V SA/Wa 1280/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 29 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi T. P. na deyczję Dyrektora ... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia ... stycznia 2010 r. Nr ... w przedmiocie odmowy przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Zaskarżone rozstrzygnięcie doręczono skarżącej w dniu 1 lutego 2010 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 68 akt adm.) wraz z pouczeniem o trybie i terminie wniesienia środka zaskarżenia oraz ze wskazaniem organu, za pośrednictwem którego skarga może zostać wniesiona (pouczenie zawarte w orzeczeniu, k. 78 akt adm.). W dniu 19 maja 2010 r. strona złożyła skargę na powyższą decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że zdaje sobie sprawę z przekroczenia terminu, jednak pomyłkowo złożyła skargę do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. (dalej: Kierownik BP). Na swoje pismo strona dostała odpowiedź z dnia 8 lutego 2010 r., w którym poinformowano ją, że sprawa jest obsługiwana przez Dyrektora ... Oddziału Regionalnego ARiMR w W. i należy czekać na rozstrzygnięcie. Strona zarzuciła, że nie poinformowano jej, że decyzja została już wydana przez Dyrektora ... Oddziału, (o czym w ocenie strony Kierownik BP został już powiadomiony) i z tej przyczyny czekała na odpowiedź. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek nie jest zasadny. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm. – dalej: ppsa] jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 cyt. ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W ocenie Sądu strona skarżąca nie wykazała, że uchybiła terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. [v. wyrok NSA z 13 sierpnia 1998 r., sygn. akt III SA 7432/98]. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej. [v. wyrok NSA z 13 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1656/97]. Odnosząc się do kryterium staranności, jaką powinna wykazać się strona wnosząca o przywrócenie terminu trzeba wskazać, iż nie jest ono spełnione. Wbrew twierdzeniu strony, w piśmie załączonym przez nią do skargi Kierownik BP nie wskazał, że "należy czekać na rozstrzygnięcie", a jedynie, że sprawa obecnie jest obsługiwana przez organ odwoławczy. Z dokładniejszej analizy pisma otrzymanego od Kierownika BP strona skarżąca powinna była wysnuć wniosek, że chodzi o postępowanie już zakończone - zaskarżoną właśnie przez nią – decyzją. W dacie sporządzenia pisma (8 lutego 2010 r.) Kierownik BP nie miał wiedzy o decyzji wydanej przez organ odwoławczy, gdyż otrzymał ją dopiero w dniu 16 lutego 2010 r. (data stempla, k. 96 akt adm.). Pouczenie co do trybu i terminu skargi zawarte zostało natomiast już w samej decyzji organu odwoławczego. W rozpatrywanej sprawie nie można zatem uznać, że brak winy w uchybieniu terminu został uprawdopodobniony, wobec czego na podstawie art. 86 § 1 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.