V SA/Wa 1276/08

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 23 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wyrokiem z 1 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę P. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] lutego 2008 r. W skardze kasacyjnej z 7 października 2009 r. – złożonej w imieniu strony skarżącej przez adwokata P. B. – został zawarty wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 3 wniosków skargi). Jednocześnie, do skargi załączono urzędowy formularz PPF z 7 października 2009 r. zawierający wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, podpisany przez stronę skarżącą. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy może zostać przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania (art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Mając na uwadze zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy i rozpatrując w tym świetle wniosek strony skarżącej – reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika – uznać należało, iż jest on bezzasadny i jako taki podlega oddaleniu. Zauważyć bowiem należy, iż wnioskująca strona została już zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, mocą postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 czerwca 2008 r. (k. 51-53 akt sądowych), które nie zostało uchylone ani zmienione. W tej sytuacji, strona nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w postępowaniu, w tym również występując ze skargą kasacyjną. Natomiast wobec tego, iż przepisy ustawy p.p.s.a. nie przewidują możliwości umorzenia postępowania z wniosku o prawo pomocy w razie jego bezprzedmiotowości – w oparciu o przepis art. art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. – należało orzec jak w sentencji postanowienia.