V SA/Wa 1277/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej, redukcji pomocy finansowej oraz przyznanie pomocy finansowej oddala skargę. Decyzją z [...] lutego 2016r. nr [...] skierowaną do Syndyka Masy Upadłości B. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w Z., Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej jako Prezes ARiMR) utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w K. (dalej jako Dyrektor Oddziału) z [...] marca 2014r. nr [...] mocą, której uchylona została decyzja Dyrektora Oddziału z [...] czerwca 2012r. nr [...] o przyznaniu pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz o przyznaniu pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania, złożonego przez B. sp. z o.o. z siedzibą w Z. za II półrocze 3 roku realizacji planu dochodzenia do uznania oraz - orzekł o redukcji w całości przyznanej pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej za II półrocze 3 roku realizacji planu dochodzenia do uznania do kwoty 0,00 złotych; - przyznał pomoc finansową na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości 571 606,57 zł, za II półrocze 3 roku realizacji planu dochodzenia do uznania. U podstaw podjętego w tej sprawie rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia: W dniu [...] marca 2012r. do Dyrektora Oddziału wpłynął wniosek B. sp. z o.o. z siedzibą w Z. o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych utworzeniem, grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania za okres od 1 lipca do 31 grudnia 2011r. Weryfikacja wniosku wykazała, że do wyliczenia wartości produktów sprzedanych za okres od 1 lipca do 31 grudnia 2011r. zostały nieprawidłowo uwzględnione faktury korygujące, które dotyczyły wysokości sprzedaży za okres od 1 stycznia do 30 czerwca 2011 r., co do którego wydana została już decyzja o przyznaniu płatności. W dniu 10 maja 2012r. na piśmie wezwano Grupę do złożenia wyjaśnień w związku z wykrytymi nieprawidłowościami. W odpowiedzi na wezwanie do Dyrektora Oddziału wpłynęły wyjaśnienia oraz korekta wniosku. Postępowanie zainicjowane w/w wnioskiem zostało zakończone decyzją Dyrektora Oddziału z [...] czerwca 2012r. na mocy której przyznano wnioskowaną kwotę pomocy w wysokości 706 772,06 zł. W tym na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej w wysokości 135 165,49 zł oraz na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości 571 606,57 zł. W efekcie kontroli przeprowadzonej w terminie od 15 listopada do 12 grudnia 2012r., Inspektorzy Biura Kontroli na Miejscu stwierdzili nieprawidłowości dotyczące poprawności sporządzenia takich dokumentów jak Załącznik nr 1 "Chronologiczny wykaz faktur i rachunków potwierdzających wartość produktów sprzedanych wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw, wytworzonych przez jej członków" oraz Załącznik nr 2 "Chronologiczny wykaz faktur i rachunków potwierdzających ilość wytworzonych przez członków grupy producentów i skupionych od nich owoców i warzyw, ze względu na które grupa została wstępnie uznana", składane wraz z wnioskami o pomoc finansową dotyczącą realizacji PDU za 2011 rok. Wykryto, że faktury sprzedaży nie zawierały jednoznacznego wyszczególnienia, które produkty sprzedane pochodzą od członków, a które od producentów nie będących członkami Grupy. Ponadto, w trakcie kontroli powierzchni upraw oraz wydajności u dwóch członków grupy stwierdzono, że w roku 2011 nastąpiło znaczne przekroczenie plonów w stosunku do wartości określonych w Zestawieniu maksymalnych plonów. Podczas kontroli dokumentów dotyczących sprzedaży na fakturach sprzedaży pojawiają się produkty (takie jak pieczarki, pomidory, czosnek, ziemniaki, truskawki, cytryny, pomarańcze, mandarynki), których nie produkują członkowie grupy. W odpowiedzi na wezwanie z 22 stycznia 2013r. do złożenia wyjaśnień, Grupa złożyła dokument, który zawierał wyjaśnienia dotyczące części nieprawidłowości. Pozostałe do wyjaśnienia rozbieżności grupa producentów zobowiązała się uzupełnić po otrzymaniu stosownej dokumentacji od kontrahentów oraz wprowadzeniu do systemu prawidłowych danych. Grupa nie złożyła wyjaśnień uzupełniających. Kontrola dotycząca ostatniego roku realizacji planu dochodzenia do uznania grupy producentów odbyła się w dniach 15 lipca do 22 października 2013r. Postanowieniem z [...] stycznia 2014r. Dyrektor Oddziału wszczął postępowanie w sprawie wznowienia rozpatrywania wniosku złożonego przez B. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. w sprawie przyznania pomocy finansowej. W związku ze stwierdzonymi podczas kontroli na miejscu nieprawidłowościami do Grupy wysłano wezwanie do złożenia wyjaśnień, w którym poproszono o złożenie poprawnie sporządzonych Załącznika nr 1 (symbol formularza W-1.1/20) oraz Załącznika nr 2 (symbol formularza W-1.2/20) stanowiących podstawę do weryfikacji rzeczywistej wartości produkcji sprzedanej pochodzącej od członków Grupy i naliczenia wysokości pomocy finansowej. Do dnia wydania decyzji Grupa nie odpowiedziała na ww. wezwanie. Decyzją z [...] marca 2014r. Dyrektor Oddziału uchylił własną decyzję z [...] czerwca 2012r. o przyznaniu pomocy finansowej oraz orzekł o redukcji w całości przyznanej pomocy finansowej i przyznał pomoc finansową na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości 571 606,57 zł, za II półrocze 3 roku realizacji planu dochodzenia do uznania. W uzasadnieniu organ I instancji podkreślił, że wyniki kontroli przeprowadzonej przez Inspektorów Biura Kontroli na Miejscu wskazały na nieprawidłowości dotyczące działalności Grupy, a szczególnie zwrócił uwagę na nierzetelność i niedbałość w prowadzeniu dokumentacji księgowej. Niezłożenie przez Grupę poprawnie i rzetelnie sporządzonego Załącznika nr 1 i nr 2, uniemożliwiło określenie, a także zweryfikowanie rzeczywistej wartości produkcji sprzedanej pochodzącej od członków Grupy (w odniesieniu do okresu od 1 lipca do 31 grudnia 2011r.) stanowiącej podstawę wyliczenia pomocy finansowej. Po rozpoznaniu odwołania Grupy, Prezes ARiMR decyzją z [...] lutego 2016r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji i wskazał, że w sprawie zostały ujawnione nowe okoliczności faktyczne nieznane organowi wydającemu decyzje, a istotne dla sprawy, poprzez wpływ na treść decyzji w kwestiach zasadniczych. W jego ocenie nową okolicznością faktyczną w sprawie jest ujawnienie, nieprawidłowości zakresie poprawnego sporządzenia: Załącznika nr 1 i nr 2 stanowiących podstawę do weryfikacji rzeczywistej wartości produkcji sprzedanej pochodzącej od członków Grupy i naliczenia wysokości pomocy finansowej, wyjaśnienia przekroczenia maksymalnych plonów i wytłumaczenie skąd pochodzą pozostałe gruszki, śliwki i ogórki dostarczone przez członków do Grupy oraz wyjaśnienia w jaki sposób Grupa organizowała sprzedaż (skup, przechowanie, zbyt) produktów pochodzących od producentów niebędących członkami Grupy. Jak wyjaśnił organ odwoławczy w dalszej części uzasadnienia, przeprowadzone kontrole dotyczące dokumentacji stanowiącej podstawę do weryfikacji rzeczywistej wartości produkcji sprzedanej pochodzącej od członków Grupy i naliczenia wysokości pomocy finansowej wykazały nieprawidłowości dotyczące sprzedaży owoców i warzyw, które nie były produkowane przez Grupę. Strona nie wyjaśniła wykrytych nieprawidłowości w związku z czym nie mogła zostać przyznana Grupie pomoc finansowa na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję Syndyk Masy Upadłości B. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w Z. wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości względnie o jej uchylenie w całości, podobnie jak decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1. art. 145 ust. 1 ustawy z 28 lutego 2003r. prawo upadłościowe i naprawcze - dalej jako: p.u.n. w zw. z art. 97 § 2 k.p.a. poprzez wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa, co powoduje, że decyzja jest dotknięta wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 pkt. 2 k.p.a. 2. art. 145 ust. 1 w zw. z art. 144 i art. 236 p.u.n. i art. 239, art. 240 oraz 256 p.u.n. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie mogło być podjęte przeciwko syndykowi, mimo, iż mogło ono być podjęte przeciwko syndykowi tylko w przypadku, gdyby w postępowaniu upadłościowym wierzytelność po wyczerpaniu trybu określonego ustawą nie została umieszczona na liście wierzytelności, 3. art. 97 § 2 w zw. z art. 101 § 1 oraz 123 § 1 k.p.a. poprzez podjęcie przez organ II instancji zawieszonego postępowania, pomimo braku ustąpienia przyczyny uzasadniającej zawieszenie postępowania, a w konsekwencji, 4. naruszenie art. 138 § 1 k.p.a. polegające na bezzasadnym utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji Dyrektora Oddziału z [...] marca 2014r., w sytuacji gdy prawidłowym w niniejszej sprawie było realizowanie trybu dochodzenia wierzytelności w toku postępowania upadłościowego poprzez zgłoszenie wierzytelności (art. 236 p.u.n.), wniesienie sprzeciwu od listy wierzytelności w wypadku odmowy uznania wierzytelności (art. 256 p.u.n.) oraz ewentualne zażalenie na postanowienie w przedmiocie oddalenia sprzeciwu(art. 259 ust. 2 p.u.n.), a dopiero w razie bezskuteczności tego tryby podjęcie postępowania z udziałem syndyka. 5. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego i niepodjęciu niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, 6. art. 10 § 1 k.p.a. poprzez brak umożliwienia Skarżącemu wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji. Rozwijając zarzuty skargi wskazano, że postanowieniem z [...] kwietnia 2014r. Sąd Rejonowy dla [...] ogłosił upadłość likwidacyjną skarżącej Spółki. Na skutek zawiadomienia o ogłoszeniu upadłości, ARiMR dokonała w postepowaniu upadłościowym zgłoszenia wierzytelności z różnych tytułów, które nie odejmowało jednak kwoty 135.165,49 zł. przyznanej Stronie na mocy decyzji z [...] czerwca 2012r. W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 1066). W oparciu o art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sądy stosują środki określone w ustawie. Regulacje te określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania, którą jest sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Rozważając argumenty przedstawione w skardze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że nie są one trafne, a w konsekwencji skarga musi podlegać oddaleniu. Podstawowym argumentem wysuwanym przeciwko prawidłowości zaskarżonej decyzji jest fakt, iż została ona mimo ogłoszenia upadłości strony skarżącej wydana – bez wyczerpania trybu określonego w art. 145 prawa upadłościowego i naprawczego ( t.j. Dz.U z 2016 r. poz. 1948 ze zm. ). Zgodnie z art. 144 ust. 1 p.u.n. po ogłoszeniu upadłości postępowania sądowe, administracyjne lub sądowoadministracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i prowadzone wyłącznie przez syndyka albo przeciwko niemu. Postępowania, o których mowa w ust. 1, syndyk prowadzi na rzecz upadłego, lecz w imieniu własnym (art. 144 ust. 2 p.u.n. ). Należy zauważyć, że decyzja organu I instancji wydana została przed ogłoszeniem upadłości skarżącej Spółki. Również przed ogłoszeniem upadłości zostało wniesione odwołanie od tej decyzji ( pismo datowane na dzień [...].04.2014 r. , wysłane w dniu 11.04.2014 r. Postanowienie o ogłoszeniu upadłości zostało wydane w dniu [...].04.2014 r. ( k 677 akt adm. ), o czym Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego oraz Prezes Agencji zostali poinformowani przez syndyka pismami z tego samego dnia ( k 673, 676 akt adm. ). Postanowieniem z [...] lipca 2014 r. organ odwoławczy zawiesił postępowanie odwoławcze z powołaniem się na art. 97 § 1 pkt 3 k.p.a. Organ wyjaśnił, że zawieszenie ma na celu umożliwienie syndykowi wstąpienie do postępowania. Postanowienie zostało doręczone syndykowi . Postępowanie zostało podjęte w dniu [...] stycznia 2016 r. , zaś w dniu [...] lutego 2016 r. została wydana zaskarżona decyzja – także skierowana do syndyka masy upadłości Spółki "B.". Z przytoczonych faktów wynika niepodważalny wniosek , że syndyk od chwili ogłoszenia upadłości brał udział w postępowaniu administracyjnym. Strona skarżąca twierdzi też, że postępowanie nie mogło być prowadzone bez wyczerpania trybu określonego w art. 145 p.u.n. zgodnie z którym postępowanie sądowe, administracyjne lub sądowoadministracyjne w sprawie wszczętej przeciwko upadłemu przed dniem ogłoszenia upadłości o wierzytelność, która podlega zgłoszeniu do masy upadłości, może być podjęte przeciwko syndykowi tylko w przypadku, gdy w postępowaniu upadłościowym wierzytelność ta po wyczerpaniu trybu określonego ustawą nie zostanie umieszczona na liście wierzytelności. Jest to jednak zarzut z oczywistych przyczyn nietrafny – nie jest to bowiem sprawa o wierzytelność , która podlega zgłoszeniu do masy upadłości. Wierzytelność to uprawnienie do żądania spełnienia świadczenia z określonego stosunku zobowiązaniowego przysługujące wierzycielowi wobec dłużnika i składające się z jednego lub wielu roszczeń bądź praw kształtujących (np. prawo uchylenia się od skutków oświadczenia woli). Definicję zobowiązania zawiera art. 353 § 1 k.c. zgodnie z którym zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu ( art. 353 § 2 kc ). Przedmiotem sprawy niniejszej jest z kolei ustalenie w jakiej wysokości świadczenie przysługuje stronie skarżącej , prowadzone w dodatku w trybie nadzwyczajnym czyli mogącym prowadzić do zmiany decyzji ostatecznej. Jest to więc postępowanie zmierzające do ustalenia uprawnienia, a nie realizacji uprawnienia już istniejącego. To uprawnienie musi być ustalone w formie decyzji administracyjnej . Mówi o tym wprost art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw , rynku chmielu, rynku tytoniu, rynku suszu paszowego oraz rynków lnu i konopi uprawianych na włókno ( t.jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 145 poz. 868 ze zm. ), zaś jakie rozstrzygnięcie zapada w wyniku wznowienia postępowania określa art. 151 k.p.a. – i znów jest to rozstrzygnięcie w formie decyzji. Art. 145 p.u.n. może znaleźć zastosowanie dopiero na etapie następnym tj. postępowania w przedmiocie ustalenia nienależnie pobranych płatności prowadzonego na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ( t.j. Dz.U z 2016 r. poz. 1512 ze zm. ). W sprawie o tym zakresie dojdzie do ustalenia właśnie bezpośrednio czy i jaka wierzytelność przysługuje Agencji w stosunku do masy. Na marginesie należy jednak zauważyć, że w orzecznictwie administracyjnym nie wypracowano dotąd jednolitego stanowiska co do wpływu upadłości na toczące się postępowanie administracyjne , nawet gdy w grę wchodzi przedmiot , który może być określony jako "wierzytelność". I tak zwraca się uwagę na fakt, iż w Ordynacji podatkowej i kodeksie postępowania administracyjnego brak jest bezpośredniej podstawy do zawieszenia postępowania rozpoznawczego ( podstawa do zawieszenia postępowania egzekucyjnego wynika z art. 146 p.u.n. ) – brak jest bowiem przepisu analogicznego do istniejącego w kodeksie postępowania cywilnego (art. 174 § 1 pkt 4 k.p.c.) czy też w przepisach dotyczących postępowania sądowoadministracyjnego ( art. 124 §1 pkt 4 P.p.s.a). Sądy wyprowadzają stąd wniosek, że nie jest to luka w prawie , ale zamiar ustawodawczy wynikający z odrębności kompetencyjnej organów administracji i sądów ( por. postanowienie z 19 lutego 2008 r., l FSK 1736/07; wyrok WSA w Gdańsku z dnia 9 października 2007 r., SA/Gd 425/07; wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 13 czerwca 2006 r., l SA/Bd 233/05, POP 2006/2/34; wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 21 marca 2007 r., l SA/Bd 56/07, wyrok WSA w Szczecinie z 14.02.2013 r. I SA/Sz 898/12 ). Przechodząc do oceny meritum sprawy należy stwierdzić, że Sąd podziela w całości ustalenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że podstawę do wznowienia postępowania stanowiły wyniki kontroli, która miała miejsce po wydaniu decyzji o przyznaniu pomocy . W wyniku kontroli ujawniły się nowe fakty i dowody istniejące w chwili wydania decyzji i nie znane organowi, który wydał decyzję. Skarżąca Spółka nie odniosła się w żaden sposób i nie wyjaśniła faktów, które powyższa kontrola ujawniła – iż wśród faktur przyjętych za podstawę obliczenia pomocy były także takie, które dokumentowały sprzedaż produktów, których członkowie Grupy nie produkowali. W tej sytuacji organ miał prawo przyjąć 0,00 złotych jako kwotę kwalifikowalną stanowiącą podstawę do obliczenia pomocy na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej. Zgodnie z art. 117 ust. 1 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) Nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw ( Dz.U.UE.L.2011.157.1) płatności oblicza się na podstawie kwoty, którą uznano za kwalifikowalną. Złożenie przez Grupę faktur, które dotyczą towarów nieprodukowanych przez członków Grupy uniemożliwia ustalenie pomocy, gdyż zgodnie z art. 50 ust. 1 powyższego Rozporządzenia wartość produkcji sprzedanej danej organizacji producentów oblicza się na podstawie produkcji samej organizacji producentów oraz jej członków będących producentami i obejmuje ona wyłącznie te owoce i warzywa, w odniesieniu do których organizacja producentów została uznana. Ponadto do wartości produkcji sprzedanej wlicza się wyłącznie produkcję organizacji producentów lub jej członków będących producentami wprowadzoną do obrotu przez organizację producentów ( art. 50 ust. 6 zd. 1 Rozp. ). Brak jest podstaw do uznania, że organy w toku postępowania naruszyły przepisy o postępowaniu dowodowym. Pismem z dnia 8.01.2014 Spółka została wezwana do złożenia wyjaśnień dot. stwierdzonych w toku kontroli nieprawidłowości, zaś pismem z dnia 28.01.2014 r. poinformowana o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Należy zauważyć, że Spółka nie wykazała żadnej aktywności w sprawie< a tylko ona mogła wyjaśnić powstałe w wyniku kontroli wątpliwości związane z wartością produkcji sprzedanej. Także zarzut dot. naruszenia przez organ II instancji art. 10 § 1 k.p.a. nie może prowadzić bez należytego uzasadnienia wpływu tego naruszenia na treść rozstrzygnięcia do uchylenia zaskarżonej decyzji. A trzeba zauważyć, że skarga takiego uzasadnienia nie zawiera. Biorąc pod uwagę wspomniany wyżej brak aktywności przed wydaniem decyzji przez organ I instancji , należy zauważyć, że naruszenie to nie spełnia wymogów określonych w art. 145 § 1pkt 1 lit. c p.p.s.a Z powyższych względów skarga na zasadzie art. 151 p.p.s.a podlega oddaleniu.