V SA/Wa 1282/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Protokolant - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi M. O. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia i zmiany decyzji ostatecznej o odmowie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2004 r. z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych; oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej ARiMR) utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z [...] maja 2009 r. odmawiającą M. O. uchylenia i zmiany w trybie art. 154 kpa decyzji ostatecznej własnej z [...] marca 2008 r. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: M. O. złożyła w dniu 2 czerwca 2004 r. do Biura Powiatowego ARiMR w B. [...] wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych lub o przyznanie płatności z tytułu wspierania działalności na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2004. We wniosku zadeklarowała działki rolne od A do J o łącznej powierzchni 33,31 ha. Rozpoznając wniosek organ stwierdził nieprawidłowości dotyczące deklaracji działek ewidencyjnych 1/41 i 1/14 z działki rolnej A i wezwaniem z dnia 15 lipca 2004 r., doręczonym 20 lipca 2004 r., wezwał wnioskodawczynię do złożenia wyjaśnień. W odpowiedzi na wezwanie, w dniu 30 lipca 2004 r. M. O. złożyła korektę wniosku zmieniając działkę rolną A w ten sposób, że działka ewidencyjna 1/41, wchodząca w jej skład, o powierzchni 23,15 ha została zastąpiona działką ewidencyjną nr 1/44 o powierzchni wykorzystywanej w celach rolniczych 14,98 ha. Wnioskodawczyni wycofała też z płatności część działki ewidencyjnej nr 1/14. Łączna zmiana powierzchni działki rolnej A została zmniejszona z 33,31 ha do powierzchni 23,08 ha czyli o 10,23 ha. Decyzją z dnia [...] maja 2005 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. [...] przyznał wnioskodawczyni płatności bezpośrednie do gruntów rolnych na 2004 r. w pomniejszonej wysokości. Wobec braku zaskarżenia decyzji stała się ostateczną. W następnym roku kalendarzowym wnioskodawczyni wystąpiła ponownie z wnioskiem o płatności jak wyżej na rok 2005. W toku rozpoznawania wniosku zostały przeprowadzone w dniach [...] kwietnia 2007 r. oraz [...] sierpnia 2007 r. kontrole na miejscu, które wykazały, że działka ewidencyjna nr 96/2 o powierzchni 0,21 ha wchodząca w skład działki J zgłoszonej do płatności na 2004 r. nie była utrzymywana w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 r. co stanowiło naruszenie art. 143 B rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003z dnia 29 września 2003 r. ustalającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników ( Dz. Urz. WE L 270 z 21.10.2003 r. str. 1 ze zm.) obowiązującego w Polsce od 1 maja 2004 r. w myśl pkt. 27 rozdziału 6 lit. A "Ustawodawstwo rolne" załącznika II do aktu dotyczącego przystąpienia ...m.in. Rzeczypospolitej Polskiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej (Dz. U. UE. L. 236 z 23.09.2003 r.), zmienionego przez decyzję Rady Unii Europejskiej z dnia 22 marca 2004 r. (Dz. U. UE. L. 93 z 30.03.2004 r.). W tych warunkach Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w W. postanowieniem z [...] lipca 2007 r. wznowił postępowanie zakończone decyzją ostateczną z [...].03.2005 r. o przyznaniu płatności a następnie decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. uchylił tę decyzję ostateczną i odmówił M. O. przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2004 r. z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych. Podstawą wznowienia była nowa okoliczność ujawniona w toku kontroli administracyjnych na miejscu w 2007 r., które to kontrole wykazały, że działka ewidencyjna 96/2 nie była utrzymywana w dobrej kulturze rolnej na 30 czerwca 2003 r. Podstawą merytorycznego rozstrzygnięcia było ustalenie przez organ, że różnica pomiędzy powierzchnią deklarowaną we wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych a powierzchnią stwierdzoną wynosiła łącznie 10,44 ha, co stanowiło 36,39 % przedeklarowania powierzchni. Różnica ta dotyczyła zarówno jednolitej płatności obszarowej, jaki i uzupełniającej płatności obszarowej. Wynikała ona z korekty o 10,23 ha zgłoszonej powierzchni deklarowanej przez wnioskodawczynię w dniu 30 lipca 2004 r. na skutek wcześniejszego wezwania organu oraz braku użytkowania na działce 96/2 o powierzchni 0,21 ha. Z uwagi na fakt, iż różnica ta wynikała ze świadomego działania wnioskodawczyni organ uznał, że w sprawie ma zastosowanie w stosunku do jednolitej płatności obszarowej (JPO) art. 5 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2199/2003 z dnia 16 grudnia 2003 r. ustanawiającego środki przejściowe działania dla celów stosowania w 2004 r. rozporządzenia Rady (WE) nr 1259/1999 w zakresie mechanizmu jednolitej płatności powierzchniowej wobec Republiki Czeskiej, Estonii, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji (Dz. U. WE L. 328 z 17.12.2003 r.), a w stosunku do uzupełniającej płatności obszarowej UPO ma zastosowanie art. 33 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe przepisy w zakresie stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli dla niektórych schematów pomocowych Wspólnoty ustanowionego na mocy Rozporządzenia Rady (WE) nr 3508/92 (DZ. Urz. WE L 327.11 z 12.12.2001 r.). Wymienione przepisy stanowią, że jeżeli różnice pomiędzy powierzchnią zgłoszoną, a powierzchnią określoną wynikają z zamierzonych nieprawidłowości, pomoc do której rolnik mógł być uprawniony nie jest przyznawana za dany rok kalendarzowy. Ponadto, jeżeli różnica przekracza 20 % określonej powierzchni na rolnika zostaje nałożona sankcja w kwocie odpowiadającej różnicy pomiędzy powierzchnią zgłoszoną a powierzchnią określoną. Kwota ta jest potrącana z płatności pomocy, do której rolnik jest uprawniony z tytułu wniosków składanych przez niego podczas trzech lat kalendarzowych następujących po roku dokonania ustalenia. W odniesieniu do M. O. zawyżenie powierzchni w stosunku do obu płatności stanowiło 36,39 % co wykluczyło ją z płatności na 2004 r. oraz przesądziło o sankcjach w stosunku do JPO w wysokości[...] zł, a do UPO w wysokości [...] zł. Decyzja Kierownika Biura z [...] lutego 2008 r. została po rozpoznaniu odwołania wnioskodawczyni utrzymana w mocy przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z [...] marca 2008 r. Decyzja Dyrektora z [...] marca 2008 r. stała się ostateczną, prawomocną wobec odrzucenia skargi wnioskodawczyni przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. postanowieniem z [...] lipca 2008 r. w sprawie o sygn. akt [...]. W dniu 11 sierpnia 2008r. M. O. złożyła wniosek o wznowieniem postępowania w sprawie płatności za rok 2004. Decyzją z [...] grudnia 2008 r. Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją z [...] marca 2008 r. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy decyzją Prezesa ARiMR z [...] lutego 2009 r. W tych warunkach M. O. złożyła w dniu 16 lutego 2009 r. będący podstawą niniejszego postępowania wniosek o zmianę lub uchybienie decyzji ostatecznej z [...] marca 2008 r. w trybie art. 154 kpa. Wskazała, iż w w/w decyzji ostatecznej doszło do błędnego ustalenia stanu faktycznego co do powierzchni użytkowanych działek zgłoszonych do dopłaty. Organ opierając się na protokole pokontrolnym działki ewidencyjnej 96/2 wykluczył z dopłat także działki oznaczone nr A położone w R. o nr ewidencyjnych 1/14, 1/33, 1/34, 1/35, 1/36, 1/37, 1/39, 1/4, 1/41, 1/5, 1/6, 1/9 a działki te były użytkowane rolniczo o czym zeznawał w sprawie karnej o sygn. [...] przed Sądem Rejonowym w B. [...] świadek M. S. Decyzją pierwszoinstancyjną z [...] maja 2009 r. Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR odmówił uchylenia i zmiany decyzji ostatecznej z dnia [...] marca 2008 r. Podniósł, że zasadą jest trwałość decyzji administracyjnych wg art. 16 kpa. Zasada ta zostaje wyłączona w trybach nadzwyczajnych prawem przewidzianych. Tryby te, w tym zmiana, uchylenie decyzji ostatecznej, nakazują aby przesłanki w nich zawarte nie były poddane wykładni rozszerzającej. Wnioskowany przez M. O. tryb zmiany lub uchylenia decyzji ostatecznej z art. 154 kpa. wprowadza możliwość usuwania z obrotu prawnego decyzji ze względu na interes społeczny lub słuszny interes strony. Zastosowanie art. 154 kpa jest możliwe w przypadku, gdy żadna ze stron postępowania nie nabyła prawa z decyzji. Pojecie "nabycia prawa" przewidziane w art. 154 i 155 kpa jest rozumiane szeroko. Nie jest ono związane z rozstrzygnięciem pozytywnym lub negatywnym dla strony, ale z faktem, że decyzja swoim rozstrzygnięciem kształtuje sytuację prawną strony przez danie uprawnienia bądź nałożenie obowiązku. W przedmiotowej sprawie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w K. decyzją ostateczną z [...] marca 2008 r. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. z dnia [...] lutego 2008 r. o uchyleniu decyzji dotychczasowej i odmowie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2004 r. z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych. Zatem organ odwoławczy utrzymał w mocy nałożone na wnioskodawczynię sankcje przez co decyzja ta kształtuje prawa strony i nie można powiedzieć, że na jej mocy strona nie "nabyła prawa" w w/w rozumieniu przesłanki z art. 154 kpa. O zaistnieniu pozostałych przesłanek trybu nadzwyczajnego tj. interesu społecznego i słusznego interesu strony, można mówić, zdaniem organu, tylko wtedy, gdy uwzględnienie tych interesów nie narusza prawa, nie sankcjonuje stanu niezgodnego w sprawie. Żądanie zawarte we wniosku M. O. sprawdza się do uznania za słuszny interes strony, w świetle art. 154 kpa., dążenie strony do innej oceny przez organ tego samego stanu faktycznego sprawy, który był przedmiotem rozpoznania przez ten organ w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją. Analizując ustalenia faktyczne i prawne decyzji ostatecznej organ uznał, że żądnie strony nie może być spełnione bo ulegając mu organ naruszyłby prawo, w szczególności art. 5 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2199/2003 oraz art. 33 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001. Organ administracyjny rozpatrując odwołanie M. O. od decyzji z [...].05.2009 r. podzielił wszystkie ustalenia faktyczne i prawne organu pierwszej instancji. Stwierdził, że ustalenia zawarte w decyzji ostatecznej z [...] marca 2008 r. są prawidłowe. Zmniejszenie powierzchni deklarowanych we wniosku działek rolnych poprzez złożenie – na skutek wezwania organu – korekty wniosku oraz braku użytkowania na działce 96/2 były świadomym działanie M. O.. Korekta wniosku nie mogła być uznana jako wycofanie części wniosku złożone z inicjatywy strony, gdyż strona dokonała tego po stwierdzeniu nieprawidłowości przez organ i wezwaniu strony do złożenia wyjaśnień. Wnioskodawczyni kwestionując obecnie ustalenia dowodowe dokonane w tamtym postępowaniu w rzeczywistości dąży do uchylenia się od skutków złożenia przez siebie korekty do wniosku z dnia 30 lipca 2004 r. oraz wyników kontroli na miejscu. Skutki te obciążają wnioskodawczynię. Organ wskazał, że postępowanie wszczęte na podstawie art. 154 kpa nie może zmierzać do ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy zakończonej decyzją ostateczną lecz jego celem jest sprawdzenie czy w ustalonym stanie faktycznym i prawnym istnieją szczególne przesłanki które przemawiają za zmianą lub uchyleniem decyzji. Ta zmiana lub uchylenie decyzji może mieć miejsce jedynie w sytuacji, gdy brak jest podstaw prawnych do jej zmiany lub uchylenia w trybie wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej. Możliwość wzruszenia decyzji we wnioskowanym trybie musi być uzależnione od zaistnienia słusznego interesu strony lub interesu społecznego. W przedmiotowej sprawie nie wynika aby istniał słuszny interes strony lub interes społeczny przemawiający za zmianą bądź uchyleniem decyzji z [...].03.2008 r. Więc przeciwnie przyznanie stronie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2004 r., bez uwzględnienia ustaleń dokonanych w tamtym postępowaniu, wyżej omówionych, stanowiłby rażące naruszenie przepisów art. 5 ust 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2199/2003 oraz art. 33 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001. Z tych względów organ drugoinstancyjny decyzją z [...] lipca 2009 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji z [...] maja 2009 r. odmawiającą zmiany i uchylenia decyzji ostatecznej z [...].03.2008 r. Decyzja ta została zaskarżona przez M. O. skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca zarzuciła naruszenie jej słusznego interesu z art. 154 kpa. Jej słuszny interes został naruszony decyzją z [...].03.2008 r. błędnie ustalającą stan faktyczny co do terenów użytkowanych rolniczo w R. Powyższe okoliczności co do użytkowania rolniczego potwierdzają zdaniem skarżącej zeznania świadka M. S. z [...] grudnia 2008 r. złożone przed Sądem Rejonowym w B. [...] w sprawie karnej [...] oraz oświadczenie Z. P. Skarżąca zarzuciła ponadto istnienie nieprawidłowości w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji ostatecznej z [...].03.2008 r. polegające na przyjęciu jej korekty wniosku z dnia 30 lipca 2004 r. jako nowej okoliczności i nowego dowodu w sprawie i na tej podstawie wznowienia postępowania oraz zakwalifikowania jej korekty wniosku jako nieścisłości popełnionej umyślnie lub nieprawidłowości popełnionej celowo w świetle art. 138 ust 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z 19 października 2004 r. oraz art. 53 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2005 z 21 kwietnia 2004 r. dające podstawę do nałożenia sankcji. Podniosła, że decyzją ostateczną z [...].03.2008 r. nie nabyła prawa lecz przeciwnie je utraciła. Zatem zasadne było jej żądanie zmiany lub uchylenia decyzji w trybie art. 154 kpa. W sprawie działała bez pełnomocnika co uzasadnia uznanie, iż żądała zmiany lub uchylania decyzji także w sytuacji gdyby organ uznał, że jednak to prawo nabyła. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Została ona wydana w postępowaniu nadzwyczajnym dotyczącym zmiany lub uchylenia decyzji ostatecznej. Przedmiotem takiego postępowania nie jest merytoryczne rozstrzyganie sprawy, lecz weryfikacja wydanej już decyzji ostatecznej tylko z jednego punktu widzenia tj. czy za zmianą przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Owszem, jeżeli kontrolowana decyzja została wydana z naruszeniem prawa, a brak jest podstaw do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji z powodu tego naruszenia, to interes społeczny lub słuszny interes strony może przemawiać za uchyleniem lub zmianą decyzji ostatecznej. W przedmiotowej sprawie organ dokonał w powyższym kontekście analizy stanu faktycznego i prawnego objętego decyzją ostateczna z [...].03.2008 r. nie znajdując żadnych uchybień. Te ustalenia są podzielone przez Sąd. Nieprawdziwy jest zarzut skarżącej, iż decyzja ostateczna zapadła przy nieprawidłowo wznowionym postępowaniu administracyjnym. Wznowienie postępowania zostało oparte na nowej okoliczności w sprawie, jakim były ustalenia pokontrolne stwierdzające, że działka rolna położona na działce ewidencyjnej nr 96/2 nie była użytkowana rolniczo na dzień 30 czerwca 2003 r. Wynika to z załączonych protokołów pokontrolnych z kwietnia i sierpnia 2007 r. oraz z treści postanowienia wznawiającego postępowanie administracyjne z [...] lipca 2007 r. Nieprawdziwy jest zarzut, że postępowanie poprzedzające wydanie decyzji ostatecznej naruszyło art. 8 i 14 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 stanowiących, że wniosek o pomoc może być zmieniony, uzupełniony lub wycofany do czasu, gdy właściwa władza powiadomiła rolnika o nieprawidłowościach w złożonym wniosku o pomoc lub gdy rolnik został przez właściwy organ powiadomiony o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu, a kontrola wykazała istotne nieprawidłowości. Skarżąca złożyła korektę wniosku dziesięć dni po otrzymaniu wezwania organu do złożenia wyjaśnień w zakresie stwierdzonych nieprawidłowości. Zatem wycofanie takie nie było dozwolone i musiało być potraktowane, jako nieskuteczne w myśl wymienionego przepisu art. 14 rozporządzenia Komisji. Zatem nie było uchybień prawnych podnoszonych przez stronę, które mogły by być podstawą do rozważań zaistnienia interesu społecznego lub słusznego interesu strony przemawiającego za zmianą lub uchyleniem decyzji ostatecznej naruszającej prawo a tylko na takie okoliczności wskazywała skarżąca. Skarżąca składając wniosek o zmianę lub uchylenie decyzji ostatecznej w trybie art. 154 kpa. w rzeczywistości żądała ponownego przeprowadzenia postępowania merytorycznego w sprawie dopłat na 2004 r. i na tę okoliczność zgłaszała nowe dowody w sprawie w postaci zeznań świadka M. S. z [...].12.2008 r. na okoliczność, iż od około 3 lat dzierżawi on od p. O. kilka działek rolnych położonych w R. oraz w postaci pisemnego oświadczenia Z. P z dnia [...] lutego 2009 r. na okoliczność, że od 1999 r. użytkuje on działki rolne położone w R., należące do M O. Zgłoszenie nowych dowodów bądź nowych ujawnionych okoliczności dotyczących merytorycznego rozstrzygnięcia nie jest możliwe w postępowaniu nadzwyczajnym dotyczącym zmiany lub uchylenia decyzji ostatecznej. Są to okoliczności przewidziane w trybie wznowienia postępowania w myśl art. 145 & 1 p. 5 kpa. Tryby te są niekonkurencyjne, czyli nie mogą być stosowane zamiennie. Słusznie, zatem organ nie prowadził postępowania odwoławczego ze zgłoszonych dowodów. Rozstrzygał konkretny wniosek skarżącej dotyczący zmiany lub uchylenia decyzji ostatecznej z [...].03.2008 r. Tym zakresem przedmiotowym sprawy organ był związany. Skarżąca wnioskując o zastosowanie tego tryby wskazywała w podstawie prawnej art. 154 kpa. uznając, że decyzja ostateczna nie rodzi nabycia prawa po jej stronie. Słusznie organ uznał, że wskazana decyzja ostateczna z [...].03.2008 r. jest decyzją kształtującą sytuację prawną strony, tj. utrzymującą nałożone na stronę sankcje z tytułu jednolitej płatności obszarowej w kwocie [...] i uzupełniającej płatności obszarowej w kwocie [...]. Przesądza to o nabyciu prawa w rozumieniu przesłanek z art. 154 i 155 kpa. Odnosząc się do wskazywanego przez skarżącą art. 154 kpa., w którym przesłanki do jego zastosowania zostały zapisane, jako istnienie decyzji ostatecznej, na mocy, której żadna strona nie nabyła prawa a za jej weryfikacją przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony, organ wskazał na brak w sprawie pierwszej przesłanki. Wskazał, że decyzja ostateczna z [...].03.2008 r. nie jest decyzją, na mocy, której skarżąca nie nabyła prawa, wręcz przeciwnie skarżąca została obarczona sankcjami, co w sposób jednoznaczny kształtuje jej prawa. Stwierdzając ten fakt organ nie poprzestał na tym ustaleniu. Dokonał dalszych ustaleń, co do przesłanek interesu społecznego oraz słusznego interesu strony. Wywiódł, że granice tak interesu społecznego, jak i słusznego interesu strony wyznacza obowiązujący porządek prawny. W przedmiotowej sprawie zmiana lub uchylenie decyzji ostatecznej z [...].03.2008 r. wiązałby się z rażącym naruszeniem art. 5 ust 2 rozporządzenia Komisji (WE) na 2199/2003 oraz art. 33 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 stanowiących o tym, że płatność się nie należy zarówno, co do j.p.o jak i u.p.o. oraz stanowiących o sankcjach przewidzianych dla rolnika przy stwierdzeniu odpowiednio wysokiej różnicy między powierzchnią deklarowaną, a powierzchnią stwierdzoną oraz przy istnieniu przesłanki umyślności, co do tych różnic. Ustalenie to jest prawidłowe. Interes społeczny ani słuszny interes strony nie może być sprzeczny z jasno brzmiącym przepisem prawa, ani też go zastępować, Zasadna praworządności wyrażona w art. 6 kpa. zobowiązuje organ do działania na podstawie przepisów prawa. Rozważanie organu, co do celowości wzruszenia decyzji w ramach interesu społecznego lub słusznego interesu strony wyczerpują również przesłanki z art. 155 kpa. stanowiącego o możliwości zmiany lub uchylenia decyzji ostatecznej na mocy, której strona nabyła prawo, za zgodą tej strony, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony, a przepisy szczególne się temu nie sprzeciwiają. Sąd zauważa, że zainicjowanie postępowania administracyjnego wnioskiem strony o zmianę lub uchylenie decyzji ostatecznej z [...].03.2008 r. było jednoznaczne z wyrażeniem przez nią stosownej zgody na tę zmianę lub uchylenie decyzji ostatecznej. Pozostałe przesłanki zostały rozważone przez organ w sposób wyczerpujący. Nie zostało stwierdzone ich zaistnienie. Faktem jest, że przepis art.155 został przywołany tylko raz przez organ pierwszej instancji nie mniej jednak organ drugoinstancyjny podzielając ustalenia dokonane w kontrolowanej decyzji zaakcentował ten stan rzeczy. Przeprowadził ustalenia i analizę, co do pozostałych przesłanek przewidzianych m.in. tym przepisem. Nie znalazł podstaw do zmiany lub uchylenia decyzji ostatecznej. Czynności są prawidłowe, zatem nie może być uznanym za zasadny zarzut skarżącej, co do konieczności zmiany lub uchylenia decyzji z mocy art. 155 kpa. Mając powyższe okoliczności na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę, jako niezasadną i oddalił ją na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. nr 1270 ze zm.).