V SA/Wa 128/16

Starszy referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi L. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2015 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym p o s t a n a w i a: - przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy L. L. (dalej: "Skarżący" lub "Strona") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Z żoną jest skonfliktowany; pozostaje z nią w separacji faktycznej, a od wielu lat posiada rozdzielność majątkową. Rachunki bankowe Skarżącego zostały zamknięte, a składniki majątku zajęte przez organy egzekucyjne. Jako jedyny składnik majątku Skarżący wskazał lokal mieszkalny o powierzchni 63 m kw, który również został zajęty w postępowaniu egzekucyjnym. Jednocześnie oświadczył, że wynajmuje swoje mieszkanie, a czynsz najmu w wysokości 1.000 zł stanowi aktualnie jego jedyny dochód. Skarżący natomiast mieszka w lokalu, do którego nie ma tytułu prawnego, a właściciel tego lokalu – K&S S.A. żąda, by je opuścił. Skarżący poszukuje pracy, nie jest zarejestrowany jako bezrobotny. Niekiedy otrzymuje od małżonki pieniądze na utrzymanie. Ma dwóch synów, którzy mieszkają z żoną. Skarżący stara się uczestniczyć w ich wychowaniu, jednak stan jego dochodów nie pozwala mu na łożenie na ich utrzymanie. W związku z tym, iż złożone oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy, zarządzeniem z 7 marca 2016 r. wezwano Skarżącego do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia określonych dokumentów. W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego Skarżący (przy piśmie z dnia 21 marca 2016 r.) nadesłał szereg dokumentów, m.in.: - skierowane do skarżącego pismo K&S S.A. z siedzibą w B. P. z dnia 4 maja 2015 r. zawierające żądanie natychmiastowego opuszczenia nieruchomości położonej przy ul. P. w W., którą bezprawnie zajmuje, - umowę majątkową małżeńską zawartą pomiędzy Skarżącym i jego małżonką w dniu 2 marca 1997 r., - decyzje Naczelnika Urzędu Celnego w S. o zabezpieczeniu na majątku skarżącego zobowiązań podatkowych w sumie przekraczających 23 miliony zł, - postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego w S. o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzjom określającym zobowiązania w podatku akcyzowym, - zeznanie podatkowe za rok 2014. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest – stosownie do treści przepisu art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.") – ponoszenie przez stronę kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), a w zakresie częściowym, jeśli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Skarżący wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Oceniając aktualną sytuację majątkową Skarżącego podkreślić należy, że z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej [www.firma.gov.pl] wynika, że Skarżący zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży hurtowej paliw i produktów pochodnych z dniem 31 grudnia 2014 r. i został wykreślny z tej ewidencji. Z załączonych do jego pisma z 21 marca 2016 r. rozstrzygnięć organów podatkowych wynika, że na skutek kontroli podatkowej zostały wydane w roku 2014 decyzje określające zobowiązania Skarżącego w podatku akcyzowym na kwoty łącznie przekraczające 23.000.000 zł. Następnie dokonano zabezpieczeń na majątku Skarżącego kwot zobowiązań w podatku akcyzowym wraz z kwotami odsetek za zwłokę. Obecnie jedynym źródłem dochodów Skarżącego, który samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, jest czynsz z tytułu wynajmu mieszkania w kwocie 1.000 zł. W piśmie z 21 marca 2016 r. Skarżący podał, iż na swoje utrzymanie (żywność, ubranie, środki higieny) wydatkuje ok. 600-700 zł miesięcznie. W świetle powyższego należy stwierdzić, że Skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, w szczególności jeśli zważy się fakt, iż wpis od skargi w niniejszej sprawie wynosi 100.000 zł. Zatem zasadne jest przyznanie Skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.