparcia w przepisach prawa stanowisko skarżącej wskazujące, iż organ może dwukrotnie wzywać tylko do tych braków, które zostały stwierdzone przy pierwszej weryfikacji wniosku, gdyż braki te mogą pojawić się w wyniku kolejnego uzupełnienia wniosku. Przepisy § 43 ust. 3 rozporządzenia wyraźnie precyzuje, że jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania, o którym mowa w ust. 2, nie usunął braków lub nie złożył wyjaśnień w wyznaczonym terminie, Agencja ponownie wzywa wnioskodawcę do usunięcia braków lub złożenia wyjaśnień, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Dlatego też zdaniem Sądu organ zasadniczo winien dwukrotnie wzywać do poprawy każdego zauważonego błędu. Chyba, że wniosek nie kwalifikuje się do przyznania pomocy z innych przyczyn. Wówczas takie wezwanie ze względu na ekonomikę postępowania byłoby zbyteczne i prowadziłoby do tworzenie niepotrzebnych kosztów. Niezasadne są zarzuty skarżącej o bezpodstawności zarządzeń organu z 6 września i 30 października 2012r. Jeżeli nawet w zarządzeniach znalazły się zapisy dotyczące uzupełnienia braków ponad wyżej omówioną podstawą prawną, to nie stanowiły o podstawie odmowy przyznania pomocy. Zauważone przez skarżącą braki, które nie zostały wykryte przez organ podczas pierwszego wezwania i zostały zauważone dopiero na etapie drugiego wezwanie (np. w zestawieniu rzeczowo-finansowym Etap I zadanie 2 i 3 oraz 4 i 5) miały charakter drobnych zmian i nie mogły rzutować na poprawność i kompletność wniosku. Natomiast wskazywane przez skarżącą dokumenty, których zażądał w postaci odpisu KRS i prawomocnego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia robót budowlanych wraz z zaświadczeniem o braku wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ administracji wymagane były przepisami prawa. Zgodnie bowiem z pkt 1 i 9 załącznika nr 2 rozporządzenia MRiRW z 7 września 2009r. Co więcej z wezwania organu nie wynikał wskazywany przez skarżącą obowiązek załączenia odpisu KRS z pieczęciami sądu. Zatem zarzut ten jest bezzasadny. Natomiast odnośnie zgłoszenia robót budowlanych, to trzeba zauważyć, że skarżąca załączyła to zgłoszenie i w jego wyniku Starostwo Powiatowe w [...] pismami z [...] października 2012r. poinformowało, że tego typu inwestycje należy zaliczyć do bieżącej konserwacji, która z kolei nie wymaga zgłoszenia robót budowlanych. Powyższe, o czym mowa była wyżej jednakże nie stanowiło podstawy do odmowy przyznania pomocy finansowej. Bezzasadny jest zarzut naruszenia § 44 ust. 4 rozporządzenia MRiRW z 7 września 2009r., gdyż w sprawie przepis ten nie został zastosowany. Organ na żadnym z etapów nie występował do innego podmiotu (innego niż wnioskodawca) o opinie i dodatkowe wyjaśnienia. Nie uzasadniony jest także zarzut naruszenia przez Agencję art. 52 § 2 p.p.s.a. poprzez nieustosunkowanie się przez organ do podniesionych przez skarżąca zarzutów w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Należy zwrócić uwagę, że w sprawie nie miał zastosowania powołany przepis. Zastosowania miał natomiast art. 52 § 3 i art. 53 § 2 p.p.s.a. Z powołanych przepisów wynika, że Agencja nie miała obowiązku udzielać odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, gdyż przedmiotem skargi nie jest pismo organu będące odpowiedzią na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, tylko pierwotne rozstrzygnięcie np. tak jak w przedmiotowej sprawie – odmowa przyznani pomocy finansowej. Zasadny jest natomiast zarzut naruszenia 3 miesięcznego terminu (przedłużonego o stosowne uzupełnienia) do rozpatrzenia wniosku oraz niepoinformowanie skarżącej o przyczynach zwłoki i określeniu nowego terminu. Jednakże powyższe nie miało znaczenia dla merytorycznego załatwienia sprawy i nie mogło stanowić przyczyny uchylenia zaskarżonego aktu. Niezasadny jest też zarzut skarżącej naruszenia zasad wynikających z art. 14 ust. 2 i 3 ustawy z 3 kwietnia 2009r. Skarżąca w żaden sposób nie wykazała aby w stosunku do niej organ naruszył zasady tam wskazane. Dodatkowo Sąd podnosi, że postępowanie powyższe jest wg. art. 14 ustawy z 3 kwietnia 2009r. prowadzone z wyłączeniem przepisów kodeksu postępowania administracyjnego co do zasady. Organ jest obowiązany tylko i wyłącznie na żądanie strony dokonywać pouczeń oraz zapewniać jej czynny udział w postępowaniu. Takiego żądania skarżąca nie sformułowała na etapie postępowania administracyjnego. Podane przez skarżącą zarzuty o udzielaniu błędnych pouczeń przez organ są gołosłownym twierdzeniem nie znajdującym żadnego uzasadnienia w kontrolowanych aktach. Sąd nie dopatrzył się wskazywanych przez skarżącą naruszeń prawa materialnego czy też prawa procesowego w sposób wpływający na wynik sprawy. Z kontrolowanych akt nie wynika jakakolwiek nieprawidłowość w działaniu organu wpływająca na wynik sprawy. Zarzuty skarżącej są gołosłowne, nie poparte żadnymi dowodami. Trzeba podkreślić, że to skarżąca jest obowiązana przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą. Na niej spoczywa ciężar udowodnienia faktu, z którego to faktu wywodzi skutki prawne (art. 14 ust. 3 ustawy). Mając wszystkie powyższe okoliczności na uwadze, Sąd uznał, że organ wbrew zarzutom skargi, w zgodzie z zasadą praworządności, podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sprawy, w sposób prawidłowy zebrał materiał dowodowy, należycie go ocenił, a wydane na jego podstawie zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Z tych względów na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.